อ้วนส้มnillzeronoun
อ้วนส้ม x แมวสาว

  • เรียวตะบอกว่าแมวเขาเป็นตัวผู้ ถ้าอ้อนหนักๆมันอาจจะกำลังติดสัด อาการของแมวเวลาอยากมีคู่ ถ้าไม่ทำหมันอีกสองวันเขาก็เตรียมหาแมวใหม่ได้เลย

    ขู่ซะน่ากลัวเชียวแต่ก็จะประมาทไปไม่ได้ เหมือนเรียวตะมันจะเคยเลี้ยงหมาคงต้องฟังมันบ้าง เขาเองก็ลืมคิดถึงข้อนี้ไปเสียสนิท ตอนนี้ก็เลยสองจิตสองใจว่าจะพาอ้วนไปทำหมันหรือพาไปหาคู่ดี

    เคยได้ยินใครสักคนพูดเรื่องทำหมันแมว หรือเขาอาจจะแค่จำมาจากคลิปตลกที่มีคนแชร์ๆต่อกันมา แมวมันช็อคมากตอนเห็นว่าส่วนที่คุณก็รู้ว่าอยู่ตรงนั้นมันหายไป เป็นคลิปตลกสำหรับคน แต่ตลกร้ายสำหรับแมว

    ผมไม่ขำหรอกเหมือนแมวมันไม่มีสิทธิเลือกเลยนี่ น่าเศร้าออก มันเป็นเรื่องเล็กสำหรับมนุษย์แบบเราแต่กับแมวล่ะคงเป็นเรื่องคอขาดบาดตายเลยนะ

    เป็นไปได้ก็อยากถามความสมัครใจกะอ้วนส้มก่อน ติดอย่างเดียวเราคุยกันไม่รู้เรื่องนี่สิ

    เขาก้มลงมองแมวตัวใหญ่ที่นอนอยู่บนตัก อ้วนส้มกำลังหลับสบายแถมยังกรนเบาๆ พุงนิ่มอุ่นซบอยู่บนขาอ่อนที่ใส่เพียงบ็อกเซอร์ตัวสั้น

    จริงๆก็ธรรมดาของแมวนะ เรื่องจะคลอเคลียพันแข้งขา เขาอ่านในหนังสือก็เจอที่เขียนชี้แจงไว้ เห็นว่าแมวบางตัวก็ขี้อ้อนหน่อยๆด้วย อ้วนส้มคงจัดอยู่ในประเภทนั้น ขี้อ้อนเป็นปกติ

    แต่อ้วนส้มก็ดูมีอายุละนะไม่ใช่แมวเด็กซะหน่อย ควรมีครอบครัวรึเปล่า เขาควรพามันไปหาสาวๆบ้างมั้ยล่ะ

    ทากะขมวดคิ้วมุ่นครุ่นคิด เอานิ้วเขี่ยพุงเจ้าก้อนย้วยบนขาสองสามที

    "อ้วน....แกอยากไปคาเฟ่แมวมั้ย" พูดจบแล้วดันรู้สึกกระดากอายขึ้นมาเสียเฉย เหมือนกำลังชวนเพื่อนเข้าอาบอบนวดยังไงยังงั้น เจ้าส้มลืมตาขึ้นเหมือนรู้ว่าเขาคุยด้วย

    แต่แทนที่จะยืดตัวเบียดสีตามปกติ เจ้าอ้วนกลับร้องหง่าวแล้วโดดลงจากตักเขาอย่างไม่ใยดี แมวตัวใหญ่หยุดยืนหันหลังอยู่กลางห้อง ทิ้งสายตาเหลียวมองก่อนจะโดดแผล่วออกนอกหน้าต่างไป

    ทิ้งให้ทากะนั่งเคว้งอยู่ตรงนั้น พร้อมกับความรู้สึกที่เหมือนตัวเองทำอะไรผิดลงไป




    *****




    เจ้าเพื่อนตัวดีหัวเราะไม่หยุด มันดูประหลาดเวลาที่หัวเราะอ้าปากกว้างในร่างหมาตัวใหญ่นั่น เขาฝังเล็บลงบนพุงที่รุงรังด้วยขนยาวสีน้ำตาลจากพันธุ์โกลเด้นรีทีฟเวอร์ หมอนั่นไม่พยายามกลั้นหัวเราะแม้แต่น้อย เขาหน่ายใจ ทำได้แค่นอนพิงพุงนั่นต่อไป เดี๋ยวเหนื่อยมันคงหยุดเอง

    "ก็มันตลกนี่ หมอนั่นคิดว่านายอาจจะอยากได้ผู้หญิงทั้งที่จริง อยากได้เจ้าของมากกว่า อุ๊ปส์------" เสียงเซ็นเซอร์นั่นก็น่าหมั่นไส้เหมือนเจ้าของไม่มีผิด บอกกี่ทีแล้วว่าเขาเป็นคนดี คนดีที่จะไม่ยอมบังคับขืนใจเนื้อคู่ของตัวเอง

    "ทากะเป็นคนซื่อนะ แล้วก็รักเจ้าอ้วนมันมากด้วย คงสงสัยล่ะว่าแมวตัวผู้ที่โตขนาดนี้แล้ว ทำไมยังไม่ขึ้นทโมนติดสัด"

    “ก็บอกไปสิที่มาอยู่นี่ ก็คือติดแล้ว”

    “ไอ้เจ้าบ้า จะจริงจังได้รึยัง” แมวส้มทำเสียงดุ

    "นายก็ยอมไปคาเฟ่แมวกับเขาซะก็สิ้นเรื่อง" หมาสีน้ำตาลอ้าปากหาว ก่อนจะซบหัวยาวบนขนหน้าของตัวเอง

    "ฉันไม่ใช่แมวซะหน่อย" คำปฏิเสทที่มาซาโตะอยากจะกลอกตากลับเข้าไปในกระโหลก บ้านทากะมีกระจกมั้ยหรือเขาควรซื้อให้เพื่อน

    "ขอโทษนะ ตอนนี้นายอยู่ในร่างซาลาแมนเดอร์งั้นสิ " เขาว่าเสียงเย็น เหมือนเพื่อนสนิทจะทำหน้าม่อยลง อย่ามาดึงดราม่านะเฟ้ย

    "ฉันว่าจะหนีออกจากบ้านสักพัก เล่นบทบาทสมมติเป็นแมวติดสัดให้ทากะสบายใจ" เจ้าเพื่อนเขาว่า น้ำเสียงมันจริงจังมาก บวกกับแววตามุ่งมาดนั่น เขางับหัวมันได้มั้ยตอนนี้คันเหงือกมาก ไอ้บ้าเอ้ย

    "เด็กนายได้ร้องไห้ขี้มูกโป่งอีกน่ะสิ อย่าเชียวนะฉันขี้เกียจมานั่งตอบคำถามมนุษย์ "

    “นายพูดไม่ได้”

    “เออว่ะ”

    "เอาไงดีล่ะ ให้ไปคาเฟ่แมวคงไม่เวิร์คอ่ะ ฉันก็ไม่ได้ต้องการแมวตัวเมียซะหน่อย" แมวอ้วนถอนใจ

    “นายต้องการทากะ พูดออกมาตรงๆก็ได้”

    “ถ้าได้ก็ดี....ไอ้บ้า!! ทำเอาเคลิ้มเชียวนะ”

    มาซาโตะเริ่มต้นหัวเราะจนพุงสั่นอีกละลอก ก่อนเจ้าเพื่อนตัวแสบจะลุกขึ้นเทเขาลงไปกองกะพื้น สะบัดขนเปื้อนเศษใบไม้ใบหญ้าสองสามที

    “หมดเวลาเบรคละ คิดเอาเองละกัน แต่เป็นฉันจะกลับไปใช้มุกเดิม รวบหัวรวบหางซะให้สิ้นซาก"

    "มาซาโตะ ความคิดนายแต่ล่ะอย่างนี่นะ" อ้วนส้มส่ายหน้า เดินตามตูดหมาตัวใหญ่ออกมาจากพุ่มไม้

    ข้างหน้าสวนร่างคุ้นตากำลังจะเดินผ่านไป ทากะชะงัก มองแมวหนึ่งหมาหนึ่งที่เดินเรียงแถวตามกันออกมา นั่นหมาตัวผู้ แต่อันที่จริงนี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เขาเห็นอ้วนส้มอยู่กะหมาตัวนี้

    หรือว่า....

    ‘หรือว่า....’ เสียงความคิดของสองสัตว์หน้าขน

    “อ้วนส้ม...ที่แท้นายก็ติดเจ้าหมานี่เอง งั้นไม่ต้องไปคาเฟ่แมวละเนอะ ติดเจ้านี่ก็ดีอยู่ใกล้ห้องด้วย ” ทากะยิ้มกว้างแล้วเดินมาลูบหัวมาซาโตะสองทีก่อนเดินลากแตะผิวปากจากไป

    เขาเดาว่าทากะคงจะลงมาซื้ออาหารเม็ดเพิ่ม เห็นเจ้าตัวบ่นอยู่ก่อนที่จะคุยกันเรื่องคาเฟ่แมวนั่น

    มันก็ดีหรอกนะที่ทากะตัดใจได้ แต่เหตุผลนี่สิ

    เขาสองคนหันมามองหน้ากันอย่างไม่ได้นัดหมาย มาซาโตะหรี่ตาอย่างมีเลศนัยแล้วเขยิบมาหาเขา

    โทรุแยกเขี้ยววาวขนตั้งชันก่อนจะรีบโดดขึ้นต้นไม้แล้วหายเข้าห้องทากะไป

    ร่างสุงในชุดดำขยับหมวกขึ้นคลุมศรีษะ หนุ่มลูกครึ่งขยับยิ้มขบขันก่อนจะแตะกระดาษแผ่นเล็กที่สัมผัสได้จากกระเป๋าเล็กข้างอก หมดเวลาสนุกแล้วสิ

    ในสวนสาธารณะขนาดกะทัดรัดไร้วี่แววชายหนุ่มร่างสูงที่เคยยืนอยู่.







    Cr. IG pooh0403
Views

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in