ไดอารี่ของฉันhui
ชีวิตประจำวัน 14 พ.ค.63
  • ชีวิตช่วงนี้ก็ยังวนๆอยู่แถว รับพริ้นงาน มีคนเอารูปในโทรศัพท์ตนเองมาให้พริ้นรูปออกมา ส่วนใหญ่ที่มา ก็มาจากการบอกต่อ ของคนที่เคยทำไปแล้ว แถวนี้คงหาร้านอื่นทำไม่มี  เพราะร้านคอมก็มีอยู่ร้านเดียวในระแวกนี้ แล้วผู้ใหญ่หลายๆคน ก็ใช้คอมไม่เป็น ต้องการคนช่วยทำให้ จะพึ่งลูกหลาน ดูเป็นเรื่องยากสำหรับบางคน 

    รูปที่ให้พริ้น ส่วนใหญ่ จะเป็นภาพอาชีพตนเอง ไม่ว่า ขายลอตเตอร์รี่ ขับแท็กซี่ สาวโรงงาน บางคนต้องการหลักฐานไปยื่นทบทวนสิทธิ์  บางคนต้องการรูปภาพ เป็นหลักฐาน เพื่อไปกู้ออมสิน  คนเหล่านี้ถ่ายรูปเป็น แต่เอารูปออกมาจากโทรศัพท์ไม่เป็น ก็ต้องให้ที่ร้านทำให้

    บางคนจะให้ทำเรื่อง เยียวยาเกษตรกร 5,000 บาทของ ธกส. ซึ่งฉันเข้าไปดูที่เวปไซด์แล้ว ทำให้ไม่ได้ เขาต้องไปยื่นเรื่องลงทะเบียนเป็นเกษตรกรก่อน  ซึ่งขั้นตอนพวกนี้ฉันไม่รู้ทำยังไง  อันนี้ก็เลยช่วยไม่ได้

    ชีวิตชาวบ้านช่วงนี้ ก็วนๆอยู่กับการขอรับเงินเยียวยา กับ การกู้เงิน ความยากลำบากมีจริง คนเหล่านี้ก็ไม่ได้จนมาก แต่ก็ไม่ได้รวยเช่นกัน ชาวบ้าน ชาวเมืองทั่วไป รู้สึกเดือดร้อนกันจริงๆ 

    คนที่ได้เงินมาแล้ว ไม่ว่า 5,000 หรือ 10,000 เงินเหล่านี้ แทบหายไปในพริบตา  เท่าที่ฉันคุยๆกับคนที่ได้รับเงินมา เงินเหล่านี้ได้มาเหมือนกับละลายน้ำ ใช้แป๊บเดียวหมด  แค่จ่ายค่าเช่าบ้านก็แทบจะหมดแล้ว เหลือกินใช้นิดหน่อยเอง 



    ได้คุยกับเซลล์ขายสินค้าคนหนึ่ง  แม้ว่าจะไม่ได้รับผลกระทบทางด้านรายได้ ยังได้รับเงินเดือนเต็มจำนวน ยังทำงานตามปรกติ ออกมาพบลูกค้า ได้รับค่าความเสี่ยงติดโควิดด้วย เพิ่มอีก 2,000 บาท แต่สำหรับเขาแล้ว เขารู้สึกไม่คุ้มกัน เพราะมันอันตราย กว่าคนที่นั่งออฟฟิตแล้วได้ทำงานที่บ้าน พวกนั้นสบายกว่าเขาเยอะ  แต่สิ่งที่กระทบก็คือ การทำงานที่ต้องปรับเปลี่ยนช่วงเวลา การใช้ชีวิตที่ต้องเปลี่ยนไป ต้องทำงานเร็วขึ้น และกลับสำนักงานให้เร็วขึ้น ต้องเคลียร์ทุกอย่างให้จบเร็วขึ้น เพราะเคอฟิว มีผลต่อการทำงานของเขา  

    เขาตื่นแต่เช้าจริง ออกมาพบลูกค้าจริง แต่ไม่มียอด ขายไม่ได้ ร้านค้าปิด คนไม่ซื้อ ก็ขายของไม่ได้  เรียกว่าไม่มีผลงานเลยช่วงนี้ วิ่งรถมากขึ้น แต่ยอดขายลดลง มันส่งผลต่อโบนัสปลายปี  เพราะเขาไม่ได้ส่วนแบ่งยอดขาย จึงต้องรอโบนัสอย่างเดียว แล้วผลงานไม่มี โบนัสก็จะไม่ขึ้น  นั่นคือผลกระทบที่เขาจะได้รับสิ้นปี มันไม่ได้เห็นผลวันนี้ แต่มันส่งผลระยะยาวต่อเขามาก  

    คนทำงานที่เป็นลูกจ้าง จ่ายประกันสังคมทุกเดือน  ไม่มีงานทำมาเดือนสองเดือนแล้ว นายจ้างช่วงเดินเรื่อง ทำให้เธอพึ่งได้รับเงินจากประกันสังคม 7,500 รอมาตั้งนานพึ่งได้รับ ดีใจมากเลย แต่ก็หวั่นใจว่าจะได้แค่เดือนเดียวหรือเปล่า หรือจะได้ 3 เดือน เธอก็ยังไม่รู้เลย 

    คนกินเงินเดือนก็เดือดร้อนเช่นกัน 



    ตู้ปันสุข เหมือนกำลังจะกลายเป็นหัวข้อในการสนทนากับชาวบ้าน  เพราะเห็นข่าวที่อื่นๆมีกัน แต่ในหมู่บ้านยังไม่มีเลย  แม้จะมีข่าวว่า ประธานชุมชน กำลังทำอยู่ แต่ก็ยังไม่มีข่าวออกมาว่า จะตั้งกันตรงไหน 

    ฉันคุยกับยายคนหนึ่ง ยายได้รับเงินเยียวยา 5,000 บาท แล้วก็ใช้ไปหมดแล้ว  ยายบอกว่า " ถ้ามีตู้ปันสุข ยายก็จะซื้ออาหารไปใส่ เล็กๆน้อยๆ ฉันก็อยากทำบุญ " ยายบอกต่อว่า " ตอนที่คนเขามาแจกอาหารเรายังดีใจเลย ถ้าเราไปแจก คนอื่นได้รับ เขาก็จะดีใจเช่นกัน  ฉันมีน้อย ฉันก็ใส่น้อย ฉันก็สุขใจของฉัน " 

    สำหรับคนที่เดือดร้อน ก็ใช่ว่าจะมีความคิดเอาแต่ได้ ยายก็ยังมีมุมมองที่จะแบ่งปันเช่นกัน  ถ้ามีตู้มาตั้งจริงๆ ฉันก็คิดว่า มีคนไปใส่แน่นอน และมีคนไปเอาด้วยเช่นกัน 



    ช่วงนี้เริ่มเห็นหน้าเห็นตา บางคนที่หายไปเป็นเดือน คนที่กลับบ้านไปเพราะโควิด หนีไปต่างจังหวัด เพราะไม่มีงานทำ กำลังทะยอยกันกลับมา แม้จะไม่ทั้งหมด แต่ก็เริ่มกลับมาบางส่วน  ส่วนงานจะมีทำหรือยังไม่มีทำ ฉันก็ยังไม่แน่ใจ แค่รู้ว่าพวกเขากำลังกลับเข้าเมืองแล้ว 

    ถ้าห้างเปิดร้าน ร้านอาหารเปิดได้ คิดว่า หลายคนกลับไปทำงานได้ ธุรกิจก็จะเริ่มเดินหน้าอีกครั้ง แต่จากที่เคยคิดว่า ถ้าเปิดมา คนแยะแน่ กลายเป็นว่า คนเยอะไม่ได้ ยังต้องรักษาระยะห่าง ยังจำกัดคนเข้าใช้บริการ ห้างก็คงเงียบๆเหงาๆ รายได้ก็ยังไม่คืนกลับมา  ห้ามคึกคัก ห้ามจัดโปรโมชั่นลดราคาอีก  บรรยากาศก็ยังไม่ดีเท่าไหร่ 



    สำหรับคนที่อายุไม่มาก วิกฤตโควิดครั้งนี้ ยิ่งใหญ่นัก กระทบกระเทือนหนักมาก เพราะไม่เคยเจอมาก่อน  แต่ถ้าไปถามคนแก่ๆ ที่เคยผ่านช่วงวิกฤตต้มยำกุ้งมาได้ วิกฤตครั้งนี้ใหญ่จริง แต่ไม่หนักมาก เพราะกว่าจะมาถึงวันนี้ได้ เขาผ่านกระสบการณ์มาเยอะแล้ว  ต้มยำกุ้งเจอสมัยหนุ่มๆสาวๆ ช่วงที่มีประสบการณ์น้อย ก็เช่นเดียวกับ คนสมัยนี้ ที่คิดว่าวิกฤตครั้งนี้ยิ่งใหญ่นัก  แต่ถ้าผ่านไปอีก 20-30 ปีข้างหน้า เจอวิกฤตใหม่ที่ใหญ่กว่า จะรู้สึกว่า มันไม่หนักมาก เพราะว่ามีประสบการณ์จากครั้งนี้มาแล้ว บทเรียนนี้ยิ่งใหญ่ สำหรับทุกคนที่ได้รับผลกระทบ  ถ้าผ่านมันไปได้  อีกหน่อยเจอวิกฤตไหน ก็เอาตัวรอดหมด เพราะนานๆจะมีวิกฤตใหญ่ๆที่ท้าทายแบบนี้อีก  

    " อดทนนะ "  
Views

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in