ไดอารี่ของฉันhui
เช่าของเล่น
  • จากการคุยกันเล่นๆ กับเด็ก ป.4 ที่มานั่งเล่นเฉยๆ ไม่รู้จะทำอะไรดี แล้วฉันเกิดไอเดีย ถามว่า ถ้าฉันซื้อเกมส์เศรษฐีมาให้เช่าเล่น ครั้งละ 20 บาท เอาไหม แล้วเด็กตอบว่า เอา แค่นี้ก็เป็นจุดเริ่มต้นของธุรกิจ เช่าของเล่น ได้แล้ว 

    ตอนแรกฉันก็คิดแค่เช่าเกมส์เศรษฐี แต่แล้วมันก็ลามไปเรื่อยๆ ถึงเกมส์อื่นๆ และ ของเล่นอื่นๆก็ตามมา เด็กค่อนข้างตอบรับดีในระดับหนึ่ง ถือว่าธุรกิจนี้ กำเนิดสำเร็จ มีลูกค้าใช้บริการ และ ทำรายได้ได้ทุกวัน แม้จะไม่มากก็ตาม  เรียกว่ามีคนเล่นน้อย แต่ก็มีมาเล่นทุกวัน

    ฉันโดนเด็กแซวว่า เป็นร้านเกมส์ยุค 90 เพราะมีแต่ของเล่นโบราณ ซึ่งมันก็จริง เพราะเป็นเกมส์เก่าๆทั่้งนั้ันเลย ไม่ว่า เกมส์เศรษฐี โดมิโน อูโน่ ตึกถล่ม หมากฮอต หมากรุก  แต่ก็มีของเล่น สมัยใหม่เข้ามาบ้าง เช่น โจรสลัด  จรเข้งับ หรือ เกมสกระดานยิงฟุตบอล ก็มีเด็กเช่าเล่นเช่นกัน อนาคตก็จะมีของเล่นเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ 



    ถ้าย้อนกลับไปเมื่อปลายปี 62 ฉันเคยมีความคิดอยากจะทำสนามเด็กเล่น ภาพสนามเด็กเล่นของฉันก็คือ มีเครื่องเล่นชิ้นใหญ่ เป็นสไลด์เดอร์ บ้านลูกบอล มีของเล่นเยอะๆให้เด็กเล่น เป็นบ้านของเล่นเลย แต่ตอนนั้น ไม่ใช่แค่ทุนไม่มี แต่คนช่วยเคลียร์สถานที่ก็ไม่มี จนทุกวันนี้ ก็ยังเคลียร์สถานที่ไม่สำเร็จเลย  ยิ่งเจอโควิดเข้าไปด้วย เป็นอันจบกัน ไอเดียนี้ทำไม่สำเร็จ  ตั้งใจว่าจะเปิดให้บริการช่วงปิดเทอม ปี 63 แต่ธุรกิจไม่เกิด ก็คือ ยกเลิกโครงการไปแล้ว

    ผ่านมาหนึ่งปี อยู่ดีๆเกิดไอเดียให้เช่าของเล่นขึ้นมา ซึ่งถ้ามองย้อนกลับไป มันก็คือ ส่วนหนึ่งของความคิดเดิม ทีี่เคยคิดเอาไว้ เพียงแต่ย่อส่วนลงมา จากให้เช่าเครื่องเล่น กลายเป็นเช่าของเล่นแทน แล้วก็ไม่ได้ทำสถานที่ีใหม่ ก็ใช้สถานที่เดิม เล่นรวมกันในร้านเกมส์นั่นแหละ ถือว่าไม่ได้ลงทุนสถานที่ใหม่ ไม่ได้ใช้ทุนมากมายในการปรับปรุงสถานที่ และเครื่องเล่นชิ้นใหญ่ๆ ก็ไม่ได้ลงทุน  เหลือเพียงแค่ของเล่นชิ้นเล็กๆ เกมส์โบราณ ที่ยังเล่นกันอยู่ถึงปัจจุบัน  ลดต้นทุนลงมาเยอะ ก็เลยทำให้ธุรกิจมันเกิดได้ง่ายขึ้นกว่าเดิม 



    แต่ฉันก็พิจารณาแล้วว่า การให้เช่าของเล่น มันหากินได้ในระดับหนึ่ง ทำแค่เป็นเพียงแผนกหนึ่ง ส่วนหนึ่งของกิจการ เช่นเดียวกับ ที่ขายขนม หรือไอศกรีม เป็นธุรกิจเสริมเข้ามา  ให้มีความหลากหลาย มากขึ้่น ไม่ได้เป็นธุรกิจหลัก หรือธุรกิจในอนาคต ไม่ได้เป็นกระแสที่ได้รับความนิยมในปัจจุบัน ดังนั้นจะหวังอะไรมากก็ไม่ได้ จะหวังเป็นรายได้หลักก็ไม่ได้  แต่เป็นรายได้เสริมที่ดีอย่างหนึ่ง 

    ฉันก็ยังไม่เคยเห็นร้านไหน ให้เช่นของเล่น หรือเข้าไปนั่งเล่นในร้านจนเป็นกระแสได้รับความนิยมเท่าไหร่ ไม่ค่อยมีคนคิดจะทำมั้ง  พวกของเล่นพวกนี้จะเป็นเพียงโซนหนึ่งในโรงเรียนประถม หรือ ห้างสรรพสินค้า แต่ร้านค้าทั่วไปไม่ค่อยมีมั้ง 

    แต่ที่ฉันเลือกทำ เพราะว่า ร้านของฉัน มีเด็กเข้ามาใช้บริการเป็นจำนวนมาก เรียกได้ว่า เป็นร้านค้าของเด็กๆในท้องถิ่นก็ว่าได้ ดังนัั้น ฉันมีลูกค้าอยู่แล้ว  ฉันเห็นเด็กมาวิ่งเล่นทุกวัน จนอยากเปิดสนามเด็กเล่นให้บริการ แต่คนอื่นมองว่าธุรกิจนี้ไม่เวิร์ค ไม่เห็นด้วย คิดว่ามันไม่รุ่ง เรียกว่าคนสนับสนุนไม่มี ทุนไม่มี คนช่วยไม่มี โครงการก็ล้ม  แต่การเอาของเล่นมาเสริม แค่มีให้เช่าเล็กน้อย ใช้ทุนไม่มาก ราคาเช่าไม่แพง เด็กสามารถจ่ายไหว ก็ทำให้ธุรกิจเกิดขึ้นได้ สร้างรายได้เสริมเล็กๆน้อยๆ ก็ดีกว่าไม่ได้อะไรเลย


    แม้ว่าฉันจะหาธุรกิจใหม่ให้ตนเองได้ แต่มันก็ยังไม่ใช่เป้าหมายที่ฉันต้องการจริงๆ  เพียงแค่มองเห็นโอกาสแล้วทำเลย แม้จะเล็กๆน้อยๆก็เอา  ส่วนเป้าหมายจริงๆ ฉันก็ยังหามองหาธุรกิจใหม่ที่เป็นอนาคตต่อไป 



Views

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in