ไดอารี่ของฉันhui
ศิราณี
  • เมื่อวานเลิกงาน 4 ทุ่ม เพราะลูกค้ามาตอน 3 ทุ่มตอนกำลังจะปิดร้านพอดี เลยปิดไม่ได้ ต้องเปิดร้านต่อ นั่งคุยกับเขาก่อน  เขามาปรึกษาปัญหาเรื่องเมียอีกแล้ว 

    คงมีฉันเพียงคนเดียวมั้ง ที่เข้าข้างเมียของเขา เพราะคนอื่นรอบข้างตัวเขา ล้วนไม่มีใครอยากให้เมียของเขากลับมา 

    " ผมปวดหัวมากเลยเจ๊หุย " เอ๋ พูดกับฉัน ตอนมาถึงร้าน 
    " เอ มันเปลี่ยนรูปโปรไฟล์ใหม่ เจ๊หุยช่วยผมดูหน่อย ว่ามันนอนเตียงผู้ชายหรือเปล่า "  สามีภรรยาคู่นี้ ชื่อคล้ายกัน เอ กับ เอ๋ อยู่กินกันมา 8 ปี แต่เมียไม่อยู่ 4 เดือน เขาทำเหมือนคนไม่รู้จักกัน ไม่รู้ว่าเมียตัวเองเป็นยังไง ใครพูดอะไรที ก็เป๋ไปเป๋มา 

    เอ๋ส่งเปิดรูปโปรไฟล์ในไลน์ให้ดู เอ เปลี่ยนรูปใหม่ ถ่ายรูปแต่งหน้าสวย ถ่ายอยู่ 2 รูป เป็นรูปใส่เสื้อสีชมพู ลายหวานแหววเลย แต่งหน้าหวาน กับ อีกรูป นอนบนเตียง ใส่เสื้อสายเดี่ยวสีดำ เซ็กซี่ 

    เอ๋ส่งข้อความไปหาเอ ทักไปก็ไม่ตอบ ส่งไปหลายข้อความก็ไม่เปิดอ่าน โทรไปก็ไม่รับ ตัดสายทิ้ง นั่นเป็นเหตุให้เขาคิดมาก ยิ่งเจอเพื่อนที่ทำงานพูดว่า "มันนอนเตียงผู้ชายหรือเปล่า" "ป่านนี้มันมีผัวใหม่แล้ว" ยิ่งทำให้เขาเครียด  จะถามเมีย เมียก็ไม่ตอบ ปวดหัวเลย คืนนี้นอนไม่หลับแน่ ต้องมาคุยกับเจ๊หุย

    ฉันเห็นพูดแล้วก็พูดว่า " เอ มันสวยขึ้นนะ แสดงว่าไปอยู่โน้น สุขสบายดี ไม่ต้องเป็นห่วง"
    แล้วฉันก็วิเคราะห์รูปภาพที่เอ๋ ส่งให้ดูว่า  " การแต่งหน้าแบบนี้ ไม่ใช่สไตล์ของเอ เอไม่ได้แต่งหน้าเอง ต้องมีคนแต่งให้  แล้วเสื้อผ้าที่ใส่ ก็ไม่ใช่สไตล์ของเอ เพราะเคยเห็นเอใส่เสื้อทุกวัน ไม่เคยแต่งตัวหวานแวว สีชมพู หรือว่า ใส่สายเดี่ยวเลย แปลว่าเสื้อผ้าคนยกให้ หรือไม่ก็ยืมเขาใส่ ถ่ายรูปสวย " 

    เอ๋ เริ่มคิดตาม เพราะเขาอยู่กินกันมา ไม่เคยเห็นเอ แต่งตัวเซ็กซี่เลย  ขนาดซื้อชุดนอนกระโปรงสายเดียวให้ยังไม่ยอมใส่เลย 

    แล้วฉันก็พูดต่อ " ดูที่นอนซิ สีชมพูด เตียงที่เอนอน มันเป็นเตียงผู้หญิง ผู้ชายที่ไหน นอนเตียงสีชมพูคิตตี้ขนาดนี้ " เอ๋ต้องมองภาพใหม่ เขาเครียดมากเลยนะ กลัวเอไปนอนกับผู้ชายคนอื่น มีผัวใหม่ ยิ่งเจอคนที่ทำงานพูดว่า มันไปนอนห้องเช่าของผู้ชายแน่เลย ยิ่งเครียดหนัก 

    คือดูภาพแล้ว เอไปนอนห้องผู้หญิง แล้วยืมเสื้อผ้าผู้หญิงคนนั้นใส่ แล้วผู้หญิงคนนั้นก็แต่งหน้าให้เอด้วย ซึ่งอาจจะเป็นน้องสาว หรือน้องสะใภ้ ญาติผู้หญิงของเขาก็ได้ 

    " ผมกลัวมันหลอกเอาเงินผม แล้วไปเลี้ยงผู้ชายอื่น " ผมไม่อยากเป็นไอ้โง่ 
    " แล้วถามมันหรือเปล่า ว่ามันมีผู้ชายอืื่นหรือเปล่า" ฉันถาม
    " มันบอกว่าไม่มี " เอ๋ตอบ 
    " งั้นก็เชื่อใจเมียหน่อยซิ ถ้ามีผัวใหม่ จะโทรมาขอเงินเราทำไม แปลว่ายังหาคนเลี้ยงดูไม่ได้ 
    ไม่ใช่ว่าเอ เป็นคนมีเงินนะ ไปแล้วหางานทำใหม่ก็ทำไม่ได้ ติดโควิด มันยังต้องโทรมาขอเงินเราใช้อยู่เลย "


    ช่วงเดือน มีนา ก่อนที่จะโดนรัฐบาลสั่งล็อคดาวน์ เอขายของไม่ดีเลย ไม่ค่อยมีรายได้  มีชวนเอไปทำงานต่างจังหวัด เอ๋ไม่เห็นด้วย ไม่อยากให้เมียไป  แต่เอบอกว่า อยู่นี่อดตาย ไปหางานทำที่อื่นดีกว่า มีคนรู้จักมาชวนก็ไปซิ แล้วเอก็เก็บเสื้อผ้าไป พร้อมกับโทรศัพท์ซัมซุงฮีโร่ เครื่องเก่าๆ เครื่องหนึ่ง เพราะเครื่องที่ใช้อยู่พังไปแล้ว จึงต้องเอาเครื่องเก่าๆไปใช้ก่อน ไม่มีเงินซื้อเครื่องใหม่  นอกนั้นไม่ได้เอาอะไรไป ทิ้งไว้ที่บ้านหมด 

    พอไปทำงานได้ไม่นาน ก็เจอรัฐบาลสั่งให้หยุดงาน เอไปทำงานร้านผับบาร์ ทำให้อยู่โน้น เมษา - มิถุนาไม่ได้ทำอะไรเลย เอ๋จะเปิดกล้องคุยกับเอก็ไม่ได้ โทรคุยได้อย่างเดียว จะดูว่าเออยู่โน้นเป็นยังไงก็ไม่เห็น เอบอกแค่ว่า อาศัยอยู่กับคนรู้จัก บอกกลับมาไม่ได้  ไม่มีตังค์  เอ๋โทรตามให้กลับบ้านตั้งแต่ พฤษภาแล้ว แต่ไม่มีรถ กลับไม่ได้ พอมิถุนา ก็บอกไม่มีเงินค่ารถ  เอ๋ก็ต้องช่วยส่งเงินขึ้นไปเรื่อยๆ 

    เมื่อตอนที่ส่งเงินขึ้นไปให้เดินทางกลับ เอ๋โทรไป เอก็ไม่รับสาย เอ๋ก็เขวหนักมา เพราะคิดว่าเมียได้เงินแล้วทิ้ง หลอกให้โอนเงินไป แล้วหายไปเลย ติดต่อไม่ได้ ตอนนั้นก็เสียใจน่าดูว่าทำไมเมียต้องหลอกเอาเงินด้วย  ตอนนั้นฉันก็คุยเป็นชั่วโมง  เอ๋ตีมึนเหมือนไม่รู้จักนิสัยเมียตัวเอง ไม่รู้โกหกหรือเปล่า ไม่รู้หลอกหรือเปล่า  ฟุ้งซ่านไปหมด  ฉันแค่คนรู้จักคุยกับเอเท่านั้น ยังเหมือนรู้จักเอ มากกว่าสามีที่กินนอนมาด้วยเลย 


    ไม่มีใครที่บ้านอยากให้เอ กลับมาเลย โดยเฉพาะแม่ผัว เพราะไม่ถูกกัน และเคยทะเลาะกันหนักมาก ฉันเคยคุยกับแม่ผัวนะ บอกกับแม่ผัวว่า 
    " เอ๋ มันยากให้เอ กลับมามาก ถ้าเอมา แม่ทำเฉยๆนะ อย่าไปยุ่งกับมัน" 
    " หน้ามันฉันยังไม่อยากจะมองเลย ฉันไม่คุยกับมันหรอก อี่นี่มันเลว มันด่าลูกฉัน ฉันยังไม่เคยด่าลูกสักคำ คิดดูนะ คนแบบนี้จะไปเอามันกลับมาทำไม " แม่ผัวพูดต่อ " บอกเอ๋ด้วยนะ ให้มันตาสว่างได้แล้ว เมียทิ้งไปดีแล้ว ไม่ต้องไปตามมันหรอก ให้มันไปที่ชอบๆนั่นแหละ ไม่ต้องกลับมา "  

    เอก็เป็นคนปากร้าย ด่าผัว ผัวไม่ว่านะ แต่แม่ไม่ยอมมาด่าลูกฉันทำไม แล้วเอก็ไม่ใช่คนยอมคน ก็ด่าแม่ผัวกลับ นั่นจึงเป็นเหตุให้ทะเลาะกัน ปากร้ายทั้่งคู่


    ถึงแม้ว่ายายแป้นจะแก่มากแล้ว 70กว่าแล้ว ก็ยังโทรตามลูกทุกวัน ลูกกลับบ้านผิดเวลาไม่ได้เลย เป็นห่วงลูกแม้ว่าลูกจะอายุ 40กว่าแล้วก็ตาม รักลูกมาก และเกลียดสะใภ้มากด้วยเช่นกัน 

    ส่วนลูกชายน่ะหรอ โทรตามเมียทุกวัน จนเมียรำคาญ จะคุยวันหนึ่งไม่รู้กี่รอบ ยิ่งไม่รับยิ่งโทรเป็นสิบสาย เพราะเป็นห่วง ทางเอ๋เป็นห่วง ต้องคุยให้ได้   แต่ทางเอ รำคาญ ไม่รู้จะคุยอะไรนักหนา  ตรงข้ามกับยายแป้น ต้องโทรตามลูกทุกวัน  โดยที่ลูกไม่เคยโทรหาแม่เลย ได้คุยคำสองคำ รู้ว่าอยู่ไหนพอใจแล้ว 

    เอ๋ก็รู้นะว่าแม่ไม่ชอบเอ แต่เอ๋ก็เข้าข้างเอตลอด ไม่เคยเข้าข้างแม่เลย  แม้เอ๋จะบอกว่า เขาอยู่ตรงกลางก็ลำบากใจ แต่นี่ก็แม่ นั่นก็เมีย จะให้ทำยังไง แม่เสียใจมาก ที่ลูกเห็นเมียดีกว่าแม่ แต่เพราะเป็นลูกให้อภัย แต่ไม่เคยให้อภัยสะใภ้เลย 

    เอไม่อยู่ เอ๋คิดถึงเมียนะ แม่บอกปล่อยให้มันเสียใจ  ต้องให้มันเรียนรู้ซะบ้าง ปล่อยมันบ่นไป  แต่ลูกต้องตัดใจจากนางสะใภ้ได้แล้ว ไปมีเมียใหม่เถอะ ไม่ต้องรอมันกลับมาหรอก ข้าวของมันโยนทิ้งไปได้เลย  แต่ทางเอ๋ อยากให้เมียกลับมาบ้าน มาอยู่ด้วยกัน มาดูแลกัน มาต้มมาม่ากินด้วยกันก็ยังดี 

    สำหรับเอ๋ การที่เมียไปอยู่ที่อื่น  ถือว่าเป็นการเห็นแก่ตัว ไม่สงสารเขาบ้างเลย ไม่มาช่วยทำมาหากิน ไม่มาดูแลเขาเลย ทั้งที่เขาก็ป่วยเป็นเบาหวาน 

    แต่ถ้าให้ฉันมอง ในมุมของผู้หญิง หรือคิดแบบคนนอกก็ได้  จะกลับมาอยู่ให้ลำบากทำไม อยู่กันมาตั้งนานไม่เห็นมันจะรวยขึ้นสักที มีแต่จนลงจนลง  ไปอยู่ที่อื่นอาจจะสบายกว่าด้วยซ้ำ โดยเฉพาะเรื่องแม่ผัว คือ สบายใจ กลับมาก็ต้องมีเรื่องกันอีก ไม่ใช่ว่าอยู่บ้านสามี แล้วคนในครอบครัวเขาจะต้อนรับ ทุกคนเกลียดเธอหมดเลย กลับมาอยู่ก็อึดอัดเหมือนเดิม   ฉันก็ต้องพูดให้เอ๋ เห็นในมุมของเอบ้าง  ไม่ใช่ว่าทิ้งไปไม่ดี แต่อยู่ต่อไปก็ใช่ว่ามันจะดี


    หลังจากที่เอได้ตังค์แล้วเงียบหายไป 2-3 วัน เอก็โทรกลับมาหาเอ๋  บอกว่ากลับมาแล้ว แต่อยู่บ้านญาติ ขอไปอยู่กับน้องก่อน ยังไม่อยากเข้าบ้าน  พอเอได้ข่าว ได้คุยกับเมียก็สบายไปอีกวัน  พอเมียอยู่บ้านน้องหลายวัน ก็ตามเมื่อไหร่จะกลับ เอบอกว่า "เดี๋ยวพอใจจะกลับเมื่อไหร่ ก็กลับเองแหละ" พอถามอีก ถามทุกวัน ก็บอกว่า "สิ้นเดือนนี้กลับแล้ว"

    พอเอไม่กลับ จากโทรศัพท์ซัมซุงฮีโร่ ที่โทรคุยได้อย่างเดียว เห็น เอ อัพรูปโปรไฟล์ใหม่ในไลน์ ได้ยังไง นั่นเป็นเหตุให้เอ๋ ว้าวุ่นใจอีกแล้ว ว่าเอไปเอาโทรศัพท์ที่ไหนมา เปลี่ยนโทรศํพท์ใหม่ได้ยังไง ใครซื้อให้เอ 

    คิดไปโน้นมีผัวใหม่หรือเปล่า ไปอยู่กับผู้ชายหรือเปล่า โดนเพื่อนที่ทำงานเป่าหัวอีก ป่านนี้มันมีผัวใหม่ไปแล้ว นอนในห้องเช่ากับผู้ชายแน่เลย เอ๋เครียดเลย ปวดหัว ต้องมาคุยกับฉัน เพราะคุยกับฉันแล้วสบายใจ 

    เอ ไม่ใช่ผู้หญิงสวย ไม่ใช่คนเจ้าชู้ ถ้ามีผัวใหม่เลี้ยงดูแล้ว จะมาขอเงินเอ๋ทำไม ถ้ายังขอเงินแปลว่า เวลาลำบากยังคิดถึงเอ๋นะ แสดงว่าไม่มีผู้ชายให้เงิน 

    " แต่มันไม่ยอมคุยกับผม โทรไปก็ไม่รับ ทักไปก็ไม่ตอบ จะให้ผมทำยังไง "
    " ก็รอมันมาขอเงินใหม่ซิ เดี๋ยวก็ได้คุยกัน "
    " ผมก็โดนมันหลอกซิ "
    " จะไม่ให้ก็ได้ มันโทรมาก็บอกว่าไม่มีเงินแล้ว ไม่ให้ ก็ดูซิว่าเอจะว่ายังไง " ฉันพูดต่อ 
    เอ๋นิ่งคิิดไม่ตอบ 
    " ถ้าอยากมีเรื่องทะเลาะเลิกกันนะ ถามเรื่องผู้ชายไปเลย หาเรื่องไปเลยก็ได้ แต่ถ้ายังอยากให้เอกลับมา มันขอเงินก็ให้มันเถอะ อย่างน้อยก็ยังได้คุยกัน ยังรู้ว่ามันเป็นยังไงบ้าง  เงินไม่กี่ร้อย มันเอาไปเลี้ยงผู้ชายที่ไหนไม่ได้หรอก แค่พอมันกินเองเท่านั้นแหละ ขอมากก็ใช่ว่าเอ๋จะมี "

    "คนเราถ้ามันเป็นคู่กัน ยังไงมันก็ต้องกลับมา  แต่ถ้าไม่ใช่ก็ถือว่าหมดกรรมกันแล้วนะ" 

    ฉันคุยกับเอ๋ ฉันก็รู้สึกเหนื่อยนะ ที่ต้องปรับความคิดเขา ฉันไม่ได้คุยกับเอเลย ตั้งแต่เอหายไป ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าจริงๆเกิดอะไรขึ้นกับเอบ้าง  มีแต่เอ๋มาคุยกับฉัน ปรับทุกข์เรื่องเมีย ซึ่งฉันก็ต้องคอยพูดให้เมียเขาดูดี  หลังจากที่เขาไปโดนคนอื่นพูดใส่ร้ายเมียมาแล้ว  มีแต่คนพูดให้เลิก เมียมีชู้ มีผัวใหม่ไปแล้ว แต่ฉันกลับมองว่ามันไม่ใช่ ห่างกันแค่ 3-4 เดือน อะไรจะหาใหม่ได้เร็วขนาดนั้น  คือเข้าข้างไปทั้งที่ไม่รู้หรอกว่า จริงๆแล้วทางโน้นเป็นยังไง  แต่ทางนี้สบายใจแล้วก็พอ ที่เมียยังไม่นอกใจ เมียยังอยู่ ยังไม่ทิ้งเขาไป

    เอ๋บอกว่า "คืนนี้นอนหลับได้แล้ว  สบายใจแล้ว ไม่ปวดหัวแล้ว"   เขาพูดหลังจากคุยกับฉันเสร็จ กลับบ้านไปมีความสุขใจแล้ว รอคอยเมียได้ต่อ  ถ้าขืนไม่คุยกับฉัน  คืนนี้นอนไม่หลับแน่นอน คิดเรื่องเมียแล้วปวดหัวทั้งคืน 

    ฉันไม่ได้ตั้งใจเป็นศิราณีเลย แต่ก็ไม่รู้ว่าทำไมต้องมาฟังเรื่องของเขา เหมือนคลับฟรายเดย์เลย 









Views

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in