เราใช้คุ๊กกี้บนเว็บไซต์ของเรา กรุณาอ่านและยอมรับ นโยบายความเป็นส่วนตัว เพื่อใช้บริการเว็บไซต์ ไม่ยอมรับ
MY UNIVERSITY LIFEsnowlene
Prologue

  • สวัสดีค่ะ ขอแนะนำตัวก่อนเนอะ เราเป็นเด็กปีหนึ่ง (ชั่ยๆ #dek65) 
    ของมหาวิทยาลัยเอกชนแห่งหนึ่งในกรุงเทพนี่แหละ    
    เราเรียนคณะบริหารธุรกิจ สาขาการจัดการธุรกิจระหว่างประเทศ >//<

             ทำไมถึงเรียนมอเอกชน คำถามนี้คนถามเราเยอะมาก 

                      "ค่าเทอมแพงนะ"

                      "ทำไมไม่สอบเข้ามอรัฐล่ะ?" 

             เราเองก็อยากจะถามคนพวกนั้นกลับไปเหมือนกันว่า แล้วทำไมเราต้องทำตามค่านิยมของประเทศนี้ ในเมื่อชีวิตเป็นของเรา แต่ก็ปฎิเสธไม่ได้หรอกเรื่องของชื่อเสียง หรือคอนเนคชันต่างๆมากมายของมอรัฐ ไม่ได้ว่านะคะ ตัวเราเองก็เคยอยากเข้าคณะจิตวิทยา(มอดังสีชมพู) แถมได้มีโอกาสไปเข้าค่ายตอนม.4 ด้วย จุดนี้เรารู้สึกได้ว่าการมีค่าย ให้เด็กๆได้เข้าไปมีกิจกรรมตามคณะต่างๆที่ตนใฝ่ฝันมันดีมากเลย ถึงแม้ว่าการที่ต้องมาวิ่งวุ่นหาตนเองจะเหนื่อยและท้อมากแค่ไหนก็ตาม เพราะประเทศนี้ไม่ได้เอื้ออำนวยในการทำสิ่งต่างๆที่เราชอบแม้แต่น้อย ตีกรอบเด็กไปซะทุกอย่าง 

             พอกลับจากค่ายความฝันเรากับจิตวิทยาก็ชัดมากขึ้นเรื่อยๆ แต่อยู่ดีๆเราก็ตั้งคำถามกับตัวเอง ตอนม.6 ค่ะ ว่าเราเหมาะกับมันจริงหรือป่าว จิตวิทยาน่ะ หลังจากที่มันเป็นคำตอบมาตลอด เป็นช่วงที่น่ากลัวมากสำหรับเรา เหมือนกำลังจะขอเลิกกับแฟนเลยค่ะ 😖 

             ช่วงนั้นเพราะโควิดก็เรียนออนไลน์ ความคิดฟุ้งซ่านต่างๆ มันมาได้เสมอ แถมอนาคตดูไม่แน่นอนเลย ด้วยสถานการณ์ที่ยังไม่ดีขึ้น หลังจากนอนร้องไห้ นั่งคิดทบทวน ตกตะกอนอะไรต่างๆก็ไปคุยกับแม่ว่าเราจะลองสมัครมอเอกชนที่นึงนะ ดูหลักสูตรแล้วชอบมากเลย แต่จะยังไม่จริงจังหรอก ลองเล่นๆ 

             พอประมาณเดือนพฤศจิกายนปีที่แล้ว เราผ่านสัมภาษณ์เลยตัดสินใจโทรไปหาป๊ะว่า เออผ่านสัมของมอนี้นะ แต่เป็นเอกชน ถ้าจะเรียนป๊ะไหวมั้ย ป๊ะเรา say yes เราตกใจมาก ด้วยความที่เราไม่ได้สนิทกับป๊ะขนาดนั้น (ป๊ะกับแม่เลิกกัน แต่ป๊ะเรายังส่งเสียเราช่วยแม่และเรากับป๊ะก็เจอกันตลอดค่ะ)  

             จากนั้นเราก็ลุยเลย โอเค เรียนที่นี่แล้วกัน เพราะมองไม่เห็นตัวเองในการเรียนจิตวิทยาแล้ว น่าขำเนอะ มุ่งมั่นกับมันมา 4 ปีสุดท้ายก็เลือกบริหาร 


                           แต่ก็นั่นแหละค่ะ 

                           เราก็ยังไม่เห็นมันเหมือนกัน อนาคตเรากับบริหารน่ะ5555555555555


             แต่เรารู้สึกว่าไม่มากก็น้อยเราจะได้อะไรกลับไปแน่ๆ แม่บอกว่าถ้ายังรักจิตวิทยาอยู่ ปอโทค่อยเรียนก็ได้ การศึกษาไม่มีที่สิ้นสุดอยู่แล้ว พอว่าแบบนั้นเราเลยตัดสินใจไม่สอบ tcas ด้วย มุ่งมั่นเรียนที่นี่ที่เดียวเลย ได้แต่หวังว่ามันจะเป็น right decision นะคะ🥺


            โห นี่เราเกริ่นมาซะยาวเหยียดเลย จุดประสงค์หลักๆของการเขียน blog นี้ คือเราอะ อยากเก็บพื้นที่ที่เราได้บ่น ได้พรั่งพรูอะไรสารพัดกับชีวิตมหาลัยไม่ว่าจะเป็นงาน สังคมเพื่อน สังคมมหาลัย และอื่นๆ ที่เป็นส่วนหนึ่งของการเติบโตของเราตลอดระยะเวลา 4 ปีนี้ ซึ่งเราคิดว่าจะลงสัปดาห์ละตอน ถ้าเป็นไปได้น่ะนะ หรืออาจจะเป็นเดือนละตอน55555555555555555

               โดยจะขอ disclaimer⚠️ ไว้ก่อนตัวโตๆว่าอาจจะมีการใส่ความคิดเห็น อะไรที่อาจจะดู negative เพราะมันเป็นเรื่องเล่าจากมุมมองของเรา ความเหนื่อยของเรา ความสุขของเรา ไม่ใช่การรีวิวมหาลัยหรือใดๆก็แล้วแต่ มาร่วมปล่อยใจจอยๆไปกับ journey นี้ของเราด้วยกันนะคะ ❤️


    snowlene


Views

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in