My impetuous fan fictions collection.medusawrites
Nothing
  • ไม่มีอะไร.

    วังจั๋วเฉิงไม่มีอะไรเลย นักแสดงวังจั๋วเฉิงที่ทุกคนรู้จักและหลงรักถูกถอดทิ้งไว้ทันทีที่การถ่ายทำในแต่ละเรื่องเสร็จสิ้น วังจั๋วเฉิงรู้ว่าการเป็นคนไม่มีอะไรเลยของเขาทำให้เขาเป็นนักแสดงที่ดี เพราะเขาพร้อมที่จะกระโจนลงไปเป็นตัวละคร พร้อมที่จะเชื่อสภาพแวดล้อมและความต้องการของตัวละครที่ทำให้ตัวละครเป็นตัวละครที่สมจริงและเป็นมนุษย์ เมื่อการถ่ายทำจบลง วังจั๋วเฉิงก็กลับมาเป็นวังจั๋วเฉิงที่ไม่มีอะไรอีกครั้ง ต้องขอบคุณความไม่มีอะไรของเขานี่แหละ ที่ทำให้วังจั๋วเฉิงมี comfort zone ของตัวเอง ที่สามารถทำให้เขารู้สึกสบายใจและรู้ว่าความเป็นตัวเองคืออะไร หลังจากที่ต้องเป็นตัวละครใดใดตลอดเวลาหนึ่ง

    "ควานเกอ..."

    วังจั๋วเฉิงเรียกคนรัก หลิวไห่ควาน ที่กำลังยืนเหม่อ ระหว่างให้อาหารเจ้า 'nothing' ปลาทองของวังจั๋วเฉิงและหลิวไห่ควาน เจ้า nothing กำลังว่ายไปมาด้วยความรวดเร็วในโหลแก้วกลมใสขนาดพอดีกับปลาทองหนึ่งตัวและบ้านก้อนหินของมัน หลิวไห่ควานเหม่อระหว่างกำลังเทอาหารให้ nothing ทำให้เขาเผลอเทอาหารลงไปในโหลเป็นจำนวนมาก จนวังจั๋วเฉิงต้องเอ่ยปากเรียก

    "ถ้าจะ zone out ขนาดนี้ ทีหลังให้ผมเป็นคนให้อาหาร nothing เองดีกว่า"

    วังจั๋วเฉิงหยิบเอาขวดอาหารปลาทองจากมือของคนรักเพื่อเอาไปเก็บ ในขณะที่หลิวไห่ควานได้สติก็รีบกุลีกุจอเอาที่ตักมาตักอาหารปลาออกจากโหลไปทิ้ง

    "ขอโทษครับอาเฉิง ขอโทษทีนะ nothing"

    หลิวไห่ควานขอโทษวังจั๋วเฉิง ก่อนจะหันมาขอโทษเจ้าปลาทองที่ยังคงว่ายไปมาด้วยความหงุดหงิดอยู่ในโหล

    ไห่ควาน! ทำอย่างนี้กับ nothing ได้ยังไง?! nothing จะให้อาเฉิงจัดการไห่ควาน!

    หลิวไห่ควานเอามือแตะโหลมองปลาทองของเขาและคนรัก อยากจะขอโทษเจ้าปลาทองอีกครั้ง เจ้าปลาทองสัตว์เลี้ยงของเขาและวังจั๋วเฉิงตัวนี้ เขาตัดสินใจซื้อมาตอนเขาและวังจั๋วเฉิงตัดสินใจย้ายมาอยู่ด้วยกัน วังจั๋วเฉิงเป็นคนตั้งชื่อเจ้าปลาทองตัวน้อยในตอนนั้นว่า 'nothing' โดยให้เหตุผลว่าทั้งตัวเองและหลิวไห่ควานต่างก็ไม่มีอะไร เจ้าปลาทองของพวกเขาก็ไม่มีอะไรเหมือนกัน เป็นครอบครัวเดียวกันดี 

    หลิวไห่ควานเป็นนักแต่งเพลง เขาและวังจั๋วเฉิงรู้จักกันตั้งแต่สมัยเรียนที่มหาวิทยาลัยเดียวกัน แต่คนละคณะ ความรักของทั้งคู่เริ่มต้นมาตั้งแต่ตอนนั้น เพียงแต่ความสัมพันธ์ของพวกเขาในตอนนั้นไม่มีคำจัดกัดความหรือนิยามอะไร พวกเขาทั้งสองคนต่างคนต่างใช้ชีวิตของตัวเองอย่างเต็มที่ จะมาหากันแค่ตอนที่ฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งต้องการ ไม่ว่าจะทางร่างกายหรืออารมณ์ ไม่ว่าจะความสบายใจ การปลอบโยน หรือแม้แต่ความมั่นคงทางอารมณ์เมื่อรู้สึกไม่ดี รู้สึกแย่ รู้สึกไม่มีค่า ไปจนถึงตอนที่รู้สึกมีความสุข ทั้งวังจั๋วเฉิงและหลิวไห่ควานไม่มีเพื่อนมากนัก นอกเหนือจากเวลาเรียน เวลาส่วนใหญ่ของพวกเขาจึงหมดไปกับการอยู่ด้วยกัน พูดคุยกัน นอนเล่น หรือแม้แต่อยู่ด้วยกันเงียบๆเฉยๆ แบบที่ไม่ต้องทำอะไร และในที่สุดพวกเขาทั้งคู่ก็ยอมรับความรู้สึกของตัวเองว่าอยากมีอีกคนอยู่ในชีวิตที่ไม่มีอะไรของพวกเขา ตั้งแต่วันนั้นจนถึงตอนนี้ ความรักที่ไม่มีอะไรของวังจั๋วเฉิงและหลิวไห่ควานก็ทำให้ทั้งสองคนไม่เคยอยากให้อะไรเปลี่ยนไป 

    "วันนี้ควานเกออยากทำอะไร? จะเขียนเพลงรึเปล่า?"

    วังจั๋วเฉิงเอ่ยปากถาม วันนี้เป็นวันแรกที่เขาจะได้พัก หลังจากถ่ายทำซีรีส์เรื่องล่าสุดนานถึง 3 เดือน ปกติหลิวไห่ควานจะใช้เวลาที่อีกฝ่ายไปถ่ายซีรีส์ หรืองานต่างๆไปกับการแต่งเพลงในสตูดิโอที่บ้าน หากแต่วันนี้คนรักของเขาเพิ่งกลับมาบ้าน ได้พักหลังจากการถ่ายซีรีส์อันยาวนานในความคิดของเขา จะให้เขามัวแต่แต่งเพลงอยู่ในสตูดิโอคนเดียวคงจะใจร้ายกับคนรักและตัวเขาเองที่คิดถึงอีกฝ่ายทุกทีที่ดึงตัวเองออกมาจากเสียงดนตรีในหัวเวลาเขาแต่งเพลงอยู่ได้อย่างไร 

    "ตามใจอาเฉิงครับ..."

    เมื่อได้ยินคำตอบจากคนรัก วังจั๋วเฉิงจึงเปิดโทรทัศน์ ก่อนจะกดเข้าไปแอพลิเคชัน streaming ชื่อดัง เพื่อเลือกภาพยนตร์ที่จะดูกับคนรัก เมื่อเห็นคนรักเปิดโทรทัศน์ หลิวไห่ควานก็รู้ว่าอีกคนจะดูภาพยนตร์ ระหว่างที่วังจั๋วเฉิงกำลังเลือกเรื่องที่จะดู หลิวไห่ควานก็เดินเข้าไปในครัว หยิบป๊อปคอร์นสำเร็จรูปออกมาจากกล่อง ก่อนจะหยิบใส่ไมโครเวฟ คราวนี้เขาตั้งใจจับตาดูป๊อปคอร์นในไมโครเวฟทุกวินาที จะไม่ปล่อยให้ตัวเองเหม่อจนป๊อปคอร์นไหม้เหมือนหลายๆรอบที่เขาเป็นคนทำอีก

    "อย่าทำป๊อปคอร์นไหม้นะ!"

    เสียงวังจั๋วเฉิงจากห้องนั่งเล่นดังเข้ามาถึงในห้องครัวที่หลิวไห่ควานกำลังจ้องไมโครเวฟอยู่ วังจั๋วเฉิงในห้องนั่งเล่นยังตัดสินใจเลือกภาพยนตร์ไม่ได้ เรื่องที่เคย save เอาไว้ว่าอยากจะดูเมื่อมีเวลา เขาก็ยังไม่อยากดูตอนนี้ เลื่อนไปมาจนตัวเองเริ่มหงุดหงิด จึงกดออกจากแอพลิเคชัน ก่อนจะเดินไปที่ห้องโถงที่มีตู้โชว์ figures ของสะสม ซึ่ง figures ส่วนใหญ่เป็น Harry potter ของเขาและ Marvel ของหลิวไห่ควาน ข้างๆตู้กระจกเก็บ figures มีตู้เก็บของที่เต็มไปด้วยแผ่นซีดี, แผ่น vinyl, แผ่น blu-ray, วิดิโอ และเทป cassette ทั้งดนตรีและภาพยนตร์ถูกจัดเรียงไว้ แม้จะไม่เป็นระเบียบเรียบร้อยมากนัก เพราะการหยิบใช้งานอย่างสม่ำเสมอของเจ้าของ แต่ก็ถูกเรียงไว้เพื่อไม่ให้เกิดความเสียหาย วังจั๋วเฉิงเดินไปไล่ดูแผ่น blu-ray ในตู้ ก่อนจะตัดสินใจหยิบภาพยนตร์ที่เขาและคนรักดูไม่ต่ำกว่า 10 รอบออกมา หลิวไห่ควานเดินกลับเข้ามาห้องนั่งเล่นพร้อมกับชามใบโตที่มีป๊อปคอร์นอยู่เต็มชาม วังจั๋วเฉิงจัดการต่อสายเครื่องเล่นและใส่แผ่นลงไป ตั้งค่าเสียงและคำบรรยาย กดเล่น ก่อนจะทิ้งตัวลงบนโซฟาข้างคนรัก

    "Endgame หรอ? ไหนอาเฉิงบอกภาคนี้น่าเบื่อ..."

    "ก็ควานเกอชอบไม่ใช่หรอไง?"

    "เกอบอกว่าตามใจอาเฉิงไม่ใช่ตามใจเกอนะ..."

    "ก็ตามใจผม ผมอยากดู endgame"

    วังจั๋วเฉิงยื่นมือไปหยิบป๊อปคอร์นเข้าปาก ก่อนจะหันมาสนใจภาพยนตร์ที่กำลังฉายอยู่บนจอโทรทัศน์แทน หลิวไห่ควานจึงหันมาดูภาพยนตร์ด้วยเหมือนกัน พวกเขาทั้งสองคนไม่มีใครพูดอะไรขึ้นมาอีก สายตาของทั้งคู่จับจ้องอยู่ที่จอโทรทัศน์ นั่งดูภาพยนตร์ด้วยกันอย่างเงียบๆ พร้อมกับหยิบป๊อปคอร์นเข้าปาก โดยสามารถยื่นมือมาหยิบป๊อปคอร์นในชามบนตักของหลิวไห่ควานได้อย่างเคยชิน จนผ่านไปเกือบครึ่งเรื่อง คนอายุน้อยกว่าข้างกายหลิวไห่ควานก็ทิ้งศีรษะลงมาที่ไหล่ของเขา ลมหายใจเข้าออกอย่างสม่ำเสมอทำให้หลิวไห่ควานรู้ว่าคนรักของเขาหลับไปแล้ว เขายกชามป๊อปคอร์นที่ตัวเองถือไว้ไปวางที่โต๊ะเล็กข้างโซฟา ก่อนจะจัดให้คนรักนอนลงบนตัก วังจั๋วเฉิงขยับตัวเล็กน้อยจนเจ้าตัวได้องศาที่สบายสำหรับตัวเอง เมื่อเห็นคนรักหลับสนิทอีกครั้ง จึงเอื้อมมือไปหยิบรีโมทมาหรี่เสียงให้เบาลง ก่อนจะดูภาพยนตร์คนเดียวจนจบ ปล่อยให้วังจั๋วเฉิงนอนหลับบนตักของตัวเองจนกว่าอีกฝ่ายจะตื่น 

    ไห่ควานดูคนเดียวที่ไหน nothing ก็ดู endgame อยู่ด้วยนะ!




    .




    ไม่มีอะไร.

    "เปิดแชมเปญกัน"

    วังจั๋วเฉิงโพล่งขึ้นมาระหว่างที่กำลังทานมื้อเย็นง่ายๆอย่างพาสต้าคาโบนาร่าที่หลิวไห่ควานเป็นคนทำ 

    "คาโบนาร่ากับแชมเปญ?"

    "อือ...ไวน์ก็ได้"

    หลิวไห่ควานไม่ใช่สายไวน์หรือแชมเปญ เขาชอบดื่มเบียร์มากกว่า ส่วนวังจั๋วเฉิงไม่ใช่คนดื่มแอลกอฮอล์ เพราะเจ้าตัวเป็นคนคออ่อน แต่วันดีคืนดีวังจั๋วเฉิง รวมถึงเขาก็อยากจะดื่มอย่างอื่นบ้าง ทำให้ที่บ้านของพวกเขามีแอลกอฮอล์ที่ไม่ใช่เบียร์เก็บไว้นิดหน่อยสำหรับวันที่พวกเขาทั้งคู่อยากดื่ม อย่างเช่นในคืนนี้ ที่ไม่มีอะไรพิเศษ มีเพียงอาหารค่ำง่ายๆ กับคนรักกันสองคนในชุดวอร์มอยู่บ้าน และปลาทอง nothing หนึ่งตัวที่กำลังทานมื้อเย็นของตัวเองเช่นเดียวกัน หลิวไห่ควานพยักหน้าตามใจคนรัก ก่อนจะลุกไปที่ตู้แช่แอลกอฮอล์ต่างๆ ดูว่าในตู้แช่มีอะไรที่พอจะเข้ากับคาโบนาร่าได้บ้าง ก่อนจะหยิบไวน์ขาว pinot grigio ออกมาเปิด หลิวไห่ควานเดินกลับมาที่โต๊ะอาหาร พร้อมกับแก้วไวน์สองแก้ว และ pinot grigio

    "ทำไมอยู่ๆอยากดื่มละครับ อาเฉิง?"

    หลิวไห่ควานยื่นแก้วที่รินไวน์แล้วให้คนรัก วังจั๋วเฉิงไม่ตอบคำถาม แต่หลิวไห่ควานก็ไม่ได้คะยั้นคะยอถามต่อ พลางจะเดินกลับไปนั่งที่ของตัวเอง แต่ยังไม่ทันจะหันหลังก้าวขาแม้แต่ก้าวเดียว วังจั๋วเฉิงก็ดึงชายเสื้อของคนรักเอาไว้เสียก่อน

    "ดื่มด้วยกันนะ"

    หลิวไห่ควานเข้าใจคำว่าดื่มด้วยกันของคนรักเป็นอย่างดี วังจั๋วเฉิงคงจะอยากอ้อนเขา ด้วยการอยู่ใกล้ๆกัน เลยไม่ยอมให้เขาเดินกลับไปที่ที่นั่งของตัวเองตรงข้ามกับวังจั๋วเฉิง คนตัวสูงจับมือของคนตัวเล็กกว่าให้ลุกขึ้นมาจากเก้าอี้ เอ่ยปากสั่งอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ในบ้านเปิดเพลงขึ้นมาอย่างอัตโนมัติ ก่อนจะยกมือของอีกฝ่ายที่จับไว้อยู่ให้ขยับร่างกายช้าๆ เต้นไปด้วยกันกับดนตรี pop blues ที่กำลังเล่นอยู่ มืออีกข้างที่ไม่ได้จับกันถือแก้วไวน์ขาวไว้ทั้งคู่ วังจั๋วเฉิงขยับตามที่หลิวไห่ควานนำ และเมื่อคนรักยืนนิ่งๆ เขาก็ยกไวน์ในแก้วขึ้นดื่ม

    "ควานเกอ ในบ้านไม่มีดาวเลย"

    "จะมีได้ยังไงล่ะครับ?"

    หลิวไห่ควานยิ้มเบาๆ พลางกระชับมือที่จับคนน้องเอาไว้ พาทั้งสองคนเคลื่อนไหวไปตามเสียงดนตรี  วังจั๋วเฉิงทิ้งศีรษะลงที่ลาดไหล่ของอีกคนได้อย่างพอดิบพอดีด้วยความสูงของเขา พวกเขาขยับตามเพลงไปเรื่อยๆ โดยไม่มีรูปแบบหรือแบบแผนอะไร และไม่มีจุดมุ่งหมายปลายทาง เพียงแค่พวกเขาทั้งสองคน ในบ้านของพวกเขา 

    "ผมอยากดูดาว"

    "ทานพาสต้าให้หมดก่อน แล้วเราออกไปนั่งข้างนอกกัน"

    "ไม่เอา"

    วังจั๋วเฉิงผละออกจากหลิวไห่ควาน เดินไปรินไวน์ที่วางอยู่บนโต๊ะเพิ่ม ก่อนจะออกคำสั่งเสียงให้เครื่องเล่นเปลี่ยนเพลง เป็นเพลง disco แทน วังจั๋วเฉิงดื่มไวน์ที่ตัวเองรินไว้ ก่อนจะวางแก้วและลุกขึ้นร้องเพลงที่กำลังเล่นอยู่ เพลงของ abba กำลังดังไปทั่วบ้าน พร้อมกับเสียงร้องของวังจั๋วเฉิง หลิวไห่ควานมองคนรักที่กำลังเต้นเลียนแบบนักร้องและนักดนตรีต้นฉบับด้วยท่าทางน่ารัก พลางยกไวน์ขึ้นดื่มไปด้วย ใครบอกกันว่าในบ้านไม่มีดาว หลิวไห่ควานกำลังมองดวงดาวของเขาอยู่ คนรักของเขาเปล่งประกายขนาดนี้ จะไม่มีดาวในบ้านได้ยังไง วังจั๋วเฉิงวิ่งไป ร้องเพลงไปในบ้าน ก่อนจะยกโหลของเจ้า nothing ขึ้นมาเพื่อร้องเพลงกับปลาทองของพวกเขา

    "อาเฉิงวาง nothing ลงก่อน มันตกใจแย่แล้ว"     

    วังจั๋วเฉิงไม่อยากเต้นคนเดียว แต่ก็กลัวเจ้าสัตว์เลี้ยงของเขาและหลิวไห่ควานจะตกใจมากเกินไป จึงวางโหลปลาทองลงในที่เดิมของมัน ก่อนจะดึงมือหลิวไห่ควานให้ออกมาเต้นด้วยกัน ทั้งสองร้องเพลง กระโดดโลดเต้น ดื่มไวน์ด้วยกันจนกว่าคนใดคนหนึ่งจะเป็นฝ่ายบอกให้หยุด เสียงร้องเพลง เสียงหัวเราะและรอยยิ้มของพวกเขา มีตลอดเวลาเวลาที่พวกเขาอยู่ด้วยกันอย่างไม่มีอะไรเลย โดยเฉพาะอย่างยิ่งเวลาที่พวกเขาอยู่ด้วยกัน เหมือนอย่างคืนนี้



    ถ้านี่คือการไม่มีอะไร หลิวไห่ควานและวังจั๋วเฉิงก็รักการไม่มีอะไรแบบนี้ที่สุด



    ใครว่าไม่มีอะไร อาเฉิงกับไห่ควานมี nothing นะ!




    .

Views

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in