My impetuous fan fictions collection.medusawrites
Possessive I
  • หวง.

    วังจั๋วเฉิง นักแสดงชื่อดังกำลังถ่ายรูปกับแฟนคลับอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย รอยยิ้มกว้างจากริมฝีบางคลี่ยิ้มอย่างน่ารักให้กับทุกคนในระหว่างที่บรรดาแฟนคลับค่อยๆทยอยเดินเข้ามาตามลำดับเพื่อถ่ายรูปคู่กับเขา พลางยื่นการ์ดและของขวัญที่พวกเขาเตรียมมาให้วังจั๋วเฉิงอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย วังจั๋วเฉิงใจดีถึงขนาดที่ยืนคุยกับแฟนคลับแต่ละคนด้วยความตั้งใจ ตอบกลับพวกเขาคนละ 2-3 ประโยคเป็นอย่างน้อย จนลูกพี่ลูกน้องที่ควบตำแหน่งผู้จัดการส่วนตัวของเขาอย่างจูจ้านจิ่นต้องคอยขยับแถวแฟนคลับให้อย่างแนบเนียน เพื่อให้งานวันนี้ดำเนินไปอย่างราบรื่น จนกระทั่ง

    "คุณน้าาาาาาาาาาาาาาาาาาาา! ผมคิดถึงคุณน้าาาาาาาาาาาาาา!"

    เมื่อถึงคิวของเขา เด็กชายวัยรุ่นตรงหน้า ชีเผยซิน แฟนคลับที่วังจั๋วเฉิงรู้จักเป็นอย่างดี และสนิทสนมถึงขั้นเรียกรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความเอ็นดูจากวังจั๋วเฉิง และสีหน้าเหนื่อยหน่ายของจูจ้านจิ่นได้ทุกครั้งที่เจอหน้า

    "ชีเผยซิน! แอบโดดเรียนมาอีกแล้วหรอ?! มาที่นี่ได้ยังไง?"

    ใครจะไปคิดว่าวังจั๋วเฉิงคนน่ารักของบรรดาแฟนคลับ จะกลายร่างเป็นญาติผู้ใหญ่จอมเฮี้ยบ เอ่ยปากด้วยเสียงดุกับเด็กผู้ชายวัยรุ่นตรงหน้า

    "คุณน้าอย่าดุผม ผมไม่ได้โดดเรียนมานะ วันนี้ผมไม่มีเรียนต่างหาก"

    ใช่แล้ว ชีเผยซินเป็นหลานแท้ๆ ลูกชายสุดที่รักของพี่สาวของวังจั๋วเฉิง เจ้าหลานตัวแสบที่ชอบมาป่วนในเวลางานของเขาในร่างของแฟนคลับของวังจั๋วเฉิง ด้วยเหตุผลที่ว่าตัวเองเป็นแฟนคลับของน้าของตัวเองจริงๆ วังจั๋วเฉิงส่งสัญญาณให้จูจ้านจิ่นเรียกแฟนคลับคนต่อไปขึ้นมาหา ก่อนจะหันไปจัดการกับหลานชายของเขา

    "เผยซิน นี่เวลางานของน้า กลับบ้านค่อยคุยกัน ไปได้แล้ว ก่อนที่น้าจะให้ปะป๊าเรามาจัดการ"

    "แต่ผมเป็นแฟนคลับนะ คุณน้ายังไม่ถ่ายรูปกับผมเลย"

    เจ้าเด็กชีเผยซินที่ทั้งครอบครัวไม่เคยมีใครขัดใจได้สักคนออดอ้อนคุณน้าด้วยท่าทางที่รู้ว่าน้าของตนจะไม่มีทางปฏิเสธอย่างแน่นอน วังจั๋วเฉิงที่ถึงแม้จะเอ่ยเสียงดุใส่หลาน แต่ก็ไม่เคยปฏิเสธหลานชายของตัวเองสักครั้ง ส่ายหัวด้วยความใจอ่อน ก่อนจะหันมายิ้มกว้างถ่ายรูปกับหลานชายของตัวเอง ที่เขาไม่เข้าใจว่าจะมาต่อคิวทำตัวเป็นแฟนคลับทำไมทั้งๆที่ก็เป็นหลานชายของเขา ส่วนเหตุผลที่แท้จริงที่เจ้าหลานชายตัวแสบต้องตามมาหาคุณน้าของตัวเองในเวลางานแบบนี้ก็เป็นเพราะว่า

    'วันนี้ผมได้ถ่ายรูปคู่กับคุณน้าด้วย แบร่ :-P'

    เมื่อได้รูปถ่ายจนพอใจแล้ว ชีเผยซินก็โบกมือลาคุณน้าของตัวเอง ก่อนจะกดส่งรูปไปให้คนหวงวังจั๋วเฉิงอีกคน คู่แข่งคนสำคัญที่จะมาแย่งคุณน้าของเขา ที่ท่าทางตอนนี้น่าจะอารมณ์ไม่ดี คงใกล้จะอกแตกตายไปแล้ว เพราะชีเผยซินรู้มาว่าอีกฝ่ายแทบจะไม่ได้เจอคุณน้าของเขาเลยมาสักพักใหญ่แล้ว แค่ในความคิดชีเผยซินก็อดยิ้มด้วยความสนุกสนานไม่ได้แล้วที่ได้แกล้งคนรักของคุณน้าของเขา




    .




    หวง.

    ทันทีที่ได้รับข้อความจากหลานชายของคนรัก หลิวไห่ควาน นักแสดงหนุ่มชื่อดังแทบจะลุกขึ้นจากเก้าอี้แต่งหน้าด้วยความฉุนเฉียว จนช่างแต่งหน้าต้องเรียกเขาเสียงดัง หลิวไห่ควานไม่ได้เจอวังจั๋วเฉิงเป็นเวลาเกือบสองเดือนแล้ว เนื่องจากตารางงานของพวกเขาทั้งสองที่หาเวลาว่างตรงกันไม่ได้เลย ทำให้เขาและคนรักทำได้เพียงพูดคุยกันทางวิดิโอคอล โทรศัพท์และส่งข้อความหากันเพียงเท่านั้น หลิวไห่ควานคิดถึงวังจั๋วเฉิงจนอยากจะพุ่งออกไปหาคนรักเสียเดี๋ยวนี้ จนหวังอี้โจว รุ่นพี่คนสนิทและเพื่อนในวงการบันเทิงของหลิวไห่ควานที่กำลังแต่งหน้าอยู่ข้างๆกัน ต้องเอ่ยปรามท่าทางไม่ได้ดั่งใจของรุ่นน้อง

    "หลิวไห่ควาน เป็นบ้าอะไรของนาย?"

    หลิวไห่ควานคนเงียบขรึมของกองถ่ายไม่ตอบคำถามของหวังอี้โจว ที่จริงแล้วหลิวไห่ควานเป็นคนเจ้าอารมณ์มากทีเดียว แต่เนื่องจากอาชีพนักแสดงที่ต้องพบปะผู้คนมากมาย และจำเป็นต้องรู้จักและทำงานกับคนหลากหลาย ทำให้ความพลุ่งพล่านของเขาถูกแสดงออกมาเพียงความนิ่ง และความเฉยชาแทน มีก็เพียงแต่คนสนิทและครอบครัวเท่านั้นถึงจะรู้ว่าจริงๆแล้ว นักแสดงหนุ่มหลิวไห่ควาน เป็นคนเลือดร้อนมากเพียงใด หวังอี้โจวกล่าวขอบคุณช่างแต่งหน้าและช่างทำผมของเขาและหลิวไห่ควาน ก่อนที่ทีมงานจะออกจากห้องแต่งตัวไป จนเมื่อเหลือเพียงแค่เขาและน้องชายคนสนิท หลิวไห่ควานถึงตอบคำถามของหวังอี้โจว

    "เจ้าหลานตัวแสบของเฉิงจื่อกวนประสาทผม"

    "เผยซินน่ะหรอ?"

    หลิวไห่ควานพยักหน้า พลางส่งข้อความหาคนรักของตัวเองไม่หยุด ไม่รู้ล่ะ เจ้าหลานตัวแสบยังเจอตัวได้ ทำไมเขาที่เป็นคนรักจะไม่สามารถเจอกับวังจั๋วเฉิงได้บ้าง

    "ใจเย็น ไม่ใช่ว่าอาเฉิงทำงานอยู่หรือไง? ส่งข้อความไปขนาดนั้น..."

    คำพูดของหวังอี้โจวไม่ได้รับการตอบรับจากหลิวไห่ควานแม้แต่น้อย สายตาและความสนใจของหลิวไห่ควานยังอยู่กับโทรศัพท์ในมือที่ยังไม่หยุดส่งข้อความหาคนรักของตัวเอง

    "เอาเถอะ จะส่งอะไรก็รีบๆส่ง เดี๋ยวก็ต้องกลับไปเข้าฉากแล้ว"

    หวังอี้โจวกลอกตามองคนที่นั่งอยู่ข้างๆ ที่กำลังพุ่งความสนใจของตัวเองไปที่โทรศัพท์จนไม่สนใจอะไรทั้งนั้น หลิวไห่ควานยังคงส่งข้อความหาคนรักของตัวเอง จนเมื่อได้ยินเสียงแจ้งเตือนข้อความตอบกลับนั่นละ ถึงยอมหย่อนหลังลงไปพิงพนักเก้าอี้ด้วยความสบายใจอีกครั้ง รอยยิ้มเย็นๆปรากฏขึ้นบนใบหน้าหล่อของหลิวไห่ควานจนหวังอี้โจวอดที่จะถามไถ่ไม่ได้

    "อาเฉิงตอบกลับมาแล้วล่ะสิ ถึงยอมหยุดส่งได้?"

    "ครับ เจ้าหลานตัวแสบไม่มีทางชนะผมแน่นอน"



    'คิดถึงเหมือนกัน คืนนี้เดี๋ยวแวะไปหานะ'




    .




    หวง.

    "เป็นอะไร?"

    ถึงแม้หลิวไห่ควานจะอายุมากกว่าวังจั๋วเฉิง แต่ก็ไม่ได้ถือที่คนรักจะเรียกเพียงแค่ชื่อของตัวเองเฉยๆ เขารู้สึกเหมือนเขากับวังจั๋วเฉิงใกล้ชิดกันมากขึ้น เมื่อไม่ต้องมีเรื่องอายุ ความอาวุโสในสังคมมาเกี่ยวข้อง แต่ตอนนี้หลิวไห่ควานกำลังไม่พอใจ นั่งหน้างอในรถตู้บริษัทที่มีเพียงเขาและคนรักที่แวะมาหาเขาหลังเจ้าตัวเสร็จงานของวันนี้

    "ทำไมไม่ค้างด้วยกันล่ะครับเฉิงจื่อ?"

    "ก็พรุ่งนี้คุณมีคิวถ่ายแต่เช้า ไม่อยากรบกวน..."

    "รบกวนอะไร?"

    "ไห่ควาน..."

    ดวงตาสีน้ำตาลเข้มที่เจือความไม่พอใจของหลิวไห่ควานกำลังจับจ้องอยู่ที่ดวงตากลมโตของคนรักอย่างไม่มีใครยอมใคร หลิวไห่ควานกำลังรั้น เอาแต่ใจตัวเอง เหมือนกันกับเจ้าหลานชายตัวแสบชีเผยซินของเขาไม่มีผิด จนวังจั๋วเฉิงเองนั่นแหละที่ใจดี ยอมเป็นฝ่ายยอมก่อน พยักหน้าตกลงยอมอยู่กับอีกฝ่ายต่อ พลางถอนหายใจเล็กๆ ก่อนจะยื่นมือออกไปดึงแก้มทั้งสองข้างของคนรักด้วยความหมั่นเขี้ยว

    "ทำไมถึงดื้อนัก?"

    "เฉิงจื่อดื้อก่อน"

    นักแสดงหนุ่มหลิวไห่ควานช้อนตามองคนรักด้วยความแพรวพราว รู้ว่าคนรักต้องยอมใจอ่อนทุกครั้งถ้าเขาเอ่ยปากออดอ้อน หลิวไห่ควานยกมือทั้งสองข้างขึ้นมาจับมือทั้งสองของคนรักที่กำลังดึงแก้มเขาอยู่ ก่อนจะดึงมือทั้งสองมากุมเอาไว้อย่างทะนุถนอม

    "ผมคิดถึงเฉิงจื่อจนจะเป็นบ้าอยู่แล้ว"

    "อืม..."

    หลิวไห่ควานขมวดคิ้ว แกล้งทำสีหน้าเศร้าสร้อยที่อีกฝ่ายไม่ตอบกลับความคิดถึงของเขา วังจั๋วเฉิงส่ายหัวให้กับความรั้นของคนรัก นี่คนรักของเขาเป็นเด็กน้อยอายุ 5 ขวบหรืออย่างไร

    "ทำตัวเป็นเด็กไปได้? อายุก็ตั้งเท่าไหร่แล้ว?"

    "ไม่เด็กสักหน่อย"

    ไม่เพียงแค่พูดเท่านั้น หลิวไห่ควานดึงคนรักของตนมานั่งบนตัก แม้วังจั๋วเฉิงจะสูงถึง 183 เซนติเมตร และก็ไม่ได้ตัวผอมบางปราศจากกล้ามเนื้อแต่อย่างใด แต่เมื่ออยู่บนตักของหลิวไห่ควาน วังจั๋วเฉิงก็กลายเป็นน้องน้อยทันที ด้วยไหล่ที่กว้างกว่า และความสูงที่มากกว่าของอีกฝ่าย หลิวไห่ควานไม่ปล่อยมือที่กำลังกอบกุมมือของอีกฝ่ายไว้อยู่ทั้งสองข้างอยู่ ก่อนจะจูบแก้มของอีกฝ่าย จากข้างหนึ่งก็ไล่จูบใบหน้าเครื่องหน้าของคนรัก ตั้งแต่หน้าผาก คิ้ว ดวงตา ปลายจมูก ไล่มาจนถึงคางด้วยความคิดถึง กลิ่นไม้ซีดาร์และซิตรัสหอมสะอาด สดชื่นที่เป็นกลิ่นน้ำหอมที่วังจั๋วเฉิงใช้เป็นประจำทำให้หลิวไห่ควานแทบคลั่ง

    "ไห่ควาน...พอก่อน..."

    วังจั๋วเฉิงเอ่ยห้ามคนรักก่อนที่หลิวไห่ควานจะสัมผัสริมฝีปากของตน ไม่ใช่ว่าไม่คิดถึงสัมผัสจากคนตรงหน้า แต่ตอนนี้พวกเขาทั้งสองคนยังอยู่แถวกองถ่าย ถึงแม้จะเป็นเวลาที่ไม่มีคนพลุกพล่าน เพราะตารางการถ่ายทำของวันนี้เสร็จแล้ว แต่วังจั๋วเฉิงก็ไม่อยากเสี่ยงสร้างข่าว หรือกระแสลบใดๆให้ทั้งคนรักและตัวเอง

    "ไม่เอา..."

    หลิวไห่ควานยังมอบสัมผัสให้คนรักของตัวเอง ไล่จูบลงไปถึงติ่งหูและซอกคอหอมของวังจั๋วเฉิง โดยไม่สนใจเสียงห้ามแผ่วเบาของอีกฝ่ายแม้แต่น้อย เขาคิดถึงอีกฝ่ายจนอยากจะวางความเป็นนักแสดงหลิวไห่ควานของตัวเองลง เพื่อที่จะได้อยู่กับคนรักในฐานะหลิวไห่ควานและวังจั๋วเฉิง ที่ไม่ใช่นักแสดงชื่อดังที่จะทำอะไรต้องคอยระวังตัวเองอยู่เสมอ

    "คืนนี้ก็จะอยู่ด้วยทั้งคืนแล้วไง...นะ..."

    เสียงหวานของคนรักเอ่ยอย่างผะแผ่ว แม้น้ำเสียงจะไม่มั่นคงนัก เพราะความวาบหวามที่ได้รับจากคนรัก แต่หลิวไห่ควานก็หยุดการกระทำของตัวเอง ต่อให้คิดถึงอีกฝ่ายมากขนาดไหน เขาเองก็ไม่มีทางที่จะขัดความต้องการของคนรักของตัวเอง ไม่ใช่แค่วังจั๋วเฉิงที่ต้องยอมแพ้หลิวไห่ควานเสมอ หลิวไห่ควานก็มีจุดอ่อนเป็นคนตรงหน้าเช่นเดียวกัน เขายื่นหน้าไปจูบริมฝีปากของวังจั๋วเฉิงเร็วๆอีกครั้ง ก่อนจะผละออก

    "บอกคิดถึงผมก่อน"

    "อืม"

    วังจั๋วเฉิงพยักหน้าร้อนๆจากสัมผัสก่อนหน้าขึ้นลงอย่างว่าง่าย หลิวไห่ควานเห็นคนรักหน้าแดงด้วยความเขินก็อดที่จะแกล้งไม่ได้ เลยเอ่ยปากออดอ้อนอีกครั้ง

    "ว่าไงนะครับเฉิงจื่อ?"

    "คิดถึงเหมือนกัน! พอใจหรือยัง?"

    วังจั๋วเฉิงทุบลงบนบ่าของอีกฝ่ายเบาๆ เพราะรู้ว่าอีกฝ่ายแกล้ง ด้วยความเขิน วังจั๋วเฉิงเอียงหัวซบไหล่อีกฝ่าย ถึงแม้ว่าเมื่อครู่จะเป็นคนบอกให้อีกฝ่ายหยุด แต่เขาเองก็คิดถึงคนรักมากเช่นกัน แค่ได้อยู่ใกล้ๆกันแบบนี้ เขาที่เหนื่อยล้าจากการทำงานมาเป็นเดือน ก็เหมือนได้รีชาร์จเติมพลังใจให้ตัวเองได้เป็นอย่างมาก หลิวไห่ควานโอบคนรักเข้ามากอด ก่อนฉีกยิ้มกว้างอย่างมีความสุข คืนนี้ทั้งคืนเขาจะไม่ปล่อยคนรักของเขาไปไหนทั้งนั้น



    'ตั้งใจทำงาน เจอกัน รัก - วังจั๋วเฉิง'

    กระดาษข้อความเล็กๆถูกวางทิ้งไว้พร้อมกับอาหารเช้าสไตล์อเมริกันง่ายๆอย่างไข่ดาวและไส้กรอก ทำให้หลิวไห่ควานที่ตื่นขึ้นมาทีหลังอยากจะกรีดร้องให้กับความน่ารักของคนรัก เขาไม่น่าตื่นทีหลังเลย คนรักของเขาคงแอบหนีกลับไปตั้งแต่เช้าตรู่ เพราะไม่อยากเจอคนในกองถ่ายที่พักอยู่ในโรงแรมเดียวกันเป็นส่วนใหญ่ วังจั๋วเฉิงทำให้เขารักมากขนาดนี้แล้วจะไม่ให้หลิวไห่ควานคนนี้หวงได้อย่างไรกัน 

    ส่งไปให้คนหวงน้าดูดีกว่า :)




    .




    หวง.

    "คุณน้าาาาาาาาาาาาาาาาาาาา!!!!!"




    .

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in