สุดสวาทแทบจะขาดใจsavedbywolf
เท็ดดี้เป็นหมีสองหัว




  • “อุ๊ย ... ขอโทษค่ะ ... ฉัน”

    ทันทีที่ได้ยินเสียง เซฮุนก็ถอนหายใจในทันที

    เขาถอนหายใจพร้อมกับชักสีหน้าแล้วก็เปลี่ยนมายืนกอดอก จ้องใบหน้า ‘หน่วยรบกองหน้า’ ของแก๊งลิงโซ่ขาดด้วยความไม่พอใจขึ้นมาจริงๆ ดูเอาสิ ขนาดพี่เท็ดลากเขามาหลบข้างร้าน สการ์ก็ยังตามมาอีก
    เด็กหนุ่มมองตามเสียงของคนมาใหม่ ที่ ‘อุ๊ย’ ได้แสนหวานปนปลอมๆนิดหนึ่ง ดูท่าแม่สี่กะรัตนี่จะแสดงเก่งไม่แพ้ผู้ชายของเขาแน่นอนเลยเชียว เขามองจงอินอย่างคาดโทษอีกครั้งแล้วจึงหันไปมองหญิงสาวหน้าตาสะสวยที่ยืนถือผ้าเช็ดหน้าลายเท็ดดี้ แบร์อยู่ตรงประตูทางออก

    และเมื่อเห็นว่าทั้งพี่เท็ดและเขาหันไปมองเธอพร้อมๆกันนั้น สการ์ก็พูดขึ้นมาอีกครั้งด้วยน้ำเสียงหวานเจี๊ยบยิ่งกว่าเดิม “คือ ... ขอโทษจริงๆนะคะที่มาขัดจังหวะ แต่เผอิญว่าฉันกำลังจะกลับแล้ว ... แล้ว เอ่อ จงอิน คุณลืมผ้าเช็ดหน้าไว้กับฉันน่ะค่ะ”

    “อ้อ ผ้าเช็ดหน้า ที่ ‘ผม’ เพิ่งซื้อให้พี่จงอินนี่เอง ...”

    เป็นเซฮุนที่ตอบกลับไป เสียงใสไม่ต่างกัน เขาพูดซื่อๆ สีหน้ามีแต่รอยยิ้มน่ารักแต่แววตานี่ถ้าผลักแม่คุณเค้าหงายหลังได้ก็คงทำไปแล้ว “ขอบคุณที่อุตส่าห์แวะเอามาคืนนะครับ ถ้าของขวัญที่ผมซื้อให้หายไป ... พี่จงอินจะต้องเสียใจมากๆแน่”

    เท่านั้น หนึ่งหนุ่มน้อยและสาวรุ่นใหญ่ก็จ้องหน้ากันเนิ่นนาน

    เธอน่าจะเข้าใจความนัยที่เขาพยายามจะสื่อออกไปแล้ว

    “ขอบคุณครับ” จงอินพูดเรียบๆแล้วทำท่าจะยื่นมือออกไปรับ แหม หมั่นไส้มากแล้ว พอเวลาแบบนี้พี่เท็ดก็ทำอะไรไม่ถูกทุกที ยืนอึ้งอยู่ได้ตั้งนาน พอจะเข้าด้ายเข้าเข็มเนี่ยชอบเจ๋อพูดขึ้นมานัก “แต่ว่า ไม่ต้องลำบากก็ได้ ...”

    แต่ก่อนที่ผ้าเช็ดหน้าผืนนั้นจะมาอยู่ในมือของพี่เท็ด เซฮุนก็ยื่นมือไปคว้ามันตัดหน้าเจ้าตัวไปเสียก่อนด้วยสีหน้าที่ตายสนิทสุดๆ ทำเอาทั้งหมี ทั้งสการ์หน้าเหวอไปเลยทีเดียว เท็ดดี้ยืนยิ้มหน้าแห้ง คงเพราะรู้ตัวแล้วว่าวันนี้ทั้งหัวและทั้งตัวโดนราหูครอบจนมิดแล้วแน่ๆ

    ส่วนแม่สี่กะรัตก็ทำท่าละล้าละลัง ทำตัวไม่ถูกขึ้นมาเสียงั้น ทั้งที่เป็นฝ่ายเดินตามออกมาเอง แล้วแบบนี้จะมาว่าสุดสวาทใจร้ายได้ลงเหรอ อุตส่าห์เฉยมาได้ตั้งนาน แม่คุณก็อ่อยอยู่นั่น เขาหวงนะเนี่ย พี่เท็ดอ่ะ ไม่วีนวงแตกตั้งแต่ในร้านก็ดีแค่ไหนแล้ว นี่ยั๊งงงงง ... จะตามมาเอาตัวเองใส่พานให้ผู้ชายของเขากินอีก

    “ถ้าอย่างนั้น ... ฉันกลับนะคะ” สการ์พูดเสียงเบา สีหน้าไม่สู้ดีนัก

    แรงอาฆาตของเจ้าที่ตัวจริงส่งถึงเธอแล้วใช่ไหมล่ะ ...

    ดีกลับไปเลย ชิ๊ว!

    เท่านั้นแหละ ด้วยความสุภาพบุรุษ (ไม่รู้เวล่ำเวลา) ของพี่เท็ด ชายหนุ่มก็รีบเปิดปาก ทำท่าจะพูดอะไรขึ้นมาอีกรอบ ถ้าให้เดาก็คงจะประมาณ ‘ให้ผมไปส่งที่รถนะครับ’ แน่นอน

    แต่ก่อนที่เท็ดดี้จะได้พูดอะไร

    สุดสวาทกั๊กอย่างเร็วก็ชิงตัดบทในแบบที่สการ์ไม่ต้องคิดจะสานต่อกับหมีดำของเขาเลย “ถ้าคุณ ‘พี่’ ไม่ถือ ... ก่อนออกไป รบกวนช่วยกดล็อกประตูห้องเก็บของให้เราสองคนหน่อยได้ไหมครับ พอดี ผมมีเรื่องส่วนตัวมากๆที่จะคุยกับ ‘แฟน’ ต่อ”

    ไม่รู้แหละ แม่นี่จะใหญ่มาจากไหน เขาไม่สน จะถอนสปอนเซอร์ก็ทำไป เงินขาดเดี๋ยวก็หาใหม่ได้

    ดี ไม่ดี ... เดี๋ยวสุดสวาทจะเปย์ให้ร้านเอง

    นี่หลานใครให้รู้ซะมั่ง!

    “อ้อ ... ยินดีที่ได้รู้จักนะครับคุณพี่” สุดสวาทจอมวายร้ายเอ่ยเสียงหวาน

    เซฮุนยิ้มมุมปากแล้วแสร้งทำเป็นเลิกคิ้วขึ้นเหมือนเป็นเชิงถามว่า ‘จะไปได้ยังจ๊ะ’ พลางค่อยๆยัดผ้าเช็ดหน้าเจ้าปัญหาใส่ลงในกระเป๋าเสื้อเชิ้ตของเท็ดดี้แล้วตบยันต์ ‘รักเมียคนเดียว รักมาก ไม่นอกใจด้วย’ เสริมลงไปดัง ปุ๊! ปุ๊! ทำเอาคนที่โดนลงยันต์ใส่น่าจะยืนตัวแข็ง เสียวสันหลังวาบตามจังหวะมือของเมียรักไปเป็นที่เรียบร้อย

    ไม่ต้องให้ย้ำต่อ หญิงสาวที่ผ่านร้อนผ่านหนาวมานานแล้วอย่างเธอก็ต้องยอมถอย สการ์สีหน้าเปลี่ยน สลับกันทั้งเหวอจัดแล้วก็เริ่มแดงเพราะความอับอายที่ดันไปอ่อยผู้ชายที่มีเจ้าที่สิงสถิตอยู่แล้ว เธอสะบัดตัวกลับทันที ถึงแม้จะกระแทกประตูปิดเสียงดังไปหน่อยแต่ยังไม่ลืมกดล็อกให้ด้วยตามที่ขอ

    สุดสวาทก็ถือว่าสการ์ยังมีความดีอยู่นิดนุง ...

    พอเธอจากไปเป็นที่เรียบร้อย เท่านั้น สุดสวาทก็หุบยิ้ม หน้าหงิกแล้วเด้งตัวออกจากเท็ดดี้ในทันทีเช่นกัน เมื่อตะกี้เขาอารมณ์ดีแล้วเชียว ทำไมยังต้องกลับมาทำให้อารมณ์เสียอีกด้วยนะ พูดจริงๆนะเนี่ย เป็นแฟนพี่เท็ดนี่ไม่ง่ายเลย เท็ดดี้นี่เหมือนตัวดูด ชะมัด เดี๋ยวคนนี้ก็มาชอบ เดี๋ยวคนนั้นก็มาติด เป็นเจ้าของหมีจะต้องอดทนจริงๆ

    ก็ใครมันจะไปห้ามเสน่ห์ของเท็ดดี้ได้ล่ะ ...

    แต่ว่า ... ถึงจะมีแฟนรวยเสน่ห์ (อย่างอื่นก็รวย) ก็คงไม่เป็นไรหรอก ถ้าพี่เท็ดจะมองเขาเหมือนกับว่า หมีดำตัวนี้ โซ อิน เลิฟ เสียเหลือเกิน

    ขอให้พี่เท็ดมองเขาแบบนี้ไปเรื่อยๆ ...

    จะมีนีโม่อีกกี่ตัวหรือจะเจอแบบที่แซ่บกว่าสการ์สิบเท่า

    คนอื่นก็ไม่มีความหมาย

    “สุดสวาทจ๋า ...” เสียงเรียกชื่อแผ่วเบาอ่อนหวานของพี่เท็ดดังขึ้นมาทันที

    พอตัวอันตรายไปแล้ว ... ก็รู้งานรีบโผล่ออกมาจากโพรงเลยนะ

    ตอนกำลังเดือดนี่ เท็ดดี้ไม่มีปากไม่มีเสียงหรอก

    “หยุดเลยพี่เท็ด ผมกำลังจะอารมณ์ดีแล้วเชียว” เซฮุนแว๊ดกลับ คราวนี้ไม่มีแล้วท่าทีอ่อนหวาน สุดสวาทตาโต ยืนเท้าสะเอว กลอกตาขึ้นมองเพดานด้วยความเซ็งสุดขีดของจริง “แล้วจะเอายังไงกับผู้หญิงคนนี้ ไม่ต้องมาทำเป็นนกสองหัวนะ ถ้าผมรู้ว่ายังคุยกับเขาอยู่ พี่เท็ดตายแน่ เลิกเป็นเลิก ไม่ต้องมาตามง้อด้วย ไม่อยากคุยกับนกสองหัว”

    แทนที่จะสลด จงอินกลับหัวเราะพรืดกับคำพูดยาวเหยียดของเขา ทำเอาเซฮุนยิ่งฮึดฮัดเข้าไปใหญ่ แต่ก็รู้ตัวเองดีว่าจริงๆก็ไม่ได้โกรธอะไรจริงจัง เพราะรู้ว่าคนของเราไม่ได้เล่นด้วย เท็ดดี้ขำไปด้วย ส่ายหัวไปด้วย แล้วพูดตอบกลับมาเสียงอ้อนๆด้วยความหน้าไม่อาย “ดูซิ้ ว่าพี่แต่ละคำ ไอ้จุนก็ว่าพี่เป็นกิ้งก่าเปลี่ยนสี สุดสวาทยังจะใจร้ายมาว่าพี่เป็นนกสองหัวอีกเหรอ นี่ถ้าไม่รักกันจริง ใครมันจะไปทนได้ ...”

    ยัง ... ยังไม่สลดจริงๆด้วยนะ

    “เดี๋ยวจะโดนนะพี่เท็ด” เซฮุนขู่กลับ ไม่ทันได้คิดอะไรทั้งนั้น พูดไปนี่ หมั่นไส้ล้วนๆ

    พอได้ยิน เท็ดดี้ก็ทำหน้าอ้อร้อได้ถ้วยล้อเลียนกลับมาทันที ก็เมื่อคืนน่ะสิ ในตอนที่เบิ้มยังสู้ อยากจะเล่นต่อ แต่สุดสวาทน่ะพับไปเรียบร้อย เขาพูดหลายรอบแล้วว่า ไม่เล่นๆ พี่เท็ดก็สะกิดอยู่นั่น เซฮุนรำคาญก็เลยลืมตัวหยิกพี่เท็ดไปแรงมากๆแล้วพูดว่า ‘เดี๋ยวจะโดนนะพี่เท็ด’ ตามนี้เปี๊ยบ พอเขาพูดจบเท่านั้น เท็ดดี้ก็คว้าข้อเท้าสุดสวาท ยกขึ้นมากัดด้วยความมันเขี้ยว แต่เซฮุนก็ถีบพี่เท็ดกลับในทันทีเช่นกัน

    เอาเป็นว่า ... เมื่อคืนหน่ะ กว่าจะได้นอน

    เล่นกันจนเหนื่อย รู้งี้ เล่นกับเบิ้มอีกรอบให้มันจบๆไปก็ดี

    “อย่าอารมณ์เสียซี่ ที่จริง คืนนี้พี่วางแผนไว้แล้วนะ” เท็ดดี้พูดไปก็เปลี่ยนมาเป็นยิ้มกริ่มน่ารักไป ดวงตาจับจ้องดวงหน้าขาวจัดของสุดสวาทที่บัดนี้เมียรักยังคงยืนกอดอก ใช้หางตามองกลับมาด้วยความหมั่นไส้ยิ่งกว่าเดิมมากๆ “ว่า ... คืนนี้ จะพาพวกข้างในไปเลี้ยงข้าวเย็น แล้วเดี๋ยวจะย้อนกลับไปเอารถที่บ้านเรา ...”

    เซฮุนเอียงหัว คลายความหมั่นไส้ลงนิดหนึ่งในตอนที่เท็ดดี้บอกว่าจะพาทุกคนไปเลี้ยงข้าว นั่นแสดงว่าคืนนี้เขาจะได้ปาร์ตี้ กิน ดื่ม เต้นโดยที่ไม่มีใคร ซึ่งใครในที่นี้ก็คือเท็ดดี้ที่โทรตามยิกๆให้กลับบ้านเหมือนเวลาเขาออกไปเที่ยวกับเพื่อนนั่นแหละ

    แต่ด้วยน้ำเสียง ... โทนที่หวานมากและปลอมมากเช่นกัน

    จึงทำให้สุดสวาทไว้ใจหมีแก่เจ้าเล่ห์ตัวนี้ไม่ลงจริงๆ

    “ก็จะกลับไปเอารถก่อน แต่ถ้ากลับดึก ... ก็อาจจะมีคนใจดีให้พี่นอนค้างอีกคืน แต่ถ้าไม่มีคนใจดี ขับรถกลับบ้านไม่ไหว พี่คงต้องนอนในรถแน่ๆ ...” พูดไปก็เนียนเข้ามาเรื่อยๆ พอถึงระยะวงแขนก็เอาและ จะต้องมาเจ๊าะแจ๊ะ แกะแขนที่เซฮุนกอดอกไว้ออกค่อยๆทิ้งแขนเขาลงกับข้างตัวแล้วลากเอวไปกอดเอาไว้อย่างหน้าด้านเป็นที่สุด

    ถ้าไม่อ้อนเป็นเด็กๆก็จะต้องมานัวเนียทะลึ่งตึงตังแบบนี้ตลอดเลยสินะ

    วันไหนพี่เท็ดไม่ได้พูดจาสองแง่สองง่ามใส่เขา วันนั้นฝนคงตกลงมาจากฟ้าเป็นเงินเป็นทองแน่ๆ

    “พี่เท็ดก็ไปนอนกับพี่จุนสิ เห็นเข้ากันได้ดีเป็นปี่เป็นขลุ่ยนี่ เผื่อจะได้วางแผนทำอะไรกันต่อไง” เซฮุนตอบกลับเสียงสะบัด

    “ยี๊!” เท็ดดี้เย้ากลับมาพร้อมกับใบหน้าที่ยิ้มแป้น “ใครจะอยากไปนอนกับมัน ขนลุกจะตาย นอนกับน้องไอ้จุนดีกว่า ... น่ารัก”

    เซฮุนทำเสียง ฮึ๊ ในลำคออย่างอดไม่ได้ ทนไม่ไหวจริงๆเลยหยิกเบาๆเข้าให้ที่สีข้างเท็ดดี้อีกสักที แล้วพอเห็นเขายอมให้กอดนะ

    ก็เอาและ ก็จะต้องมาพูดเสียงเว้าเสียงวอน อ่อนหวานข้างหู เอ่ยย้ำขอค้างด้วยอีกคืนอยู่นั่นแหละ “นะ ... นะครับ”

    ทันใดนั้น สุดสวาทก็ลืมงอน ใบหน้าขาวจัดขึ้นสี ร้อนผ่าวตั้งแต่พวงแก้มลงไปถึงลำคอ เซฮุนปากคว่ำ ไม่ได้ตอบรับหรือปฏิเสธแต่อย่างใด ไม่มองหน้าคนพูดนะ ยังเคืองเรื่องที่หล่อเรี่ยราดอยู่แต่ก็ยอมให้กอดแล้ว หมีสาลิกาลิ้นทองก็เลยก้มหน้าฝังปลายจมูกฟัดแก้มมันตรงนั้นเลย

    “น้า ...” เท็ดดี้รีบกดดันเมื่อเห็นแสงสว่างอยู่ที่ปลายอุโมงค์ลิ๊บบบลิบ

    โว๊ยยย เบื่อจริง อีลูกช่างขอ เอ๊ย ช่างอ้อนเนี่ย

    เยอะ!

    “ถ้าเป็นคนปกติ ... เพิ่งโดนหมายหัวไป เค้าไม่กล้าขออะไรแบบนี้หรอกนะพี่เท็ด” เซฮุนพูดแล้วถอนหายใจดังเฮือก

    แต่อีลูกช่างอ้อนก็หาสนไม่ เท็ดดี้ยังยิ้มแป้นแล้วยื่นหน้าเข้ามาใกล้กับเขาเรื่อยๆ มือทั้งสองกางแนบกับแผ่นหลังของเด็กหนุ่มในอ้อมกอด รั้งเอาไว้ไม่ให้หนีแล้วค่อยนาบริมฝีปากช่างพูดตามลงมา

    “ก็พี่ไม่ใช่คนปกตินี่จ๊ะ” ปากหวานมาก อีลูกช่างอ้อนเนี่ย ตอนนี้ต่อให้เซฮุนชี้หมาเป็นปลาวาฬ ชี้ให้ปลาวาฬกลายเป็นเป็ด เชื่อเลยว่าเท็ดดี้ไม่มีหน้ามาขัดเขาหรอก “... พี่เป็นของน้อง เป็นทาสรับใช้ เป็นเจ้านาย เป็นให้น้องทุกอย่างเลยนะ สุดสวาท”

    เอาล่ะ ... ร่างอีลูกช่างอ้อนออกไปแล้ว

    ตอนนี้ร่างลุงมาแทนแล้วนะ

    คือถ้าเรียก เด็จพี่ ได้ เซฮุนก็คงจะเรียกไปแล้ว เพราะพี่เท็ดลิเกมาก จะตอบว่า พอเถอะ ผมจะอ้วก ก็กลัวจะเท็ดดี้จะเสียความรู้สึก

    อยู่ๆมาร้องเพลง แต่งกลอนใส่ นี่สุดสวาทต้องทำไงกับผู้ชายคนนี้ดี

    “ทำไมถึงลุงขนาดนี้นะ” เซฮุนบ่น

    เท็ดดี้ไม่ตอบอะไร ได้แต่หัวเราะ หึหึ ในลำคอคนเดียว แต่จะบอกให้ เวลาพี่เท็ดไม่พูดนี่แหละน่ากลัว สู้ให้พูดอะไรเสี่ยวๆ เล่นมุกลุงๆ แต่งกลอนสอนลิเกเขายังดีกว่า เพราะถ้าไม่พูดแล้วทำเลย ตอบจบ คนที่เหนื่อยจะขาดใจมันก็คือเขาเอง

    แต่คิดไม่นาน เซฮุนก็ร้องเสียงหลงเมื่อโดนรวบติดกับร่างสูงของเท็ดดี้อย่างง่ายดาย พี่เท็ดหิ้วเขาให้ติดร่างราวกับเด็กเจ็ดขวบเดินลากตุ๊กตาและดันร่างของเขาไปติดผนัง ชายหนุ่มยิ้มน้อยๆ สีหน้าและแววตาร้ายเดียงสาแบบสุดๆ ทำเอาสุดสวาทไม่อยากจะหยิกแล้วแต่อยากจะยันให้หงายหลังดูเสียจริง

    “พี่เท็ด อย่านะ นี่มันห้องเก็บของ เดี๋ยวใครเปิดเข้ามา” เซฮุนกระซิบเสียงเบา ยิ่งเขาเลิ่กลักมากเท่าไหร่ พี่เท็ดก็ยิ่งกวนประสาท ทำหน้าทำตาล้อเลียนมากเท่านั้น

    “พี่เท็ดดดดดดดดดดด” พูดไม่ฟังนัก คราวนี้ดึงผมมันเลยแล้วกัน

    เซฮุนมั่นใจว่าเขาดึงจนพี่เท็ดหัวโยกแน่ๆ แต่เท็ดดี้กลับไม่ได้ร้องออกมาสักแอะ ตรงกันข้าม พอสุดสวาทเล่นเจ็บๆบ้าง คราวนี้ฝ่ามือร้อนผ่าวของเท็ดดี้ก็แก้แค้นโดยการไล่ปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตของเขาทีละเม็ดอย่างรวดเร็ว ก่อนจะก้มใบหน้าหล่อๆนั่นลงมา ... ใช้ลิ้นสากๆตวัดไปบนยอดอกข้างหนึ่งของเด็กหนุ่มทำเอาสุดสวาทต้องห่อตัวหนีแทบไม่ทัน

    แหม่ะ ... ช่างเป็นการเปลี่ยนเรื่องคุย ไม่คุย ไม่เอา จะเล่น ได้อย่างน่ารักน่าถี- เอ๊ย น่าชังดีจริงๆ แถมตอนนี้ นิ้วมือบ้าๆของพี่เท็ดก็ล้วงผ่านขอบกางเกงชั้นนอกและในเข้าไปกอบหนมปังแล้วขยำเล่นอย่างมีความสุขเป็นที่เรียบร้อย

    “หยุดนะพี่เท็ด!!!” เซฮุนต่อยตุ๊บลงบนหัวไหล่ของเท็ดดี้แรงๆ แต่ก่อนที่เขาจะซ้ำอีกรอบ

    จงอินก็ถามกลับมาเสียงกลั้วหัวเราะก่อนจะปล่อยมือออกจากหนมปังเสียก่อน “ยอมยังล่ะ ตกลงคืนนี้จะให้นอนที่ห้องไหม ถ้ายังตอบว่าให้นอนกับไอ้จุนอีกก็จะปล้ำมันตรงนี้นี่แหละ

    “ยอมแล้ว!” เซฮุนตอบกลับไป หน้างอเป็นจวักตกพื้น “นอนก็นอน! ทะลึ่งจริงๆเลยพี่เท็ดเนี่ย”

    ให้ตาย ... อยากให้มาเห็นสีหน้าของพี่เท็ดตอนนี้จริงๆเลย ถ้ามีหูกับมีหางหน่อยก็คงจะดีใจจนสั่นไปทั้งตัวแล้ว เท็ดดี้ร้องเย้แล้วจึงชะโงกหน้าไปจุมพิตแผ่วเบาที่หน้าผากของสุดสวาทอย่างแสนรัก “ขอบคุณจ๊ะ”

    เซฮุนยังปากคว่ำอยู่ในตอนที่เท็ดดี้ผละออกไปให้เขาได้ทยอยติดกระดุมเสื้อเชิ้ตกลับเข้าที่ให้เรียบร้อยเหมือนเดิม ตอนก้มหน้าจัดการตัวเองก็ไม่ได้เห็นหรอก แต่พอเงยหน้าก็เห็นว่าพี่เท็ดแอบหยิบกระเป๋าเงินของเขาติดตัวไปด้วย

    จงอินพลิกกระเป๋าเขาไปมาราวกับสงสัยอะไรมากมายนัก จนสุดท้ายก็เปิดออกดูด้านในแล้วถามกลับมาเสียงใสจนคนฟังหมั่นไส้มากกว่าเดิมเยอะ “ทำไมไม่มีเงินสดเลยล่ะ เงินหายไปไหนหมด”

    “ยังไม่ได้กดออกมา เมื่อวานใช้ซื้อของจนเกลี้ยงเลย” เซฮุนตอบแล้วพลิกตัวไปส่องกระจกดูสภาพตัวเองกับตู้แช่บรรดาน้ำต่างๆภายในห้อง

    เมื่อส่องจนพอใจ ในตอนที่หันกลับมาก็เห็นว่าพี่เท็ดกำลังล้วงเข้าไปในเสื้อสูทของตัวเอง แล้วดึงเอาเงินสดปึกหนึ่งออกมาใส่ไว้ในกระเป๋าเงินของเขาอย่างหน้าตาเฉย

    แหม ป๋ามาก ... ร่างพ่อมาสิงแทนร่างพี่ลุงแล้วสินะ

    “ป๋ามากเหรอพี่เท็ด” เซฮุนแซวขำๆ ใบหน้ายิ้มน้อยในขณะที่มองหมีแก่เอาเงินใส่กระเป๋าตังของตัวเอง “กลัวผมไม่มีเงินซื้อหนมกินเหรอไง”

    “ป่าวจ๊ะ” เท็ดดี้ตอบพร้อมกับยักไหล่ “ไม่ใช่ค่าขนม แต่ที่ให้คือ ค่าห้องคืนนี้ต่างหาก”

    ทะลึ่งตึงตังจริงๆ … พอเปิดช่องให้พูดหน่อยก็เผลอไม่ได้เลย

    “โห ค่าห้องที่นี่แพงน่าดูเลยนะครับ ที่ใส่มาให้นี่กระเป๋าตุงเลย” คราวนี้เซฮุนพูดยิ้มๆพร้อมกับเป็นฝ่ายเดินไปกอดเอวเท็ดดี้ที่กำลังยืนอกยืดอยู่แล้วจุ๊บปลายคางบุ๋มของชายหนุ่มเบาๆด้วยความรักและหมั่นไส้ “ขอบคุณนะครับป๋า ป๋าใจดีที่สุดเลย”

    กำลังจะซ้ำรอยยิ้มแห่งการคืนดีที่ริมฝีปาก

    อีกนิดเดียวปากก็จะโดนกันอยู่แล้ว

    โลกของเท็ดดี้กำลังจะเป็นสีชมพูสดใส ...

    จนกระทั่งได้ยินเสียงกระแอมไอดังขึ้นที่หน้าประตูห้องเก็บของ ซึ่งเท็ดดี้และน้องสุดสวาทคิดว่ามันถูกกดล็อกไปแล้วเรียบร้อย ทำเอาเซฮุนสะดุ้งวาบ รีบผลักอกชายหนุ่มให้ถอยห่างออกไปด้วยสีหน้าซีดเผือด

    เพราะเมื่อหันไปเห็น ...

    คนที่ยืนจังก้าพร้อมกับไม้เท้าหัวมังกรอันเป็นเอกลักษณ์

    ก็คือ ... คุณปู่

    ตัวบอสด่านสุดท้ายซึ่งฆ่าอัศวินหน้าอ่อน(ที่มาจีบหลาน)ตายมาไม่รู้กี่รายแล้ว!






    เท็ดดี้ผละออกจากร่างของหนุ่มน้อยในพริบตา ในขณะสายตาก็มอง ‘คุณปู่’ ในตำนานของไอ้จุน ไอ้ชันแล้วก็น้องสุดสวาทตาไม่กระพริบไปด้วย บอกตามตรงว่าได้ยินชื่อเสียงเรียงนามของคุณปู่มานานแล้ว แต่ยังไม่เคยไปกราบท่านแต่อย่างใด

    พอมาได้เห็นกับตาในวันนี้

    ขอบอกตรงๆเลยว่า ... คุณปู่ตัวจริงเสียงจริงของสุดแสบแสนสวาทนั้น

    โคตรเฟี้ยวเลย ...

    ก็นึกภาพตามสิ จะมีชายวัยชราสักกี่คนที่ยังดูหนุ่มแน่นราวกับเป็นชายหนุ่มวัยสี่สิบปลายๆกัน คุณปู่ของสุดสวาทแต่งตัวเนี๊ยบกริบด้วยชุดสูทที่ตัดเย็บมาอย่างดี ให้ความรู้สึกน่าเกรงขามเป็นบ้า แถมยังจะเดินมาพร้อมกับไม้เท้าหัวมังกร ข่มขวัญคนมองให้กระเจิงได้อย่างง่ายดาย

    ยอมรับเลยนะ ... แก่ไป เขาอยากดูดีแบบคุณปู่เป็นบ้าเลยว่ะ

    “สวัสดีครับคุณปู่” จงอินเอ่ยทักทายก่อนจะโค้งเก้าสิบองศาตามธรรมเนียม หางตาก็ชำเลืองมองว่าตอนนี้เซฮุนแต่งตัวเรียบร้อยไม่เหลือหลักฐานความรักหรือยัง

    “ท่านประธานโอ” คุณปู่ของเมียรักแย้งกลับมาเสียงเรียบทำเอาหมีหน้าหล่อแทบจะกลายเป็นหมีหน้าเหี่ยว

    ไม่มีเล๊ยสักกะติ๊ด แววเอ็นดูหลานเขย ทำเอาเท็ดดี้แทบอยากจะเอาหัวโขกกับตู้แช่แข็งข้างๆ ในใจตุ้มๆต่อมๆกลัวเหลือเกินว่า ‘ท่านประธานโอ’ จะเห็นฉากจู๋จี๋ของหมีชะตาขาดกับหลานรักของตัวเองหรือไม่ ถึงแม้ใจจะเสียไปถึงไหนต่อไหน แต่ด้วยความสามารถในการแสดง(เก่ง)ระดับเทพแบบที่น้องสุดสวาทเคยชมเอาไว้ด้วยความรัก ทำให้ชายหนุ่มควบคุมกิริยา ท่าทางได้ยอดเยี่ยม ไม่ได้แสดงออกถึงความหวั่นใจต่อคะแนนนิยมในตัวเลยสักนิด

    แหม ก็ในเมื่ออยากได้ลูกเสือนัก ...

    คงต้องลองเป่ามนต์สาลิกาลิ้นทองใส่พ่อเสือดูสักตั้ง!






    ท่านประธานโอจ้องมองไอ้หนุ่มตรงหน้า ...

    พลางย้อนกลับไปนึกก่อนจะเข้าใจในที่สุด

    ถึงว่า ...

    อย่างแรก ไอ้หนุ่มนี่มันหน้าตาหล่อคมคายอย่างกับพระเอกยุคเก่าแบบนี้นี่เอง อาตี๋เล็กของฉันถึงได้หลงมันนัก เอาใจมันสารพัดแล้วยังให้มันมาค้างที่บ้านได้อย่างหน้าตาเฉยอีกด้วย แถมทั้งเจ้าลูกชายของฉันกับลูกสะใภ้ก็ทำปิดตาข้างหนึ่ง ตามใจตี๋เล็กกันจนเคยตัว พาผู้ชายมานอนค้างอ้างแรมที่บ้านก็ไม่มีว่า แถมยังมีหน้ามาพูดอีกว่า ถูกใจในตัวไอ้หนุ่มนี่นัก

    บ๊ะ! ให้มันได้แบบนี้สิ

    อยู่มาจนแก่ ... มีหลานสี่คน ทำตัวได้เรื่องสอง ทำตัวไม่ได้เรื่องอีกสอง

    หลานฉันนะหลาน รู้ทั้งรู้ว่าพี่ชายทั้งสองของเจ้านั้นเกเรนัก ตี๋ใหญ่จุนมยอน อาตี๋รองชานยอล ตั้งแต่เล็กจนโตก็ขยันหาเรื่องให้ฉันเกือบจะหัวใจวายมันได้ทุกวัน คราวนี้อาตี๋เล็กยังจะทำร้ายจิตใจปู่ลงอีกอย่างนั้นหรือ ดูท่าในบรรดาหลานๆ ก็คงจะมีอาหมวยยูราคนเดียวล่ะมั้งที่จะได้เรื่องมากกว่าใคร

    ถึงแม้จะแก่มากแล้ว แต่ก็จำได้ดีว่า ไอ้หนุ่มนี่แหละที่ทำเอาหลานชายคนเล็กของฉัน นอนร้องไห้เสียใจเป็นวรรคเป็นเวร ถึงขนาดหอบผ้าหอบผ่อนหนีไปอยู่เมืองนอกตั้งหลายปี ไม่ยอมกลับหาหาปู่ให้ชื่นใจบ้างเลย

    แต่ตอนนี้กลับมาอี๋อ๋อหวานชื่น ...

    ในแบบที่ฉันเห็นกับดวงตาฝ่าฟางของตัวเองไปเมื่อตะกี้จะๆ แล้วคงจะไม่ใช่หวานชื่นกันอย่างเดียวด้วย แต่คงเรียกได้ว่าอี๋อ๋อจนไอ้หนุ่มนี่หน้าบาน เก็บอาการระรี้ระริกเอาไว้ไม่อยู่เชียว บ๊ะ! อยู่มาจนจะเจ็ดสิบ แปดสิบ ไม่เคยเห็นผู้ชายคนไหนทำสีหน้าอ้อร้อได้น่าเอาไม้เท้าแพ่นกบาลได้เท่ามันเลย

    ท่านประธานโอกระแอมอีกทีก่อนจะเอ่ยเสียงเรียบ “ตี๋เล็ก ผิดนัดปู่มาหลายรอบแล้วนะ วันนี้ก็ไม่ยอมเข้าไปหาปู่ที่บ้าน ปู่ก็เลยให้คนพามาที่นี่ ไม่คิดว่าจะงานยุ่ง ... ขนาดนี้”

    “ตายหะ- ... แล้ว” สุดสวาทยั้งคำอุทานไว้ได้ทัน ใบหน้าขาวจัดคิดว้าวุ่นในตอนที่สบกับดวงตาดุๆของคุณปู่แล้วทำท่าจะเดินเข้าไปหาท่าน หากแต่ทันใดนั้นก็รู้สึกว่าข้อมือของตัวเองถูกดึงเอาไว้เสียก่อน

    พี่เท็ด ...

    หนุ่มน้อยแทบจะตารีตาเหลือก รีบหันไปถลึงตาใส่คนที่งอแงไม่รู้เวล่ำเวลาในทันที คุณปู่ก็ทำตาดุ๊ดุ ส่วนเท็ดดี้ก็ทำตาหมาหงอย ทำเอาคนที่โดนชักกะเย่ออยู่ตรงกลางหนักใจตั้งแต่เริ่ม

    พี่เท็ดคงรู้แล้วว่า คราวนี้ล่ะ ตัวเองโดนคุณปู่หมายหัวของจริง

    ยังไม่ทันที่ใครจะได้พูดอะไรขึ้นมาอีก

    คุณปู่ก็พูดอีกมาอีกครั้ง แล้วตัดเยื่อใยของเท็ดดี้กับสุดสวาทลงเองกับมือ “ปู่จะไปนั่งรอในร้าน ตี๋เล็กจัดการตรงนี้ให้เรียบร้อย แล้วตามปู่เข้าไป ปู่มีเรื่องจะคุยด้วย ... คราวนี้หวังว่า ปู่จะไม่ต้องรอนานนะ”

    พูดจบ ท่านประธานโอก็เดินคอตั้งออกไปจากบริเวณห้องเก็บของ ... จากไปพร้อมกับ เสียงดัง ตึก ตึก ของปลายไม้เท้าหัวมังกรที่กระทบกับพื้น ซึ่งไอ้เสียงนี้ทำเท็ดดี้หวาดๆอยู่ไม่น้อย

    “คุณปู่เย็นชาแบบนี้กับทุกคนที่มาจีบรึเปล่า” จงอินกระซิบถามเสียงเครียด แต่ในทันทีที่ประตูปิดสนิทอีกครั้งก็เอาและ แล่นมากอดเอวอีกรอบจนได้

    ชายหนุ่มหน้างอ บอกเลยว่าความประทับใจแรกต่อผู้อาวุโสในครอบครัวของสุดสวาทเละไม่เป็นท่า แค่มาเจอกันในห้องเก็บของก็บัดซบพอแล้ว นี่คุณปู่พ่อมังกรก็คงรู้นั่นแหละว่าเขาลากตี๋เล็กมาทำอะไรต่อมิอะไรในนี้ ถึงได้เดินมาตามด้วยตัวเอง แล้วที่สำคัญพ่อมังกรโคตรดุก็น่าจะเกลียดขี้หน้าเท็ดดี้ไปเป็นที่เรียบร้อยแล้วด้วย

    ก็ทำไมเขาจะไม่รู้เล่า ...

    ก็เพราะสายตาที่คุณปู่ใช้มองมา เหมือนเท็ดดี้เป็นหมีเป็นหมา

    ผู้ชายด้วยกันเอง ทำไมจะดูไม่ออก

    เซฮุนถอนใจ ยอมให้กอดแล้วตอบในที่สุด “ก็ที่เห็นคุณปู่เป็นแบบนี้ครั้งล่าสุดก็ตอนที่คุณปู่จับได้ว่าพี่ชันแอบซื้อคอนโดให้เด็กอ่ะครับ ...”

    “แล้วตอนเจ้ยูราแต่งงานล่ะ ไม่เป็นบ้างเหรอ” เท็ดดี้ถามอีกครั้ง แล้วหน้าก็มู่ทู่ลงไปอีก

    สุดสวาทส่ายหัว “ไม่อ่ะ สามีเจ้ยูรา คุณปู่เลือกให้เองเลย ...”

    “เฮ้ออออ ...” จงอินลากเสียงยาว แล้วคว้าข้อมือของเด็กหนุ่มดึงให้เดินไปที่ประตูด้วยกัน “ไปหาคุณปู่ก่อนแล้วกัน เราค่อยคุยกันทีหลัง เดี๋ยวพี่เดินไปส่ง”

    “อย่าเลยครับพี่เท็ด คุณปู่กำลังอารมณ์เสีย ไว้ท่านใจเย็นแล้วผมจะแนะนำพี่เท็ดเองน้า”

    “หน้าพี่ก็เป็นแบบนี้มาตั้งแต่เกิดแล้ว ถ้าคุณปู่จะไม่ชอบขึ้นมา แล้วเราจะให้พี่ทำไง”

    เท็ดดี้ที่เดินบ่นตามประสาไปเรื่อยเปื่อย ทำเอาคนที่เดินตามหลังต้องส่ายหัวตามอย่างอดไม่ได้ แต่ก็เดินบ่นนำไปคนเดียวได้ไม่นาน สักพักก็เดินหน้างอนกลับมาแล้วคว้าเอวเขาไปกอดไว้แนบตัว ไม่นานก็เปลี่ยนมาเดินโอบไหล่ให้เดินไปด้วยกัน

    พอเดินเลี้ยวกลับเข้ามาในบริเวณร้านได้ ก็เจอไอ้จุนยืนสูบบุหรี่ไฟฟ้าอยู่หน้าร้านอยู่ดี สีหน้าเซ็งสุดขีดไม่ต่างจากเท็ดดี้เท่าไหร่นัก ดูท่าไอ้ซวยหนึ่งเพื่อนรักน่าจะโดนคุณปู่สวดมาเป็นที่เรียบร้อยแล้วแน่ๆ จุนมยอนหันมามองเราทั้งคู่แวบหนึ่งแล้วรีบดับบุหรี่ก่อนจะยัดมันใส่ในกระเป๋ากางเกงลวกๆ

    “ไอ้เท็ด แกอยู่กับฉันด้านนอกนี่แหละ ปู่เค้าอยากจะคุยกับหลานรักเขาสองคน”






    ถึงแม้คุณปู่จะกำชับอย่างหนักแน่นว่าไม่ให้เข้าไปเด็ดขาด

    แต่สุดท้าย ด้วยนิสัยขี้เสือ- ...

    ไม่สิ อยากรู้อยากเห็นก็พอ ...

    เฮ้อ เอาเถอะ จะอะไรก็ไม่ดีทั้งนั้นแหละ เอาเป็นว่า ด้วยความเป็นห่วงดีกว่า เขากับไอ้จุนก็มายืนแอบฟังทุกอย่างจนได้ ด้วยความสัตย์จริง ตอนแรก เขาไม่ได้คิดว่ามันจะร้ายแรงขนาดนี้ คิดว่าคุณปู่คงจะดุเซฮุนนิดๆหน่อยๆตามประสา แต่พอมาแอบฟังจริงๆ จงอินดันได้ยินทุกอย่าง ตั้งแต่ตอนที่คุณปู่ดุสุดสวาทเสียงดังลั่นไปจนถึงอะไรที่เขาคาดไม่ถึง

    ตอนแรกเซฮุนก็ยอมเงียบไม่เถียงดีๆอยู่หรอก แต่ก็ยอมได้ไม่นาน ความสุดสวาทก็ต้องเถียงคุณปู่กลับไปจนได้ จากเสียงคนโดนดุก็กลายเป็นเสียงทะเลาะก่อนจะตามมาด้วยเสียงร้องไห้สะอึกสะอื้นของแฟนเขา ทำเอาคนที่ยืนกอดอกแอบฟังอยู่เงียบๆก็ถึงกับขมวดคิ้วด้วยความร้อนรนอย่างคนทำอะไรไม่ถูก

    “ทำไมตี๋เล็กทำอะไรไม่เห็นหัวปู่เลย”

    เสียงดุๆของคุณปู่ยังดังไม่หยุด ในขณะที่เมียรักของเท็ดดี้ยังเงียบแล้วเอาแต่ร้องห่มร้องไห้ราวกับเป็นเด็กเล็กๆ ให้ตาย ดูท่าสุดสวาทจะกลัวปู่ของจริงนะเนี่ย กับป๊ากับม๊าไปแผลงฤทธิ์ใส่ท่านจนโดนดุกลับมาขนาดไหน เซฮุนก็ไม่เคยร้องไห้หนักเสียอาการขนาดนี้ 

    “ลูกน้องในร้านก็ตั้งเยอะแยะ ปล่อยให้มันลากเข้าไปทำอะไรในห้องเก็บของได้ยังไง ถ้าพ่อแม่เรารู้เขาจะเสียใจขนาดไหน ทำไมทำอะไรไม่คิดแบบนี้”

    “มันไม่ใช่แบบนั้นนะครับคุณปู่” เซฮุนพูดสลับกับสะอึกสะอื้นไปด้วย “เราแค่เข้าไปคุย-”

    “แล้วถ้าปู่ไม่มายืนหัวโด่อยู่นี่ มันจะหยุดไหม”

    เท็ดดี้ถอนหายใจ ก่อนจะยืนหลับตาพยายามควบคุมอารมณ์ตัวเองอย่างสุดความสามารถ อยากจะเข้าไปช่วยสุดสวาทอธิบายใจจะขาด ปวดใจเหลือเกินเมื่อได้ยินเสียงน้องเค้าร้องไห้จนหมดมาดขนาดนี้ รู้แบบนี้ สู้ให้น้องเค้าด่า เค้าว่า เค้าจิกหัวเท็ดดี้สารพัดสารเพยังดีกว่า

    มันต้องมีบทสนทนาก่อนหน้าที่เขากับไอ้จุนเพื่อนรักมาแอบฟังไม่ทันแน่ๆ มันต้องไม่ใช่การเรียกมาดุแบบธรรมดาๆแน่นอน ปกติหน่ะ สุดสวาทเป็นคนดื้อ หัวแข็งมาก แล้วก็ร้องไห้ยากเป็นที่สุด รู้จักกันมาเป็นสิบปีๆ ไม่มีหรอกมาร้องไห้โฮเป็นเผาเต่าแบบนี้

    ไอ้ที่จะมานั่งสะสึกสะอื้น ร้องไห้กระซิกๆนี่ยิ่งไม่ใช่สไตล์สุดสวาทมาเพื่อวีนเลยสักนิด

    ไม่ใช่เลย ...

    แต่ก็สงสัยอยู่ได้ไม่นาน เสียงของคุณปู่ที่ดังขึ้นในอึดใจถัดมา ก็ตอบสนองความอยากรู้อยากเห็นของเท็ดดี้ได้ทั้งหมด

    “เลิกกับไอ้หนุ่มนี่ซะตี๋เล็ก ปู่ไม่ชอบคนที่ไม่ให้เกียรติเราแบบนี้”

    “คุณปู่!!” พอได้ยินคำขาด สุดสวาทถึงกับร้องเสียงหลง “ไม่นะครับ ผมกับพี่เท็ด ไม่ได้ทำอะไรผิด คุณปู่ให้โอกาสพี่เท็ดหน่อยไม่ได้เหรอครับ พี่เท็ดเป็นคนดี คุณปู่แค่มาเจอเขาในเวลาที่ไม่เหมาะสมเท่านั้นเอง”

    ท่านประธานโอส่ายหัว สีหน้าอ่อนลงอยู่ครู่หนึ่งเมื่อเห็นท่าทางของหลานรักในตอนที่ได้ยินคำว่า ‘เลิก’

    “ถ้าคนมันดีจริง ทำไมไม่เข้าตามตรอกออกตามประตูให้มันถูกต้อง ตี๋เล็กอย่าคิดว่าปู่ไม่รู้นะว่าแอบคบกันมานานแค่ไหนแล้ว ทั้งเราและมันก็โตๆกันแล้วทั้งคู่ ทำไมไม่พาไปแนะนำกับผู้หลักผู้ใหญ่ให้เรียบร้อย หรือคิดว่าโตแล้ว เลยไม่นึกถึงปู่กับย่าแล้วตี๋เล็ก”

    เซฮุนถึงกับเงียบ ...

    สุดสวาทได้แต่นั่งก้มหน้า ร้องไห้สะอึกสะอื้นราวกับกลับไปเป็นเด็กน้อยอีกครั้ง และท่าทางนั้นของเมียรักก็ทำเอาคนที่แอบฟังทนมองอยู่ไม่ไหว จงอินผลักจุนมยอนที่ยืนขวางประตูออกให้พ้นทาง ก่อนจะเดินเข้าไปในห้องนั้นทันที

    “ท่านประธานโออย่าดุน้องเลยครับ ทั้งหมดเป็นความผิดของผมเอง”

    จงอินเอ่ยน้ำเสียงหนักแน่นพร้อมกับสบตาชายสูงวัยไปด้วย เขาก้าวไปยืนเคียงข้างสุดสวาทที่กำลังนั่งเอาผ้าเช็ดหน้าที่เพิ่งได้คืนจากสการ์เช็ดน้ำตาก่อนจะสั่งขี้มูกทำลายบรรยากาศดังฟืดอยู่สองสามที หมดกันมาดนางพญาข่มผัวที่สร้างสั่งสมมา ทันทีที่ได้เห็นจงอินเข้าไปยืนใกล้ๆมือข้างหนึ่งของเซฮุนก็ยกขึ้นมาคว้าหมับที่ขากางเกงของชายหนุ่มทันทีราวกับกำลังขอให้เท็ดดี้ช่วย

    “ถ้าหากผมทำอะไรให้ท่านประธานโอรู้สึกไม่ดี ผมต้องขอโทษด้วยนะครับ ถ้าท่านจะอนุญาต ผมก็พร้อมทำทุกอย่างให้ถูกต้องโดยการเข้าไปไหว้ทั้งท่านและภรรยาของท่านที่บ้านในวันพรุ่งนี้เลย”

    “นะครับ ... คุณปู่” คราวนี้สุดสวาทเงยหน้าขึ้นมองคุณปู่สุดที่รักพร้อมกับขอร้องทั้งแววตาและน้ำเสียงไปด้วย

    “ขนาดฉันบอกว่า จะคุยกับหลานฉันเพียงสองคน ก็ยังจะเสียมารยาทเข้ามา เรื่องอื่นก็คงไม่ต้องว่ากันต่อแล้วมั้ง ...” คุณปู่พูดขึ้นหลังจากเงียบไปพักหนึ่ง ไม่ตอบรับกับคำถามก่อนหน้าหรือมองหน้าทั้งหลานรักและชายหนุ่มอีกคนในห้องแม้แต่น้อย “ตี๋เล็ก กลับบ้านกับปู่ ตอนค่ำค่อยโทรบอกตี๋ใหญ่ให้มารับกลับบ้าน”

    “ไม่ต้องลำบากจุนมยอนหรอกครับท่านประธานโอ เซฮุนเป็นแฟนผม ผมดูแลน้องเองได้” เท็ดดี้พูดด้วยน้ำเสียงเรียบๆติดออกไปทางโทนสุภาพด้วยซ้ำ แต่คำพูดนั้นกลับไม่ยอมลงให้กับชายชราแต่อย่างใด

    พอได้ยิน ... ท่านประธานโอก็ถึงกับต้องแอบยิ้มมุมปาก

    บ๊ะ ... ไอ้หนุ่มนี่ ... นี่มันเหมือนฉันตอนหนุ่มๆไม่มีผิด สมัยนั้นน่ะ ฉันก็ตีกับพ่อของเมียรักไม่ต่างกัน แต่เดี๋ยวนะ เหมือนฉันอย่างนั้นเหรอ?

    เหมือนฉัน ... ที่หัวดื้อ หัวแข็ง กะโหลกหนาไม่กลัวโดนไม้เท้าตีหัวแตก

    แต่ฉันรักเมียสุดหัวใจ อย่างไรก็ไม่ยอมให้โดนพรากออกจากอก

    เฮ้อ ... เหมือนฉันจริงๆด้วยสินะ ไอ้หนุ่มนี่!

    “ยังไงฝากบอกหลานชายคนโตฉันด้วยก็แล้วกัน ... ถ้าจะไปรับตี๋เล็ก ให้ไปถึงบ้านฉันหนึ่งทุ่มตรง ก่อนเวลากินข้าวเย็น ถ้าหากครั้งนี้ผิดเวลาก็ไม่ต้องเสนอหน้ามาให้ฉันเห็นอีก”

    คำพูดเหมือนจะพูดถึงไอ้ซวยหนึ่ง แต่สายตานี่ชัดเลยว่าพูดกับไอ้ซวยสองอย่างไม่ต้องสงสัย ถึงแม้ว่าตอนนี้คุณปู่จะมองหน้าเท็ดดี้ด้วยสายตาเหมือนจะเกลียดกันมาตั้งแต่ชาติปางไหนก็ตาม แต่ทั้งจงอินและเซฮุนต่างก็เข้าใจว่า ท่านประธานโอกำลังให้โอกาสที่สองกับพวกเราอย่างแน่นอน

    “อ้อ ... อีกอย่าง เมียฉันชอบผลไม้ โดยเฉพาะลูกพลับ ไม่ต้องขนของคาวมาให้ พวกฉันแก่แล้ว ไม่มีใครกิน”

    น้ำเสียงดุๆยังย้ำ ฝากคำถึง ‘หลานชายคนโต’ อีกรอบ คุณปู่ยังพูดโดยที่ไม่ยอมมองหน้าเขาแต่อย่างใด ในขณะที่เดินไปคว้าต้นแขนสุดสวาทแล้วดึงเบาๆให้เซฮุนลุกขึ้นเดินไปที่รถกับตน

    ก่อนสุดสวาทจะเดินพ้นออกจากห้องนี้ไป

    ดวงหน้าที่เท็ดดี้เฝ้ารัก เพื่อนเบิ้มเฝ้าถนอม หันกลับมามองสบตากับเขาเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนร่างโปร่งบางของเด็กหนุ่มจะเดินคอตกคู่ไปกับพ่อมังกร ทั้งที่ดวงตาและพวงแก้มยังแดงก่ำจากแรงสะอื้น แถมมือข้างหนึ่งของเจ้าตัวก็ยังกำผ้าเช็ดหน้าเปื้อนขี้มูกซึ่งน้องเค้าเป็นคนซื้อให้เท็ดดี้เองกับมือไว้ด้วย

    เราสบตากัน

    ก่อนจากไป สุดสวาทขาดใจก็ขยับปากพูดออกมาแบบไม่มีเสียงว่า ‘สู้ๆนะ

    เท่านั้นเอง ... ความไม่มั่นใจหรืออะไรก็แล้วแต่ ก็ได้หายไปจากความรู้สึกของเท็ดดี้ คำพูดสั้นๆของเซฮุนทำให้เขากลับมาย้อนคิดถึงเรื่องของเราที่ผ่านมา ก่อนจะพบว่าด่านสแกนกรรมของคุณปู่นั้นมันเล็กน้อยมาก ถ้าคนแก่ชอบให้เอาใจ จงอินก็ยินดีจะทำให้โดยที่ไม่มีข้อแม้

    เพื่อสุดสวาท เพื่อตัวเขาเอง และก็เพื่อความรักของเรา รอมาหกปีก็เคยรอมาแล้ว นี่แค่ต้องปีนขึ้นไปขี่หลังพ่อมังกรให้ได้ หมีขนดำมอมแมมที่ทนมาทุกสภาพอากาศและผ่านมรสุมชีวิตรักบ้านทรายทองมาแล้ว

    ทำไมจะทำไม่ได้ล่ะวะ!

    ก็รู้อยู่ว่า ถ้าหากน้องสุดสวาทเขาฤทธิ์เยอะประมาณหนึ่ง ตัวพ่อมังกรที่เฝ้าถ้ำอยู่บ้านก็คงจะมีฤทธิ์เดชไม่ต่างกันหรอก เผลอๆอาจจะมากกว่าด้วยซ้ำเพราะหมีดำดันแหยมเข้าไปในถิ่นมังกร ทั้งที่รู้ทั้งรู้ ว่าค่ำนี้อาจจะต้องเจอค่ายด่านกลที่คุณปู่วางเอาไว้ให้ จะตายหรือจะรอดกลับมาก็ยังไม่รู้

    แต่ถ้าถามว่าเท็ดดี้เต็มใจจะเดินลุยไฟเพื่อไปเอาสุดสวาทมาอีกครั้งไหม ทั้งเท็ดดี้และเบิ้มต่างก็สมานฉันท์ พร้อมใจตะโกนก้องว่า ‘เต็มใจอย่างถึงที่สุด!!’

    ในใจวาบโหวงรุนแรง ... อีกแล้ว ... หกปีที่แล้วก็มีหมีขาวที่เคยทำลายหัวใจเขาจนยับเยิน ส่วนตอนนี้ก็ยังจะมีพ่อมังกรคอยไล่เอาดาบปักขั้วหัวใจ อัศวินหมีน้อย อีก

    ซวย ซวย ซวย ซวยฉิบหายเลยเว๊ย ...

    คำนี้อีกแล้ว ชายหนุ่มคิดแล้วได้แต่กัดฟันแน่นจนกรามขึ้นสัน ...


    เท็ดดี้ไม่เข้าใจ เกิดมาหล่อจนสาวยังต้องมองเหลียวหลัง

    แต่ดันอาภัพรัก นี่มันเรื่องบัดซบอะไรของคนหล่ออย่างเขาวะเนี่ย!

    สุดท้าย เขาคับแค้นใจในโชคชะตาของตัวเองขนาดไหน ใครจะรู้!









    Talk : เอาล่ะ ร่างซวยสอง กำลังจะคัมแบ็ค สเตจแล้ว

    ขอกำลังใจให้พี่เท็ดผ่านด่านสแกนกรรมไปให้ได้อีกครั้งนะคะ รัก

    ช่วยคอมเม้นท์หรือแทก #จะขาดใจKH ให้กำลังใจกันน้า

    ขอบคุณมากจริงๆค่ะ

        ♥



    เขียนโดย LONE WOLFhttps://twitter.com/savedbywolf
    Twitter hashtag: #จะขาดใจKH
    -  Thank You  -





เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in
iiaampan (@iiaampan)
พี่เท็ดสู้ๆ เพื่อสุดสวาทที่รักพี่ทำได้ 555
aday1412 (@aday1412)
เดอะลาสบอสกระแอมไอครั้งเดียวก็น่ากลัวแล้ว กรี๊ดดดดด พี่เท็ดสู้ๆๆๆ