late midnight storyme and my sleeping issues
ฝึกภาษากับao3
  • ช่วงที่ผ่านมาฉันมีความคิดอยากฝึกภาษาอังกฤษค่ะ ออกตัวก่อนว่าปกติไม่ได้ใช้ภาษาอังกฤษในชีวิตประจำวันด้วย มากสุดสำหรับอิงลิชฟอร์ชีวิตประจำวันของฉันคงเป็นสไลด์ของอาจารย์ที่เป็นภาษาอังกฤษล้วนแล้วต้องมานั่งงมเอง  (ต่อไปนี้อาจจะเป็นอิ้งนะคะ มาจาก english - อิงลิช - อิ้ง)

    ฉันไม่เคยคิดว่าตัวเองเก่งแต่คิดว่าอย่างน้อย ๆ ก็พอสื่อสารได้ ไม่ได้กลัวที่จะต้องพูดอิ้ง ฉันเคยเรียนกับอาจารย์ที่เป็นคนต่างชาติก็เรียนรู้เรื่องและเข้าใจ(ไม่ใช่วิชาภาษาอังกฤษหากคุณสงสัย) ฉันเคยเห็นทวิตหนึ่งบอกว่าภาษาอังกฤษในระบบการศึกษาไทยมันเฮงซวย ครูอังกฤษที่แท้จริงคือ ao3 ต่างหาก!

    ฉันเกิดประกายความคิดขึ้นมาเหมือนกับภาพในการ์ตูนที่มีหลอดไฟปิ๊งขึ้นมา — หรือว่าฉันเองก็ควรไปอ่านแฟนฟิคชั่นในนั้นดูบ้างนะ...

    ใช่ค่ะ ฉันลองไปอ่านมาแล้ว ก่อนหน้านี้ฉันเองก็อ่านมังงะที่เป็นภาษาอังกฤษมาก่อน อาจจะไม่ได้เข้าใจทั้งหมด — เข้าใจในทุกตัวอักษร หรือเข้าถึงสุทรียทางภาษา แต่ก็มั่นใจว่าเข้าใจแก่นเรื่องแน่ ๆ แต่กับฟิคชั่น ฉันบอกได้เลยว่ามันคนละระดับกัน กับการ์ตูนเราสามารถเดาบริบทได้จากรูปภาพ ท่าทางหรือ expression ของตัวละครแต่กับนิยายมันมีแต่ตัวหนังสือ มีแต่คำศัพท์ที่ไม่รู้จักเต็มไปหมด ฉันเกือบถอดใจเลยค่ะ แต่ด้วยความอยากรู้เนื้อเรื่องต่อเลยยังสู้อ่านมา ได้คำศัพท์เพิ่มขึ้นเยอะเลยค่ะ (ขอบคุณแอปเปิ้ลที่มี look up ค่ะ) ฉันค้นพบว่าตัวเองอ่านภาษาอังกฤษได้ช้ากว่าภาษาไทยมาก การอ่านบ่อย ๆ ก็คงจะช่วยได้มั้งคะ ได้รู้แสลงด้วยค่ะ ได้เห็นรูปประโยคที่เขาใช้กัน ฉันว่ามันก็โอเคเลยในระดับนึงนะคะ ฉันเคยอยากลองแปลเป็นไทยด้วยแต่ว่ามันก็ยากมาก ตอนนี้ก็เลยยังแปลไม่ถึงไหนเลยค่ะ คงไม่เอาไปลงที่ไหนด้วย ถ้าฉันแปลเสร็จจริง ๆ ยังไงก็คงเก็บไว้อ่านเองค่ะ 

    จริง ๆ ตั้งใจจะเขียนบทความนี้เพราะฉันอยากแปลแฟนฟิคชั่นเป็นภาษาไทยค่ะ แต่ดันต้องแปลเท็กซ์บุ๊คเป็นภาษาไทยแทนเลยตลกอยู่หน่อย ๆ กลายเป็นมาเวิ่นเว้ออะไรไม่รู้อยู่ได้ตั้งหลายหน้ากระดาษเฉยเลยค่ะ
  • อันที่จริง ฉันก็อยากเขียนเรื่องนี้เหมือนกัน เพิ่งนึกขึ้นมาได้สด ๆ ร้อน ๆ เลย เขียนบทความแบบไม่มีโครงที่แท้555555555 วันก่อนค่ะ ฉันเอาสไลด์ลงไปนั่งอ่านตอนกินข้าวและน้องที่อยู่มัธยมของฉันเห็นแล้วถามฉันว่า สไลด์เป็นอังกฤษหรอ ฉันก็แบบก็ใช่สิ ตั้งแต่ฉันเรียนมหาลัยมาเนี่ย สไลด์ภาษาไทยนี่หายากกว่างมเข็มในมหาสมุทรอีกนะ... 

    นี่ทำให้ฉันเกิดความคิดว่า โอ้ นี่ฉันก็โตขึ้นเหมือนกันนะ ถ้าเป็นตัวเองตอนมัธยม ฉันคงโอดครวญว่าทำไมสไลด์เป็นภาษาอังกฤษ นี่ทำให้ใครอ่านกัน พอเป็นฉันในตอนนี้สามารถเขียนสรุปจากสไลด์ได้ด้วยซ้ำ นึกถึงวิชาแรกที่ฉันเรียนตอนปี 1 แบบครั้งแรกกับชีวิตมหาลัย เริ่มด้วยอาจารย์เอาแบบฝึกที่เป็นอิ้งล้วนมาให้ทำ ตัวฉันตอนนั้นถ่ายลงไอจีสตอรี่ด้วยแคปชั่นว่า ว้อทเดอะฟัค เรียนยังงงๆ แปลยังแปลไม่ออกเลย มาถึงจุดที่ข้อสอบเป็นอิ้งก็ไม่หวั่นได้ตั้งแต่ตอนไหนกันนะ หยอกค่ะ ยังหวั่นอยู่ค่ะแต่ก็ไม่ได้กลัวมาก 

    ฉันเคยอ่านเท็กซ์บุ๊ควิชาคำนวณแล้วไปทำโจทย์ด้วยค่ะ ก็พอรู้เรื่องนะคะ แต่ก็ด้วยความที่มันเป็นคำนวณแหละค่ะ ดูตัวอย่าง ทำโจทย์ เลยไม่จำเป็นต้องเข้าใจเท่าไหร่ก็ได้มั้งคะ😂
Views

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in