หลังอ่าน Yaoiหลังอ่านของน้ำฝน
แอบเนียนเป็นนักเรียนห่วยๆ | มู่กวาหวง


  • ชื่อหนังสือ : 伪装学渣 - แอบเนียนเป็นนักเรียนห่วยๆ
    ผู้แต่ง : 木瓜黄 - มู่กวาหวง
    ผู้แปล : HY
    สำนักพิมพ์ : Rose
    พิมพ์ครั้งที่ : 1 (ตุลาคม 2563)
    จำนวนหน้า : 945 หน้า (465+480)
    รายละเอียด : มีเด็กแอบห่วยที่พยายามช่วงชิงอันดับบ๊วยด้วยเหตุผลอะไรบางอย่าง มาร่วมลุ้นอีกว่าความสัมพันธ์ระหว่างเด็กห่วยสองคนที่ต้องมานั่งติดกัน
    หลังจากแบ่งชั้นเรียนเรียบร้อยแล้ว "วัยรุ่นมีปัญหา" สองคนที่โด่งดังในรั้วโรงเรียน ไม่เพียงได้เรียนชั้น แต่ยังนั่งด้วยกันอีก แม้ว่าที่จริงแล้วพวกเขาเองจะเป็นนักเรียนหัวกะทิแต่กลับต้องแกล้งทำตัวเป็นนักเรียนห่วยๆ ต้องแสดงละครตบตาคนอื่นให้ใครต่อใครเห็นว่าวันๆ เอาแต่เล่นเกม เวลาสอบก็ต้องทำคะแนนให้ได้อันดับบ๊วย แต่ที่จริงแล้วตั้งใจและเอาใจใส่การเรียนยิ่งกว่าอะไร เรื่องราวของนักเรียนแอ๊บห่วยสองคนที่คนหนึ่งหากไม่พอใจอะไรก็จะจัดการให้ถึงที่สุด กับอีกคนที่ไม่สนโลก เมื่อมาเจอกันเรื่องวุ่นวายมากมายก็เกิดขึ้น
    หลังปก : เซี่ยอวี๋ เด็กหนุ่มจอมเย็นชาราวกับเป็นหมาป่าผู้โดดเดี่ยว ต้องเก็บความเป็นอัจฉริยะของตัวเองไว้แล้วทำเนียนเป็นนักเรียนห่วยๆ มีเป้าหมายคือสอบให้ได้ที่หนึ่งนับจากท้าย! แต่กลับต้องเจออุปสรรคชิ้นใหญ่เข้าให้ เมื่อเจอกับขุนศึกไร้พ่ายอย่าง เฮ่อจาว เด็กเกเรหน้าตาหล่อเหลาผู้โด่งดังในโรงเรียนเดียวกัน ซึ่งครองตำแหน่งบ๊วยแบบไม่มีใครโค่นล้มได้มานาน
    ทั้งคู่จับพลัดจับผลูมานั่งโต๊ะติดกัน เซี่ยอวี๋ต้องเจอกับคู่ปรับคนสำคัญที่ปากว่ามือถึงและไร้ยางอายแบบสุดๆ กระนั้นเซี่ยอวี๋กลับเริ่มหวั่นไหวไปกับความเพี้ยนของเฮ่อจาว ซึ่งขยันโชว์พลังความห่วยแบบไร้ขีดจำกัดเสียเหลือเกิน!



    ✿ หลังอ่านของน้ำฝน

    น้ำฝนเล็งเรื่องนี้ตั้งแต่ตอนที่ไปงาน #มหกรรมนิยายนานาชาติ ที่จัดที่สามย่านแล้ว น้องเฮ่อจาวนั้นน่าสนใจมากๆ (โดนปกล่อลวง) 

    เล่าเลยดีกว่า

    เรื่องนี้เป็นเรื่องราวของเซี่ยอวี๋กับเฮ่อจาว เด็กสองคนที่เริ่มจากการไม่รู้จักกันและกัน แล้วพบกันในช่วงปิดเทอมด้วยความบังเอิญ(?)ว่าเพื่อนตีกันแล้วโดนจับโดยคุณตำรวจไปด้วยกัน คัดหนังสือจำนึกผิดที่สถานีตำรวจด้วยกัน แล้วบังเอิญพบกันอีกครั้งตอนเปิดเทอมที่ห้องเรียนเดียวกัน และต้องนั่งติดกัน

    เนื้อเรื่องจะมาในมุมมองและความคิดของน้องเซี่ยอวี๋ว่าเขาดำเนินชีวิตประจำวันยังไง โดยจะค่อยๆ ทำให้เรารู้ว่าทำไมเด็กคนนี้ที่มีความชอบเรื่องการทำข้อสอบต้องมาแอ็บเป็นเด็กเรียนแย่ แล้วมีเป้าหมายด้วยการเป็นอันดับ 1 จากล่างสุด ซึ่งก็จะตัดฉากสลับไปมุมมองของเฮ่อจาวว่าปมในใจของเขาคืออะไร แล้วทำไมเขาเขาถึงได้เนียนกับการเป็นนักเรียนแย่ๆ ได้ขนาดนี้ 

    ซึ่งต่างฝ่ายต่างไม่รู้ว่าอีกฝ่ายไม่ได้เรียนแย่อย่างที่คิด 

    เหมือนอ่านชีวิตวัยเรียนมากกว่าว่าในแต่ละวันตัวละครพบเจอและผ่านอะไรมาบ้าง ทั้งเรื่องครอบครัว เพื่อน อาจารย์ การเรียน การสอบและกิจกรรม โดยจะค่อยๆ เห็นถึงพัฒนาการทางความรู้สึกของพิจาวกับน้องอวี๋ว่าต่างฝ่ายต่างส่งผลกระทบอะไรกับตัวเองบ้าง คนหนึ่งจากคนที่เย็นชา ไม่สนใคร ก็เริ่มที่จะเปิดใจและปรับตัวเองให้เข้าสังคมมากขึ้น ส่วนอีกคนที่ที่ดูเหมือนที่ดูเหมือนร่าเริงแต่ก็มีปมในใจที่ก้าวผ่านไปไม่ได้ ก็มีความกล้าที่จะก้าวผ่านไป 

    ส่วนเหตุผลที่ทั้งคู่แอ๊บเรียนห่วย ก็มาหยุดแอ๊บด้วยเหตุผลของศักดิ์ศรีระหว่างห้องเรียน ตรงนี้ก็แอบขำ เป็นการหาทางออกให้ทั้งสองคนได้

    น้ำฝนคิดว่าเรื่องนี้เหมาะกับคนที่ชอบอ่านชีวิตรักวัยเรียน จากชั้นมัธยมจนเรียนจบ ผ่านประสบการณ์ชีวิตและก้าวผ่านปมในใจ เจอความไม่ยุติธรรมของการตัดสินคนจากภายนอกของอาจารย์ ความอคติของคนและการร่วมมือร่วมใจกันระหว่างเพื่อน ซึ่งก็เน้นไปในชีวิตวัยเรียนกับมิตรภาพของนักเรียนจริงๆ ปมต่างๆ ไม่เน้นเท่าไร ใช่ว่าจะไม่มีเลย แต่มีได้เน้นและไม่ได้ขยี้ปม เลยอ่านง่าย ไม่คิดเยอะ ถ้าอ่านเอาบรรยากาศเก่าๆ ตอนเรียนก็ได้อยู่ แต่ถ้าชอบเสพอะไรที่มากกว่านี้ก็อาจจะต้องผ่านเรื่องนี้ไป เพราะเอาจริงๆ บางช่วง บางตอนน้ำฝนก็เบื่อเหมือนกัน เป็นนิยายเบาๆ ที่จำนวนหน้าไม่เบาเท่าไร

    ส่วนเรื่องความรู้สึกของพิจาวกับน้องอวี๋เป็นในลักษณะของคนเย็นชาที่ขี้รำคาญกับคนร่าเริงจนดูเหมือนคนบ้าที่นอกจะหล่อตัวเองขั้นสุดแล้วยังขี้ตื้อไม่หยุด (หัวเราะ) ความอิพิจาวนี่บางครั้งก็ตลก บางครั้งก็หมั่นไส้ ถ้าให้จำกัดความเป็นเฮ่อจาว คือ เมะลูกหมาคลั่งรักที่หลงตัวเองและหลงแฟนแบบสุดๆ ส่วนน้องอวี๋นั้นถึงแม้จะเย็นชาจนใครๆ หวาดกลัว แต่ก็แมนแมนคุยกัน ตรงแสนตรง แต่ถ้าพี่ขอน้องก็ทำให้ ถึงจะรำคาญแค่ไหนถ้าไม่สุดทนก็ยอม แต่ถ้าทนรำคาญไม่ไหวก็ถีบ (เตะจนขาพังก็เคยมาแล้ว) 

    โมเม้นอิพิคลั่งรักเนี่ยเจอเยอะมาก โมเม้นคนน้องให้รางวัล(?)หรือแอบหวานก็มีให้เห็น ตามภาษาแอบกิ๊กแอบกั๊กแอบรักกันในโรงเรียน โดยไม่คิดจะปิดบังคนจนเพื่อนรอบตัวเอือมระอาต้องคอยแก้ต่างให้แทน...

    เอาจริงๆ ถ้ามองให้ลึกถึงความแฝงในเรื่อง น้ำฝนชอบที่นิยายเสนอความเรียลในชีวิตวัยเรียนได้ค่อนข้างดีนะ ทั้งเรื่องอคติจากอาจารย์ที่สนใจแค่เกรด โดยมองว่านักเรียนที่ได้เกรดดีต้องเป็นนักเรียนที่ดี ส่วนนักเรียนที่เกรดไม่ดีคือนักเรียนที่ไม่ดี โดยที่ไม่ได้ดูจากการกระทำอะไรใดๆ เลย แล้วก็เรื่องบรรยากาศในการเรียนด้วย ถ้าเด็กเจอที่ปรึกษาดีและพร้อมจะทำความเข้าใจบรรยากาศในห้องรวมถึงสิ่งที่เด็กแสดงออกจะไปในทางที่ดีด้วย อ่านแล้วอบอุ่นใจตรงที่น้องเรียนของตัวละครเอกเจอที่ปรึกษาที่ดีและเข้าใจจริงๆ ครอบครัวของตัวละครก็มีส่วน เสียดายที่นักเขียนไม่ได้โฟกัสเท่าไร จะเน้นไปความสดใส สีสันของชีวิตวัยเรียนมากกว่า

    สรุปว่า ใครชอบนิยายเบาๆ มีความตลก มีแอบให้ฟิน และชอบแนว "เมะลูกหมาคลั่งรักที่หลงตัวเองและหลงแฟนแบบสุดๆ" ให้มาเรื่องนี้ค่ะ 

    เพิ่มเติมอีกนิด

    เรื่องคำผิด ปกติน้ำฝนไม่ค่อยอะไรมากเพราะคลังคำศัพท์ในหัวไม่เยอะเท่าไร ถ้าไม่เจอแบบจังๆ จะไม่ติดใจอะไร แต่เรื่องนี้ตอนอ่านเล่ม 1 แล้วสะดุดตามากกับการมีสระแอพร้อมกับสระเออย่างน้อยสองที่ จำไม่ได้ว่าคำว่าอะไรและหน้าไหน แต่สะดุดตามากกับ  “แเ-“ ที่จำได้สนิทใจเลยว่าเจอสองรอบ ไม่แน่ใจว่ามีมากกว่านี้ไหม

    อีกหนึ่งเรื่องคือการไม่เว้นหรือไม่คั่นบรรทัดระหว่างการสลับฉากหรือเปลี่ยนมุมมองของตัวละคร ทำให้อ่านแล้วสะดุด บางจังหวะต้องอ่านย้ำจุดนั้นหลายรอบเพื่อให้เข้าใจว่าบรรทัดไหนคือสถานการณ์ ณ ตรงนั้นแล้วบรรทัดไหนคือแยกเหตุการณ์กัน เปลี่ยนมาอีกฉาก เปลี่ยนคนและเปลี่ยนมุมการสนทนาแล้ว น้ำฝนคิดว่าสำคัญมากนะ จากตอนแรกที่อ่านเพลินๆ ก็มางงว่า ตัวละครนี้มาไง ต้องเสียเวลาขึ้นมาอ่านซ้ำแล้วทำความเข้าใจอีกรอบว่าคนละเหตุการณ์กัน อารมณ์สะดุดเลย เสียดายมากที่พิมพ์ติดๆ กันแบบนี้ ไม่แน่ใจว่าเป็นที่สไตล์นักเขียนที่ไม่เว้นบรรทัดระหว่างเปลี่ยนมุมมอง หรือเป็นที่สไตล์ทางสำนักพิมพ์ที่อยากให้เป็นแบบนี้ 


    P.S.
    → ความเรื่องรักในวัยเรียนทำให้คิดถึงมังงะญี่ปุ่นที่ค่อนข้างดังเรื่องหนึ่งที่หนาๆ 12 เล่มจบ (ที่ยังไม่มี LC บนดิน) แต่เรื่องนั้นจะดราม่าและขยี้ปมเยอะมากกว่า 


    More.
    → Goodreads


เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in