หนังที่ผมดูวันนี้ | Movie ReviewRulestheWorld
The Invisible Man (2020) – มือที่มองไม่เห็น
  • ในช่วงที่ความน่ากลัวระบาดลุกลามไวเสียยิ่งกว่าเชื้อไวรัส ณ ตอนนี้ และผู้คนไม่กล้าออกจากบ้าน เพราะกลัวว่าจะติดเชื้อไวรัสที่มีขนาดเล็กและล่องลอยอยู่ในอากาศในนานหลายนาทีเปรียบเสมือนมือที่มองไม่เห็น มือที่มีอำนาจจะครอบงำจิตใจ ทั้งที่มันอาจจะไม่ได้อยู่ ณ ตรงนั้นเลยด้วยซ้ำ ทำให้ย้อนไปนึกถึงหนังเมื่อต้นเดือนที่ได้ดูไว้แต่ยังไม่ได้เอาลงอย่าง The Invisible Man



    The Invisible Man เล่าเรื่องของ เซซิเลีย แคส หญิงสาวผู้หนีมาจากมหาเศรษฐีอัจฉริยะอย่าง เอเดรียน กริฟฟิน ที่เธอโดนกักขังไว้ จนต่อมา เซซิเลีย ที่หวังจะใช้ปกติก็ค้นพบว่า เอเดรียน ฆ่าตัวตายพร้อมทิ้งเงินไว้ให้ก้อนนึงอย่างน่าสงสัย และขณะที่เซซิเลีย หวังจะใช้ชีวิตตามปกติปุถุชนแต่เธอก็ถูกคุกคามด้วยความหวาดระแวงว่า เอเดรียน ที่น่าจะตายไปแล้ว กลับมาในรูปแบบที่เธอมองไม่เห็นแต่สัมผัสได้ว่า เอเดรียน ยังคงอยู่

    การนำพล็อตสุดคลาสสิคกลับมาดัดแปลงใหม่อีกครั้ง ทำให้เราตั้งคำถามว่า ฉบับนี้จะนำเสนอเรื่องราวมนุษย์ล่องหนสุดเหนือจริงนี้อย่างไร โดยฉบับนี้หนังเล่าเป็นเส้นตรงและเล่นกับการสร้างบรรยากาศมากพอสมควร โดยเฉพาะในฉากเปิดเรื่องที่หนังไม่เสียดายเวลาที่ใช้จากการบิ๊วสถานการณ์ให้เกิดความระทึกได้อยู่หมัด ก่อนที่หนังจะพาคนดูไปสู่เรื่องราวที่ปั่นป่วนน่าหวาดวิตกได้ไม่แพ้ตัวละครอย่าง เซซิเลีย

    อย่างนึงที่อยากขอชื่นชมคงหนีไม่พ้น การกำกับโดย ลีห์ แวนเนลล์ เพื่อนสนิทของหนึ่งในเจ้าพ่อหนังผี เจมส์ วาน ที่ปลุกปั้นแฟรนไชส์ Saw และ Insidious มากับมือ สามารถคุมบรรยากาศและจับจังหวะที่สร้างความสะพรึงกลัวระทึกขวัญได้อยู่หมัด ทั้งการใช้มุมภาพกว้างที่ปล่อยให้จิตของคนดูเติมความว่างเปล่าด้วยความกลัวของพวกเราเอง นอกจากนี้ยังชื่นชมความกล้าหาญที่หนังยอมใช้เวลาในการบิ๊วความตึงเครียดระหว่างฉากได้ดีมาก ทั้งในหลาย ๆ ฉากที่หนังไม่ได้ใช้ดนตรีประกอบและพึ่งเพียงแค่เสียง ambient เท่านั้น

    ส่วนต่อมาคือ การปรับพล็อตมนุษย์ล่องหนให้ร่วมสมัยมากขึ้นและดึงประเด็น toxic relationship ได้เข้ากับช่วงเวลาปัจจุบันอย่างมาก อีกทั้งการแสดงของ อลิซาเบธ มอสส์ นักแสดงสาวที่เพิ่งได้รับบทนำใหญ่ครั้งแรก ก็สามารถแสดงฉากศักยภาพเป็นหญิงจิตป่วยในบทนำก็ชวนให้เราสงสารและเอาใจช่วยไปได้จนจบจริง ๆ

    สรุปแล้ว The Invisible Man คือหนังระทึกขวัญที่นำวัตถุดิบสุดคลาสสิคอย่าง มนุษย์ล่องหน มาดัดแปลงให้ร่วมสมัยขึ้นผสมกับประเด็นความสัมพันธ์ที่เป็นพิษได้ดี รวมถึงการกำกับและคุมจังหวะที่อยู่หมัด ใช้ภาพโล่งกว้างและคอยให้จิตใจเราเติมความกลัวนั้นด้วยตนเองจนหวาดวิตกไม่แพ้ตัวละครเลย

    4 / 5

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in