หนังที่ผมดูวันนี้ | Movie ReviewRulestheWorld
ฮาวทูทิ้ง..ทิ้งอย่างไรไม่ให้เหลือเธอ (2019) – แด่ห้องว่างแห่งความทรงจำ
  • ในสถานการณ์ที่ทั่วโลกต่างตีตัวออกห่างเพื่อสร้างภูมิคุ้มกันและลดการแพร่ระบาดของโรคไวรัสร้ายที่ติดเชื้อกันร่วมล้าน ทำให้ผู้คนทั่วโลกต้องปรับตัวและเป็นช่วงเวลาที่เหมาะเจาะที่เราได้มีเวลาทำอะไรในบ้านมากขึ้น ดูหนังอยู่กับบ้านมากขึ้น และเรื่องนึงที่เข้ามาใน Netflix ไม่นานนี้คือผลงานลำดับที่ 7 ของ พี่เต๋อ – นวพล อย่าง ฮาวทูทิ้ง..ทิ้งอย่างไรไม่ให้เหลือเธอ


    ฮาวทูทิ้ง เล่าเรื่องของ จีน หญิงสาวที่ได้แรงบันดาลใจและต้องการจะจัดการสิ่งของที่ขวางทางภายในบ้านที่เธอต้องการจะสร้างที่ทำงานใหม่ เธอจึงต้องโละของทิ้งไป แต่เมื่อเธอเริ่มได้พิจารณาในทุกชิ้นที่เธอกำลังจะเหวี่ยงลงถุงดำ ความทรงจำก็พรั่งพรูจนเธอไม่อาจทำใจทิ้งไปได้อย่างง่าย ๆ รวมถึงของบางอย่างที่แฟนเก่าของเธอทิ้งไว้

    หนังเล่าเป็นเส้นตรงตามเส้นเรื่องอย่างง่ายดาย ตามพล็อตที่วางไว้ให้ตัวละครเอกมีเป้าหมายชัดเจน ท่ามกลางสถานการณ์ต่าง ๆ ที่จีนต้องเจอระหว่างการค้นข้าวของเหล่านั้น ด้วยบทสนทนาที่ดูมีเอกลักษณ์มาก การใช้คำภาษาอังกฤษเพื่อบ่งบอกความหมายให้ซับซ้อนขึ้นและมุกตลกที่แทรกมาอย่างได้จังหวะ และถือเป็นอีกเรื่องที่หนังไม่ได้พาเราไปหาความบันเทิงจรรโลงใจและเหมือนให้เราได้ไปค้นให้กล่องแห่งความทรงจำที่เราอาจหลงลืมไปแล้วเสียมากกว่า

    ไม่อาจเขียนเป็นข้อดีและข้อเสียตามความรู้สึกเดิมได้เสียเท่าไหร่ แต่คงต้องชมการกำกับและเขียนบทของ พี่เต๋อ – นวพล ที่ครั้งนี้ลายเซ็นต์ของเขาชัดเจนมากยิ่งขึ้นและจังหวะการกำกับก็นิ่งขึ้นมาก อีกทั้งเนื้อหาที่ไม่ได้เน้นสร้างความบันเทิงโดยตรง แต่มาเพื่อ โจมตี ความรู้สึกของแต่ละคนโดยเฉพาะ แต่จะมากน้อยแค่ไหนก็ขึ้นอยู่กับประสบการณ์และความทรงจำของคน ๆ นั้น ส่วนอื่นในหนัง ทั้งการแสดง, งานสร้าง, งานด้านภาพ หรือแม้แต่ ดนตรีประกอบ ก็ทำได้น่าชื่นชม

    สิ่งนึงที่เห็นได้ชัดเจนเกินกว่า มุกหน้าตายไร้อารมณ์ หรือ ดนตรีเครื่องเป่าประกอบจังหวะของหนัง แต่คือเหล่าตัวละครแทบทั้งหมดที่ต่างจะเห็นแก่ตัว หลายกระแสออกมาแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง ทั้งแง่บวกมากจนไปถึงวอทดาฟัค หลายกระแส ม่อาจรับพฤติกรรมหรือแนวคิดตัวละครพวกนี้ได้ ทั้งที่ผมว่ามันน่าสนใจมาก มันคือสิ่งที่ทำให้ตัวละครเหล่านี้เป็นมนุษย์มากที่สุดเท่าที่ผมเคยเห็นบนจอเงิน

    เราต่างตกเป็นทาสของอารมณ์อยู่เสมอ เราได้เห็นเหล่าตัวละครรับมือทางอารมณ์ในหลายสภาวการณ์ โดยส่วนมากก็ตัดสินใจอย่างเห็นแก่ตัว อาจด้วยเหตุที่คิดว่า ตนเองไม่อาจรับมือความเจ็บปวด ไม่ว่าจะจากความกลัว ความเกลียดชัง หรืออะไรก็ตาม เพราะสุดท้ายแล้ว ต่อให้เราตัดสินใจทิ้งของเห็นค่าตัวตนใครคนนึง แต่สิ่งนึงที่ยังคงหลงเหลือก็คือ เศษซากแห่งความทรงจำที่ไม่มีวันสลัดหลุด ต่อให้พื้นที่เดิมในห้องตรงนั้นจะว่างลงก็ตาม

    สรุปแล้ว ฮาวทูทิ้ง เป็นหนังดราม่าที่มากับประเด็นละเอียดอ่อนที่พาไปสำรวจความทรงจำของตัวละครไปพร้อม ๆ กับคนดู ที่จะค้นลงไปเจอความรู้สึกอะไรบ้างและเราเลือกจะตัดสินใจทำอะไรกับของเหล่านั้น ด้วยการกำกับและการเขียนบทที่นิ่งขึ้นมากและทำให้ตัวละครในหนังเป็นมนุษย์มากที่สุดเท่าที่เราเคยเห็น อีกทั้งเนื้อเรื่องที่ที่พาเราไปสู่ห้องว่างห้องนั้นที่เราอาจจะเคยหรือไม่ได้ตั้งใจจะทิ้ง ก็กระแทกกระทั้นความรู้สึกแต่ละคนอย่างไม่ใยดี

    4 / 5

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in