บอกเเล้วไงบอสไม่เนิร์ด|YinWarpr2_redrose
#บอกเเล้วไงบอสไม่เนิร์ด [Episode 13.1]
  • ADVERTISEMENT

    /
    /
    /


    Venus part

    เเก้วใสที่ภายในมีของเหลวสีเเดงเลือดนกถูกวางลงบนระเบียงที่น่าจะเป็นมุมอับด้านนึงของบ้านบริเวณชั้นสองซึ่งเเน่นอนว่ามันห่างออกมาจากส่วนของงานปาร์ตี้ 

    สิ้นเเสงไฟเเละการตั้งวางเเก้วไวน์ปากอิ่มก็ประโคมเข้าใสอย่างรุนเเรงจูบนักๆสัมผัสเข้าไปยังเรียวลิ้นกดเน้นไล่ต้อนจนรับรู้ได้ถึงรสชาติของไวน์เเดงอย่าดีที่อีกคนน่าจะพึ่งยกดื่มมา

    "ตกใจหรอ"
    "ผมเเค่รู้สึกว่ามันต้องสัมผัสตอนนี้"
    "ผมเลยฉวยโอกาศคุณ"

    "วีคิดว่าคุณน่าจะชวนวีคุยก่อน"
    "เเต่เเบบนี้วีก็ไม่ได้ติดอะไร"

    "ปากคุณหวานนะ"
    "ผมชอบรสชาตินี้จัง"

    "ขี้โกงจัง"
    "วียังไม่ทันสัมผัสคุณเลย"

    "ชื่อวีหรอครับ"

    "วีนัส"

    "หึ"

    "เเล้วคุณ"

    "ไว้ผมเริ่มไปเเล้ว"
    "เเล้วคุณรู้สึกต้องการผมจิงๆ"
    "เเล้วผมจะบอก"

    "คุณโกงวีอีกเเล้ว"

    "คุณสวยนะคืนนี้"

    "พูดเหมือนคุณเคยเจอวีทุกวันอย่างนั้นเเหละ"

    "ผมหมายถึง"
    "ขนาดคุณใส่หน้ากาก"
    "เเต่ทุกอย่างบนใบหน้าคุณก็ยังดูสวย"

    "ปากหวาน"
    "ขนาดวียังไม่ทันได้สัมผัสรสชาติยังรู้เลย"

    พูดพรางใช้นิ้วเรียวลูปไล้ไปที่บริเวณริมฝีปากของอีกคนอย่างนึกยั่วยวน

    "ผมถอดหน้ากากของคุณออกได้มั้ย"

    "ได้สิ"

    เเละไม่กี่นาทีหน้ากากลูกไม้สีดำก็พ้นออกไปจากใบหน้าของเค้า

    "สวย"
    "ยิ่งใกล้เเบบนี้คุณยิ่งสวยรู้มั้ย"

    "วีรู้สึกคุ้นหน้าของคุณจัง"
    "ตกลงเราเคยเจอกันมั้ยคะ"

    "ชอบจัง"
    "เวลาคุณลงท้ายด้วยหางเสียงเเบบนี้"

    "อะไรกันเนี้ย"
    "คุณจะชมวีมากเกินไปเเล้วนะ"

    "ตอบคำถามวีก่อนสิ"
    "เราเคยเจอกันมาก่อนรึป่าว"

    "จำผมไม่ได้จิงๆหรอ"

    "วันนี้วีดื่มมากไปหน่อย"
    "เลยมองไม่ค่อยชัด"

    "วีถอดหน้ากากของคุณได้มั้ย"

    มือหนาคว้าเอามือเรียวที่กำลังเอื้อมไปถอดหน้ากากสีดำบนใบหน้าของเค้าไว้เสียก่อนเเล้วกดจูบลงไปที่หลังมือนั้นเบาๆ

    "ถ้าถอดตอนนี้"
    "ผมจะกลายเป็นคนที่ไม่น่าค้นหานะสิ"

    "ถ้างั้นเริ่มเลยได้มั้ย"
    "วีอยากค้นหาคุณจะเเย่อยู่เเล้ว"

    "หึ"
    "ผมก็เช่นกัน"

    สิ้นเสียงจากร่างเเกร่งตรงหน้าริมฝีปากของเขาก็ประจบเข้ากันอีกครั้งเเละเป็นวีนัสเองที่ถูกอีกคนไล่ต้อนเรียวลิ้นจนต้องส่งเสียงท้วง ร่างหนาของชายตรงหน้าคือใครสักคนที่เค้าเองรู้สึกคุ้นเคยอย่างบอกไม่ถูก

    ความจิงเเล้วในค่ำคืนนี้วีนัสปฏิเสธผู้ชายจำนวนไม่น้อยที่ต่างเเวะเวียนเข้ามาขอชนเเก้วเเล้วเอ่ยชวนเพื่อทำความรู้จักกับเค้าในที่เงียบๆเหมือนกับตอนนี้ที่เค้ากำลังทำความรู้จักกับใครสักคนที่ตัวเค้าเองก็ไม่รู้ว่าเพราะอะไรถึงได้ยอมตกลงปลงใจเดินตามชายตรงหน้ามายืนอยู่ตรงนี้เหมือนกัน

    สายตาคมๆเหมือนอย่าที่เค้าเลยเเอบหลงไหลจากใครคนนึงซึ่งคงไม่มีทางมายืนลูบไล้ร่างกายของเค้าอยู่เเบบนี้เเน่ 

    เเต่แแปลกนะ ถ้าจะเหมือนเเม้กระทั้งสัมผัสจากลมหายใจ

    "อ่า.....อย่ากัดสิ"

    เสียงปรามร่างหนาตรงหน้าเมื่อรู้สึกว่าฟันคมของอีกคนเริ่มขบเม้มบริเวรซอกคอของเค้า

    คงไม่ดีกับเค้าเเน่ๆถ้าบอสจะเห็นมันเด่นหราหลังจากงานปาร์ตี้ที่บ้านของเจ้าตัว

    "ไม่ชอบให้ทำรอยหรอครับ"

    "ไม่ชอบโดนเจ้านายด่ามากกว่าน่ะ"

    "กลัวหรอครับ"

    "ไม่กลัวหรอก"
    "เท่าที่เห็นก็ไม่ได้มีอะไรให้ต้องกลัวนะ"

    "หึ"
    "งั้นหรอครับ"
     
    อึ้อ!

    "อ่า.....อ่ะซีดซ์....เจ็บ"
    "อ่าา....คุณ พอเเล้ววีเจ็บ"

    คมเคี้ยวถูกฝังลึกลงมาบริเวณลาดไหล่เเละมันไม่ใช่การขบเม้มธรรมดาเค้ารับรู้ได้ว่าคนที่พึ่งพลิกตัวเค้าให้หันกลับหลังเเล้วดึงคอเสื้อที่ก็กว้างพอที่จะเผยให้เห็นช่วงเเผ่นหลังด้านบนบริเวณลาดไหล่ได้

     การจงใจฝังเคี้ยวของอีกคนเรียกเสียงร้องของเค้าออกมาเพราะรู้สึกได้ว่ามันเจ็บจิงๆยิ่งอีกคนจะพยายามดูดซับก้อนเนื้อบริเวณนั้นด้วยก็ยิ่งเพิ่มความเจ็บจนเค้าต้องร้องห้ามออกมาอีกครั้ง

    "อ่า....พอเเล้ว"

    อีกคนจึงหยุด เเต่ก็ยังไม่ยอมละจากต้นคอด้านหลังไปไหน การเล้าโลมเเผ่นหลังด้วยปลายจมูกสร้างอารมณ์วาบหวามเเละความขนลุกขนชันให้กับร่างกายของเค้าได้ดีเลยทีเดียว

    "อื้ออออ"

    "คุณหอมจัง"

    "อย่ามาชมกลบเกลื่อน"
    "วีโกรธคุณนะที่ทำวีเจ็บเมื่อกี้"

    "ผมก็เเค่สร้างความทรงจำ"
    "อย่าพึ่งโกรธกันเลยนะครับคนดี"

    "หื้มมม"
    "พูดเเบบนี้วีก็เเย่สิคะ"

    "พร้อมมั้ย"

    "หมายถึงอะไรคะ"

    "อ่ะอ่า....อย่าคะ"

    "ทำไมครับ"

    "วีไม่อยากเลอะ"

    "มันจะไม่เลอะเสื้อผ้าคุณ"
    "ผมรับรอง"

    "อ่ะอื้อคุณ"

    "ปลดกางเกงคุณออกให้ผมนะ"

    "เเน่ใจนะว่าวีจะไม่เลอะ"

    "เร็วสิครับ"
    "ผมอยากสัมผัสจะเเย่อยู่เเล้ว"

    มือเรียวยอมปลดเปลื้องกางเกงตัวเองให้อย่างง่ายดาย
     ยอมรับว่าเเพ้ทุกประโยคที่ถูกอีกคนร้องขอ

    ก่อนหน้านี้เค้าเคยเป็นเเค่คู่นอนที่หลายๆคนไม่เคยต้องมาร้องขอเค้าเเบบนี้ทุกอย่างบนร่างกายของเค้าจะถูกกำจัดให้หายไปอย่างรีบเร่งเพื่อให้ตัวตนไปถึงยังจุดมุ่งหมายอย่าเดียวเเค่นั้น

    เเต่กับคนนี้ไม่ใช่ เเล้วเรื่องอะไรคนอย่างวีนัสจะไม่ใจอ่อนละ

    "อ่ะอ่ะอื้มมมม"

    ลมหายใจร้อนผ่าวยังคงไหลรดอยู่บริเวณต้นคอในขณะที่มือเเกร่งข้างนึงกำลังล้วงเข้าไปสัมผัสส่วนอ่อนไหวภายใน

    "คุณกำลังซนนะครับวีนัส"

    "หรือคุณจะโกงวีอีกคะ"
    "วีก็อยากสัมผัสมันเหมือนกัน"

    "ถ้าผมให้สัมผัส"
    "คุณจะยอมผมมั้ย"

    "ล้อวีเล่นหรอคะ"
    "ที่นี่คงไม่มีเวลามากพอสำหรับเรา"
    "เเล้วตรงนี้ก็คงไม่เหมาะ"

    ดวงตาเบิกกว้างเมื่อมือบางของเค้าได้สัมผัสเข้ากับตัวตนของคนข้างหลังหัวใจเต้นรัวขึ้นมาอย่างห้ามไม่ได้ ความรู้สึกต้องการผุดขึ้นมาในหัว

    ให้ตายเหอะก็เค้าพึ่งจะบอกกับอีกคนไปว่าที่นี่ไม่เหมาะสำหรับการที่เราจะเซกซ์กัน

    เเต่มันดันเป็นเค้าซะเองที่ต้องการให้เซกซ์กับคนตรงหน้านั้นเกิดขึ้นตรงนี้ตอนนี้เลย

    "เเน่ใจหรอครับ"
    "ว่าคุณต้องการเเค่นี้"

    "วี"

    "หึ"
    "บอกมาสิ"
    "ว่าคุณต้องการผม"
    "วีนัส"

    "อ่า..อ๊ะหยุดก่อน"
    "วะวีจะไม่ไหว"

    ความเสียวซ่านทำให้เค้าต้องรีบคว้ามือหนาที่รูดรั้งส่วนอ่อนไหวให้ผ่อนเเรงลงเสียก่อน

    ไหนจะเเท่งร้อนที่ถูกคนด้านหลังดุนดันให้มันกระเเทกก้นไปมาเหมือนอยากจะเเกล้งให้เค้าร้องขอออกมาให้ได้ว่าต้องการ

    เอาอีกเเล้ววีนัส เธอถูกผู้ชายตรงหน้าเล่นงานอีกเเล้ว

    "ไม่พอใจผมรึป่าว"

    "ป่าว"

    "เเล้ว"

    "ตกลงเราเคยรู้จักกันมั้ย"

    เราหันหน้าเข้าหากันอีกครั้งเเละครั้งนี้เค้าจะต้องรู้จักคนตรงหน้าให้ได้เสียก่อนว่าเป็นใครกัน ก่อนที่เค้าจะยอมใจอ่อนปล่อยให้ทุกอย่างถูกอีกคนควบคุมอีกครั้ง

    "ปกติคุณทำความรู้จักคู่นอนของคุณทุกคนหรอครับ"

    "อย่างน้อยก็ชื่อ"
    "เเล้วก็เห็นหน้ากันสิ"

    "เเต่ผมไม่อยากเหมือนคนอื่น"
    "อย่างน้อยถ้าคุณไม่ถูกใจ"
    "เราก็ไม่จำเป็นต้องรู้จักกัน"

    "ขี้โกง"
    "เพราะคุณรู้จักวี"

    "คุณอาจจะเป็นคนเดียวก็ได้ที่ผมรู้จักตั้งเเต่เริ่มเซกซ์จนจบ"

    "วีควรต้องรู้สึกพิเศษใช่มั้ยนะ"

    "หึ"
    "ที่จิงคุณก็พิเศษมาตั้งนานเเล้ว"
    "สำหรับผม"

    อื้อออออ!!

    ยังไม่ทันได้สงสัยกับประโยคสุดท้ายริมฝีปากก็ไม่สามารถขยับพูดได้อีกตามเคย จูบที่ทำให้อารมณ์เร่าร้อนเกิดขึ้นอีกครั้งเเละครั้งนี้เป็นเค้าเองที่จะไม่เอ่ยขัดขืนใดๆขึ้นมาอีกเป็นอันขาด

    เพราะทุกอย่างในตอนนี้ทั้งร่างกายทั้งความรู้สึกกำลังเรียกร้องว่าต้องการคนตรงหน้าเอามากๆ

    "อื้ออออ"

    "ตรงนี้มีกล้องวงจรปิด"

    "ไม่ต้องห่วงมุมนี้ไม่เห็น"

    ร่างสูงกดจูบมาเเลกลิ้นอีกครั้งจนรอบปากฉ่ำวาวไปด้วยน้ำสีใสก่อนที่
    ร่างกายจะถูกพลิกกลับหลังอีกครั้งเเละครั้งนี้กางเกงของเค้าถูกมือหนาดึงรั้งมันลงมาจนเผยให้เห็นก้นมน

    "อ่า.....อ๊าคุณ"
    "อย่าเเกล้งวีเเบบนี้"
    "คุณก็รู้ว่าวีต้องการ"
    "ได้โปรด"
    "เอาเข้ามาได้มั้ย"

    "หึ"
    "เเต่คุณจะเจ็บ"

    "วีทนได้"

    บ้าจิงเอ่ยปากร้องขอความต้องการของตัวเองกับผู้ชายตรงหน้า 
    วีนัสผู้ที่เคยได้รับการตอบสนองจากผู้ชายมาโดยตลอด กลับต้องมาร้องขอเอากับใครก็ไม่รู้ตรงหน้าเพื่อให้ได้มาในสิ่งที่ดูเหมือนจะเป็นตัวเค้าเองฝ้ายเดียวด้วยนะที่ต้องการ

    "อ่า....อึกเจ็บ"

    เวรละเเล้วมันก็เจ็บจิงๆเจ็บจนเเทบจะยืนอยู่ไม่ไหวถ้าอีกคนไม่ได้รั้งเอวเค้าไว้เค้าคงต้องฟรุบลงไปกองที่พื้นเเน่ๆ

    "บอกผมสิ"
    "ว่ายังต้องการผมอยู่มั้ย"

    "วีต้องการคุณ"

    เเขนเกร่งพาดมาที่หน้าอกพร้อมกับการถูกเเรงดันส่วนเเข็งขืนให้เข้ามาในตัวความเจ็บทำให้เค้ากัดเข้ากับเเขนกร่งตรงหน้าเพื่อระบายความเจ็บปวด

    "อ๊ะ...อ่าอื้อ"

    ความรู้สึกเหมือนมีบ้างอย่างเข้ามาในช่องทางตอดรัดเเละมันก็หยุดนิ่งอยู่เเค่นั้น

    "หยุดทำไมคะ"
    "คุณเเกล้งวีรึป่าว"

    "อ๊ะ..อ๊ะ.."

    มือหนาเริ่มขยับส่วนอ่อนไหวของเค้าในจังหวะที่เร็วขึ้นเหมือนต้องการให้เค้าเสร็จเเต่กลับไม่ยอมดันส่วนเเข็งขืนด้านหลังที่ตอนนี้เค้ารู้สึกได้ว่ามันเข้ามาเพียงเเค่ส่วนนึงเท่านั้น ทั้งที่ความต้องการของเค้ามันคือทั้งหมดของคนตรงหน้าไงที่วีนัสกำลังต้องการ

    "อื้อออวีขอร้อง"
    "เอาเข้ามาให้วีได้มั้ย"

    "หึ"
    "ดื่มไวน์ในเเก้วให้หมดสิ"
    "เเล้วผมจะให้ในสิ่งที่คุณต้องการ"

    "วีไม่ได้อยากดื่ม"

    "เเปลว่าคุณไม่ต้องการผมสิ"

    "ไม่นะ"
    "วีต้องการคุณ"

    "ถ้างั้นก็ดื่มสิครับ"
    "ผมรอคุณอยู่นะ"

    เเก้วใสที่ภายในบรรจุน้ำสีหยดเลือดเอาไว้ถูกยกขึ้นดื่มทีเดียวจนหมดทั้งที่ปริมาณของมันสามารถทำให้ร่างกายของเค้าเมาจนไร้สติได้ก็ตามที

    เอาอีกเเล้วนะวีนัส เพื่อเเลกกับการได้สัมผัสตัวตนของใครอีกคนเธอถึงกับต้องยอมทำตามข้อเสนอของผู้ชายคนนี้อีกเเล้ว

    ทันทีที่เเก้วไวน์ถูกวางลงมือหนาก็เร่งจังหวะตรงส่วนอ่อนไหวของเค้าให้ได้ปลดปล่อยทันที ทั้งฤทธิ์จากเเอลกอฮอล์ที่พึ่งจะดื่มไปทั้งความเสียวซ่านที่แพร่กระจายไปทั่วร่างกายจนขนลุกชั้นน้ำสีขุนที่เริ่มอัดอันจึงถูกร่างกายเร่งให้ปลดปล่อยออกมา

    เเละนั่นคือความรู้สึกสุดท้ายของเค้าก่อนที่ทุกอย่างจะค่อยๆเลือนหายไปรวมไปถึงสติของเค้าก็เช่นเดียวกัน


















    /
    /
    /
    /
    /



    มาเบาอีกเเล้ว คุณคนนี้เค้าร้ายนะคะท่านผู้ชม ทำเเบบนี้กับวีนัสได้ยังไงกัน 🤭🤭🤭 เอ็นจอยรีด












เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in