สาวเเว่นสีฟ้าni_cha_gorn
ชีวิตธรรมดาของสาวเเว่น
  • สวัสดีเพื่อน ๆ ทุกคน... ฉันเป็นนักเขียนใหม่ของบทความนี้. ฉันมีคำถามข้อนึงอยากถามผู้อ่านก่อนจะอ่านบทความอันไร้สาระของฉัน. 


    ข้อเเรก คุณรู้ใช่มั้ยว่าบทความนี้ช่างไร้ประโยชน์กับคนที่อ่านเอาสาระเเต่กับคนที่อ่านเอาเพลิน ๆ คงคิดว่าเรื่องที่ฉันพิมพ์น่าสนใจ.


    - ข้อสอง ในบางเนื้อเรื่องที่ฉันบรรยายล้วนเกิดขึ้นจากสิ่งที่ฉันคิด กับ สิ่งที่ฉันนเคยเจอ เเล้วนำมาร้อยเรียงเป็นบทความไร้สาระอันนี้


    เอาล่ะมาเริ่มอ่านกันเลย...


    ฉันมักตื่นเเต่เช้าเพื่อมาเดินตลาดสด. พร้อมเเว่นตาอันโปรด กับ ชุดนักศึกษา. 
    ตอนนี้ฉันเรียนอยู่ ปวช.1 แผนก การตลาด การขาย. ฉันเชื่อว่าคุณคงเข้าใจดีในนิสัยเด็กช่าง ลูกพระวิษณุในความคิดของคุณคง... ดิบ เถื่อน กร้านโลก ... 


    ฉันอยากสารภาพว่าฉันเป็นเด็กเรียบร้อยค่อนไปทางหนอนหนังสือ. ฉันชอบจด พิมพ์ อ่าน อย่างมากเลยล่ะ.
  • ขอให้คุณลบภาพเด็กช่างที่อยู่ในหัวของคุณออกก่อน.

    ฉันเติบโตมาในสังคมที่เรียบง่ายมาก ๆ เเต่ก็อยู่ในกฏระเบียบที่ไม่ได้เคร่งครัดสักเท่าไหร่นัก.

    สิ่งที่ฉันกลัว คือ การที่ฉันจะต้องมานั่งคุยกับพวกกร้านโลกที่คิดว่าตัวเองดีนักหนา กับ ประเภทที่ชอบเอาเปรียบคนอื่น. ( บ้ามาก )

    เอาล่ะเข้าประเด็น คือ ถึงเเม้จะอยู่ในรั้ว วิทยาลัย เดียวกันเป็นเด็กช่างเหมือนกัน. เเต่ไม่จำเป็นต้องเหมือนกัน.

    " ทำไมคนเราชอบมองว่าอยู่รวมกันเเล้วต้องเหมารวมกันหมดงั้นหรอ "

    " ช่างเป็นตรรกะที่ไร้ความก้าวหน้าเหลือเกิน "

    ถ้าคุณไม่รู้จักมองอย่างกว้าง. บางทีคุณอาจจะถูกเหมารวมกับพวก มโน ที่วัน ๆ เอาเเต่พูดว่าฉันรู้เเล้วว่าเป็นยังไง. เเต่ไม่เคยมองอย่าง เข้าใจ ว่าคนเราต่างกันยังไง.

    " คนเรามันเเตกต่างกัน " ถ้าคุณเอาเเต่เหมารวมกลุ่มใดกลุ่มหนึ่งคุณจะไม่ได้สัมผัสกับประโยคนี้เลย

    ขอบคุณคะ...

    โดย Ni_cha_gorn

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in