หนังสือ หนังสือ แล้วก็หนังสือwhalques
มังงะ // เศษซากอสูร : จุนจิ อิโต้
  • ปกของจริงสวยมาก

    จากเรื่องแรกจวบจนเรื่องสุดท้ายสนุกทุกเรื่องเลย ไม่น่าเบื่อ หลากหลาย และแปลกใหม่ ในบรรดาเรื่องทั้งหมดมี ๒ เรื่องที่ติดอยู่ในใจแม้จะอ่านจบแล้วก็ตาม สองเรื่องนั้นได้แก่เรื่อง การจากลาที่เงียบงัน และ นานะคุเสะ มากามิ

    เรื่องการจากลาที่เงียบงัน เป็นเรื่องเกี่ยวกับครอบครัว ความรัก การจากลา เริ่มต้นด้วยความสุข ดำเนินด้วยความหลอน (ปนดราม่า) และจบลงด้วยความเศร้า (ปนหน่วง) ประเด็นแรกที่เราสะดุดและชอบมากคือการนำเสนอ ผี ซึ่งผีในที่นี้จะไม่ได้เป็นวิญญาณแต่เป็นเศษซากความทรงจำที่เกิดจากการคิดหรือนึกถึงมากพอ กระทั่งเกิดเป็นภาพเลือนรางที่เราเห็นและเสียงพูดแผ่ว ๆ ที่เราได้ยิน [ทฤษฎีของเราที่ได้จากการอ่านคือ ผี ไม่มีจริงแต่เกิดจากมนุษย์สร้างมันขึ้นมาเอง เมื่อมนุษย์เราทุกข์หรือเกิดเหตุการณ์ที่สะเทือนจนฝังใจ สิ่งที่ร่างกายบางคนเลือกทำเพื่อที่จะบรรเทาความเจ็บปวดทางใจ (บวกกับถ้าบุคคลนั้นพื้นฐานมีความเชื่อเรื่องสิ่งลี้ลับ) คือสร้างคนคนนั้นขึ้นมาอีกรอบ ประหนึ่งว่าเขายังอยู่กับเราจริง ๆ อาจไม่ถึงขั้นความรู้สึกเดียวกันกับมนุษย์ แต่ก็ถือว่าใกล้เคียงกันมาก] ภาพความทรงจำเหล่านี้จะอยู่ได้จนถึงเมื่อลูกหลานหรือญาติทำใจยอมรับการจากไปของบุคคลนั้น ๆ ได้แล้ว เมื่อถึงเวลานั้น เศษซากความทรงจำจะค่อย ๆ เลือนจางหายไปในที่สุด ประเด็นต่อมาคือเมื่อเราอ่านถึงท้ายเรื่องจะมีจุดหนึ่งที่สะดุดและชวนให้คิด เราให้เวลากับคนที่เรารักแล้วหรือยัง? คนเรามักไม่ทันได้คิดเลย แต่พอเวลามันมาถึงมันก็เกิดขึ้นอย่างรวดเร็วไม่ปราณีใคร สุดท้ายเราอาจมานั่งเสียดายเอย เสียใจเอย ที่ไม่ให้เวลากับคนรอบข้างหรือไม่คุยด้วยกันมากกว่านี้ ประเด็นสุดท้ายที่ชวนคิดคือเรื่องการแต่งงานแล้วต้องย้ายไปอยู่กับครอบครัวคู่สมรส ในเรื่องนี้ตัวเอกก็ต้องเผชิญเช่นนั้น ผลที่เห็นได้ชัดคือไม่มีเวลาให้ครอบครัวตัวเองเนื่องจากต้องคอยดูแลครอบครัวของสามี เราเห็นแล้วอึดอัดและก็สงสัยกับวัฒนธรรมที่ฝ่ายหญิงมักต้องเข้าบ้านฝ่ายชาย ต้องคอยดูแลไม่ก็ทำตัวเป็นแม่บ้านที่ดี อาจเป็นความคิดที่เห็นแก่ตัว แต่เราสงสัยว่าทำไมเราต้องทุ่มให้ครอบครัวเขาขนาดนั้นในเมื่อครอบครัวเราก็มี พ่อแม่เราก็มี พ่อแม่เราก็ควรได้รับการดูแลเอาใจใส่จากสามีเราเหมือนที่ครอบครัวของสามีเขาตั้งเกณฑ์ไว้กับเราไหม บทนี้หากอ่านผิวเผินเหมือนจะไม่มีอะไรแต่พอได้นั่งคิดกลับมีเยอะเลย ที่แน่ ๆ เรารู้ตัวเองมากขึ้นว่าถ้าวันเกิดวันใดวันหนึ่งแต่งงานขึ้นมา สภาพที่กล่าวมาจะไม่ยอมให้เกิดกับเราแน่นอน

    เรื่องนานะคุเสะ มากามิ เรื่องราวของหญิงสาวคนหนึ่งที่หลงใหลในฝีมือการแต่งนิยายของนักเขียนปริศนานามว่า นานะคุเสะ มากามิ สิ่งที่ดึงดูดเธอคนนี้คือความแปลกประหลาดของตัวละครในแต่ละเรื่องของนานะคุเสะ เธอจึงตัดสินใจส่งจดหมายไปขอพบตัวจริงและคำตอบที่ได้กลับมาคือนานะคุเสะชวนไปบ้านเลยทีเดียว นั้นจึงเป็นจุดเริ่มต้นของเรื่องราว สิ่งที่ทำให้เราชอบเรื่องนี้คือความแปลกของนานะคุเสะท่วงท่าทีของเขา และวิธีการคิดค้นตัวละครประหลาด ๆ ทั้งหมดนี้มันทำให้เราอุทานตลอดทางเลย ๕๕๕ วิธีการโหดร้ายแต่เราว่ามันในความเป็นจริงมันสมเหตุสมผลนะ ไม่อยากยอมรับเลยว่าชอบวิธีการของนานะคุเสะเพราะมันทารุณโหดร้าย แต่ก็ต้องยอมรับว่าชอบมากจริง ๆ

    ถือเป็นรวมเรื่องสั้นที่สนุก ครบรส และไม่น่าเบื่อ ยิ่งอ่าน ยิ่งให้เวลา ยิ่งไตร่ตรอง และลองสมมติว่าเป็นตัวละครเจอสถานการณ์นั้น ๆ อยู่ ความหลอนก็จะบังเกิด และมันจะเกาะตัวเราในทุกครั้งที่เปิดอ่าน เพื่อเป็นการเพิ่มอรรถรส แนะนำให้อ่านช่วงกลางคืนยามอยู่คนเดียวนะคะ 👻

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in