แปลเกม Tear of ThemisCynthia-T
TOT: เนื้อเรื่องหลัก 1-7
  • TOT: มือที่คอยอุ้มชู 1-7


    สถานที่: Penny’s Comfort Food


    (ลุคสงสัยว่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นนั้นต้องมีข้อเท็จจริงที่ถูกซุกซ่อนไว้อีก เพราะแค่เรื่องที่นำยาฆ่าแมลงที่เป็นพิษต่อร่างกายมนุษย์มาใช้ในร้านอาหารก็น่าสงสัยมากพอแล้ว ทว่าเจ้าของร้านที่เป็นฝ่ายเสียหายกลับออกตัวยอมรับว่าเรื่องทั้งหมดเกิดขึ้นจากความประมาทของตนเท่านั้น)


    คุณ:

    ถ้าอย่างนั้น เรามาเริ่มจากยาฆ่าแมลงกันก่อนเลยดีกว่า ถึงแม้ว่าจะผ่านมาสองแอลกอฮอล์แล้ว แต่ยาฆ่าแมลงที่เหลืออยู่จากเหตุการณ์ครั้งนั้นคงจะอยู่ที่ไหนซักที่ในนี้แหละ


    ลุค:

    เห็นด้วยเลย ทั้งผงยาฆ่าแมลงกับน้ำแร่ที่เป็นสาเหตุของเหตุการณ์อาหารเป็นพิษ เราต้องเอาทั้งสองอย่างนี้มาตรวจสอบอย่างละเอียด


    (ตอนที่คุณกำลังคุยกับลุคอยู่โทรศัพท์ของคุณก็สั่นขึ้นมา คุณจึงหยิบออกมาดู และพบว่าตัวเองได้รับข้อความเสียงจากอาร์เท็ม)


    อาร์เท็ม วิง (ข้อความเสียง):

    คดีนี้อาจจะไม่ได้ดูธรรมดาอย่างที่เห็น จับตาดูคุณกรีนไว้ โทรหาฉันได้นะถ้าเจอปัญหาอะไรเข้า


    คุณ:

    (คุณอาร์เท็มก็มองว่าตัวคุณกรีนและรูปการณ์ของคดีนี้น่าสงสัยเหมือนกันงั้นเหรอ)


    อาร์เท็ม วิง:

    MC เธอเป็นอะไรหรือเปล่า เกิดอะไรขึ้นงั้นเหรอ


    (จู่ ๆ ก็มีเสียงของอาร์เท็มดังขึ้นมาจากโทรศัพท์ ทำให้คุณตกใจเล็กน้อย แล้วคุณก็พบว่าตัวเองเผลอไปกดปุ่มวีดิโอคอลในหน้าต่างแชตที่คุยกับอาร์เท็มเข้า)


    คุณ:

    หวา!


    [วีดิโอคอล]


    {Talk: เพราะว่าเป็นบทสนาที่คุยโต้ตอบไปมากับนางเอก แต่ว่าไม่มีบทพูดส่วนของนางเอก เราเลยแยกบทพูดอาร์เท็มเป็นบุลเล็ตไว้ค่ะ}



    อาร์เท็ม วิง:

    - กดผิดงั้นเหรอ? 

    - ไม่เป็นไร ไม่ต้องขอโทษหรอก เธอไม่เป็นอะไรก็ดีแล้ว ว่าแต่เธอตั้งใจทิ้งหนังสือเตรียมสอบไว้ที่สำนักงานหรือเปล่า

    - ดีแล้วที่ทิ้งไว้เพราะมันหนักพอสมควรเลย น่าจะพกออกไปข้างนอกด้วยยากอยู่

    - ไม่ต้องห่วงว่าจะอ่านหนังสือไม่ทัน เดี๋ยวฉันจะเขียนสรุปเป็นลิสต์คร่าว ๆ ไว้ให้เธอเอง

    - ไม่เป็นไร ไม่ต้องขอบคุณหรอก เธอไปทำงานต่อเถอะ ฉันวางสายละ


    [สิ้นสุดการวีดิโอคอล]


    (พอวางสายจากอาร์เท็มแล้ว คุณก็ถอนหายใจออกมายาวเหยียด)


    ลุค เพียร์ซ:

    นั่นหัวหน้าเธอเหรอ เธอดูกลัว ๆ เวลาคุยกับเขานะ เขาได้ทำตัวแย่ใส่เธอหรือเปล่า


    คุณ:

    ไม่ใช่อย่างนั้นหรอก คุณอาร์เท็มเขาเป็นทนายความขั้นสูงที่สำนักงานฉันน่ะ แล้วก็เป็นคนที่เก่งอันดับต้น ๆ ของสายงานนี้เลย ถึงเขาจะเป็นคนที่เข้มงวดกับงาน แต่เขาก็ไม่เคยทำตัวแย่ใส่คนอื่นหรอกนะ


    ลุค เพียร์ซ:

    เหรอ


    คุณ:

    เอาหัวฉันเป็นประกันเลย!


    ลุค เพียร์ซ:

    โอเค แต่ว่าถ้าเธอต้องการความช่วยเหลือ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องงานหรือเรื่องส่วนตัว เธอมาหาฉันได้เสมอนะ ฝีมือฉันเก่งกาจไม่เบาเลยล่ะ รู้ใช่ไหม


    คุณ:

    รู้สิคะ คุณนักสืบลุค เพียร์ซผู้เก่งกาจ!


    [เริ่มการสืบสวน]



    [ตรวจสอบซองอาหารเสริม]



    คุณ:

    ผงฟู่ของ Heirson เหรอ สองปีมานี้คนนิยมกินอาหารเสริมยี่ห้อนี้มากเลย


    {Talk: ส่วนตัวฉันอ่านแล้วเข้าใจว่าวิธีการกินของอาหารเสริมอันนี้น่าจะคล้าย ๆ วิตามินของบีรอคคาค่ะ ที่เป็นเม็ดฟู่ไว้หย่อนใส่น้ำเปล่า แต่ของ Heirson อันนี้มันจะเป็นผง ๆ แทน ก็เลยเรียกว่าผงฟู่ไปเลยค่ะ}


    ลุค เพียร์ซ:

    แต่การกินทีละสี่ห้าซองนี่มันก็เกินปริมาณที่เขาแนะนำอยู่นะ ถ้ากินเยอะขนาดนี้ต่อให้เป็นอาหารเสริมเพื่อสุขภาพก็เป็นอันตรายต่อร่างกายได้เหมือนกัน


    (คุณกับลุคเอื้อมมือออกไปหยิบซองอาหารเสริมพวกนั้นพร้อมกัน มือเลยสัมผัสกันโดยไม่ตั้งใจ ในตอนที่ปลายนิ้วของเขาสัมผัสหลังมือของคุณ คุณรู้สึกร้อนตรงจุดที่นิ้วเขาสัมผัสขึ้นมา แต่มันก็จางหายไปอย่างรวดเร็วเช่นเดียวกับสัมผัสของเขาที่เป็นเพียงการสัมผัสกันในเวลาชั่วครู่เท่านั้น คุณนิ่งค้างมองหลังมือของคุณอยู่พักหนึ่งก่อนที่จะหันไปมองลุค)

     


    ลุค เพียร์ซ:

    … 

    ขนาดผ่านมาหลายปีแล้ว เราสองคนยังคิดอะไรเหมือน ๆ กันอยู่เหมือนเดิมเลยเนอะ...

    จะว่าไป ทำไมเธอถึงคิดว่าคุณกรีนบริโภคอาหารเสริมตัวนี้เข้าไปเยอะล่ะ


    คุณ:

    อ้อ พอดีวินนี่บอกมาว่าเป็นเพราะสุขภาพหัวใจของเขา เขาเลยต้องกินของพวกนี้น่ะ


    (ลุคเป็นอะไรไปนะ เมื่อกี้เขาชักมือกลับไปแรงมากอย่างกับคนโดนไฟดูดเลย สุดท้ายคุณก็เลิกคิดเรื่องนั้นไปก่อนและดึงตัวเองกลับมาอยู่กับงานตรงหน้าต่อ)


    คุณ:

    บางทีของพวกนี้อาจจะทำหน้าที่เหมือนเป็นยาหลอกสำหรับเขาล่ะนะ...


    {Talk: ยาหลอก คือยาที่ถูกสร้างขึ้นมาเพื่อการรักษาโดยไม่มีผลใด ๆ กับร่างกาย ส่วนใหญ่จะเป็นพวกเม็ดแป้ง น้ำตาล เอาไว้หลอกผู้มารับการรักษาค่ะ สามารถอ่านเพิ่มเติมได้ด้วยการเสิร์ชคำว่ายาหลอก หรือ placebo ในกูเกิลได้เลย}


    ลุค เพียร์ซ:

    แต่ถ้าอาหารเสริมพวกนี้เกิดมีผลข้างเคียงขึ้นมา หมายความว่าคุณกรีนตอนนี้เขากำลังทำร้ายร่างกายตัวเองอยู่เลยนะ…


    [ได้รับหลักฐาน ‘ผงฟู่เสริมสุขภาพยี่ห้อ Heirson’]




    [ตรวจสอบผงสีขาว ๆ ที่อยู่ตรงขอบตู้ไวน์]



    คุณ:

    แปลกจัง ทำไมเราถึงหาร่องรอยของผงกำจัดแมลงไม่เจอเลยนะ ปกติแล้วเวลาโรยผงพวกนี้ไว้ต้องไม่ทำความสะอาดมันออก ไม่อย่างนั้นผงมันก็จะไม่ได้ผลสิ 


    ลุค เพียร์ซ:

    ก็จริงนะ…

    ตรงนั้นไง! ฉันเห็นผงกำจัดแมลงอยู่ตรงชั้นวางขวดไวน์


    คุณ:

    ดูเหมือนพวกผงที่ขายกันในร้านปกติเลยนะ


    ลุค เพียร์ซ:

    ฉันก็ว่างั้น แต่ว่าเดี๋ยวฉันจะลองตรวจสอบส่วนประกอบมันดูอีกที


    คุณ:

    นายมีเครื่องมือแบบนั้นอยู่กับตัวด้วยเหรอ!?


    (คุณกวาดตาสำรวจลุคตั้งแต่หัวจรดเท้า แต่คุณไม่เห็นว่าลุคจะมีพวกบีกเกอร์หรืออุปกรณ์ห้องแล็ปอยู่บนตัวเลย)


    ลุค เพียร์ซ:

    เลิกมองได้แล้ว...คือฉันไม่จำเป็นต้องใช้วิธีแบบนั้นเพื่อทดสอบสารนี้ก็ได้น่ะ 


    (ลุคหยิบอุปกรณ์ขนาดพกพาที่ส่วนหัวของอุปกรณ์มีหน้าจอติดอยู่ ส่วนตรงปลายมีลักษณะเหมือนหลอดหยดในห้องทดลอง)


    ลุค เพียร์ซ:

    เจ้านี่ก็คือ Handy Analyzer Mark IV (อุปกรณ์วิเคราะห์สุดสะดวกรุ่นสี่) ที่ฉันไว้ใจและปรับแต่งด้วยตัวเองเลย เอาไว้ใช้ตรวจสอบพวกสารเคมีทั่วไปน่ะ


    คุณ:

    รุ่นสี่งั้นเหรอ แปลว่ามีรุ่น 1 2 แล้วก็ 3 มาก่อนสินะ แสดงว่าตอนเรียนวิศวกรรมชีวการแพทย์นายคงไม่ได้เรียนเก่งขนาดนั้นสิเนี่ย


    ลุค เพียร์ซ:

    เธอเดาผิดแล้ว ฉันน่ะจบป.โทมาอย่างงดงามเลยล่ะ


    {Translator’s talk: วลี with flying color หมายถึงการทำอะไรสำเร็จได้ดีสุด ๆ เช่นแบบสอบได้เกรดสี่ สอบได้เต็มหรือคะแนนท็อปชั้นปี จบปริญญาด้วยเกียรตินิยม อะไรแบบนี้ ในที่นี้เราไม่มั่นใจว่าจบมาอย่างงดงามของลุคนี่คือดีขั้นไหน เลยแปลไว้เท่านี้แล้วกันค่ะ คำว่าสำเร็จอย่างงดงามความหมายมันค่อนข้างครอบคลุมแล้วในความคิดเราค่ะ}


    [ได้รับหลักฐาน ‘ผงจากมุมของชั้นวางขวดไวน์’]



    [ตรวจสอบโซนถัดไป]



    [ตรวจสอบลิ้นชัก]



    ลุค เพียร์ซ:

    นี่คือใบเสร็จค่ายาฆ่าแมลงที่คุณกรีนซื้อมาจากร้านสะดวกซื้อ ส่วนวันที่ซื้อคือวันจันทร์เมื่อสองสัปดาห์ที่แล้ว


    คุณ:

    คุณกรีนนี่ค่อนข้างเป็นคนละเอียดรอบคอบอยู่เหมือนกันนะ ถ้าเป็นฉันคือใบเสร็จคงหายไปภายในสองวันแล้ว

    ถ้าดูจากใบเสร็จนี่ คุณกรีนซื้อยาฆ่าแมลงยี่ห้อ BugOut มา...เอ๋ แต่ฉันจำได้ว่า BugOut มันไม่เป็นพิษต่อคนนี่นา


    ลุค เพียร์ซ:

    เธอพูดถูก ยาฆ่าแมลงยี่ห้อนี้ปลอดภัยในระดับที่สามารถใช้ได้ในบ้านที่มีเด็ก ๆ หรือมีสัตว์เลี้ยงในบ้านได้เลย ฉันจำได้ว่าตอนเด็ก ๆ เธอน่ะกลัวแมลงสาบสุด ๆ แล้วตอนนี้ล่ะ ยังกลัวอยู่ไหม


    คุณ:

    ฉันจะทำเป็นว่าฉันไม่ได้ยินคำถามเมื่อกี้แล้วกันนะ


    [ได้รับหลักฐาน ‘ผงกำจัดแมลงพร้อมใบเสร็จ’]



    [ตรวจสอบสิ่งของที่หล่นอยู่ใต้ชั้นวางของ]



    ลุค เพียร์ซ:

    โอ๊ย…


    คุณ:

    เกิดอะไรขึ้น


    ลุค เพียร์ซ:

    มือครูดกับชั้นน่ะ พอดีฉันเห็นกระดาษบางอย่างมันตกอยู่ใต้ชั้นนี่ แต่ว่ามือฉันใหญ่เกินมันเลยติดอะ


    คุณ:

    อุ๊บ...ฮ่า ๆ ๆ ขอโทษทีนะ แต่มันตลกนี่นา ช่วยไม่ได้


    ลุค เพียร์ซ:

    คุณทนายผู้ยิ่งใหญ่โปรดกรุณาเอามือที่เล็กกว่าของคุณไปหยิบมันออกมาแทนทีครับผม แต่ระวังอย่าให้ตัวเองบาดเจ็บด้วยนะ


    (ถึงคุณจะอยากแซวลุคเรื่องที่เขาพลาดแบบบื้อ ๆ ต่ออีกสักหน่อย แต่คุณรู้ดีว่าตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่เหมาะสมเท่าไหร่นัก คุณคุกเข่าลงไปที่พื้นและพยายามล้วงเอากระดาษออกมาจากใต้ชั้นวางโดยมีแสงไฟจากโทรศัพท์ของลุคช่วยบอกทิศทางให้อยู่)


    คุณ:

    เกือบ...จะหยิบ...ถึงแล้ว

    ได้แล้ว! เป็นใบเสร็จล่ะ


    ลุค เพียร์ซ:

    Insecticide 330 (ยาฆ่าแมลงสูตร 330) ถูกซื้อมาเมื่อวันพฤหัสสองสัปดาห์ที่แล้ว


    คุณ:

    มันเป็นยาฆ่าแมลงที่ใช้ในการเกษตรนี่นา ปกติแล้วยาฆ่าแมลงแบบนี้หาซื้อในเมืองไม่ได้ด้วย


    ลุค เพียร์ซ:

    มีเลขบัญชีสี่ตัวสุดท้ายของผู้ซื้ออยู่ตรงนี้ด้วยล่ะ เราสามารถเอาไปตรวจสอบได้ว่าใครเป็นเจ้าของเลขบัญชี


    [ได้รับหลักฐาน ‘ใบเสร็จยาฆ่าแมลงสูตร 330’]



    [ตรวจสอบเครื่องปั๊มน้ำดื่ม]



    ลุค เพียร์ซ:

    ของชิ้นนี้คงจะเป็นเครื่องปั๊มน้ำดื่มที่ใช้กับถังน้ำแร่ละนะ 



    [ตรวจสอบรอบ ๆ ตัวเครื่อง]


    คุณ: 

    ถ้าเรามีผงฝุ่นแม่เหล็กอยู่กับตัวก็คงจะเก็บรอยลายนิ้วมือคนที่ใช้เครื่องปั๊มออกมาได้ล่ะนะ…


    ลุค เพียร์ซ:

    เธอหมายถึงเจ้านี่เหรอ


    (ลุคหยิบซองบรรจุผงอะไรบางอย่างออกมาจากหนึ่งในกระเป๋าบนเสื้อแจ็กเก็ตของเขา)


    คุณ:

    ทำไมนายถึงมีมันอยู่กับตัวได้ละเนี่ย


    ลุค เพียร์ซ:

    ก็ฉันเป็นนักสืบมืออาชีพยังไงล่ะ จะไม่พกเจ้านี่ติดตัวได้ยังไงกัน


    (ลุคสามารถเก็บลายนิ้วมือบางส่วนมาจากเครื่องปุํมได้แล้ว แต่ตอนนี้คุณยังไม่สามารถตรวจสอบได้ว่าเป็นลายนิ้วมือของใคร)


    [ตรวจสอบหัวเครื่องปั๊ม]


    ลุค เพียร์ซ:

    ดูตรงนี้สิ มีผลึกสีเหลือง ๆ อยู่ด้วย


    คุณ:

    น่าจะเป็นสารตกค้างในน้ำแร่ที่มันแห้งติดอยู่หรือเปล่านะ


    ลุค เพียร์ซ:

    มีแค่สารละลายที่มีค่าความเข้มข้นสูงเท่านั้นถึงจะแห้งแล้วเป็นผลึกแบบนี้ได้ แต่ที่พูดไปมันก็เป็นแค่หนึ่งในความเป็นไปได้หลาย ๆ ข้อล่ะนะ

     

    คุณ:

    เรื่องดูจะเป็นไปได้เรื่องอื่นก็...หรือว่าจะมีคนเอายาฆ่าแมลงมาป้ายตรง ๆ ที่หัวของเครื่องปั๊มเลย


    ลุค เพียร์ซ:

    ก็ไม่ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้นะ แต่ไม่ว่าจะเป็นเพราะอะไร เรื่องที่เรารู้แน่แล้วตอนนี้คือคุณกรีนโกหกเรื่องที่บอกว่าตัวเองเผลอทำยาฆ่าแมลงตกลงไปในน้ำ


    [ได้รับหลักฐาน ‘เครื่องปั๊มน้ำดื่ม’]



    [ตรวจสอบถังน้ำดื่ม]



    คุณ:

    อันนี้เป็นน้ำแร่ที่มาจากเขาเหยียบเมฆาแน่เลย  มีวันผลิตระบุไว้บนฉลากด้วย ถ้าดูจากวันผลิตแล้ว ถังน้ำอันนี้คือถังเดียวกับถังที่ถูกส่งมายังร้านอาหารนี้ในวันเกิดเหตุ


    ลุค เพียร์ซ:

    ส่วนปากถังก็แคบมาก ไม่มีทางที่จะสัมผัสกับน้ำได้เลยถ้าไม่เอาน้ำออกมาผ่านเครื่องปั๊ม แทบเป็นไปไม่ได้เลยที่จะเกิดอุบัติเหตุที่ทำให้ยาฆ่าแมลงปนเปื้อนลงไปได้


    คุณ:

    ถ้างั้นก็เหลือแค่เหตุการณ์นี้เป็นการจงใจก่อเหตุขึ้นแล้วล่ะ


    ลุค เพียร์ซ:

    แย่หน่อยตรงที่ถังน้ำถูกทำความสะอาดจนเอี่ยมเลย ฉันไม่เจอรอยนิ้วมือสักรอย


    [ได้รับหลักฐาน ‘ถังน้ำแร่’]



    [ตรวจสอบโซนถัดไป]


    [ตรวจสอบกลอนประตูไฟฟ้า]



    คุณ:

    กลอนประตูหน้านี่เป็นแบบสแกนลายนิ้วมือ แล้วก็ไม่มีร่องรอยเลยว่ามีการงัดแงะเข้ามา ถ้าเหตุการณ์นี้เกิดขึ้นโดยเจตนา แสดงว่าคนลงมือเป็นพนักงานในร้านเหรอ


    ลุค เพียร์ซ:

    ไม่เชิง ใครที่มีลายนิ้วมือบันทึกไว้ในนี้สามารถเป็นคนร้ายได้หมดเลย พวกพนักงานไม่ได้ไม่เสียอะไรเลยจากการทำลายชื่อเสียงร้าน แต่ถ้าเกิดทำแล้วโดนจับได้ว่าเป็นคนร้าย พวกเขาจะโดนโทษคดีอาญาทันที ดังนั้นถ้าความสัมพันธ์ระหว่างหัวหน้าและลูกจ้างไม่ได้บาดหมางกันมากจริง ๆ คนส่วนใหญ่คงไม่เลือกที่จะลงมือทำเรื่องร้ายแรงขนาดนี้แน่


    คุณ:

    มีใครอีกนะที่สามาถสแกนนิ้วเข้าร้านได้เลย ขนาดคุณวินนี่ยังต้องกดกริ่งเลย ส่วนคุณกรีนเองก็ไม่น่าจะทำเรื่องแบบนี้...


    (ในขณะที่คุณกำลังคิดเรื่องรูปคดีอยู่ ลุคก็เอาแท็บเล็ตเครื่องหนึ่งออกมาจากกระเป๋าเป้ของตัวเองและเชื่อมมันเข้ากับรูเสียบสายชาร์จของกลอนประตู)


    คุณ:

    นี่นายกำลัง…


    ลุค เพียร์ซ:

    ฉันสามารถเข้าไปในฐานข้อมูลของกลอนเพื่อเอาข้อมูลลายนิ้วมือที่ลงทะเบียนไว้กับกลอนนี่ออกมาได้น่ะ


    [ได้รับหลักฐาน ‘ฐานข้อมูลลายนิ้วมือที่อยู่ในกลอนประตูอัจฉริยะ’]



    [สิ่งที่ตรวจดูได้นอกเหนือจากส่วนเป็นข้อมูลสำคัญด้านบน]


    [บันไดขึ้นชั้นสอง]

    คุณ:

    ชั้นด้านบนนั่นเป็นพื้นที่ส่วนตัว ฉันไม่ควรขึ้นไปโดยที่ไม่ได้รับอนุญาต


    [ชั้นหนังสือ]

    คุณ:

    คุณกรีนเป็นคนเก็บสะสมหนังสือพวกนี้เองหมดเลยหรือเปล่านะ เป็นคนที่ค่อนข้างใส่ใจกับการเลือกเรื่องมาอ่านอยู่นะ ฉันไม่แน่ใจเลยว่าเคยอ่านเรื่องไหนในนี้บ้างไหม


    [โต๊ะอาหาร]

    คุณ:

    ขนาดไม่ได้เปิดร้านนะ แต่ร้านสะอาดและเป็นระเบียบเรียบร้อยมากเลย


    [ชั้นวางขวดไวน์]

    คุณ:

    คุณกรีนคงจะเลือกชั้นวางไวน์นานน่าดู ชั้นนี่ทำให้ร้านอาหารเขาดูมีระดับขึ้นมาเลย


    [ห้องครัว]

    คุณ:

    ครัวแบบเปิดเหรอ ลูกค้าน่าจะเพลินอยู่เวลามองอาหารของตัวเองกำลังถูกจัดเตรียมอยู่ แต่ถ้าพ่อครัวทำพลาดปุ๊บ เหตุการณ์คงกลับกันเลยล่ะ...


    [กล้องวงจรปิด]

    คุณ:

    กล้องวงจรปิดงั้นเหรอ แต่อยู่สูงจนฉันเอื้อมไม่ถึงเลย...สงสัยจังว่ามันทำงานอยู่ไหม เดี๋ยวบอกให้ลุคมาดูทีหลังแล้วกัน


    [ชั้นด้านหลังเคาน์เตอร์]

    คุณ:

    ของพวกนี้ใช้แต้มสะสมของสมาชิกแลกได้หมดเลยเหรอ คุณกรีนใจดีจัง


    [ภาพเหนือเคาน์เตอร์]

    คุณ:

    ถึงแม้ว่าฉันจะอ่านไม่ออก แต่มันดูทรงพลังอย่างน่าทึ่งเลยล่ะนะ



    [ตรวจสอบเสร็จสิ้น ได้รับหลักฐานทั้งหมดแล้ว]


    (หลังจากตรวจสอบเบื้องต้นเสร็จสิ้น คุณกับลุคก็เอาข้อมูลที่ตัวเองมีมาเทียบกับหลักฐานที่ได้ ลุคได้ทำการวิเคราะห์สารที่พบบนเครื่องปั๊มน้ำดื่มและผงจากมุมของชั้นวางขวดไวน์ เหล่ารอบนิ้วมือที่แกะออกมาจากเครื่องปั๊มน้ำดื่มถูกนำไปเปรียบเทียบกับข้อมูลลายนิ้วมือที่ถูกเก็บไว้ในกลอนประตู นอกเหนือจากนั้น คุณยังพบลายนิ้วมือบนใบเสร็จยาฆ่าแมลงสูตร 330 ด้วย แต่เนื่องจากคุณเรียนสายศิลป์มา จึงไม่เข้าใจโค้ดและภาพจำลองโมเลกุลเคมีที่ปรากฎบนจอแท็บเล็ตของลุคเลยแม้แต่น้อย ยิ่งไปกว่านั้น แผลที่หลังมือลุคตอนนี้ยังบวมแดงกว่าเดิมอีกด้วย)


    คุณ:

    ให้ฉันดูรอยบาดที่มือนายหน่อย


    (ลุคทำงานเสร็จแล้ว คุณจึงหยิบทิชชู่แอลกอฮอล์ออกมาจากกระเป๋าถือของตัวเอง)


    ลุค เพียร์ซ:

    รอยบาดที่ไหนเหรอ


    (ลุคมองตามสายตาของคุณจนไปหยุดอยู่ที่หลังมือของตัวเอง จากนั้นก็ยิ้มออกมาเหมือนไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร)


    ลุค เพียร์ซ:

    แผลแค่นี้เอง จริง ๆ ฉันลืมไปแล้วด้วยซ้ำนะเนี่ย


    คุณ:

    มันไม่’แค่นี้’เลยนะ ใต้ตู้นั่นอาจจะไม่เคยถูกทำความสะอาดมาก่อนเลยก็ได้ ถ้าแผลติดเชื้อขึ้นมาจะทำยังไง


    (คุณคว้ามือเขามาเช็ดแผลด้วยทิชชู่แอลกอฮอล์ของคุณโดยที่ไม่รอให้เขาพูดปฏิเสธใด ๆ )


    คุณ:

    อาจจะแสบหน่อย แต่อดทนกับมันนิดนึงนะ นายโชคดีแล้วที่ฉันพกทิชชู่นี่เวลาออกมาทำงานนอกสถานที่ตลอดเผื่อต้องฆ่าเชื้ออะไรขึ้นมา



    ลุค เพียร์ซ:

    (ลุคไม่ได้พูดอะไรออกมาอยู่พักใหญ่ คุณเลยเงยหน้าขึ้นไปมองเขา ริ้วสีแดงจาง ๆ บนแก้มของเขาทำให้ประกายในดวงตาสีส้มปะการังคู่นั้นดูเด่นชัดขึ้นมาด้วย)


    คุณ:

    นาย…


    ลุค เพียร์ซ:

    จ-จำ...ฉ-ฉันจะจำไว้ให้ขึ้นใจเลย จะระวังตัวมากขึ้นด้วย เธอจะได้ไม่เป็นห่วงฉัน


    คุณ:

    พูดแล้วทำให้ได้ด้วยนะคะคุณนักสืบเพียร์ซ



    (คุณหัวเราะออกมา และนั่นทำให้ริ้วสีแดงบนแก้มของเขาเข้มกว่าเดิมไปอีก ลุคแสร้งกระแอมในลำคอและเปลี่ยนไปคุยเรื่องอื่นทันที)


    ลุค เพียร์ซ:

    จะว่าไปแล้ว...ผลการทดสอบเบื้องต้นนั้นเผยให้เห็นว่าข้อมูลเรื่องผงกำจัดแมลงกับลายนิ้วมือมีบางอย่างที่ไม่สมเหตุสมผลกันอยู่ด้วยล่ะ



    หลักฐานที่ได้รับในตอนนี้


    ถังน้ำแร่ 

    น้ำแร่จากเขาเขียบเมฆา โดยมีวันผลิตถูกระบุไว้ที่ฉลาก



    ผงฟู่เสริมสุขภาพยี่ห้อ Heirson 

    อาหารเสริมสุขภาพในรูปแบบผงฟู่จากบริษัท Heirson สินค้าชิ้นนี้เป็นที่นิยมอย่างมากในช่วงสองปีมานี้



    ผงกำจัดแมลงพร้อมใบเสร็จ 

    BugOut คือยาฆ่าแมลงที่ไม่เป็นอันตรายกับคน โดยยาถูกซื้อมาก่อนวันเกิดเหตุสี่วัน



    ผงจากมุมของชั้นวางขวดไวน์ 

    ผงที่พบตรงมุมของชั้นวางขวดไวน์ เป็นผงกำจัดแมลงที่หลงเหลืออยู่ในร้านอาหาร



    ใบเสร็จยาฆ่าแมลงสูตร 330 

    ใบเสร็จแสดงการซื้อขายยาฆ่าแมลงสูตร 330 ที่เป็นยาฆ่าแมลงแบบจำกัดเฉพาะผู้เชี่ยวชาญใช้เท่านั้น นอกจากนี้ยังเป็นพิษกับร่างกายมนุษย์อีกด้วย



    เครื่องปั๊มน้ำดื่ม

    เครื่องปั๊มน้ำดื่มที่เอาไว้ใช้กับถังน้ำ



    ฐานข้อมูลลายนิ้วมือที่อยู่ในกลอนประตูอัจฉริยะ

    ข้อมูลลายนิ้วมือที่อยู่ในกลอนอัจริยะ ดูเหมือนว่าเจ้าของลายนิ้วมือที่ได้รับอนุญาตให้เข้ามาทางประตูหน้าได้จะมีอยู่ทั้งหมดสี่คน






    ตอนนี้เสร็จช้ากว่าที่คิดไว้หลายวันเลยค่ะ...

    พอดีว่าปิดเทอมแล้วก็เลยเก็บข้าวของกลับมานอนที่บ้าน ทีนี้พอก้นได้แหมะลงที่บ้านปุ๊บ ความเอื่อยเฉื่อยก็เข้าครอบงำทันทีเลยค่ะ (ฮา) ฉันได้ซื้อเกมชื่อ A Short Hike ในสตีมมาเล่นล่ะค่ะ เป็นเกมเล่นง่ายเล่นสบายน่ารักเบาสมองดี ถ้าอยากหาอะไรเบา ๆ เล่นอยู่ เกมนี้เป็นตัวเลือกที่ดีเลย แต่ถ้าอยากได้อะไรไม่เบาสมองมากก็ Hades เลยค่ะทุกคน เราชอบองค์ประกอบเกมเขามาก ๆ 


    จะว่าไป เธมิสนี่ก็อีเวนต์ใหม่จะมาแล้ว จริง ๆ ฉันอยากได้การ์ดลุคมากเลยค่ะ น่ารักดี แต่ส่วนตัวเราเมนอาร์เท็มเลยคิดว่าน่าจะต้องข้ามตู้ลุคไปค่ะ เพราะสองคนนี้อัพเรตคนละตู้กัน เสียดายจัง ใครได้คุณลุคฝากเอ็นดูคุณเขาเยอะ ๆ นะคะ

     

    อยากให้อีเวนต์เข้าไว ๆ มากเลยค่ะ คือเราเล่นจนเวล 59 เก็บคอนเทนต์เกมที่มีอยู่ตอนนี้เกือบจะหมดแล้วค่ะ ว่างมาก ๆ เลย *นั่งรออีเวนต์แบบใจจดจ่อ* 


    แต่พอพูดถึงอีเวนต์ก็ มีใครเก็บฟักทอง 600 ลูกทันมั้ยคะ เราได้ 500 กว่าเองค่ะแง เสียดายมากอยากได้ตราน้องฟักทอง 


    ช่วงนี้เหมือนจะเริ่มเข้าหน้าหนาวแล้ว บางพื้นที่ก็ยังน้ำท่วมอยู่ โควิดก็ยังระบาดอยู่ด้วย ดูแลสุขภาพกันด้วยนะคะ


    ขอบคุณที่เข้ามาอ่านกันนะคะ


    ขอให้ทุกคนพบเจอวันที่ดีแม้ระบอบกฏหมายบ้านเมืองเราจะผีกว่าเมืองสเตลลิสค่ะ


Views

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in
findseethesun (@findseethesun)
กริ๊ดด ขอบคุณที่แปลนะคะ เราดีใจมากเลยที่มีคนแปลเพราะบางทีเราก็อ่านไม่ออก555555 สวัสดีปีใหม่นะคะ เราจะรออ่านต่อไปน้า