Children's Book Annotationchxck
NO BEARS by Meg McKinlay


  • NO BEARS
    Written by Meg McKinlay
    Illustrated by Leila Rudge
    ปีพิมพ์: 2013
    สำนักพิมพ์: Walker Books
    จำนวนหน้า: 32 หน้า
    ขนาด: 245 x 270mm
    เหมาะสำหรับเด็กอายุ 4 ปีขึ้นไป (อ้างอิงจาก megmckinlay.com)



    เล่มนี้ซื้อมาในเว็บของ Big Bad Wolf ตอนแรกว่าจะไม่ซื้ออะไรนะ แค่ไถเว็บดูหนังสือไปเรื่อย ๆ รู้ตัวอีกทีก็กดซื้อมาแล้วในราคา 100 บาท งงมาก ไม่ได้โดนใครป้ายยาด้วย ทำตัวเองทั้งนั้น 55555555555555555


    สำหรับเล่มนี้มีน้องผู้หญิงชื่อ Ruby เป็นคนดำเนินเรื่อง น้องบอกว่าตัวเองกำลังจะแต่งนิทาน ซึ่งน้องก็เล่าเป็นฉาก ๆ ว่าหนังสือต้องมีสิ่งน่ารัก ๆ มีนางฟ้า เจ้าหญิง เจ้าชาย ปราสาท เรื่องน่ากลัว น่าตื่นเต้น หรืออาจจะเพิ่มสัตว์ประหลาดหรือยักษ์ตัวใหญ่เข้าไปด้วยก็ได้ แต่สิ่งที่จะไม่มีโดยเด็ดขาดนั่นก็คือ หมี!

     
    น้องให้เหตุผลว่าไม่ชอบเวลาที่หยิบหนังสือเล่มไหนก็แล้วแต่ มักจะเจอแต่หมีเต็มไปหมด นั่นทำให้น้องเบื่อมาก น้องจึงตั้งใจว่าหนังสือเล่มนี้ของน้องจะไม่มีสิ่งมีชีวิตที่เรียกว่าหมีเลยแม้แต่ตัวเดียว!


    จากนั้นน้องก็เริ่มแต่งนิทานของตัวเอง ก็มีทุกสิ่งทุกอย่างที่น้องอยากจะใส่เลย มีเจ้าหญิง นางฟ้า ปราสาท สัตว์ประหลาดเพื่อเพิ่มความตื่นเต้น แต่ระหว่างที่เรื่องดำเนินไป ในทุกหน้าน้องก็จะย้ำอยู่ตลอดว่าไม่มีหมีนะ (ย้ำแบบตัวหนาด้วย เอาให้เห็นชัด ๆ ไปเลยว่าไม่มีจริง ๆ) โดยหารู้ไม่ว่า ไอ้เจ้าหมีที่น้องเกลียดแสนเกลียดนั้นได้แอบขโมยไม้คฑาวิเศษของนางฟ้าแม่ทูลหัวในเรื่องที่น้องแต่งออกมาเสกนู่นนี่ เพื่อช่วยให้เรื่องราวที่น้องแต่งดำเนินไปได้อย่างราบรื่นจนจบแบบแฮปปี้เอนดิ้งอย่างท่ี่น้อง Ruby ต้องการ






    แต่ตอนจบสงสารน้องหมีมาก เพราะน้อยใจที่น้อง Ruby เอาแต่ย้ำว่าไม่มีหมีในเรื่อง ยังบอกอีกว่าเพราะไม่มีหมีทำให้เรื่องนี้ออกมาดี ออกมาสนุก (น้อง Ruby! น้องใจร้ายมาก!) จนน้องหมีต้องหนีมาระบายความในใจให้เหล่าตัวละครทั้งหมดฟังว่าแบบ เนี่ย ตัวเองเป็นคนเสกนู่น ทำนี่ ทั้งหมดเป็นฝีมือตัวเองหมดเลย เอ็นดู 5555555555


    นิทานเรื่องนี้ใช้เทคนิคสีน้ำ เราชอบที่โทนสีของเล่มนี้มันนวล ๆ อะ เน้นสีเหลือง สีครีม น้ำตาลอ่อน เวลาอ่านก็ทำให้รู้สึกสบายตาดี ภาพประกอบก็น่ารักด้วย เราชอบเวลาน้องหมีโผล่มาด้านข้างในแต่ละหน้าเพื่อช่วยน้อง Ruby มาก เป็นรายละเอียดเล็ก ๆ ที่ชวนให้หันไปมองและตั้งข้อสงสัยว่า ต่อไปน้องหมีจะทำยังไงให้เรื่องมันดำเนินต่อไปได้นะ อะไรแบบนี้


    โดยรวมก็เป็นนิทานที่น่ารักดี อ่านแล้วรู้สึกสนุกและอมยิ้มไปด้วย พออ่านแล้วลองนึกดูก็พบว่า นิทานหลายเล่มไม่ว่าไทยหรือต่างประเทศก็มักมีตัวละครที่เป็นหมีโผล่มา เป็นตัวเอกบ้าง ตัวประกอบบ้าง ซึ่งมันก็เยอะจริง ๆ นั่นแหละ เป็นสัตว์ชนิดแรก ๆ ที่มักจะเจอในหนังสือนิทาน ก็คงไม่แปลกอะไรที่น้อง Ruby จะเบื่อ 5555555
Views

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in