2017 storytosixelev
ปิดนานเลยไม่ชิน
  • ปิดเทอมมาสองเดือนกว่า เก็บตัวอยู่แต่ในบ้าน ที่เห็นเขาบ่นๆกันว่าร้อน ก็ไม่ค่อยเห็นด้วยเท่าไร ดวงจันทร์ ดวงอาทิตย์ขึ้นตอนไหนยังไม่รู้เลย 

    ไปโรงเรียนวันแรกก็ต้องเจอเด็กนักเรียนเป็นพันๆคนบวกกับดวงอาทิตย์ที่ยังไม่รู้เวลาว่านี้เดือน5แล้วนะคะซิส เจ้าต้องเพลาๆหน่อย 

    ตอนเข้าแถว หันหน้าเข้าหาดวงอาทิตย์ด้วยสินะคะ (ไม่ต้องถามว่าร้อนแค่ไหนพรุ่งนี้เช้าลองทำดู} ยังไม่พอแค่นั้น คุณครูก็แสนระเบียบในการเข้าแถว 'โอเคนะครับ คนแรกของแถวดูที่ต้นไม้ต้นที่สามฝั่งด้านขวาของสนามนะครับ' 

    โชคดีปีนี้โรงเรียนเขาเปลี่ยนให้เด็กนักเรียนมีห้องประจำ ส่วนครูต้องมาสอนนักเรียนที่ห้องเอง {ขอบคุณมากๆค่ะ} 

    เอาล่ะพักเที่ยงแล้ว สบายใจจัง โนค่ะมันไม่เป็นแบบนั่นเลย เห็นโรงอาหารล่ะก็แบบ โอ้มายก้อด คนเยอะไรเบอร์นี้ หนูไม่ชินเลยค่ะครู อยากจะกินข้าวให้เสร็จๆไป ไปเรียนวิชาต่อไปดีกว่า

    กริ้งงงงงงงงงงงง เสียงออดตอนสี่โมงเย็นเป็นสิ่งที่ฉันรอมานานมาก เพราะปกติจะมีเรียนต่อ แล้วกลับประมาณ6 โมงเย็น แต่วันนี้ยังไม่เริ่มเรียน ก็เลยกลับบ้านเหมือนชาวบ้านเขา แต่สิ่งที่คิดไม่ใช่สิ่งที่เป็นเลยเว้ย เด็กๆ นั่งรอผู้ปกครอง เพื่อน พี่ ตา น้า อา ลุง มารับกลับบ้านกันโคตรเยอะ แล้วเราก็คือหนึ่งในนั้นไง  ถนนหน้ารถหน้ารรนี่โคตรเยอะ เด็กก็เยอะ อากาศแม่งก็ร้อน ทิชชู่เสือกไม่พกมาอีก เฮ้ออ ชีวิตดีๆที่ไม่ลงตัว เปิดเล่นโทรศัพท์ล่ะบ่นในใจว่า ขอกลับ6โมงเย็นต่อเถอะ
Views

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in