บันทึกการฝึกงานฉบับหนีโควิดboonyawee
จงเติบโต
  • นี่อาจเป็นครั้งแรกที่เรารู้สึกว่าการเขียนบันทึกย้อนหลังเป็นเรื่องที่ยาก เหตุหนึ่งที่เราปล่อยให้เวลาผ่านไปนับ 2 สัปดาห์แล้วจึงเริ่มเขียนอีกครั้งเพราะต้องการให้ความรู้สึกเจือจางลง ความรู้สึกที่ท้อ ผิดหวัง เศร้าและเหนื่อยหน่าย เราปรารถนาให้มันจางลงตามกาลเวลา

    เป็นเรื่องยากที่จะให้ทุกสิ่งเป็นอย่างที่หวัง พ่อบอกอย่างนั้น เช่นนั้นแล้วการฝึกงานจึงเป็นการค้นหาตัวตนเสียมากกว่า สิ่งที่ได้นอกเหนือจากนี้คือประสบการณ์ และเราก็ไม่อยากคาดหวังอะไรอีก 

    สัปดาห์ที่สามของการฝึกงานเรายังคงทำคอนเท้นเรื่อย ๆ รู้สึกพัฒนาขึ้นแต่ก็ยังไม่ดีที่สุด หน้าที่ของเราคือการหาจุดขายของหนังสือแล้วโยงเข้าวันสำคัญ พี่บอกว่าเป็นการสรุปใจความและฝึกด้านการขายไปในตัว เราต้องรู้ว่าควรสื่อสารกับผู้ปกครองอย่างไร เพื่อให้พวกเขาสนใจหนังสือของเรา

    งานอีกชิ้นที่ได้รับมอบหมายคือการแก้ไขต้นฉบับ สิ่งที่ได้เรียนรู้คือควรปรับคำให้เข้าใจง่ายแต่ยังคงเอกลักษณ์ของตัวผู้เขียน ใช้คำทับศัพท์ในกรณีที่เป็นคำที่รู้โดยทั่วกัน อย่าใช้คำซ้ำเยอะ และหาจุดขายในแต่ละย่อหน้า

    สุดท้ายเราหวังว่าตนเองจะเรียนรู้สิ่งต่าง ๆ รอบตัวในสัปดาห์ที่เหลือและยังคงความสดใสไปจนจบการฝึกงาน ขอบคุณ

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in