เวิ่นเว้อ DiaryFELT
โปรโมชั่น
  • “เดี๋ยวต่อไปเราก็ไม่คุยกันเยอะแบบนี้หรอก มันก็แค่ช่วงโปรโมชั่น” เธอกล่าวกับเขาในขณะที่ทั้งสองพูดคุยถึงการวิดีโอคอลกันนานหลายชั่วโมงที่เกิดขึ้นเป็นประจำในทุกชั่ววัน เขายิ้มและไม่พูดอะไร แม้ในใจของเขานั้นอยากจะจับตัวเธอเขย่าและตะโกนออกมาดังๆ ว่าทำไมถึงพูดได้ลงคอ โดยเฉพาะกับเขาซึ่งเป็นคนรัก 

    สำหรับเขาแล้ว เรื่องโปรโมชั่นนั้นเป็นสิ่งที่เคยได้ยินมามากมาย ว่าในทุกคู่รักล้วนมีโปรโมชั่นที่จะเอาอกเอาใจกันเป็นพิเศษ ซึ่งโดยส่วนใหญ่แล้ว การหมดไปของโปรโมชั่นนั้นมักจะเกิดขึ้นกับฝ่ายชาย แต่เขามั่นใจว่าถึงอย่างไร จะผ่านไปอีกกี่เดือน หรือกี่ปี หรือกระทั่งเธอและเขาได้สมสู่กันแล้ว เขาก็ไม่มีทางที่จะหมดโปรกับเธออย่างแน่นอน เพราะถ้าหากการหมดโปรฯ ของเขานั้นมีจริง เขาเองคงล้มเลิกที่จะเอาใจเธอตั้งแต่เธอไปคบกับผู้ชายคนก่อนหน้า และไม่รอคอยเธอถึงสามปีจนสมหวัง

    “ไม่แน่หรอก ในอนาคตเราอาจจะโสดไปตลอดชีวิตก็ได้” เธอกล่าวกับเขาเมื่อพูดถึงเรื่องผู้หญิงที่เป็นโสดจนแก่หง่อม

    “จะบ้าหรือไง ตลกแล้ว” เขากล่าวติดตลก แต่ในใจของเขากลับไม่ตลกเอาเสียเลย 

    “อาจจะเป็นจริงก็ได้” เธอยังยืนยันในความคิด แม้ว่าในตอนนี้จะมีเขาอยู่เคียงข้าง เขายิ้ม ยอมแพ้ที่จะโต้แย้ง และปล่อยให้ความคิดนั้นยังฝังอยู่ในหัวเธอต่อไป

  • บุหรี่เริ่มไหม้ถึงก้นกรอง เขาโยนมันทิ้งและเหยียบไฟให้ดับ ในช่วงการสอบไฟนอลในระดับมหาวิทยาลัยแล้ว สำหรับคนที่ติดบุหรี่ การเลือกในการดับความเครียดคงมีไม่มากนัก แม้ว่าเธอจะไม่ค่อยเห็นด้วยก็ตามกับการอัดความตายเข้าสู่ปอดเพื่อแลกกับการผ่อนคลายของสมอง

    “วันไหนถ้าสูบบุหรี่ ต้องบอกเรานะและเล่าเรื่องที่เครียดให้เราฟังด้วย เราไม่อยากให้เธอเก็บไว้คนเดียว” 
    เธอยื่นข้อเสนอแก่เขา อย่างไรก็ตามเขาเองก็ไม่เคยที่จะปฏิบัติตามสักครั้ง เพราะปริมาณของควันที่อัดเข้าไป ถ้าเธอรู้คงได้มีปัญหากันยกใหญ่ และเธอที่กำลังก้าวสู่ช่วงเปลี่ยนผ่านจากมัธยมเข้าสู่มหาวิทยาลัย ก็คงไม่เข้าใจถึงการอ่านหนังสือแบบเป็นบ้าเป็นหลังของเขา


    “คืนนี้โทรหาได้มั้ย?” เขาถาม ในวันที่งานปฐมนิเทศนักศึกษาใหม่เพิ่งจะจบไป และเธอก็ได้เข้ามาสู่รั้วเดียวกันกับเขา ซึ่งเขาและเธอต้องแยกย้ายกลับบ้าน ละรอวันเปิดเทอมที่จะได้มาพบกัน

    “ได้แหละ” เธอตอบเชิงไม่แน่ใจ เพราะกลัวว่าที่บ้านจะรับรู้ถึงการคบหาดูใจของทั้งสองคน

    “นี่ตอนนี้เราคอลกับเออยู่ เพื่อนใหม่ที่เล่าให้ฟังไง” เธอส่งข้อความมาในช่วงกลางคืนของวันนั้น

    “โอเค งั้นเดี๋ยวเรานอนก่อนนะ” เขาตัดบท และขอตัวไปนอน เนื่องจากสิ่งที่อยากทำเพียงอย่างเดียวของคืนนั้นได้หายไปแล้ว


  • “นอนไม่หลับเลย ไม่ง่วงด้วย เธอง่วงยัง?” เขาถามหลังจากพยายามข่มตาให้หลับเป็นเวลานาน

    “ง่วงงง แต่นี่ยังคอลกับเออยู่เลย” เธอกล่าวติดตลกกับเขา

    “อ่อ คุยกันนานจัง”

    “ช่าย แต่นี่คุยจะเสร็จละ เดี๋ยวจะไปนอนละ”

    “จะนอนแล้วอ่อ ฝันดีนะ”

    เวลาที่ได้คุยหรืออยู่กับเธอสำหรับเขาแล้วนั่นเป็นเวลาที่ต้องการมากที่สุด ในทุกครั้งเขาพร้อมที่จะปลีกวิเวกออกจากกลุ่มเพื่อนฝูง หรือสละเวลาอ่านหนังสือสอบ เพื่อมาคุยกับเธอเสมอ

    เขาเอื้อมมือไปในกระเป๋าเป้ และหวังว่าจะมีบุหรี่ให้เขาสักตัวเพื่อช่วยดับความว้าเหว่ในคืนนี้ แต่ถึงอย่างไรเขาก็มั่นใจว่าได้ว่าไม่มีทางที่จะสูบได้ เนื่องจากครอบครัวของเขานั้นไม่พิสมัยกับการสูบบุหรี่และยังไม่รู้อีกเช่นกันว่าเขาเองก็เป็นสิงห์อมควัน ซึ่งอันที่จริงแล้วอีกเหตุผลที่เขามักจะสูบบุหรี่ ก็มาจากคำพูดและการกระทำของเธอที่ทิ่มแทงจิตใจในหลายครา และเขาจะสามารถบอกเธอได้ยังไง เมื่อเธอเองคือคนที่ทำให้เขาต้องสูบ
    ในบางครั้ง ความตายจากควันที่อัดลงปอดก็ช่วยดับความเหงาในจิตใจ
  • เธอ เดี๋ยวเราไปคุยกับน้อยหน่าต่อนะ มันอยากจะเม้าเรื่องค่ายรับน้องที่ไปมากับเรามากเลย” เธอบอกถึงสิ่งทีต้องทำต่อไป หลังจากที่คุยกับเขาถึงค่ายที่ไปมาเช่นกัน

    “แล้วคุยเสร็จกี่โมงอ่ะ?” เขาถามเพื่อจะได้ยังไม่นอน และคุยกับเธอต่อ

    “เช้านู่นแหละ ตอนนั้นเรายังคุยกับเอตั้งสี่ชั่วโมง”

    “อ๋อ โอเค งั้นนอนแล้วบอกนะ” เป็นอีกครั้ง ที่เขายอมแพ้และไม่โต้แย้งเพราะการมีปัญหานั้นเป็นสิ่งที่เขากลัวที่สุด

    เขาหวนนึกถึงเรื่องโปรโมชั่นที่เธอเคยบอก เป็นเพราะเธอกำลังเจอสังคมใหม่รึเปล่า ทำให้มีเวลาให้เขาน้อยลง หรืออันที่จริงแล้วเธอเพียงแค่หมดโปรฯ อย่างที่เคยกล่าวถึง เขาเองยังเชื่อในตนเองว่าอย่างไรเขาก็ไม่มีทางหมดโปรกับเธอแน่นอนฯ

    “ทำไมเดี๋ยวนี้เธอติดเพื่อนจังเลย” เธอถามเขาในขณะที่เดินด้วยกัน หลังจากผ่านวันนั้นมา ทุกสิ่งยังคงเกิดขึ้นเหมือนเดิมไปเรื่อยๆ
    ก็ไม่ได้ติดนะ ก็เป็นแบบนี้มานานแล้ว” เขาตอบ

    “ไม่จริงเถอะ เมื่อก่อนเธอยังมีเวลาให้เรามากกว่านี้ ถามจริงนะ นี่หมดโปรฯ เบื่อเราแล้วใช่มั้ย?” เธอถามให้คลายข้อสงสัย

    “เปล่า เรามีโปรอยู่ตลอด แต่เราจะให้เธอไปทำไม ในเมื่อเธอไม่เคยต้องการโปรฯของเรา เรามีเวลาให้เธอตลอด แต่เธอไม่เห็นจะต้องการมันเลย แล้วจะให้เรามีไปเพื่ออะไร"


Views

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in