BL NovelRe.Nenoww
เรือนตะแบก
  • เรือนตะแบก
    สลิล
    Hermit Books

      ภูผา เด็กชายวัยสิบเจ็ดปีที่พบเจอโศกนาฎกรรมพ่อแม่โดนฆ่าตายไปต่อหน้าต่อตา​ คนร้ายที่หวังจะอำพรางศพได้จุดไฟเผาบ้าน แต่เขาได้หนีรอดออกมาได้ เขาทำตามคำพูดสุดท้ายของแม่ที่บอกว่า 'ลูกจะต้องไม่เป็นอะไร'
      เมื่อรอดมาได้ภูผาถูกส่งตัวไปรักษาทั้งทางร่างกายและจิตใจ  สารวัตรที่ทำคดีฆาตกรรมนี้ได้หวังพึ่ง นายนำทัพ นักธุรกิจผู้มีอิทธิพล ขอให้ช่วยเหลือรับดูแลเด็กชายภูผา นำทัพไม่ขัดข้องอะไรรับเป็นลูกบุญธรรมและได้เปลี่ยนชื่อจากภูผาเป็น  ตะแบก เพื่อความปลอดภัยของตัวเขาเอง
       ตะแบกได้เข้ามาเป็นส่วนหนึ่งในครอบครับของนำทัพ มีพี่ชายใจดีหนึ่งคนชื่อ มังกร ที่อายุห่างกันไม่มากเท่าไร กับน้องสาวที่ในตอนแรกไม่ชอบหน้ากันนักชื่อ เจ้าจันทร์ เขาพยายามปรับตัวเข้าหา สงบเสงี่ยมเจียมตัว  ช่วยเหลือเท่าที่ทำได้และยิ้มแย้มเสมอ
         นำทัพไม่ให้ตะแบกไปไหนมาไหนก่อนได้รับอนุญาตและห้ามออกไปคนเดียวเด็ดขาด  แม้จะให้ความดูแลอย่างดี  แต่เขาเป็นคนที่เข้มงวดมาก  ถ้าตะแบกทำให้ผิดหวังจะโดนไม้เรียวลงโทษทันที  ความอ่อนโอนและความเอาใจใส่ที่ได้รับจากผู้เป็นพ่อทำให้ความรู้สึกรักของตะแบกพัฒนาไปมากกว่าความรักของลูกที่มีให้พ่อ  แต่หารู้ไม่ว่าคนเป็นพ่อเมื่อเจอเด็กน้อยทำตัวน่ารักก็ทำให้หัวใจเต้นแรงเหมือนกัน





    • เป็นเรื่องราวที่เหมือนจะผิดศีลธรรมแต่จริงๆ ไม่ใช่น้าแค่พรากผู้เยาว์เท่านั้นแหละค่า นายเอกอายุ 17 ปีและพระเอกอายุ 38 ปีค่ะ

    • ความรู้สึกบรรยากาศที่เราได้รับคล้ายๆ พีเรียดค่ะ แต่ไม่ได้ชัดเจนเรื่องช่วงเวลานะคะ อาจเพราะใช้คำว่า เรือนตะแบก ด้วยมั้งแล้วภาพปกเองก็สื่อไปทางนั้นเช่นกันค่ะ  ภายในเล่มมีภาพประกอบอีกสองภาพด้วย  ส่วนตัวชอบนักวาดคนนี้อยู่แล้ว  ทำให้อยากสะสมยิิ่งๆ ขึ้นไปอีกค่ะ

    • เปิดเรื่องมาได้หนักเลยค่ะ แต่เรื่องไม่ได้เน้นไปทางนั้นเท่าไรแค่กล่าวผ่านไปผ่านมาเท่านั้น เรื่องเน้นไปทางการใช้ชีวิตและการได้รับความรักของตะแบกค่ะ ซึ่งเราอ่านจบแล้วก็แอบงงๆ ว่าคนร้ายต้องการอะไรนั้นแน่ ก็เดาๆ ว่า น่าจะขัดแย้งกันด้านธุรกิจนั้นแหละค่ะ

    • นำทัพ หน้านิ่งทำเหมือนไม่ใส่ใจอะไรแต่จริงๆ แล้วแอบสังเกตุสิ่งเล็กๆ น้อยๆ เสมอ ความรักไม่จำเป็นต้องพูดมากแต่เป็นการแสดงออกให้รับรู้มากกว่า ความหมายของชื่อที่หมอบให้ หนังสือที่เลือกเองกับมือทุกเล่มในห้องของตะแบก  อาหารเผ็ดที่ตะแบกกินไม่ได้  เวลาที่เสียใจมักจะโกรธ  ตอนที่ตีตะแบกก็แอบเสียใจทีหลังเหมือนกัน  แถมยังเจ้าเล่ห์บอกว่าขอบคุณต้องหอมแก้มลูกๆ คนอื่นก็ทำแบบนี้แต่จริงๆ แล้วไม่ทำนะ ฮา ฉากง้องอนระหว่างพ่อลูกแค่ในนามก็น่ารักอบอุ่น  คุณพ่อผู้แพ้น้ำตาและลูกอ้อน แล้วคุณพ่อก็อ้อยเก่งด้วยนะ รุกเข้าหาก่อนด้วยจ้า

    • สำหรับตะแบกเมื่อรู้ความรู้สึกตัวเองแล้วก็คิดว่ามันไม่เหมาะสมเลย ไหนจะลูกของพ่อ ภรรยาของพ่อ  รักแรกของพ่อ  แล้วยิ่งคุณผู้หญิงของบ้านกลับมายืนต่อหน้าเป็นตัวเป็นตน ตะแบกก็แทบจะยืนไม่ไหวไปไม่เป็นเลยค่ะ เขาพยายามปกปิดความรู้สึกเอาไว้ แต่คนรอบข้างรู้และระแคะระคายมาซักพักแล้ว  จน ภาดา อดีตภรรยาของพ่อได้บอกความจริงทั้งหมดจนคลายความกังวลของตะแบกได้แล้วยังร่วมยินดีอีกด้วย รวมทั้งพี่มังกรก็ยิ้มรับค่อยเอาใจช่วยและเพื่อนสนิทที่โรงเรียนของตะแบก นที ที่รู้เรื่องจากปากของตะแบกเองก็คอยให้กำลังใจเช่นกัน

    • พอเรื่องทุกอย่างคลี่คลาย นำทัพจึงทำทุกอย่างให้เป็นไปอย่างถูกต้อง เขาเลิกรับตะแบกเป็นลูกบุญธรรม  แต่ให้ไปเป็นลูกบุญธรรมของภาดาแทนเพราะตะแบกยังไม่บรรลุนิติภาวะ ตะแบกกลับมาเป็นภูผาและกลายเป็นคนรักของนำทัพอย่างเต็มตัว นำทัพอดใจรอที่จะกินน้องมานานแล้ว ฉาก nc มีสองฉากถ้วนค่า ตะแบกก็ยังเป็นคนเดิมเรียกพ่อมาตั้งนานจะเปลี่ยนกระทันหันก็ยากหน่อย  เรียกพ่อที่ไม่ได้แปลตรงความหมายตามที่เรียกนะคะ  ต่อไปน้องจะพยายามเรียกชื่อพ่อแทนให้ได้ค่ะ เขินนน

    • ในเรื่องมีคู่ของนทีกับพี่มังกรด้วยค่ะ เกิดจากความไม่ชอบหน้ากัน นทีชอบกวนพี่เขาและรุกเข้าหาก่อนค่ะ  เรื่องมีบทสรุปในตัวเองแล้วค่ะ  แอบเสียดายอยากให้มีเรื่องแยกเหมือนกันก็หวังว่าคุณนักเขียนจะเขียนเรื่องราวระหว่างทั้งคู่ค่ะ ฮือออ ชอบคู่นี้มาก

    • ตอนพิเศษในเล่มมีเรื่องราวสิบปีต่อจากนี้ด้วยค่ะ สั้นๆ แต่ได้ใจมาก เราประทับใจสามหน้าสุดท้ายในเนื้อเรื่องมาก ไม่ผิดหวังกับสำนวนการเขียนเลย รู้สึกคุณสลิลเหมาะกับอะไรแบบนั้นจริงๆ ค่ะ




Views

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in