#แปลแล้วแต่อารมณ์Sprühregen
#58 [แปลเพลง] SawanoHiroyuki[nZk]:mizuki - oldToday


  • oldToday
    SawanoHiroyuki[nZk]:mizuki
    Gravity Wall / Sh0ut - EP

    見慣れた町を背に 
    時間と共に離れる
    本当は怖かった 
    あの日と別れそうで
    หันหลังให้เมืองที่เห็นจนชินตา
    ให้มันจากไปพร้อมกาลเวลา
    ความจริงผมเองก็หวาดกลัว
    ดูท่าจะต้องลาจากวันนั้นไปแล้ว

    あなたは大きな声で 
    「頑張れ」と言葉で押す
    その声は震えていて 
    泣いてるとすぐに分かった
    เธอผลักดันผม
    ด้วยถ้อยคำที่พูดออกมาดังๆ ว่า "พยายามเข้า"
    เสียงนั้นกำลังสั่นเครือ
    และผมก็รับรู้ทันทีเมื่อเธอร้องไห้ออกมา

    僕の影を通り抜けた風を探し
    มองหาสายลมที่พัดผ่านเงาของผมไป

    涙溢れるから 
    背中で歩き出して
    小さく手を振っていた
    子供に戻れるなら 
    この気持ち投げたい
    เพราะน้ำตามันจะไหลออกมา
    ผมจึงยืดตัวตรงแล้วโบกมือให้เธอเบาๆ
    หากได้ย้อนกลับไปเป็นเด็กอีกครั้ง
    ผมก็อยากจะโยนความรู้สึกนี้ทิ้งไปซะ

    一つ前は平気だった 
    今の針に刺されて痛む
    ครั้งที่แล้วน่ะผมไม่เป็นไรหรอก
    แต่เข็มนาฬิกาในตอนนี้
    มันกำลังทิ่มแทงตัวผมจนรู้สึกเจ็บปวด

    車窓に映る景色は 
    それまでと違う顔でいる
    僕の目にはその全てが 
    愛しくて遠く見える
    ทิวทัศน์ที่สะท้อนบนหน้าต่างรถ
    มีโฉมหน้าที่ดูเปลี่ยนไปมากทีเดียว
    ในสายตาของผม ทุกสิ่งทุกอย่างนั้น
    ช่างสูงค่า และมองเห็นมันอยู่ไกลๆ

    少しずつ僕の町は故郷になる 
    僕の影を通り抜けた風が新しい
    เมืองของผมเริ่มกลายเป็นบ้านเกิดไปทีละน้อย
    แต่สายลมที่พัดผ่านเงาผมไปช่างแปลกใหม่เหลือเกิน

    痛みが溢れ出して 
    滲み出す腫れた音 
    身体中が剥がれてく
    いつかは消えてるだろう 
    でも放したくない
    ความเจ็บปวดมันเอ่อล้นออกมา
    ทำให้ได้ยินเสียงที่บอบช้ำ
    ร่างกายของผมกำลังร่วงโรยไป
    แล้วสักวันก็คงจะดับหาย
    แต่ผมก็ไม่อยากปล่อยให้มันเป็นไปเลย

    別れの最後の日に 
    父さんは「またな」と言った
    そういえばありがとうって 
    伝えるの忘れていた
    วันสุดท้ายของการจากลา
    พ่อบอกผมไว้ว่า "แล้วเจอกันนะ"
    พอมาคิดดูแล้วจะว่าไป
    ผมก็ลืมพูดขอบคุณพ่อไปเลย

    また涙溢れ出して 
    抑えたはずの声が 
    思い出と側を見てる
    大人の嘘借りても 
    答えは変わらない
    น้ำตามันไหลออกมาอีกแล้ว
    เสียงที่ควรจะสะกดกลั้นเอาไว้
    กำลังมองดูความทรงจำกับสิ่งรอบกายอยู่
    ต่อให้จะหยิบยืมคำโกหกของผู้ใหญ่มาพูด
    แต่คำตอบก็จะไม่มีวันเปลี่ยนแปลง

    誰もが人を背に 
    歩き出すあたたかいエゴ
    あなたでも手探った日々 
    そこに立って手を繋げた
    ไม่ว่าใครก็ต่างทิ้งคนอื่นไว้ข้างหลัง
    แล้วออกเดินไปพร้อมอัตตาที่ตนเองอุ่นใจ
    ในวันคืนที่แม้เธอเองยังต้องคลำหาทางเดิน
    ผมเคยยืนอยู่ตรงนั้นและได้จับมือเธอเอาไว้

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in