TETHATredchain_08
ณ ชั่วขณะหนึ่ง
  • ความบังเอิญไม่มีในโลก ผมเคยเชื่อว่าอย่างนั้น

    ความบังเอิญครั้งแรก
    ผมเลื่อนสายตาไปเห็นเธอจากบรรดาคนหมู่มากตอนรับน้องรวม
    ความบังเอิญครั้งที่สอง
    ผมได้พักคอนโดเดียวกับเธอ

    ผมรู้สึกสับสนแทบบ้า
    หงุดหงิดใจแทบบ้า
    แต่ก็ปฏิเสธตัวเองไม่ได้เลย
    ผมมีความสุขแทบบ้าเหมือนกัน

    ผมไม่รู้ว่าจะเรียกความรู้สึกนี้ว่าอะไร
    ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าควรจะนิยามมันให้ออกมาเป็นแบบไหน
    แต่หากใครต่อใครต่างเรียกกันว่ามันคือความชอบ

    ...ผมก็คงชอบเธอ



    เห็นทีว่าผมคงต้องลองคิดเกี่ยวกับเรื่องความบังเอิญเสียใหม่
    อ่า ..ยุ่งยากจริงๆ
Views

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in