There, thereNo.26
อีกไม่นานก็เช้า
  •      เสียงดนตรีเข้ากับบรรยากาศยามค่ำคืน เขายกแก้วสีอำพันขึ้นดื่มพลางทอดสายตามองเรื่อยเปื่อย แสงไฟตามท้องถนน ผู้คนต่างเดินขวักไขว่ เสียงเฮฮาของคนรอบกาย เขาส่งยิ้มให้เพื่อนร่วมโต๊ะก่อนยกแก้วขึ้นชน



         เขาหอบร่างกายแสนเหนื่อยล้ากลับมายังห้องพักท่ามกลางความเงียบสงัด เขาวางกุญแจบนเคาน์เตอร์แล้วถอดเสื้อผ้าออกลวกๆ ก่อนจะล้มตัวลงนอนบนเตียงกว้าง ได้พักสักที แต่เขายังไม่อยากหลับตา 
         ทีจริงเขาไม่ชอบกลางคืนเท่าไหร่เพราะมันเงียบเสียจนรู้สึกเหงา เหงาเหรอ ทำไมถึงเหงา 

         ตลกดีนะ

         เขายิ้มเยาะให้กับตัวเองก่อนจะพ่นลมหายใจแรง เหงาแล้วยังไง ก็อยู่คนเดียวมาตั้งนานแล้ว ไม่เห็นจะมีปัญหาอะไร เขายังจะคาดหวังอะไรอีกงั้นเหรอ แต่ก็อย่างว่าจิตใจมนุษย์สุดลึกลนคณนา ทั้งที่ไม่เชื่อในความรักแต่กลับหวังให้มีใครสักคนเคียงข้าง ทั้งที่ไม่เชื่อในพระเจ้าแต่กลับภาวนาให้มีปาฏิหาริย์ ย้อนแย้งดี

         ทั้งย้อนแย้ง น่าสมเพช และโง่เขลา

         แต่เขาก็เป็นแค่มนุษย์

         มนุษย์ที่ยังมีความต้องการ มนุษย์ที่อยู่ได้ด้วยความหวัง เขาจ้องมองเพดานว่างเปล่าท่ามกลางความมืดแล้วถอนหายใจ ยิ่งดึกยิ่งเพ้อเหรอเนี่ย มัวแต่คิดเรื่องไร้สาระแทนที่จะนอนพัก นอนสักทีเถอะว่ะ 


         อีกไม่นานก็เช้า


Views

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in