เรื่องสั้น ที่เขียนไม่ยาวมาก หม่น เศร้า บ้างก็ไม่เศร้าเลย ข้าก็ไม่อาจมั่นใจได้SaLinsiree
Listen : ฟัง
  • หนี ข้าจึงเจ็บป่วย

    คอยกล้ำกลืนความมืดเป็นอาหาร

    ลิ้มรสความเหงาเป็นของหวาน และมีความเงียบเป็นเพื่อน.เพิ่มความเศร้า 

    -ข้าไร้รูปร่างและจับต้องไม่ได้ เมื่อไม่รับรู้-จึงไม่รู้สึก และเมื่อข้าไม่รู้สึก-ข้าจึงว่างเปล่า

    กลืนหายกลายเป็น ว่างเปล่า 


    ส่วนหนึ่งของ: ชีวิตคือการรู้สึก นึกคิด เมื่อรู้สึกคือหัวใจยังมี และนั่นคือชีวิต

    จงรับฟังเพื่อรู้สึก

    .

    จงฟัง แม้คำที่เอ่ยจะดำมืด ที่ได้ยินจะร้อนรน

    จงฟัง แม้กลัวที่จะตอบ ทรมานที่จะเอ่ย

    จงฟัง แม้อยากจะกลืนหาย เพื่อหลบหนี

    จงฟัง รับรู้ ทรมาน ทราม ดี และหวาน ขม

    จงฟัง อย่ากลืนหายกลายเป็น ว่างเปล่า

    . .

    จงรับรู้เพื่อมีชีวิต

    จงรับทุกความรู้สึกเพื่อ รู้สึก

    เพราะ สิ่งใดที่มีความรู้สึก

    สิ่งนั้นคือ สิ่งที่มี ชีวิต


เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in