วันพรุ่งนี้ก็แล้วกันyenyenaha
ทั้งที่หายไป และ ทั้งที่มีอยู่ด้วยกัน ถึงปัจจุบัน .......... : )

  •  " กว่าจะถึงเส้นชัย ก็มีเซบ้างแหละ :  ) มันจึงทำให้เราเห็นว่ากำลังใจดีๆมันสำคัญ "
    ภาพเธอยืนโบกมือ 
    อยู่อีกฝั่งถนน ยังจำวันที่อำลา
    เธอบอกแกมบ่นว่า
    ห่มผ้าให้หนาๆ เวลาที่อากาศหนาว

     กี่วันแล้วหนา โอ้เวลา
    คิดถึงทุกคราน้ำตาคลอ
    กี่คืนแล้วหนอ โอ้วันที่รอ
    คอยอดทนถึงวันจะพบกัน

     โปรดจงรู้ ว่าฉันสบายดี
    ที่ตรงนี้ไม่ต้องห่วง
    ส่วนเธอนั้น ฉันขอวอน-
    ฟ้าและวานดาว ช่วยดูและเธอที

    อากาศเริ่มเปลี่ยนไป
    คิดถึงวันที่ผิงไฟ ในช่วงเวลาเช้า
    สัญญากับสายลมหนาว
    จะเอาความฝันไป วางไว้บนตักเธอ

    ฟังเพลงนี้แล้วโคตรอุ่น เหมือนเราบอกกับคนที่บ้านว่าเออ "มาตามความฝันนะ เดี๋ยวเอาฝันไปฝาก  "
    "และฉันไม่เหนื่อย ฉันสบายดี " นี้คงเป็นคำโกหกที่ใช้บ่อย เพื่อบอกให้กับคนพวกนั้นสบายใจ
     ครอบครัวไง


    มิตรภาพ........ระหว่างทางก็สำคัญนะ มันถือเป็นเครื่องชี้วัดว่าเราจะมีประสบการณ์แบบไหนเลยแหละ
    ดีบางเลวบาง ผสมกันไป ไม่มีใครสมบรูณ์แบบ ต้องเรียนรู้ที่จะยอมรับ เข้าใจในตัวพวกเขา เย็นบาง   ร้อนบาง พลัดกันผิดใจ แต่ต้องหมั่นทำความเข้าใจ ใครกันที่ไม่เคยพลาด กอดคอกันไว้เพื่อนเอ๋ย 

    ขอบคุณช่วงเวลาที่ผ่านมาด้วยกันนะ รัก 
    เราจะไม่สัญญาว่าจะคบกันตลอดไป มันอาจจะมีคนที่สนิทกันเท่าเดิม สนิทกันมากขึ้น บางคนอาจเคลื่อนหายไปตามกาลเวลา เพราะมนุษย์เป็นสัตว์สังคม อยากให้รู้ว่าตลอดเวลาที่ฝึกด้วยกันมา โคตรสบายใจ 
    : )
    ถ้าเปรียบเทียบความสามารถ คุณอาจจะมองพวกเราเป็นเด็กน้อย ไม่มั่นใจในตัวพวกเรา
    พวกคุณมีสิทธิคิดนะ แต่อยากให้รู้ไว้ว่าการที่เราขึ้นฝึกปฏิบัติบนหอผู้ป่วยในแต่ละวัน เราไม่เคยทำเล่นๆ ทุกคนต่างมีความหวังที่จะให้ครอบครัวของตนเองดีขึ้นจากอาการป่วย แน่นอนพวกเราดูแลอย่างสุดความสามารถ ขอบคุณกรณีศึกษาทุกท่านที่ยินดีและเต็มใจให้พวกเราได้ดูแล ขอบคุณที่ให้โอกาสพวกเราได้เรียนรู้ ขอบคุณอาจารย์ที่สอนศิษย์มา
    7 กันยายน 2560
    พิธีรับแถบ มอบเข็มเลื่อนชั้นปี

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in