11th — CoupsBooliuyiliuba
i'm home —Seungkwan ver.
  • I



           คิดถึงคนที่อยู่ห้องตอนนี้จังเลยนะ

           บูซึงกวานคิดในใจ ขณะเดินเลียบไปตามฟุตบาทเพื่อกลับห้อง

           ก่อนกลับซื้ออะไรไปฝากชเวซึงชอลของเขาหน่อยดีกว่า

           .

           อาหารเย็นและขนมนมเนยทั้งหลายถูกหิ้วเต็มไม้เต็มไม้เต็มมือไปหมด

           ตอนนี้ห้าโมงเย็นแล้ว

           ซึงชอลของเขาคงรอแย่แล้ว

           รีบกลับดีกว่า

           .

           “กลับมาแล้วครับ”

           “ช้า”

           ซึงชอลตัดพ้อได้ไม่นานนัก น้ำเสียงและสายตาหงอย ๆ ก็เปลี่ยนเป็นฉายแววดีใจ มาพร้อมกับการสวมกอดซึงกวานเต็มรัก

           เหมือนซึงกวานจะเห็นหูกับหางกระดิกไปมาแว้บ ๆ

           อย่างกับหมารอเจ้าของกลับบ้าน

           “ขอรักหน่อย” เจ้าหมาตัวโตเอ่ยขอรักจากเขา



           ซึงชอลของเขาเป็นเจ้าหมาขี้เหงา 

           คราวหลังซื้อปลอกคอมาใส่ให้ดีไหมนะ?



           ป.ล. รักที่แปลว่ากอดนะคะ ╰(*´︶ `*)╯♡

    No. 1   #ในเดือนสิบเอ็ด
Views

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in