Mirai's Reviews | อ่านวนไปMirai | Rook a Bead
[Book Review: 021] นายคะ อย่ามาอ่อย | เจ้าหญิงผู้เลอโฉม

  • นายคะ อย่ามาอ่อย
    ผู้แต่ง: เจ้าหญิงผู้เลอโฉม
    สำนักพิมพ์แจ่มใส (Jamsai Love Series 18+)
    ราคา 409 บาท
    รีวิวโดย มิราอิ (Mirai)

    "ไม่รู้ว่าใครอ่อยใครกันแน่.."

    เรื่องราวความรักระหว่าง "นุ่มนิ่ม" และ "อาคิสึกิ โคจิ" ที่บังเอิญเจอและปิ๊งกันในบาร์ตอนที่เธอไปเลี้ยงฉลองได้งานใหม่กับเพื่อน แต่เพราะความเมามายและสติสตังไม่ค่อยอยู่กับเนื้อกับตัวของเธอ ทำให้เธอพลาด ทำนามบัตรที่ระบุเบอร์โทรของหนุ่มรูปงามที่ขโมยจูบแรกของเธอหายไปอย่างน่าเสียดาย ความรักแบบชั่ววูบของเธอควรหยุดลงแค่นั้น แต่โลกก็ดันกลมเกินไป เมื่อเธอได้เจอเขาอีกครั้งในที่ทำงานใหม่ของเธอ โดยที่เขาเป็นถึงผู้บริหารบริษัทมาดเข้มที่ดูเหมือนจะจำเธอไม่ได้ด้วยซ้ำ!

    วู้ว! เรากลับมาอ่านแนว Jamsai Love Series (JLS) อีกครั้งค่าาาา
    เล่มนี้เราไปสอยมาจากที่งานหนังสือครั้งที่ผ่านมานี้เอง รู้สึกอยากลิ้มอยากลอง เพราะเห็นว่าชื่อเรื่องตลก หน้าปกก็เหมือนคนเมาสองคนนัวเนียกัน แถมน้องคนขายบอกว่าเล่มนี้เป็นแนวใหม่ เป็นแนว JLS พลัส หรือแนวรักวัยรุ่นแบบ 18+ นั่นเอง (คงไม่ต้องอธิบายขยายความหรอกเนอะว่า 18+ คืออะไร 555555)

    การเดินเรื่องในช่วงแรกๆ น่าสนใจมากกกก โดยเฉพาะการเปิดฉากแรก พระเอกปรากฎตัวเหมือนชายลึกลับที่จู่ๆ ก็ชอบนางเอกตั้งแต่แรกพบ แต่ก็จบด้วยความแห้ว เพราะนางเอกดันทำนามบัตรพระเอกหายซะงั้น 55555 พอมาเจอพระเอกในที่ทำงาน พระเอกก็ดันไม่รู้จักมักจี่กับนางเอกซะงั้น ต้องคอยลุ้นไปอีกว่าเมื่อไหร่พ่อคุณจะจำได้ หรือพ่อคุณจำได้แล้วแต่ทำตีมึนหน้าขรึมสั่งงานต่อไป

    แต่พอผ่านไปสักระยะ การดำเนินเรื่องเริ่มแผ่วลงไปเรื่อยๆ จนแทบไม่มีอะไรน่าสนใจ เนื้อเรื่องยังวนๆ อยู่ที่เดิมระหว่างความรักของพระนาง มีแต่บทสนทนา ไม่ค่อยมีบทบรรยายเท่าไหร่ ทำให้เราไม่สามารถซึมซับบรรยากาศในที่ทำงานของพระนางได้มากเท่าที่ควร แม้ผู้เขียนจะพยายามดึงเรื่องให้ดูเหมือนพระนางทำงานอย่างหนักและยุ่งมากๆ แล้วก็ตาม

    สำหรับปมปัญหาหรือประเด็นในเรื่องก็วนอยู่ที่เดิมระหว่างปัญหาเพื่อนร่วมงานหรืองานของนางเอก และปัญหาความรักและการผิดใจกันของคู่พระนางสับกันไปมา (บางทีเยอะไปจนดูล้น) แถมนางเอกก็แก้ปัญหาไม่ค่อยเป็น พระเอกต้องยื่นมือเข้ามาช่วยตลอด จนดูเหมือนนางเอกตามคนไม่ทัน อยู่ในสังคมการทำงานไม่เป็น (จะอ้างว่านางเป็นน้องใหม่ของบริษัทที่เพิ่งเข้าทำงานมันก็ไม่ใช่ เพราะก่อนหน้านั้น นางก็รับจ๊อบทำงานฟรีแลนซ์ไปเรื่อยตั้งหลายอย่าง ต้องคุ้นชินหรือวางตัวเป็นบ้างสิ =_=!) แถมตอนท้ายๆ เรื่อง จู่ๆ ก็มีประเด็นดราม่าครอบครัวของนางเอกแทรกเข้ามาแล้วก็จบแบบงงๆ ถึงกับคิดในใจว่า "ทำไมจบง่ายจังวะ?!"  ซึ่งถ้าปูประเด็นดราม่านี้ตั้งแต่ต้นเรื่องแล้วค่อยไล่ลำดับความดราม่าคู่ขนานกับเล่าเรื่องความรักของพระนางจะช่วยลดความเลี่ยนลงได้นะ

    ในเรื่องของตัวละคร ตัวละครเรื่องนี้เยอะมากกกกกกกก มีทั้งคนไทยและคนญี่ปุ่น จำกันไม่หวาดไม่ไหว บางคนโผล่มามีบทนิดหน่อยแล้วจากไป เราเลยรู้สึกว่าเรื่องนี้ใช้ตัวละครไม่คุ้มเลย มันเยอะไปจนดูล้น แถมแต่ละตัวไม่ค่อยมีเอกลักษณ์หรือคาแรคเตอร์ให้จดจำด้วย แต่เพราะเรื่องโฟกัสที่คู่พระนางอย่างเดียว ถ้าจำตัวละครอื่นไม่ได้ ก็ไม่ส่งผลต่ออรรถรสของเรื่องเท่าไหร่

    คะแนน 6/10
    เล่มนี้ยังไม่ใช่สำหรับเราอ่ะ เรารู้สึกว่ามันยังไม่สุดทั้งที่เล่นประเด็นดราม่าได้เยอะกว่านี้ (ทั้งดราม่างาน/เพื่อนร่วมงาน และดราม่าครอบครัวของนางเอก) แต่เรื่องกลับโฟกัสที่คู่พระนางมากเกินไปจนเรารู้สึกเลี่ยน จังหวะการเล่าเรื่องก็แผ่วลงด้วย ทั้งที่ตอนแรกๆ เริ่มเรื่องได้ดีและน่าติดตามแท้ๆ เราเลยอ่านๆ หยุดๆ ไม่ได้อ่านยาวเหมือนที่ควรจะเป็น แต่พออ่านบ้างพักบ้าง มันช่วยลดระดับความเลี่ยนของคู่พระนางลงไปได้พอสมควร

    และท้ายที่สุดนี้.. เราขอบ่นเป็นการส่วนตัว ไม่เกี่ยวกับรีวิวแต่อย่างใด..
    หนังสือเล่มนี้หนามากกกก.. หนาไม่เท่าไหร่ เราอ่านได้ แต่พอมันหนา น้ำหนักมันก็มากขึ้นด้วย...
    คือมันจะหนักไปไหนเจ้าคะ!! หนักจนเราแบกไปอ่านบนรถเมล์ไม่ไหวโว้ยยยยย!!!!!!!!

    สามารถติดตามอีกช่องทางการรีวิวของเราได้ที่ https://www.facebook.com/Rookabead

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in