Mirai's Reviews | อ่านวนไปMirai
[Book Review: 159] Broadcast โปรดฟังให้จบ | มินะโตะ คะนะเอะ

  • Broadcast โปรดฟังให้จบ
    ผู้เขียน: มินะโตะ คะนะเอะ
    ผู้แปล: หนึ่งฤทัย ปราดเปรียว
    แพรวสำนักพิมพ์

    "นี่เคสุเกะ นายคิดว่าความรู้สึกประสบความสำเร็จนี่เป็นยังไง"

    เรื่องราวของ "มาจิดะ เคสุเกะ" นักเรียนชายมัธยมต้น สมาชิกของชมรมกรีฑา ผู้มีเพื่อนอย่าง "ยามากิชิ เรียวตะ" เป็นไอดอลด้านการวิ่งและอยากเป็นอย่างเขาเสมอมา แต่แล้วเมื่อขึ้นมัธยมปลาย ความฝันของเคสุเกะก็พังทลายลง ทั้งที่เขาวางแผนว่าจะเข้าชมรมกรีฑาต่อ เพราะเขาประสบอุบัติเหตุจนทำให้เขาไม่สามารถวิ่งได้อีก ในช่วงที่เขากำลังเคว้งคว้าง เขาก็พบกับ "มิยาโมโตะ มาซายะ" เพื่อนจากโรงเรียนมัธยมต้นเดียวกันมาชวนเขากับ "คุเมะ ซากุระ" เด็กสาวที่ไม่สุงสิงกับใครให้เข้าชมรมกระจายเสียงด้วยความมุ่งมั่น ทั้งที่ใจเคสุเกะไม่ได้สนใจอะไรกับชมรมนี้เท่าไหร่ แต่ดูเหมือนมาซายะจะพาเขามาไกลเกินกว่าที่เขาจะปลีกตัวออกมาแล้วน่ะสิ...

    เล่มนี้เป็นผลงานของ "มินะโตะ คะนะเอะ" ค่ะ..
    ใช่แล้วค่ะ มินะโตะ คะนะเอะ คนนั้นแหละค่ะ คนที่เขียนเรื่อง "คำสารภาพ" "ชดใช้" "คดีฆาตกรรมเจ้าหญิงสโนว์ไวท์" และนิยายแนวระทึกขวัญมากมายอีกหลายเล่ม แต่หนังสือเล่มนี้ต่างออกไปนะคะ มันไม่ใช่แนวระทึกขวัญสั่นประสาทแบบปกติที่พวกเราคุ้นเคยกัน แต่เป็นหนังสือแนวอบอุ่นหัวใจที่มีพวกเด็กๆ เป็นคนเดินเรื่อง ออกแนวนิยายวัยรุ่นตามล่าหาความฝัน นิยายฟีลกู๊ดอะไรทำนองนั้น

    เราอ่านจบแล้วรู้สึกชอบเล่มนี้มากเลยค่ะ คือต่อให้เรื่องนี้ไม่ใช่แนวระทึกขวัญ เราอาจจะไม่ได้เห็นความวิปริตของตัวละครในเรื่อง แต่มินะโตะยังคงสไตล์การเขียนแบบเดิม เธอยังคงพาเราเข้าไปรู้จักกับจิตใจและความรู้สึกส่วนลึกของตัวละครหลักได้อย่างลึกซึ้งอยู่ดี ทำให้เราเข้าใจความรู้สึกของเคสุเกะได้เลยว่า ความรู้สึกฝันสลายเป็นยังไง ความรู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจที่ตัวเองก้าวไม่ถึงฝันมันเป็นยังไง ความรู้สึกเคว้งคว้าง การได้แต่มองคนอื่นก้าวไปข้างหน้า แต่ตัวเองกลับก้าวออกไปไม่ได้ มันแย่แค่ไหน

    เคสุเกะในตอนม.ต้น เป็นคนที่ทุ่มเททั้งกำลังกายและกำลังใจทั้งหมดกับการวิ่งและการฝึกฝนอยู่กับสมาชิกชมรมกรีฑา แต่แล้วก็วิ่งไม่ได้โดยไม่ใช่ความผิดของตนเอง พอขึ้นม.ปลาย ก็จะเคว้งคว้าง ก๊องๆ มึนๆ ไปไหนต่อไม่ถูก แต่ก่อนที่เขาจะปิดกันตัวเองจากทุกอย่างและจมอยู่กับความผิดหวัง เขาก็ได้เจอกับมาซายะ เพื่อนเก่าม.ต้นจากโรงเรียนเดิมชวนเขาเข้า "ชมรมกระจายเสียง" ชมรมที่เป็นเหมือนศูนย์รวมความประหลาด แม้แต่เคสุเกะ แม้จะไม่แสดงออกตรงๆ แต่เราก็รับรู้ได้ว่าเขาเองก็รู้สึกไม่ต่างจากคนอื่นว่าชมรมนี้เพี้ยนๆ

    มาซายะเองก็เป็นตัวละครที่น่าสนใจ เป็นเด็กผู้ชายที่มุ่งมั่นเพื่อเป็นผู้เขียนบทละครวิทยุที่ดี เรานึกภาพออกเลยว่า เด็กคนนี้ต้องตั้งใจแค่ไหนกับการสอบเข้าโรงเรียนมัธยมปลายแห่งนี้เพื่อจะเข้าชมรมนี้ให้ได้ ชนิดที่ว่า งานหลักคือชมรมกระจายเสียง งานอดิเรกคือการเรียน (ฮ่าๆๆๆ) บวกกับซากุระ เด็กสาวเงียบๆ อีกคนที่ไม่สุงสิงกับใครสักคน แม้แต่เพื่อนร่วมห้องอย่างเคสุเกะ เธอมักจะก้มหน้าก้มตาจนผมปิดหน้าเสมอ แต่เมื่อพูดถึงงานอนิเมชั่นและนักพากย์เสียงทีไร เธอจะเงยหน้ามาคุยด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยประกาย ทั้งสองคนช่างเป็นตัวละครที่เต็มไปด้วยไฟแห่งแรงบันดาลใจที่ลุกโชนตลอดเวลาจริงๆ ไหนจะพวกรุ่นพี่ในชมรมนั่นอีก ทุกคนต่างก็ตั้งเป้าหมายและมีความฝันที่แตกต่างกันออกไป และเพราะพระเอกรายล้อมไปด้วยคนที่มีความฝัน แถมถูกคนเหล่านั้นดึงให้ช่วยทำภารกิจอันยิ่งใหญ่ของชมรม นั่นก็คือ การลงแข่งขันของ JBK องค์กรกระจายเสียงและแพร่ภาพสาธารณะแห่งชาติของญี่ปุ่น (เป็นองค์กรสมมติในเรื่อง) โดยมีเงื่อนไขว่าผลงานใดผลงานหนึ่งต้องผ่านเข้ารอบชิงชนะเลิศระดับประเทศให้ได้

    เนื้อเรื่องหลักๆ ก็จะเน้นไปที่ประเด็นปัญหาของเด็กๆ เป็นหลักค่ะ แต่ไม่ได้ดราม่าหนักหน่วงเหมือนผลงานทั่วไปของมินะโตะ ออกจะเป็นปัญหาทั่วไปที่เด็กๆ พบเจอ เช่น ยังไม่รู้ว่าจะวางแผนอนาคตตัวเองยังไง ปัญหาการบูลลี่กันในโรงเรียน อุปสรรคระหว่างการทำงานร่วมกันของคนหมู่มาก มีทั้งทุกข์ทั้งสุข ร่วมหัวเราะและร้องไห้ อาจจะมีบ้างที่หงุดหงิดกับปัญหาง้องแง้งงี่เง่าของวัยรุ่น อะไรแบบนี้ 55555 แต่ก็สนุกดีนะคะ ให้ฟีลลิ่งเหมือนเราได้ย้อนกลับไปเป็นนักเรียนอีกครั้ง ไปยังวัยที่พยายามไล่ล่าและเติมเต็มความฝันตัวเอง วัยที่กล้าทำกล้าลองทุกอย่าง ตัวละครทุกคนมีพลังของตัวเองหมดเลยค่ะ คือพวกเขาไม่ได้แค่ดึงเคสุเกะจากความผิดหวังอย่างเดียวแล้วล่ะ เพราะคนอ่านอย่างเราอ่านแล้วยังรู้สึกหัวใจพองโต ยังรู้สึกได้รับแรงบันดาลใจอยากลุกมาทำอะไรที่ใจอยากทำเหมือนตัวละครในเรื่องบ้าง 555555

    บทสรุปของเรื่อง เราโอเคเลยนะ ทุกคนไปได้สุดทางอย่างที่ใจต้องการ ความเป็นวัยรุ่นมันรั้งไม่อยู่จริงๆ 555555 ชอบที่ทุกคนได้สู้จนสุดทางเพื่อตามความฝัน และพยายามเรียนรู้จากบทเรียนชีวิตที่ตัวเองได้รับ แม้จะมีเหวี่ยงๆ งอนๆ ขี้แพ้ชวนตีบ้าง แต่ก็ค่อยๆ ยอมรับความจริงและพัฒนาตัวเองต่อไป โดยเฉพาะพระเอกของเรื่องอย่างเคสุเกะ ที่ความฝันบนเส้นทางนักวิ่งได้หยุดลงและหลงทางไร้หนทางอยู่พักนึง  หลายคนอาจจะพยายามเลี่ยงปัญหาด้วยการเมินหรือไม่พูดถึงมันซะ แต่กับเคสุเกะไม่ใช่ เขากล้าที่จะเปิดใจรับสิ่งใหม่ กล้าที่จะเปลี่ยนเส้นทางความฝันและประสบความสำเร็จในรูปแบบที่เขายินดี

    ชมรมกระจายเสียงไม่ได้มีไว้แค่อ่านข่าวหรือเปิดเพลงให้นักเรียนในโรงเรียนฟังอย่างเดียวหรอก
    แต่มันคือชมรมที่สร้างผลงานเพื่อส่งต่อข้อความคิดที่ทรงอิทธิพลออกสู่สาธารณะต่างหาก

    อ่านเรื่องนี้แล้วได้อะไรมากกว่าที่คิดนะคะ :)

    รีวิวโดย มิราอิ
    ______________________________
    สามารถติดตามอีกช่องทางการรีวิวของเราและเพื่อนๆ ได้ที่ แฟนเพจ Rook a Bead
Views

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in