รีวิวนิยายฉบับคนชอบดองChadang
รีวิว PATRON ปลาทอง #ซื้อปลาทอง (จบ)


  • PATRON ปลาทอง
    #ซื้อปลาทอง
    ผู้แต่ง Khaosap
    ผู้วาด Em-mika

    เรื่องย่อ

    PATRON เป็นเว็บที่ เธียรวิชญ์จ่ายเงินทุกเดือนเพื่อซื้อภาพถ่ายศิลป์อยู่สองเจ้า หนึ่งคือการ์ตูนสิ่งแวดล้อม และสองคือ...ภาพคุณเนียร์ แม้ไม่เห็นหน้า แต่ด้วยรูปร่าง แสงสี และศิลปะการถ่ายภาพ สร้างความประทับใจให้เขายอมจ่ายเงินเพื่อเก็บสะสมงานเหล่านั้นมาไว้เป็นของตนเอง แต่ใครจะรู้ว่าชีวิตประจำวันอย่างการไปออกกำลังกายทุกเช้าที่ฟิตเนสจะทำให้เขาพบ วรินทร์ คนที่ทำให้เขารู้สึกคล้ายว่าเป็นคุณเนียร์ในภาพถ่าย ! แต่เรื่องหาว่าใช่คนเดียวกันหรือไม่หลบไปก่อน เวลานี้เขาต้องขอคิดก่อนว่าตนกำลังโดนอีกฝ่ายจีบอยู่หรือเปล่า !!



    ความรู้สึกหลังอ่าน (สปอยล์เล็กน้อยถึงปานกลาง)

              ช่วงนี้อ่านงานไทยรัว ๆ เลยค่ะ มีนักเขียนหลายท่านที่สร้างงานออกมาได้น่าติดตาม ช่วงนี้ที่เราซื้ออยู่ในมือ ไม่เอียงไปทางจีนทะลุมิติกับหลุดพล็อตไปเลย ก็จะเป็นแนวนี้ค่ะ ฟิลกู๊ด พัฒนาความสัมพันธ์ตัวละคร (และยังดองอยู่หลายเรื่อง 5555 ) สำหรับ PATRON หรือ ปลาทอง หรือ #ซื้อปลาทอง หลงมาเพราะพระเอกสวยค่ะ 5555 และ คำเตือน สำหรับท่านที่อาจจะไม่โอเคกับประเด็น พระเอกเป็นรับมาก่อน แต่พอมาอยู่กับนายเอกเป็นรุกค่ะ ไม่มีสลับ


    เจ็ดโมงเช้าถึงเก้าโมงเป็นเวลาไว้จีบคน (แค่ก ๆ)

             ขอแนะนำทางฝ่ายเดินเรื่องค่ะ ท่านแรกคือคุณเธียรวิชญ์ ทำธุรกิจส่วนตัวเกี่ยวกับบ้านจัดสรร และเป็นฝ่ายจัดซื้อมากความสามารถของบ้านที่มีภารกิจรัดตัวตั้งแต่เก้าโมงเช้าเป็นต้นไป แต่ด้วยสุขภาพต้องดีด้วย เลยแบ่งเวลายามเช้าเข้าฟิตเนสเพื่อออกกำลังกายรักษาหุ่นเพื่อจะได้ทานหมูกรอบได้อย่างสบายใจ (?) วันหนึ่งตอนที่คุณเธียรกำลังวิ่งไปบนลู่และเช็ค ๆ ภาพที่ส่งมาจาก คุณเนียร์ ซึ่งเขากำลังติดตามอยู่ในปลาทอง ลู่วิ่งข้าง ๆ ก็มีชายร่างสูงเพรียวเข้ามายืนด้อม ๆ มอง ๆ เห็นแล้วรู้เลยว่ามือใหม่ แต่ดันกดความเร็ววิ่งเท่ากับของเขาจนเกือบเป็นลมเป็นแห้ง ทำให้เขาต้องเข้าชาร์จดูแลอย่างด่วน แต่เดี๋ยวก่อน...พึ่งเจอกันแท้ ๆ ทำไมอีกฝ่ายเนียนเอานาฬิกาเขาไปเฉยเลยล่ะ!


    รู้อะไรไหม...หนุ่มแว่นดีต่อใจมากจริง ๆ (แค่ก ๆ ๆ)

             ขอแนะนำมือใหม่หัดเข้าฟิตเนส คุณวรินทร์ ซึ่งเกือบหัวใจวายตาย เพราะอยากทำความรู้จักหนุ่มแว่นลู่วิ่งข้าง ๆ ค่ะ 5555 อาชีพถ้าจำไม่ผิดรับงานเกี่ยวกับออกแบบทำนองกราฟฟิกดีไซน์ และเป็นคนที่ถ่ายรูปเก่งมาก ๆ เขาโดนพี่สาวลากมาออกกำลังกายตอนเช้า ซึ่งคนชอบตื่นสาย ๆ อย่างเขาไม่โอเคเลย แต่ตอนเดินเข้ามาสายตาก็โดนหนุ่มแว่นคนหนึ่งดึงไปซะอย่างนั้น ช่วยไม่ได้จริง ๆ คนใส่แว่นนั้นดีต่อใจมาก ยิ่งเวลาพูดคุยไปแล้วอีกฝ่ายยกนิ้วดันแว่นที่ตกลงมาเล็กน้อยแบบนั้น...เย็นไว้ค่ะคุณรินทร์ !


    3 เดือน หรือ 1 ปี เวลาเร็วหรือช้าต่างเป็นความรัก

            เคยมีข้อสงสัยกับตัวเองว่า คนเราจะสามารถรักกันได้ทั้ง ๆ ที่พึ่งรู้จักกันไม่นานไหม ตอนลงมือเขียนเองก็อย่างหนึ่ง แต่พอมีคนเขียนออกมาแล้วรู้สึกว่า เฮ้ย มันได้นะ ! มันทำยืนยันความคิดเรามาก ๆ เรื่องนี้เป็นเรื่องหนึ่งที่ตัวละครไม่ใช่แค่ตกหลุมรักกันเร็ว แต่ยังตกลงปลงใจกันเร็วด้วย ทว่า 2 เล่มนั่นแหละค่ะเป็นรายละเอียดและเรื่องราวของทั้งคู่ ใน 3 เดือนไปจนถึงหนึ่งปี เรารู้สึกว่าคนเขียนลงโมเม้นของทั้งสองคนเยอะว่าประทับใจอะไรกันยังไง เราเลยเชื่อว่า โอเค คนเขาเข้ากันได้อ่ะค่ะ แทบจะเติมเต็มกันได้ทุกอย่าง บ้างานก็บ้าทั้งคู่ แต่ต่างฝ่ายใส่ใจกันเสมอ เคารพกันเสมอ รวมทั้งเรื่องของครอบครัวด้วย ชอบที่เล่ามุมมองของครอบครัวมากค่ะ ว่าต่างฝ่ายต้องปรับตัวเข้าหากัน ยังไงเพื่อลูก ๆ ความรักคือจีบกันน่ารัก 5555 หวานค่ะหวาน คุณอย่างนั้นคุณอย่างนี้ ชอบค่ะ 55555


            ปลาทองเป็นเรื่องอ่านเรื่อย ๆ หวาน ๆ เลยค่ะ อ่านแล้วก็ยิ้มชอบมุกตลกเล็ก ๆ อย่างแค่บทสนทนาของครอบครัวมากค่ะ อย่างคุณเธียรเวลาคุยแชทกับน้องจะเรียกเจ้าหญิง น้องก็จะเล่นด้วย ฉากคุณน้องเตรียมไปรับพี่ชายที่ไปบ้านแฟนเราขำมากเลยค่ะ พ้อยเล็ก ๆ แท้ ๆ 55555 ส่วนทางบ้านคุณรินทร์ชอบคุณพ่อค่ะ 55555 ชอบการแทนตัวว่า ‘คุณพ่อ’ แล้วเรียกคุณแม่กับลูกว่า ‘คุณแม่’ กับ ‘ฝ่ายบุคคล’ ของบ้านค่ะ น่ารักกก 55555

    ขอตอบคุณพ่อไว้ตรงนี้เสียหน่อยว่าหนูรินทร์เหมือนคุณพ่อนั่นแหละค่ะ 5555

          สามารถลองไปอ่านใน Read a Write กันก่อนได้ค่ะ คาดว่าเล่มยังมีจำหน่าย ใน MEB ก็ด้วยค่ะ แนวใครทางใครพากลับมาขึ้นชั้นได้เลยค่ะ


    เพ้อเจ้อตัวประกอบ

           ห่างหายไปกับหัวข้อนี้นานมาก เรื่องนี้ขอยกให้ ทรงพล เสียหน่อยค่ะ เพื่อนผู้เป็นทุกอย่างให้เพื่อนเธียร เป็นตัวละครสติเลยค่ะ เราเข้าใจว่าในนิยายทุกเรื่องตัวละครเอกจะมีจุดที่ไม่สมบูรณ์แบบในตัวเอง แต่คนเขียนมักจะมีตัวละครสติ หรือตัวละครชี้ข้อผิดตรงนี้ค่ะ (ไม่อย่างนั้นก็ต้องมาในรูปแบบผลกรรม) ซึ่งเรื่องนี้เป็นบทของครูทรงพลค่ะ ประทับใจและฮามากค่ะ ถ้ายื่นใบสมัครเป็นเพื่อนคุยให้คุณครูเวลาเพื่อนไม่ยอมโทรหาได้ เราคงทำค่ะ 55555

    และสุดท้าย ขอบคุณสำหรับโปสเตอร์กายบริหารค่ะ ไหล่นักอ่านจะไม่ยึดอีกต่อไปเมื่อมีสิ่งนี้ !!


    ภาพจากเพจ Khaosap
    By Chadang


เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in