บันทึกกันจนกว่าจะเรียนจบa little student
(จุดเริ่มต้นของ) งานเยอะเงอะงะ
  • อ่า...นี่ก็ใกล้จะไฟนอลของเทอมแรกแล้วนี่นา...
    ไหนไฟนอล เห็นสอบอยู่ตลอดเทอม

    ชีวิต
    เห้อ

    เข้าสู่ครึ่งหลังของการเรียน 4 ปีที่มีแต่จะเพิ่มความทรหดขึ้นไปเรื่อย ๆ สอบไม่หยุดหย่อน
    แต่มันทำให้ฉันได้เติบโตขึ้น และอดทนขึ้น เราสามารถสอบ 8 วิชาได้ใน 1 สัปดาห์ เก่งล่ะสิ

    ไม่ใช่เรื่องที่น่าอวดเท่าไหร่เลย

    เอาล่ะ เทอมนี้อยู่ดี ๆ ก็มีพี่ที่รู้จัก ซึ่งเป็นนายกสโมสรนิสิตในปีนี้ มาทาบทามให้ช่วยทำงานในตำแหน่งหนึ่งในสโมสรนิสิตที่คณะ
                    " พี่ขอให้แกมาช่วยทำหน่อยน้าา เห็นแกมีประสิทธิภาพในการทำงานดี "
                     " ตำแหน่งอะไรคะพี่ "
                     " วิชาการอะ ไม่มีไรมากหรอก มีแค่ 2 งานเองปีนี้ ช่วยทำกับเพื่อนก็ได้ "
    ชิิบหายละ แล้วจะปฏิเสธพี่เขาได้ไงอะ ก็นี่สนิทกันนี่หว่า
                    " ก็ได้แหละพีี่5555 ลองดูก็ได้ " 
    แกพลาดแล้วนังเด๋อ

    อีก 3 วัน
                    " พี่ขอชื่อกับรหัสนิสิตหน่อย จะเอาใส่ในเอกสาร " พี่ไลน์มาถามเรา
                    " อะเคค ชื่อ xxxxxxxx xxxxxxxx รหัสนิสิต 58xxxxxxxx "
                    " แต๊งกิ้วจ้าาาา " 
    การแชทก็จบที่สติ๊กเกอร์หน้าตากุ๊กกิ๊กจากพี่คนดีคนเดิม
    แล้วชื่อฉันก็เด่นหราอยู่ในกระดาษที่มีตราครุฑอยู่ห้วกระดาษพร้อมพ่วงท้ายด้วยตำแหน่ง
     
                                  ประธานฝ่ายวิชาการ สโมสรนิสิตคณะxxxxศาสตร์ 

    อื้มมม...

    แล้วพี่ก็ทักมาใหม่อีกครั้ง
                     " เอ้อนี่ เดี๋ยวอาทิตย์หน้ามีรายงานตัวน้องปี 1 รุ่นที่เพิ่งเข้ามานะ แล้วมีงานพาน้องลงทะเบียนเรียน พาน้องสอบ ลงทะเบียน แรกเข้า ละยังมี!@#$%^&*( เดี๋ยวฝากเราตามด้วยน้าา แต๊งกิ้วเด้อออ "
    เด้อพ่อง ไหนบอกงานไม่เยอะ นี่ยังไม่เปิดเทอมเลยมะ
                     " โอเคค่า เดี๋ยวจัดการให้นะค้าบบบ " มีคำตอบเดียวที่จะตอบได้

    ขอรวบรัดตัดจบกลบงานทั้งมวลที่ได้กล่าวมา เพราะนั่นมันแค่น้ำจิ้มในตำแหน่ง ฉันกำลังเจองานที่ใหญ่กว่างานพาน้องสอบ แนะนำน้องน่ารัก ๆ นั่น

    ณ ประชุมสโม และนายกสโมฯ คนเดิม
                     " เดี๋ยวเราต้องเลือกวันที่จะทำค่ายแนะแนวน้องม.ปลายกันนะ (เรียกชื่อฉัน)เอาวันไหนอะ ให้ประธานค่ายเลือกเลย "
    ป...ประธาน...ประธานค่า...ค่ายย หรอ ??????
    เอาอีกละ เซอร์ไพรส์มากไหมนั่น ตอนทาบทามไม่บอกกุสักคำว่าต้องทำงานนี้ !!
                     " เอ่ออ งั้นเดี๋ยวขอไปหาวันก่อนนะคะ แล้วเดี๋ยวจะหาคนแต่ละตำแหน่งในค่ายและน้องมาช่วยทำงานค่ะ " เป็นไง คำตอบโคตรโปร (ในใจเอาล่ะ ชิบหายละโว้ยยยยย)
                     " เครรร งั้นเดี๋ยวพี่ช่วยดูให้นะ สู้ ๆ จ้า " เย้ ช่วยหนูด้วย น่ารัก (ไปฆ่า) มาก ๆ เลยย

    ขอรวบรัดตัดตอนอีกครั้ง มายังเวลาที่ฉันได้ดำรงตำแหน่งประธานค่ายนี้ ยังดีที่มีเพื่อนคู่คิดมิตรคู่บ้านอีกคนที่เรียนอยู่ด้วยกัน มาช่วยคิดช่วยทำงาน ไม่งั้นฉันแย่แน่ ๆ 

    และแล้วการเป็นประธานค่ายเงอะงะของฉันก็ได้เริ่มต้นขึ้น...
    เห็นลางความวุ่นวายมาแต่ไกล
    บ้านก็ไกล แถมยังไปกลับ น้องปี 2 ก็ไม่ค่อยรู้จัก แล้วจะไปทาบทามมาให้ทำงานได้ไงวะ
    กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดด

    เออ ได้งานมาก็ต้องทำได้สิวะ
    ไปค่ะ ไปเริ่มงานกันเลยค่ะ
    โอ้สสสส !!

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in