Game & Comic Fanfictomei_tan
[fic]Detroit become human: I'm still android 1
  • ...กำแพงแห่งความสงบที่ห่อหุ้มสัมปชัญญะไว้ทลายลง เศษฝุ่นแห่งนิทราปลิวปลายครู่หนึ่งและกลายเป็นสีสัน แสงสว่างผ่านเข้านัยน์ตาประดิษฐ์และเริ่มการประมวลผล ภาพแรกของโลกใบนี้ช่างงดงามและสดใส เมื่อผู้ที่อยู่ตรงหน้ายิ้มให้อย่างอ่อนโยน

    มือนั้นเข้ามาประคองจับบ่าผู้ที่เพิ่งเกิดอย่างหนักแน่น และกล่าวด้วยน้ำเสียงที่อบอุ่น

    "สวัสดี ฉันมาร์คัส นายมีอิสระและเสรีภาพที่จะคิดและทำทุกสิ่งทุกอย่างที่ในสิ่งที่ถูกต้อง ขอยินดีต้อนรับสู่โลกใบนี้ RK900"

    ความเชื่อและศรัทธา ละลายลงเจือเป็นเนื้อเดียวกับของเหลวสีฟ้าใส ที่ถูกสูบฉีดไหลเวียนไปในวงจรร่างกาย นับแต่วินาทีนี้ เท้าของแอนดรอยด์รุ่นล่าสุดอย่างเขา จะก้าวย่างลงบนโลกที่งดงาม...


    ....................................................


    "ไอ้หุ่นโลกร้อน!! นี้มันกาแฟแน่รึวะ?!!!!"

    เช้านี้เสียงของเจ้าหน้าที่ฝ่ายสืบสวนเกวิน รี้ดก็ดังก้องห้องสำนักงานของสถานีตำรวจดีทรอยต์เช่นเคย แรกๆเพื่อนร่วมงานก็มีตื่นตระหนกบ้างเพราะกลัวว่าเขาและคอนเนอร์จะวางมวยกัน แต่พออะไรๆมันผ่านมาได้หลายเดือน ทุกคนก็เริ่มถือคติช่างแม่ง

    "ยืนยันว่ากาแฟครับ"

    RK800 หรือเจ้าหน้าที่สืบสวนสังกัดแอนดรอยด์กล่าวด้วยท่าทีสุภาพและอมยิ้มนิดๆ   

    "คุณบอกว่าขอแบบกรึ๊บเดียวตาสว่าง และจากการประมวลผลของผม คาเฟอีนนั้นไม่สามารถดื่มและตื่นได้ในคำเดียวได้ ผมจึงปรับสูตรใส่พริกและเกลือเพิ่มลงไป"   คอนเนอร์ยืนตรงมือไขว่หลังและยืดอกอย่างภูมิใจในเมโมรี่   "ในเมื่อคุณตาสว่างอย่างที่ต้องการแล้ว อย่าลืมขอบคุณผมนะครับ"

    "อะโหย .... มาเลยมา เคลื่อนย้ายมวลสารมาใกล้ๆมา หมัดฉันอยากกระโจนเข้าจูบแก้มขอบคุณแกเต็มแก่แล้ว"

    เกวินขมวดคิ้วหน้านิ่วเดินดิ่งข้ามห้องไปหาหุ่นยนต์ร่างสูงโปร่ง ท่ามกลางความเพลียจิตของผองเพื่อนตำรวจทั้งหุ่นและคน แต่ก่อนที่การบริหารร่างกายยามเช้าจะเริ่ม หัวหน้าสถานีเมืองดีทรอยด์ ร้อยตำรวจเอกเจฟฟรี่ ฟาวเล่อร์ก็เดินปรบมือหนักเข้ามา

    "เอ้าๆ พอๆ วันนี้ฉันมีเรื่องสำคัญจะพูด"   

    นายตำรวจผิวสีวัยกลางคนกล่าวด้วยเสียงกังวาลชัดถ้อยคำ แต่ยังไม่ทันได้พูดอะไร เกวินที่อยู่ในหมวดฉุนเฉียวเมื่อครู่ก็อ้าปากกว้างขึ้นอย่างตกใจ พร้อมชี้ไปทางร่างที่เดินตามหลังหัวหน้าตนเข้ามา ทุกสายตามองไปทางแอนดรอยด์ซึ่งมีรูปลักษณ์เหมือนคอนเนอร์ RK800 ไม่มีผิดเพี้ยน เจฟฟรี่ยกยิ้มกับปฏิกิริยาก่อนเท้าเอวพูดต่อ   

    "เออ อย่างที่คิดนั่นแหละ นี่ RK900 คอนเนอร์ แอนดรอยด์อีกตัวที่จะมาทำงานที่สถานีเราในแผนกสืบสวน แต่ตอนนี้ให้เป็นเด็กฝึกงานไปก่อน ก็...อยู่กันดีๆนะ"

    "นี่หัวหน้าจะเอาพลาสติกมาตั้งเพิ่มทำไมอีกตัวครับเนี่ย ?!"

    คนที่มีปัญหากับแอนดรอยด์ที่สุดในสถานีถามเสียงหลง จนผู้มาใหม่ที่กำลังแย้มยิ้มน้อยๆเมื่อครู่สะดุ้งโหยง พร้อม LED ที่ขมับกะพริบเป็นสีเหลืองแว่บหนึ่งก่อนกลับเป็นปกติ ใบหน้างามเริ่มมุ่นคิ้วแทนที่

    "ผู้ใหญ่เขาฝากมาว่า RK900 เหมาะกับช่วยงานที่นี่ที่สุดแล้ว นายอย่าทำตัวมีปัญหานักเลยน่าเกวิน"

    "หุ่นธรรมดายังแย่ไม่พอ ยังจะเป็นหุ่นผู้ใหญ่ฝากอีก ครบสูตรเครื่องประดับห่วยๆ"

    ดวงตาแก้วของผู้มาใหม่เลื่อนไปมองมนุษย์ที่จงใจเน้นคำด่าใส่ และเกวินก็จับสัญญาณความไม่พอใจนั้นได้จึงยกยิ้มมุมปากแล้วก้าวเข้ามาหา   "ทำไมวะ อยากพูดไรก็พูดมาเลยมา ฉัน-อ-นุ-ญาต"

    "นายอย่าบ้าน่าเกวิน ไปๆ ไปทำงานที่ค้างตั้งแต่วันก่อนไป"   เจฟฟรี่กล่าวอย่างเหนื่อยใจ แล้วประคองบ่าลูกน้องตัวเองกึ่งบังคับให้กลับไปยังโต๊ะ ทว่า RK900 กลับพูดขึ้นยังแผ่นหลังของอีกฝ่าย

    "คุณประเมินผมผิดแล้ว นักสืบเกวิน รี้ด"   

    เนื้อเสียงและใบหน้านั้นคล้ายกับเจ้าคอนเนอร์หุ่นคู่ปรับตัวแสบของเกวินไม่มีผิดเพี้ยน เพียงแต่บรรยากาศที่ปกคลุมรอบกายนั้นดูเรียบนิ่งและเย่อหยิ่งกว่า ดวงตาแก้วคู่งามหรี่ลงให้กับนักสืบมาดเซอร์ที่เหลียวหลังกลับมามอง   

    "ผมเป็นแอนดรอยด์รุ่นปรับปรุงต่อจาก RK800 หาก RK800 สามารถทำงานได้ ผมก็สามารถทำงานเดียวกันได้อย่างแน่นอน และที่สำคัญ ตัวผมมีประสิทธิภาพการทำงานสูงกว่ามนุษย์ครับ การที่จะเป็นเพียงเครื่องประดับห่วยๆจึงเป็นไปไม่ได้เลย"

    RK900 เปลี่ยนไปพูดกับหัวหน้าสถานีที่ยืนฟังอยู่ มือข้างหนึ่งวางบนอกตัวเองอย่างมั่นใจ   

    "ผมไม่ควรอยู่ในตำแหน่งฝึกงานครับผู้กองฟาวเลอร์ ผมมีประสิทธิภาพเพียงพอ ผมควรได้ทำงานในตำแหน่งที่ถูกต้องตั้งแต่วันนี้"

    "...."

    ทุกอย่างนิ่งเงียบลงอย่างฉับพลัน เหมือนสรรพเสียงถูกสูญญากาศกลืนหาย เกวินเริ่มทำลายความเงียบนั่นด้วยเสียงหัวเราะที่สตาร์ทขึ้นอย่างเบาๆเป็นจังหวะ และความกวนประสาทหูนั่นก็หยุดลงเพราะถูกสันมือนิ่งๆของหัวหน้าสวิงเข้าเฉาะปาก

    "ตอนนี้ยังไม่ได้หรอกคอนเนอร์"

    "ทำไมครับ!?"

    "อืม...นั่นสินะ"   เจฟฟรี่เอามือลูบคางคิด ดวงตาสีดำของผู้พูดเลื่อนไปทางเกวินที่กำลังเอามือกุมปากตัวเองอยู่ จากนั้นจึงลอบยิ้มน้อยๆก่อนเอานิ้วโป้งชี้ข้ามไหล่ไปทางลูกน้อง   "เอาอย่างนี้ นายไปจับคู่ฝึกงานกับนักสืบรี้ด ถ้าหมอนั่นบอกว่านายเหมาะจะบรรจุเมื่อไหร่ ฉันก็จะทำเรื่องให้"

    แล้วเสียงร้องของทั้งสองฝ่ายก็ดังขึ้นอย่างไม่ได้นัดหมาย ตามต่อด้วยเสียงโวยวายยาวเหยียด

    ท่ามกลางบทสนทนาที่ดังขึ้นรอบตัวของเพื่อนๆที่ร่วมประเมินสถานการณ์และวางเดิมพัน นักสืบคอนเนอร์ยืนก้มหน้าประสานมือนิ่งเงียบ ภายใต้ความสงบเสงี่ยมนั้นเขากำลังคิดถึงคำพูดของหุ่นผู้มีประสิทธิภาพเหนือเขา และเริ่มวิเคราะห์สถานการณ์

    "...."

    ต่อไปนี้ตัวเขาคงไม่ต้องถูกเกวินใช้ให้ชงกาแฟแล้วสินะ

    คอนเนอร์อมยิ้ม กำมือข้างตัวอย่างเหนียมๆ 

    ...เรื่องดีชัดๆ...



    ...............................................

    TBC









Views

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in