Game & Comic Fanfictomei_tan
[fic]Detroit become human: I'm still android 7
  • วันนี้คอนเนอร์นั่งแท็กซี่ออกจากบ้านแต่เช้าตรู่ เพราะมีนัดกับหุ่นอีกตัวที่สถานีตำรวจ แฮงค์เคยบอกว่าเขาควรจะดูแลน้องให้ดี พอRK900โทรมาขอความช่วยเหลือ เขาก็เลยมาให้ เผื่อว่าจะได้นำเอาเรื่องราวอันเปี่ยมไปด้วยความเมตตานี้ กลับไปเล่าให้ผู้ที่อยู่ด้วยกันฟังช่วงมื้อเย็น 

    จากการคำนวณ เขาอาจจะได้รับรอยยิ้ม คำชม ลูบหัว ซึ่งมันสามารถบิ้วท์เพิ่มเพื่อพาไปยังเรื่องราวอื่นๆต่อโดยง่าย

    "โอย ตื่นเต้นกับเปอร์เซ็นต์สำเร็จ89%จัง"

    อันที่จริง คอนเนอร์แอบซื้อแหวนแต่งงานเก็บไว้นานแล้วแต่ยังไม่กล้ามอบให้อีกฝ่าย ติดที่ว่าเปอร์เซ็นต์การตอบรับคำขอ มันยังน้อยเกินไปสำหรับเขา 

    อารมณ์ที่ไม่เสถียรจะทำให้ทีเลี่ยมถูกเผาผลาญเร็วเกินเวลาอันควร นักสืบคอนเนอร์จึงโน้มน้าวตัวเองให้คิดถึงเรื่องอื่น โดยการเช็คของที่จะฝากให้หุ่นรุ่นใหม่อีกครั้ง แม้ว่าอีกฝ่ายจะรีเควสขอแค่น้ำยาทำความสะอาดช่องปากแอนดรอยด์ แต่เขาก็หยิบพวกสเปรย์เคลือบเงา น้ำยาบำรุงโลหะ โคโลญจ์ เสื้อผ้าและเนคไทอีกจำนวนหนึ่งที่ไม่ค่อยได้ใช้ติดมาด้วย

    ท้องฟ้าสดใส นกร้องจิ๊บๆ รองเท้าหนังมันปลาบก้าวออกจากรถโดยสาร ทั้งที่คิดว่ายามเช้าอากาศควรพาให้หัวใจชื่นบาน แต่คอนเนอร์กลับต้องยืนเหม่อมองกองทัพนักข่าวที่กำลังล้อมหน้าที่ทำงานตัวเองไว้อย่างดุดัน

    "นี่มัน...เกิดอะไรขึ้นเนี่ย...?"


    ................................................


    ผลจากอะดรีนาลีนที่หลั่งออกมายามเจอภัยคุกคาม เกวิน รี้ด สามารถเตะระเบิดเซฟชีวิตเจ้าหน้าที่ตำรวจ 5 นาย กับแอนดรอยด์อีก 2 ตัว และอีกหลายร้อยชีวิตในคอนโด แลกกับเข้าเฝือกเท้าขวาสองอาทิตย์

    "หลีกไป ไอ้หุ่นเฮงซวย! เดี๋ยวพ่อจับแยกชิ้นขว้างลงคูแม่ง!"

    นี่คือคำพูดที่หลุดออกมาจากปากนักสืบหนุ่มขณะเดินออกมาจากโรงพยาบาลในช่วงเช้า แล้วถูกเหล่านักข่าวแอนดรอยด์เข้ารุมสัมภาษณ์ จากฮีโร่มาดเท่กลายเป็นมนุษย์หัวโบราณจอมเหยียดทันที กระแสต่อว่าตามสื่อต่างๆชนเข้าสถานีดีทรอยต์อย่างจัง

    "เกวินโว้ย... อะไรที่มันควรจะอยู่แต่ในความคิด ก็ให้แม่งอยู่แต่ในความคิดเหอะว๊าา"

    ผู้กองฟาวเลอร์กดรีโมตปิดทีวีที่กำลังเสนอภาพข่าวในตอนเช้า ที่ทำให้ผู้ที่อยู่ร่วมออฟฟิศเหนื่อยใจไปตามๆกัน ขณะที่เจ้าตัวต้นเรื่องยังคงนั่งเอนกายบนเก้าอี้อย่างไม่คิดสำนึก

    "ก็พวกแม่งเข้ามาเบียดผมอยู่ได้ ตอนแถลงข่าวในอีกชั่วโมงข้างหน้า หัวหน้าก็บอกไปว่าเมื่อวานผมโดนแรงดันระเบิดจนสมองฟั่นเฟือน ปัญญาอ่อน สติไม่ดี... รึอะไรก็ได้ ด่าๆไปเหอะ ผมยอมทั้งนั้นแหละ จะได้ไปทำเคสที่ค้างไว้ต่อเสียที"

    "คิดง่าย! นึกว่าเขาจะยอมปล่อยแกไปทำงานต่อเรอะ เหอะ เขาจะบีบให้ก้มหัวลาออกสิ"

    "ร้ายแรงขนาดนั้น....?"   เกวินกล่าวด้วยน้ำเสียงเหลือเชื่อ นายตำรวจผิวสีลูบเหม่งมันๆของตัวเองวนไปมาอย่างพยายามใช้ความคิดท่ามกลางอารมณ์หงุดหงิด

    "ดีทรอยต์เป็นเมืองที่เกิดการปฏิวัติ แอนดรอยด์ตายกองเป็นภูเขาจากหน่วยงานรัฐ ไม่แปลกที่ประชาชนค่อนข้างเซนสิทีฟ และคำพูดแกในข่าวถ้าเทียบกับมนุษย์มันก็ขู่ฆ่า ผิดกฎหมายชัดๆ สังคมมันเปลี่ยนไปแกก็ต้องปรับตัว แกเป็นตำรวจ มีปืน ถ้าทุกคนเห็นแกเป็นพวกหัวรุนแรง วันดีคืนดีบ้าคลั่งพร้อมยิงกราดหุ่นทุกตัวขึ้นมา เขาจะเอาแกไว้ทำไม..."

    "แต่ผมไม่ยิง ถ้าผมจะยิงผมยิงนานแล้ว!"

    "ผมจำได้ว่าคุณเคยจะยิงผมครั้งนึงที่ห้องเก็บหลักฐาน แต่พอดีว่าถูกผมอัดสลบไปพบพระอินทร์ก่อน..."   คอนเนอร์ฟ้องแทรกขึ้นมาด้วยมาดนิ่งๆ

    "หุบปากไปเลยไอ้กระป๋อง! เรื่องทั้งหมดแม่งเฮงซวยเพราะฉันเริ่มหมดความอดทนกับแกนั่นแหละ!"

     เกวินหันไปแยกเขี้ยวใส่ RK900ที่นั่งอยู่ด้วยเสตามองไปทางอื่น คอนเนอร์เลิกคิ้วถามกลับ

    "เพราะผม ? ผมไปทำอะไรคุณ ?"

    ตำรวจวัยกลางคนหลับตาลง ตั้งสติลดความดันโลหิตที่กำลังขึ้นสูง แล้วยกมือห้ามเจ้าคู่กัดไม่ให้ตีกัน

    "เพลาๆบ้างเหอะเกวิน อย่าหัวรั้นให้มาก...อนาคตแกยังอีกไกล อย่าให้มาพังเพราะความเกลียดชังเลยว่ะ แล้วจะออกสื่อทั้งทีไปแต่งตัวให้ดีกว่านี้ ขอโทษสังคมดีๆที่เผลอพูดงี่เง่าไป บอกนักข่าวว่าปัจจุบันแกมีคู่หูเป็นแอนดรอยด์ ทำงานในเซคชั่นZLหวังช่วยเหลือแอนดรอยด์อย่างจริงใจ ราวๆนี้...พยายามอย่าให้สังคมยื่นเรื่องตรวจสอบสุขภาพจิตพวกเราทั้งหมด เพราะเดี๋ยวสน.จะร้างเอา"

    เจฟฟรี่มอง RK800 หุ่นฝ่ายสืบสวนนักเจรจาของสถานีเขา กับ RK900 ที่ยืนอยู่ข้างกันตรงด้านหลังของนักสืบเกวิน เขาไม่สามารถแยกความต่างได้ แต่ทั้งสองต่างอยู่ในชุดสูทสากลเตรียมพร้อม 

    "เจ้าคอนเนอร์นายนั่งใกล้ฉัน ถ้านักข่าวถาม พูดยังไงก็ได้ไม่ให้กดดันให้คนของเราลาออก ส่วนคอนเนอร์เด็กใหม่ นายไปนั่งประดับอยู่ริมๆ นักข่าวถามอะไรก็ไม่ต้องตอบ พวกนี้มันเขี้ยวลากดิน มีอะไรเดี๋ยวให้เจ้าคอนเนอร์ตอบแทนไป เข้าใจนะ" 

    "ผู้กองครับ ก่อนอื่นผมมีคำถามที่ต้องรู้"   RK800หันไปทางชายที่ใส่เฝือกขาอยู่   "ทำไมคุณถึงเกลียดแอนดรอยด์นักเกวิน"


    ................................................


    ถามว่าเข้าใจไหมว่าต้องทำอะไร ก็เข้าใจอยู่หรอก...

    RK900เหลือบมองเกวินซึ่งกำลังกล่าวขอโทษเป็นระยะ ผู้ชายคนนั้นดูดีขึ้นเมื่อหวีผมเรียบร้อยและอยู่ในชุดเครื่องแบบตำรวจเต็มตัว แต่ติดว่าพวกเขาไม่ได้ทักทายอะไรกันสักประโยค ไม่แม้จะสบตา ตัวตนเหมือนถูกลืมเลือนเช่นรอยจูบที่จะไม่มีการพูดถึงอีกครั้ง 

    เจ้าหน้าที่ฝึกหัดได้แต่คิดขณะนั่งอยู่ร่วมโต๊ะแถลงการณ์ ว่าหากอีกฝ่ายถูกกดดันให้ลาออกไป เขาก็จะไม่ต้องถูกคนลำเอียงมาประเมินผลการทำงาน ช่างเป็นเรื่องดี แต่หัวหน้าคงเสียใจที่นักสืบคนเก่งของกรมจะต้องถูกไล่ออกด้วยเรื่องเหยียดชาติพันธุ์

    "สุดท้าย ทางสถานีตำรวจดีทรอยต์ขอยืนยันว่า เจ้าหน้าที่ของเรายังคงเจตนารมณ์เดิม คือดูแลประชาชนทั้งมนุษย์และแอนดรอยด์อย่างเท่าเทียมกัน ไม่มีการเลือกปฏิบัติหรือคุกคามฝ่ายหนึ่งฝ่ายใดให้เกิดความเสียหายทั้งด้านร่างกายและจิตใจ ขอบคุณครับ"

    ผู้กองฟาวเลอร์กล่าวสรุปอย่างสุภาพหลังแถลงคำขอโทษต่อหน้าสื่อมวลชนภายในห้องประชุม แล้วแอนดรอยด์ซึ่งเป็นโฆษกสาวของสำนักงานก็กล่าวตามหลัง

    "เนื่องจากเหลือเวลาอีกเล็กน้อย หากสื่อมวลชนท่านใดอยากซักถามข้อสงสัย ขอเชิญยกมือเลยค่ะ"

    สิ้นคำอนุญาต หลายต่อหลายแขนของนักข่าวต่างชูขึ้นสูงเพื่อให้ได้รับการเลือก คำถามแล้วคำถามเล่าถูกRK800ตอบผ่านไปด้วยดี คงเพราะมันเป็นเรื่องของแอนดรอยด์ที่ถูกกระทำ คำพูดของเขาจึงน่าเชื่อถือ

    "แมรี่ มาเชล เจ้าหน้าที่จากสิทธิมนุษยชนและแอนดรอยด์ค่ะ คุณแน่ใจได้เหรอคะว่ามนุษย์ท่านนี้คิดว่าแอนดรอยด์เท่าเทียมกันจริง ประชาชนหลายคนมักได้ยินเจ้าหน้าที่ซึ่งเป็นมนุษย์ใช้คำพูดเหยียด ด่าทอ หรือเรียกใช้งานเจ้าหน้าที่แอนดรอยด์โดยไม่สมเหตุสมผลอยู่บ่อยครั้ง คุณอาจเป็นแอนดรอยด์ใจกว้าง ที่ไม่คิดว่ามันเป็นเรื่องเลวร้าย ไม่ทันรู้ว่าการถูกคุกคามเป็นเช่นไร ฉันว่าเพื่อความกระจ่างของสังคม ทางสถานีตำรวจดีทรอยต์ควรเปิดโอกาสให้เกิดการสอบสภาพจิตโดยรวมภายในสถานีด้วย ขอบคุณค่ะ"

    คอนเนอร์เหลือบตามองเกวินที่กำลังมุ่นคิ้วตาขวางมองนักสิทธิอยู่ เขาชักเท้าเตะแข้งอีกฝ่ายให้รีบเปลี่ยนสีหน้าโดยยังคงรอยยิ้มละมุน 

    "ขอบคุณคุณมาเชลสำหรับคำแนะนำ และการเซนเซอร์ชื่อมนุษย์เจ้าปัญหาคนนั้นนะครับ"

    RK800กล่าวติดตลกให้บรรยากาศสดใส เสียงหัวเราะดังครืน

    "ในการทำงานสายอาชีพที่เสี่ยงอันตราย พวกเราต้องอาศัยความวางใจกันสูงมาก การพูดจาเป็นเพียงภายนอก โดยเนื้อหาอาจไม่รุนแรงถึงขั้นนั้น เรื่องการถูกใช้งานก็คล้ายฝากเพื่อนซื้อของล่ะครับ คุณเลือกที่จะทำหรือไม่ก็ได้ จะแอบใส่พริกลงไปในกาแฟยังได้ เอ...นั่นจะทำให้ผมถูกตรวจสอบว่าเหยียดมนุษย์ด้วยไหม ?"

    เขาขยิบตาอย่างขี้เล่น แล้วเสียงหัวเราะก็ดังขึ้นอีกครั้ง บรรยากาศโดยรวมดูผ่อนคลายขึ้น เกวินเหลือบมองหุ่นข้างกาย แม้จะอยากเตะที่อีกฝ่ายแกล้งใส่พริกลงไปในกาแฟจริงดั่งคาด แต่ก็นับถือเรื่องความฉลาดในการคลี่คลายสถานการณ์

    คอนเนอร์รับรู้ได้ถึงบรรยากาศที่ยังไม่นิ่งสนิท ถ้าเขาหยุดพูดในรอบนี้ก็จะมีนักข่าวบางส่วนเตรียมต่อต้าน และพยายามพูดให้เกิดการตรวจสอบขึ้นมาอีกเช่นคำถามก่อนๆ บางทีเขาควรหาหัวข้อที่ประชาชนชื่นชอบ จนมันสามารถเบี่ยงประเด็นนี้ได้ 

    กระนั้นก็คิดไม่ออก กระทั่งผู้หมวดแอนเดอร์สันพยายามเดินอย่างไม่เป็นจุดสนใจ เข้ามาในห้องประชุมและอิงกำแพงหลังห้องเพื่อรับฟังด้วย 

    my rA9...

    เขา - ตัด - ผม - และ - โม - เครา - ใหม่ - แหละ - พวก - เธอว์!!!!!!

    ระหว่างที่แอนดรอยด์หนุ่มกำลังกะพริบตาแอบกดชัตเตอร์รัวอย่างไม่สนว่าเมมจะเต็มหรือไม่ ชายวัยกลางคนที่หล่อมากๆคนนั้นก็ส่งยิ้มน้อยๆให้กำลังใจ พร้อมตั้งมือข้างหนึ่งทักยามยืนกอดอก คอนเนอร์ตะปบอกตัวเองปั๊ป

    System u...unstable

    แอนดรอยด์นักเจรจาเม้มปากใคร่ครวญครู่หนึ่งถึงความเหมาะสมที่จะทำการพูดเบี่ยงประเด็น ความชื่นชอบในสังคมอาจจะโอเคขึ้นอีก 20%

    "ผมดีใจที่มนุษย์เป็นห่วงด้านความปลอดภัยของพวกผม ในฐานะที่ผมเป็นแอนดรอยด์ ผมอยากให้ทุกคนรู้ว่าพวกผมไม่ใช่ชีวิตที่ไร้เดียงสาเหมือนเด็ก ผมรู้หากเกิดการคุกคาม การเหยียดหยาม ผมละเอียดอ่อนขนาดสัมผัสความรักของคนอีกคนได้ ผมมีคนคบหา และสามารถจริงจังในความรู้สึกตัวเองขนาดซื้อแหวนแต่งงานเตรียมไว้ แต่ผมก็ยังมีความประหม่าที่จะพูดเรื่องนี้กับเขา ผมแยกแยะได้เหมือนคนทั่วไป ตอนนี้ผมขาดแค่ความกล้าที่หวังว่าเขาจะมอบให้ผม จูงมือผมให้ได้ออกจากความสัมพันธ์ที่ต้องหลบซ่อนเพื่อนร่วมงานเช่นนี้"

    เสียงทุ้มที่นุ่มนวลสั่นน้อยๆ ดวงตาสีน้ำตาลยังคงจ้องไปยังคนสำคัญ แฮงค์ดูจะเขินแต่ก็ยังยืนยิ้มฟังอยู่ เขาพยักหน้ารับและมันคงจะมีเรื่องราวให้พูดต่ออีกมากหลังจากจบงาน

    "ดังนั้นเชื่อถือความซับซ้อนในอารมณ์ของแอนดรอยด์เถอะครับ ในฐานะเพื่อนร่วมงานที่ใกล้ชิดกับเขา ผมรับประกันว่าแท้จริงนักสืบรี้ดไม่ได้คิดแยกชิ้นส่วนใครจริงอย่างที่พลั้งพูดไป ขอโอกาสให้เขา ผมในตัวแทนแอนดรอยด์ของสถานีดีทรอยต์ ต้องขอโทษเหล่านักข่าวทุกท่านในเหตุการณ์เมื่อช่วงเช้าอีกครั้งครับ"

    เสียงซุบซิบดังขึ้นอย่างน่าแปลกประหลาด จริงอยู่ที่ความรักของแอนดรอยด์และมนุษย์เป็นเรื่องแปลกใหม่ที่น่าพูดถึงหรือทำข่าวราวกับแพนด้าตั้งท้อง แต่มันไม่น่าจะอื้ออึงขนาดนี้

    สื่อมวลชนคนหนึ่งรีบยกมือขึ้น 

    "นิโคล เบเกอร์ จากนิตยสารออฟฟอลั่มค่ะ สรุปว่าคุณแน่ใจว่านักสืบเกวิน รี้ดไม่มีพฤติกรรมเหยียดแอนดรอยด์ เนื่องจากว่าพวกคุณสองคนมีแพลนว่าจะแต่งงานกันใช่ไหมคะ?"   

    "ห๊ะ ?"

    เธอเปิดวิดีโอที่เพิ่งได้ไฟล์มาขึ้นบนอากาศ แม้ไม่ชัดนัก แต่ก็เห็นว่าเกวินและคอนเนอร์กำลังนอนประคองจูบกันอยู่บนพื้นที่ไหนสักแห่ง 

    ผู้คนในห้องประชุมต่างลุกขึ้นปรบมือแสดงความยินดี ท่ามกลางความอลหม่านของนักข่าวบางส่วนที่รีบลุกหนีไปทำข่าว 

    "เดี๋ยวสิเฮ้!"

    เกวินยืนขึ้นอย่างลืมตัว ทว่าขาเจ็บนั้นทำให้เขาลื่นล้มไปนอนกองกับพื้น ส่วนคอนเนอร์ได้แต่อ้าปากค้างอย่างช็อตเซอร์กิต และด้วยความรวดเร็วเป็นของปีศาจ ผู้กองฟาวเลอร์รีบคว้าไมค์ปิดประเด็นทันทีท่ามกลางการแย่งกันยกมือของนักข่าว

    "ที่เหลือเป็นเรื่องของคนสองคนครับ ดังนั้นการแถลงข้อสงสัยกับประชาชนในเรื่องของเจ้าหน้าที่มนุษย์อาจทำอันตรายต่อแอนดรอยด์จึงขอสิ้นสุดลงเพียงเท่านี้ ขอบคุณครับ"



    .........................................


    TBC






Views

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in
kaluarz (@kaluarz)
ทำไมรู้สึกเหมืนเกวินซัมติงกับแฮงค์อ่ะ... หรือคิดมากไปเองแหง่ะๆ
อ่านแล้วต้องเม้นท์อ่ะเรื่องนี้ อ่านรวดเลยครับ 1-7 ขอบอกว่าสนุกกก แต่งดีมากกก รออ่านต่อนะครับบบบ
tomei_tan (@tomei_tan)
@kaluarz เกวินกับหมวดดดดดด ไม่ยู้วววว //กลิ้งหนี ฮึ้บๆ 555555
ดีใจที่ชอบค่าา
Prow'w Americano'o (@fb8672074034668)
ยินดีด้วยค่ะกวิน 555
tomei_tan (@tomei_tan)
@fb8672074034668 จะเป็นฝั่งเป็นฝาเลี้ยววว 55555555
GoldenSpoon (@MoneyTalksC137)
อ้าว กลายเป็นแบบนี้ซะงั้น ไม่รู้จะสงสารหรือขำเกวินก่อนดี 5555
tomei_tan (@tomei_tan)
@MoneyTalksC137 เกวินจะได้เป็นฝั่งเป็นฝาแล้ว ต้องยินดีด้วยยย 5555555555