วนิลาของเจindiiej
ดาวดวงที่ 10 ในร้านกาแฟ

  • Day1

    ดวงตาของคุณเป็นสีดำ แต่มันใสแจ๋วเหมือนบ่อน้ำที่มองลงไปได้ลึกถึงก้นบ่อ -ใสและเป็นประกาย
    แค่เพียงไม่ถึงเสี้ยววินาทีที่ดวงตาของเราสบกัน

    ฉันเผลอ.. และร่วงหล่นลงไปในนั้นDay2

    คุณมีรอยสักสองข้างที่แขน

    ที่ต้นแขนด้านซ้ายเหนือข้อศอกขึ้นมามันเป็นจุดๆเล็กสี่ห้าจุดเชื่อมต่อกันด้วยเส้นตรง

    เป็นรูปหมู่ดาวที่อยู่บนท้องฟ้า หรือ ไม่งั้นคงนำเสนอความสัมพันธ์บางอย่างบนโลกที่ฉันไม่รู้จัก

    ฉันชอบที่แต่และจุดถูกโยงใยเข้าหากันเหมือนความสัมพันธ์แปลกหน้าของเรา

    ไม่ว่ามันจะสื่อถึงอะไร ฉันยังคิดว่าดวงดาวที่เป็นประกายระยิบระยับมันเหมาะสมกับคุณที่สุด




    Day2

    คุณมีรอยสักสองข้างที่แขน
    ที่ต้นแขนด้านซ้ายเหนือข้อศอกขึ้นมามันเป็นจุดๆเล็กสี่ห้าจุดเชื่อมต่อกันด้วยเส้นตรง

     เป็นรูปหมู่ดาวที่อยู่บนท้องฟ้า หรือ ไม่งั้นคงนำเสนอความสัมพันธ์บางอย่างบนโลกที่ฉันไม่รู้จัก

    ฉันชอบที่แต่และจุดถูกโยงใยเข้าหากันเหมือนความสัมพันธ์แปลกหน้าของเรา


    ไม่ว่ามันจะสื่อถึงอะไร ฉันยังคิดว่าดวงดาวที่เป็นประกายระยิบระยับมันเหมาะสมกับคุณที่สุด 





    Day3

    คุณนั่งอยู่ตรงนั้น กำลังมีความสุขกับแซนวิสโฮมเมดในมือ เปิดเผยจิตวิญญาณที่สนุกสนานกับแสงแดดสว่าง และ ศึกษาฝูงชนที่เดินผ่านไปมาตรงหน้าด้วยดวงตาสีเข้มอบอุ่น

    ฉันอยู่ตรงนั้น ในผู้คนมากมายที่เดินผ่านไปมา

    กำลังจะเดินเข้าในร้านกาแฟร้านเดิม แต่ฉันหยุดนิ่ง

    ดวงตาสายน้ำของคุณทำให้ฉันอยากเข้าไปสู่โลกแห่งความสงบและคอยเฝ้ามองอย่างเงียบๆ

    มันเป็นแค่วูบเดียวที่คุณหันมามอง

     ใบหน้าเปลือยเปล่าของฉัน ผมที่ยังไม่ได้สระ แฟชั่นที่ไม่ได้ความคุณมองผ่าน เหมือนกับที่มองคนอื่นๆฉันก็แค่ก็คนแปลกหน้าที่โผล่ขึ้นมาในฉากยามบ่ายของชีวิตคุณ

    ก่อนจะหายไปภายในวินาทีเดียวกัน




    Day4

    ในวันที่ฉันเข้ามาในร้านกาแฟด้วยความรู้สึกเหนื่อยล้าจากความวุ่นวายในชีิวิต

    ฉันจะเดินไปสั่งกาแฟดำ พวกเราแลกยิ้มกันฉันยื่นกระดาษแผ่นเล็กๆให้

    และคุณก็ให้ดวงดาวมาเป็นกำลังใจ




    Day5

    ในบางครั้งความว่างเปล่าของจักรวาลทำให้ฉันหวาดกลัว

    คุณกำลังเก็บถ้วยกาแฟเปล่าจากโต๊ะไม้กลมๆข้างๆระยะห่างของเราทางฟิสิกส์คือประมาณ ครึ่งเมตร แต่ในความจริงมันคือครึ่งจักรวาลในความเวิ้งว้างที่กว้างใหญ่นั้น ฉันกลัวว่าสักวันเราจะต้องพลัดหลงกันไปอีกครั้ง




    Day6

    ร้านกาแฟปิดตอนสองทุ่ม

    ตอนที่เข็มนาฬิกาบอกว่าเป็นว่า หนึ่งทุ่มสี่สิบห้า ประโยคหนึ่งจากหนังสีโทนแดงม่วงเกี่ยวกับฝนดาวตกดังขึ้นในหัว‘ฉันไม่สมควรที่จะอยู่ในจักรวาลที่สุดท้ายแล้วเราไม่ได้เคียงคู่กัน’เป็นตอนเดียวกันที่คุณเดินมาบอกว่า ‘Sorry we are closed.’




    Day7

    กาแฟดำที่คุณชงหวานกว่าช็อกโกแลตร้อนอากาศในร้านกาแฟเย็นสบายเกินกว่าจะเป็นฤดูร้อนเมษายน คือ ธันวาคมของฉัน
    คุณเหมือนของขวัญวันคริสมาสต์และตอนนี้ฉันอยากเพิ่มคุณลงไปใน New year’s resolutionsDay8

    คุณชงกาแฟอร่อย ฉันว่าเราคงเป็นคู่รักที่เพอร์เฟค
    เพ้อเจ้อรึเปล่า ?
    แต่ฉันว่ามันเป็นเหตุผลที่ลงตัวDay9

    ‘So, it’s $2.50 please.’
    คุณพูดคำนั้นออกมา ฉันสะดุ้งจ่ายเงิน คุณรับมัน ฉันรีบบอกว่าไม่เอาใบเสร็จ
    ดวงตาของคุณเคลื่อนไปสนใจเครื่องทำกาแฟที่อยู่ด้านหลังเคาน์เตอร์
    ฉันพยายามอ่านข้อความที่สักอยู่ที่แขนข้างขวา

     แต่สุดท้ายก็ได้แต่เฝ้ามองหมู่ดาวบนแขนซ้ายของคุณ





    Day 10

    คุณมักจะทำงานในกะบ่าย
    และฉันก็นั่งรอจนกว่าคุณจะมาก่อนเดินไปสั่งกาแฟถ้วยโปรดวันนี้ฉันไม่ได้จ่ายเงิน
    แต่ยื่นบัตรสะสมดาวไปให้ ครบสิบดวงแล้วจะได้รับเครื่องดื่มฟรีตามที่เขียนไว้หลังบัตร‘Oh you get a free drink.’ คุณว่าพร้อมยิ้มกว้าง ดวงตาคู่เดิมเป็นประกาย เก็บบัตรสะสมแต้มนั้นไป ท่าทางกระตือรื้อร้นระหว่างที่รอฉันกวาดตามองเมนูที่เขียนอยู่บนแผ่นป้ายสีน้ำเงินข้างหลังคุณ

    ‘You can get whatever you want.’คุณพูดราวกับอ่านความลังเลใจของฉันออก

    ปกติฉันดื่มแต่กาแฟดำไม่ใส่นม

    แต่วันนี้ฉันเริ่มเบื่อรสชาดขมๆของชีวิต

    ‘Can I get a large hazelnut frappuccino with an extra shot, coconut milk, extra whipping cream and your name on top please ?’

    ไม่รู้ว่ากาแฟแก้วนั้นมีกี่แคลอรี่

    แต่ข้างแก้วมีตัวเลข 11 หลักขึ้นต้นด้วยศูนย์ เขียนไว้เหมือนเป็นฉลาก

    กาแฟแก้วนี้คงอ้วนน่าดู เพราะหัวใจฉันยังพองตัวไม่หยุดเลย

Views

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in