DOI 1001 ปลายดอยศึกษาSAILOM
EVENING IS HAPPY, EVENING IS HAPPY II -#4.5
  • "หลังสอนของครูอาสาสองคน   เรามาเดินเล่นกันเถอะ"
    EVENING IS HAPPY, EVENING IS HAPPY II

    หลังจากที่ให้งานเด็กๆแล้ว  เราก็เลือกที่จะไปเดินเยี่ยมชมโครงการหลวงฯ ที่อยู่ใกล้ๆบ้านห้วยแห้งแห่งนี้ครับ   เป็นการเก็บความทรงจำที่ดีอีกอย่างหนึ่งที่มากกว่าการสอน  โดยเราจะใช้เวลาเรื่อยเปื่อยที่นี่สัก 30 นาที และไปหาเด็กๆเพื่อดูงานของเด็กๆว่าทำไปถึงไหนแล้วนั่นเองครับ และก็ปล่อยกลับบ้านเลย

    ส่วนนี่ก็คือภาพที่เราเก็บมาได้ระหว่างเที่ยวชมโครงการหลวงครับ














    โครงการขยายผลโครงการหลวง

    เป็นส่วนงานที่รับผิดชอบในการทดลองและพัฒนารายได้ชุมชน  โดยที่โครงการจะเน้น
    การสนับสนุนให้ชาวชุมชนปลูกกาแฟพันธุ์อาราบิก้าครับ  โดยจะร่วมมือกับ กศน.
    ในการให้ความรู้ชาวบ้าน และ นำกล้าแกแฟฯ เข้ามาปลูกในพื้นที่ครับ
    ซึ่งมีอยู่ 3 ส่วนหลักๆก็คือ
    -  เล้าหมู   สวนชมพู่  
    -  โรงคัดแยกเมล็ดกาแฟและศูนย์รับซื้อเมล็ดกาแฟ
    -  แปลงเพาะกล้ากาแฟ




  • ไปเดินเล่นกันเถอะ

    หลังจากที่ไปแวะชมโครงการหลวงมาพอหนำใจแล้ว  เราคงต้องเดินกลับมาที่โรงเรียนที่อยู่ไม่ไกลจากที่นี่นัก  และเราก็รู้ว่าคุณครูเริ่มปล่อยเด็กๆแล้วสินะ  เพราะมีเด็กถือกล่องนมออกมาให้เราเห็นแล้ว  และเวลามันก็ประมาณ 16.00 แล้วด้วย
    แน่ก้เป็นตามนั้นเด็กๆทุกคนทำงานของตัวเองเสร็จเรียบร้อยแล้ว และกลับมาที่ห้องเรียนหลักแล้ว เพราะตอนนี้ครูต้นและครูพริ้ว ก็ได้ทำการแจกชุดที่ใช้สำหรับถ่ายภาพเด็กๆ เป็นชุดเครื่องแบบเด็กนร.ในสังกัด กศน. นั่นแหละครับ  สวยน่ารักมาก

    และเมื่อแจกขนม นม และชุดเสร็จแล้วเราเองก็ขอตัวไปเดินเล่นกันตามที่พี่สุ่นสัญญากันตั้งแต่เมื่อวานแล้วครับ   โดยเราเน้นเดินกันทั้งสองพื้นที่ เพราะเรารู้ข่าวว่า ข้างหน้านี้มีหมู่บ้านอีก 2 หมู่บ้านก็คือ บ้านผาผึ้งและบ้านอูแจะครับ ทั้งสองหมู่บ้านห่างจากบ้านห้วยแห้งเป็นระยะทาง 4 กิโลเมตรเท่ากันครับ

    ในวันนี้เราเลือกเดินไปทางที่เป็นทางไปหมู่บ้านอูแจะครับ



    ภาพนี้น่าจะเป้นที่ยืนยันได้ว่าเราอยู่ห่างจากน้องๆและจุดที่มีสัญญาณโทรศัพท์มากเพียงใดเห็นแปลงผักเป็นเส้นๆด้านบนไหมครับ เรายืนซูมน้องๆจากจุดนั้นแหละ











    อูแจะที่ไม่ถึงอูแจะ

    เรารู้แล้วว่ามันเดินข้ามเขาไปแล้วรู้สึกว่าพอเลยพอกันทีไม่ไปแล้วอูแจะเนี่ย   เหนื่อยเราจึงเดินไปจนหมดเขาลูกที่สูงที่สุดที่เราเห็นจากจุดที่มีสัญญาณโทรศัพท์ ขึ้นไป  เพื่อดูพระอาทิตย์ตกที่นั่นแล้วพบว่ามันไม่หมดและยังมีเขาอีกลูกรออยู่ข้างหน้า   เราสองคนมองหน้ากันทันทีทันใด สบตากันอย่างมีเลศนัย
    ด้วยสื่อความหมายว่า   "ป่ะ...  เดินกลับกันเถอะ"
    โดยเราเลือกที่จะไปนั่งชมวิวกันที่อีกจุดหนึ่งแทนนั่นก็คือ    จุดที่ผมชี้เป้าตั้งแต่เมื่อวานนั่นแหละครับ

    จุดที่เราเจอสัญญาณโทรศัพท์เมื่อวานและเช็คกันแล้วว่า 1-2-คอล ใช้ไม่ได้ที่พื้นที่นี้ยกเว้น ทรู

    ท้องฟ้าฝั่งตะวันออกหรีือเหนือก็ไม่รู้  รู้แค่มันตรงข้ามกับดวงอาทิตย์ที่ตกอยู่ในตอนนี้
    มุมกล้องถ่ายย้อนแสงไปยังทิศที่เป็นฝั่งตะวันตก
    ท้องฟ้าฝั่งทิศเหนือ และเป็นเส้นทางที่จะไปบ้านผาผึ้งในโอกาศหน้า

    ท้องฟ้าฝั่งทิศใต้ แหละนะ มีเมฆสวยที่น่าถ่ายรูปด้วย จนต้องเก็บไว้



  • จุดชมวิว

    และก็มาถึงจุดชมวิว  ที่มีแสงแดดอุ่นๆ และ สายลมเย็นที่พัดผ่าน


    ตรงจุดซ้ายล่างจะเป็นที่ตั้งหมู่บ้านผาผึ้ง














    เราถ่ายรูปกันนานมาก ถ่ายกันจนแสงหมดอ่ะ


    ด้านทิศใต้แสงสีทองเกิดขึ้นมาให้เห็นแล้ว...





  • เรากลับมาก็ค่ำและแสงหมดมืดแล้วพอดีครับ นี่คือเสยกล้องแล้วแสงเข้ามาที่กล้องมากขึ้นทำให้มีความสว่างอยู่นะครับ จริงๆก็เริ่มมืดจนไม่เห็นทางแล้ว

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in