บทกวีไม่มีแพนด้า3Orraphansilp
ได้รักจึงรับได้
  • เมื่อได้รักจึงรับได้ในทุกอย่าง

    อาจมีเรื่องบาดหมางแค่วางปล่อย

    อาจบางวันชะเง้อคอนั่งรอคอย

    อาจใจน้อยเพียงแป๊บเดียวเดี๋ยวก็ยิ้ม

     

    เมื่อได้รักจึงห่วงใยในทุกเรื่อง

    สารพัดสิ่งสิ้นเปลืองกลัวไม่อิ่ม

    ยุงไต่ตอมยามนอนหลับตาพริ้ม

    ดึงผ้านุ่มห่มเนื้อนิ่มกระหยิ่มใจ

     

    เมื่อได้รักจึงอยากรักถึงที่สุด

    ตราบความรักของมนุษย์จะหยุดได้

    ตราบชีวิตจะสูญหายสลายไป

    ตราบตัวเจ้าห้ามไว้มิให้รัก

     

    เมื่อได้รักจึงรักได้ในทุกสิ่ง

    จะเป็นหญิงเป็นชายให้มีศักดิ์

    เป็นคนดีแม่ยิ่งรื่นชื่นใจนัก

    สมภาคภูมิที่ฟูมฟักมาแต่น้อย

     

     

    เมื่อได้รักจึงขอรักเพียงแค่นี้

    ถึงเจ้ามีให้แม่แค่นิดหน่อย

    ก็ดีใจล้นเหลือแล้วเนื้อกลอย

    “กลับมากอดแม่ค่อยค่อยยังคอยนะ”

     

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in