Me and My WhaleButterr Noey
I whale leave out all the rest
  • อย่ากลัวไปเลย
    ฉันยอมรับความพ่ายแพ้
    ฉันอาจจะเข้มแข็งต่อหน้า
    แต่ไม่ได้เข้มแข็งตลอดไปหรอก
    ฉันไม่เคยเป็นคนที่เพอร์เฟค
    แต่นั่นก็รวมถึงเธอด้วยเหมือนกัน

    ไม่ใช่การ overdose ครั้งแรก 
    และก็คิดว่าคงไม่ใช่ครั้งสุดท้าย 
    ฉันรู้ว่ายานอนหลับ 30 เม็ด 
    และยาแก้แพ้ต่าง ๆ อีก 10 เม็ดในมือ 
    ไม่ทำให้ฉันตาย 
    ที่จริงแล้วหลังจากไปนอนโรงพยาบาล
    มา 1 เดือนในแผนกผู้ป่วยจิตเวช
    ฉันก็ไม่เคยคิดเรื่องตายอีกเลย

    ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไหร่ที่รอยยิ้มหายไป 
    ตอนที่โดนความเศร้ากัดกิน
    หรือจะเป็นตอนที่โดนความผิดหวังกลืนกิน 

    หลายครั้งที่เดินไปอยู่ตรงหน้าผา 
    ตัดสินใจมองลงไปและคิดว่านี่คือที่ ๆ อยากอยู่ 
    และก็เป็นอีกหลายครั้งที่มีคนช่วยเอาไว้ 
    เป็นเชือกที่คอยดึงรั้งให้อยู่ต่อไป 
    เชือกที่คิดว่าไม่มีวันขาด
    เชือกที่มีความหนามากขึ้น 
    แปรผันตรงกับจำนวนคนที่เดินเข้ามาในชีวิต 
    แล้วเชือกก็บางลง
    แปรผันตรงกับจำนวนคนที่เดินออกไปในชีวิต 

    เชือกที่ช่วยดึงฉันเอาไว้แข็งแรงเหลือเกิน 
    จนทำให้หลายครั้ง ฉันเลิกล้มความพยายามที่จะก้าวลงไป
    แต่เมื่อความทุกข์มันมีมากเกินไป
    เชือกเหล่านั้นก็กลายเป็นเส้นด้ายเส้นหนึ่งเท่านั้นเอง

    ก้นเหวคงมืดมิด
    แต่ดูสงบกว่าบนดินมากมาย 

    วันนั้นเป็นวันที่ฉันรู้สึกได้ว่ามันหม่นหมองกว่าวันอื่น 
    ฉันนั่งอยู่ในห้องเพียงคนเดียว 
    รู้สึกเจ็บแปลบที่หัวใจ เหมือนมีคนเอามีดมากรีดลงไป
    ความรู้สึกเหงาเปลี่ยวที่เลวร้าย 
    การกระทำแย่ ๆ ของตัวเอง
    ในอดีตที่ไม่อาจหวนกลับไปแก้ไข 
    ความเจ็บทางกาย แลกความเจ็บทางใจ 
    มันเคยใช้ได้ผล และฉันหวังว่ามันจะผลอีกครั้ง 

    ใบมีดคัตเตอร์คมกริบกรีดลงไปในเนื้อ 
    เลือดสีแดง ราวดอกกุหลาบผลิบาน 
    เลือดไม่ได้ไหลออกมาเป็นทางอย่างที่ทุกคนดูในหนัง 
    แต่มันค่อย ๆ ซึม และแข็งตัวอยู่ที่รอยกรีด 
    ความเจ็บครั้งนี้ไม่ได้ทำให้แผลในใจทุเลาลงเลย

    ตอนนี้มีทางเลือกสองทาง 
    ไม่ตาย ก็ต้องนอน 

    ฉันคว้ายานอนหลับ 
    ที่หมอให้ทานเพียงแค่ 3 เม็ดต่อคืน
    ฉันฉีกแผงยาอย่างใจเย็นได้ราว ๆ 30 เม็ด 
    พร้อมยาแก้แพ้ที่หยิบติดมือมาตอนลงไปซื้ออะไรกินที่เซเว่น 
    ฉันกินยานอนหลับ 30 เม็ด พร้อมกับยาแก้แพ้อีก 10 เม็ด 
    ตามด้วยการกระดกเครื่องดื่มแอลกอฮอล์เข้าไปอีก 
    เพราะก่อนที่คิดว่าจะทำ ก็ได้ทำการรีเสิร์ชมาอย่างดี 
    ว่าการผสมเครื่องดื่มแอลกอฮอล์เข้าไป จะเพิ่มภาวะเป็นพิษได้ 
    ฉันกำลังพยายามเล่นเกม Russian roulette กับยมบาลอยู่ 

    เมื่อวาระสุดท้ายของฉันมาถึง
    ช่วยลืมความผิดพลาดที่ฉันเคยทำทิ้งไปทั้งหมดด้วยนะ
    ช่วยทำให้ฉันได้หลงเหลือเอาไว้
    ซึ่งเหตุผลที่ทำให้ใครคิดถึงบ้าง
    และอย่าโกรธฉันเลยนะ
    เมื่อเธอรู้สึกว่างเปล่าเมื่อไหร่
    จดจำฉันเอาไว้ในความทรงจำเธอนะ
    ปล่อยวางทุกอย่างไปซะ
    ปล่อยให้ทุกๆอย่างเป็นไปอย่างนั้น

    ที่จริงก็ไม่ได้อยากตาย 
    แค่อยากนอนพักยาว ๆ 
    แค่อยากหยุดเรื่องเศร้าในใจ 
    แต่ถ้าจะตายจริง ๆ 
    ฉันก็รู้สึกดีมากกว่าการตื่นขึ้นมาอยู่ดี 

    ฉันเหนื่อยเหลือเกิน
    กับชีวิตที่ผ่านมา
    ฉันพยายามอย่างดีที่สุดแล้วนะ 
    ที่จะเป็นลูกที่ดีของพ่อแม่ 
    เป็นพี่ที่ดีของน้อง 
    เป็นศิษย์ที่ดีของครู 
    เป็นเพื่อนที่ดีของเพื่อน
    เป็นคนที่ดีของสังคม 

    - เป็นอะไรทำไมไม่พูด...
    - ทำไมไม่พูดกับแม่เลย...

    ฉันพูดแล้ว แต่ไม่มีใครได้ยิน 
    การตอบกลับที่ไม่ได้ช่วยอะไร 
    "อย่าคิดมากดิ"
    มันทำให้ฉันเลือกที่จะไม่พูด 
    พูดไปก็ไม่มีใครเข้าใจ 
    ไม่พูด แต่ก็ไม่ใช่ว่าจะไม่แสดงออก

    ถ้าลองมาเป็นฉัน เธอจะยิ้มได้ต่อหน้าคนอื่นแม้ในใจหดหู่ 
    ถ้าลองมาเป็นฉัน เธอจะหัวเราะได้แม้ในใจด้านชา 
    ถ้าลองมาเป็นฉัน เธอจะไม่เศร้าหมองแต่บางวันเธอจะฉุนเฉียว 
    ถ้าลองมาเป็นฉัน เธอจะรู้สึกว่าโลกหันหลังให้กับเธอ 
    ถ้าลองมาเป็นฉัน เธอจะรู้สึกว่าไม่มีใครรักเธอ แม้แต่ตัวเธอเอง 
    ถ้าลองมาเป็นฉัน เธอจะภาวนาขอให้วันพรุ่งนี้ไม่ตื่นขึ้นมาอีก 

    ฉันตายในความคิดตัวเองหลายรอบแล้ว...
    ตัดภาพมาที่ความเป็นจริง 
    นี่คือการพยายามฆ่าตัวตายที่นับครั้งไม่ถ้วนของฉัน 
    แต่ฉันก็ยังไม่ไปไหน ยังหายใจอยู่...

    ใครหลายคนบอกว่านี่คือการ "คิดสั้น" 
    แต่ฉันคิดว่าคำนี้มันดูถูกเหยียดหยามใจกันมาก ๆ 
    เธอไม่มีทางรู้ว่าฉันคิดเรื่องนี้มานานแค่ไหน

    ทำไมไม่คิดถึงคนที่อยู่ข้างหลัง
    ทำไมไม่เห็นความพยายามของแม่ 
    ทำไมเห็นแก่ตัวแบบนี้ 

    เธอลืมความจริงเกี่ยวกับตัวฉันที่ว่า 
    ฉันรักคนอื่นมาตลอด 
    ฉันทำเพื่อคนอื่นมาทั้งชีวิต 
    ทางเลือกในชีวิตที่ฉันต้องตัดสินใจด้วยตัวฉันเอง
    มีกี่ครั้งกันที่มันเป็นการตัดสินของฉันอย่างแท้จริง
    แล้วการที่ฉันจะหันกลับมารักตัวเองเป็นครั้งสุดท้าย
    ฉันผิดตรงไหน 

    ตอนจะเกิดไม่ให้เลือกเกิด 
    ตอนอยากตายก็ไม่ตามใจกันอีก 
    ใจร้ายจังเลยนะโลกใบนี้
    ไม่เป็นไรเพราะเราก็จะใจร้ายเหมือนกัน... 






Views

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in