เล่าไปเรื่อยprimprims3.9
ความเศร้า เรื่องเล่า น้ำรสขม และ วันพรุ่งนี้
  • ควันสีขาวลอยกระจายอยู่ทั่วบริเวณ
    กลิ่นเหม็นๆพวกนี้ไม่น่าจรรโลงจมูกเลยซักนิด
    เสียงดนตรีแผ่วเบา ดังแซรกอยู่เบื้องล่างบทสนทนา

    ความเศร้าทำให้ฉันมาที่นี่

    'ฉันเองนั่งอย่างเดียวดาย
    โชคดีหน่อยที่มีชายหนุ่มแปลกหน้ายืนทำนู่นนี่นั่นอยู่ใกล้ๆ

    ฉันถือแก้วอยู่ในมือ
    น้ำในแก้วเปลี่ยนจากรสฝาดๆเป็นรสจืดชืด
    แต่ฉันไม่สนใจมันหรอก
    ฉันกำลังดำดิ่งสู่ช่วงชีวิตหนหลัง

    ณ ที่แห่งนี้ผู้คนมากมายมาเพื่อใช้ความคิด
    เสียงดนตรี ควันบุหรี่ และน้ำรสขมพวกนี้แหละ
    คือปัจจัยที่ดีในการใช้ความคิด
    ที่นี้ยังเป็นที่ที่รวบรวมอารมณ์ของผู้คนได้หลากหลายที่สุด
    รัก โลภ โกรธ หลง มีความสุข ท้อแท้ หมดหวัง ตังไม่มี ตังมีเหลือ

    'หาได้ทั้งหมดจากที่นี่

    ถ้านั่งนิ่งๆแล้วฟังเสียงผู้คนคุณอาจจะได้ยินคำว่า

    "ฉันโดนแฟนทิ้ง"
    "ฉันกำลังจะแต่งงาน"

    "ฉันพึ่งได้โบนัสก้อนโต เฉยมาฉลอง"
    "ฉันกำลังจะตกงาน"

    หรืออะไรก็แล้วแต่มากมายไปหมด

    บางครั้งการมาที่ที่เต็มไปด้วยกลิ่นควัน และน้ำรสขมพวกนี้
    ก็ทำให้ฉันเข้าในชีวิตมากขึ้นนิดหน่อย

    ในขณะที่ฉันกำลังเศร้า หลายๆคนก็กำลังเศร้าเช่นกัน
    นั้นหมายถึง ฉันยังมีเพื่อนอีกหลายคนที่เป็นเหมือนฉัน

    และเช่นกันอีกไม่กี่วันฉันก็อาจกำลังมีความสุขเหมือนคนที่กำลังจะแต่งงานและคนที่พึ่งได้โบนัสพวกนั้น
    เหมือนกับเช้าวันรุ่งขึ้นที่ฉันลุกขึ้นไปทำงาน โดยไม่รู้สึกๆถึงรสขมๆของสิ่งที่ฉันดื่มไปในคืนนี้


Views

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in