เป็นคนขี้ลืมบ่อยyllwme
สิ่งที่เกิดขึ้นหลังจากการคิดบวก
  • ชาจะเล่าอะไรให้ฟัง

    - 1 -
    เดือนก่อนเริ่มทำโปรเจ็คที่สองของวิชาสตูภาค
    ขอบันทึกสั้นๆ ว่าเต็มไปด้วยความเครียด กดดัน ไม่อยากทำ อยากลาออก โกรธคนรอบข้างที่ไม่ให้กำลังใจแล้วยังซ้ำเติม ทุกๆ การตรวจแบบสองครั้งต่อหนึ่งวีคทำให้ใจพังลงไปซ้ำๆ มากมายจนหนักสุดคือคิดฆ่าตัวตาย คิดซ้ำๆ คิดจนตอนนี้นั่งย้อนกลับไปคิดแล้วรู้เลยว่าความคิดคนเรามันน่ากลัวมาก

    แต่ตอนนั้นมันก็อยากทำแบบนั้นจริงๆ นั่นแหละ

    ไม่เคยเห็นด้วยที่มาติการใช้ชีวิตของคนอื่นว่าแค่นี้ยังท้อ โตไปจะทำอะไรได้
    ทำแค่นี้ก็บ่นเหนื่อย คิดสั้นโตไปเจออะไรมากกว่านี้อีก

    ชาไม่ชอบความคิดนี้
    ทุกช่วงชีวิตมันต้องมีความท้อเกิดขึ้นมา ในช่วงเวลานั้น เราเจอหนักสุดๆ คือเรื่องนั้น เราเกือบทนไม่ได้ตอนอายุเท่านั้น มันไม่ควรเปรียบถึงอนาคต หรือเปรียบถึงเรื่องที่ผ่านมาแล้วเลย

    ย้อนกลังไปตอนโปรเจ็คที่สองอีก นอกจากที่ใจจะคิดไปเองว่าคนรอบข้างมากดดันแล้ว ชายังกดดันตัวเองเพิ่มอีก คิดลบ คิดย้อนเรื่องเก่าว่าทำไมไม่ขยัน ไม่ทำแบบนี้ๆ อนาคตจะเป็นยังไง โดนล้มแบบอีกแน่ๆ โดนด่าอีกแน่ๆ เรีัยกได้ว่าเป็นหนึ่งเดือนที่มีแต่ตะกอน negative เต็มสมองไปหมด

    แต่สุดท้ายพอจบโปรเจ็ค ฟ้าวันใหม่ก็เริ่มต้น ชีวิตก็เดินไปข้างหน้า
    มันก็จบแค่ตอนนั้นแล้ว

    ชาก็ไม่รู้แล้วว่าจะคิดหนักไปอีกทำไม

    - 2 -
    ก่อนเริ่มโปรเจ็คที่สาม ชาตัดสินใจกับตัวเองในวันนึงที่หนาวสุดในรอบปี (และมีวันเดียว) ว่า จะคิดบวก จะไม่เอาอะไรที่ไม่เป็นประโยชน์ต่อใจมาคิด ถ้าคิดลบแล้วใจฟูก็ว่าไปอย่าง อะไรที่ทำให้ใจพังจะหยุดแล้ว

    ผลสรุปเกิดขึ้นเร็วมากในสองวันที่แล้ว เป็นการตรวจแบบครั้งที่สองต่อการตรวจแบบประมาณแปดครั้ง ชาพรีเซ้นแบบไม่รู้เรื่องนะ เพราะนอนไปห้าชั่วโมงแบบไม่ได้ยินเสียงนาฬิกาปลุก แบบที่ชานอนแล้วเต็มไปด้วยความกังวลว่าจะทำงานทันไหม โอ้โห พอตื่นมาตีสี่รู้เลยว่าชิบหายแน่แล้ว

    แต่ตอนนั้นแปลกใจตัวเองมากที่ไม่คิดลบเท่าไหร่เลยว่าจะไม่ทันๆ ใจนิ่งกว่าปกติ จนสุดท้ายก็มีงานส่งครบ ข้อเสียคือพูดไม่รู้เรื่องเพราะไม่ได้เตรียมการพรีเซ้น แต่เพราะได้ครูที่ปรึกษางานดีมาก ดีเหมือนพ่อ อาจารย์พยายามทำความเข้าใจชา แม้จะขมวดคิ้วเป็นรีแอคชั่นต่อคำพูดชา หรือถามชาซ้ำหลายครั้ง แต่สุดท้ายครูก็เข้าใจงาน (มั้ง ใช่ไหมๆๆ) แล้วดันแบบเราไปต่อข้างหน้า

    วินาทีวันนั้นคือสุขใจมากๆ เกิดมาไม่เคยรู้สึกดีแบบนั้นมาก่อนต่อการตรวจแบบ
    แก้เยอะ แก้งานเยอะ แต่รู้ว่าไอเดียนี้มันไปต่อได้ให้เป็นคอนเซ็ปต์ใหญ่นี่ก็ดีใจแล้ว

    วันต่อมาอาจารย์ให้คอลลาจบรรยากาศที่จะเกิดขึ้นในงานเรา
    เราส่งไปตอนสามทุ่ม แล้วดูคลิป nct อยู่ อัดหน้าจอมือถือด้วยเพราะจะหวีดลงโซเชียล
    ผลปรากฎว่าระหว่างอัดแจ้งเตือนไลน์จากอาจารย์เด้งมาว่า

    "น่าสนใจ"

    คุณ ชายิ้ม มือสั่น มากมายมากๆ ความรู้สึกตอนนั้น
    สำหรับคนเรียนออกแบบ แค่คำชมเล็กๆ มันก็ทำให้มีใจ มีไฟไปต่อแล้วนะ

    เหลือแค่ชาว่าต้องขยันกว่านี้
    ตัดสินใจเร็วๆ กว่านี้และเด็ดขาด อย่าลังเล
    คิดภาพสามมิติให้ชัดกว่านี้
    เอาใจใส่ลงไปในงานออกแบบ

    เพราะอาจารย์บอกว่า "ผมใช้เวลา 10 นาทีเลยนะในการนึก" โธ่ เสียใจเล็กๆ (ฮา)

    มันเหมือนเป็นบันทึกเรื่องดีๆ เกี่ยวกับเราต่อคณะนี้ในรอบสองปีมากกว่า

    แต่สรุปได้ว่า คนรอบข้างและการคิดบวก มีผลต่อจิตใจคนจริงๆ นะ
    มาให้กำลังใจกันดีกว่าไหม
    ถ้าเห็นใครซึมเศร้า บอกเขาสู้ๆ ดีกว่าติเพิ่มนะ tt.


    11 พฤศจิกายน 2560
    1:35 p.m.

    yllwme-

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in
xundae (@xundae)
พยายามเข้านะ :)
yllwme (@yllwme)
@xundae \ vv vv vv / :-)