Story Bingukkomugugu
Good boy


  • อาจาร์ย

           
                     เสียงจากนักศึกษาที่เขาเรียกมาพบในพักกลางวันพร้อมเล่มรายงานในมือที่ควรจะส่งในคาบเรียนเมื่อเช้า เจ้าตัววางมันลงบนโต๊ะก่อนจะขยับไปยืนตำแหน่งเดิม

    มันเลยเวลาส่งแล้วนะฮยอนบิน
    ผมโดนแกล้ง

                     คำตอบจากปากอีกคนเรียกคิ้วยงกุกให้เลิกขึ้นเล็กน้อยก่อนจะละความสนใจจากกองงานตรงหน้า ขาเรียวยกขึ้นมาไขว้ค่อยหยิบเล่มรายงานมาตรวจ เนื้อหาภายในบ่งบอกชัดเจนว่าเจ้าของตั้งใจทำมาส่งตนจริงๆ แต่คำถามคือ ใครที่กล้ามาแกล้งเด็กดีของเขากัน?

    อาจาร์ยให้คะแนนปกติแต่ต้องโดนหักเรื่องส่งช้านะ
    แต่..
    ไม่มีแต่
    ครับ

                     ฮยอนบินโค้งขอบคุณก่อนจะขอตัวไปทานข้าวกับเพื่อนในกลุ่มที่ยืนรออยู่ด้านนอก เวลาเรียนมักผ่านไปช้าแต่ไม่ใช่เรื่องน่าเบื่อเท่าไรนักสำหรับเด็กตั้งใจเรียนอย่างเขา โดยเฉพาะวิชาที่สอนโดยคิมยงกุก วันนี้อาจาร์ยขอสอนอีกคาบนอกเหนือในตารางเรียนเนื่องจากอาทิตย์หน้าต้องบินกลับจีนเพราะต้องไปงานแต่งน้องสาว

    อาจาร์ยยงกุกหุ่นโคตรดีเลยว่ะ
    เออ มึงดูขาดิ


                     เสียงพูดคุยของเพื่อนร่วมชั้นดึงความสนใจฮยอนบินได้เพียงชั่วครู่เท่านั้น เพราะหลังจากเสียงหวานเริ่มเอ่ยให้เปลี่ยนหน้าเพื่อเริ่มเนื้อหาต่อไป มือหนาขยับแว่นที่ใกล้ตกให้ขึ้นมาอยู่ตำแหน่งเดิมรวมถึงคิ้วที่ขมวดเข้าหากันเบาๆด้วย

                     คลาสเรียนเลิกเกือบหกโมงเย็น นับว่าเป็นโชคดีที่ไม่ลากยาวจนถึงสองทุ่มอย่างที่ตกลงกันไว้ตอนแรก ทุกคนโค้งหัวบอกลาอาจาร์ยที่ยืนเก็บของอยู่หน้าชั้น ฮยอนบินปฏิเสธดงฮันที่จะไปหาอะไรกินด้วยกันตอนเย็น โดยอ้างว่าอยากให้เพื่อนได้มีเวลากับแฟนเจ้าตัวบ้าง

    แต่ไม่หรอก
    เขามีเรื่องจะต้องจัดการต่างหาก


                     หลังจากทุกคนออกไปหมดแล้ว ขายาวก็ก้าวลงไปยังด้านหน้าที่มีกระดานอันใหญ่ๆติดไว้ ดูเหมือนอาจาร์ยเองก็คงคิดเหมือนกับเขา ถึงได้เก็บของช้าขนาดนี้ทั้งที่มันไม่ได้เยอะเท่าไร

    กลับบ้านกันครับ
    อือ

                     เพราะมีรถส่วนตัวจึงใช้เวลาไม่นานนักในการกลับมายังคอนโด ยงกุกจัดการเปิดไฟรวมถึงวางของลงบนโซฟาตรงห้องรับแขกอย่างคุ้นเคย ยังไม่ทันจะได้ก้าวไปไหนแรงกอดจากด้านหลังนั้นก็มากจนเกือบเซล้ม ดูเหมือนเด็กดีของเขาจะหงุดหงิด

    ผมไม่ชอบกางเกงตัวนี้

                     ฮยอนบินไม่ทำเพียงแค่พูดแต่ยังเลื่อนมือลงมาปลดเข็มขัดดึงมันออกทำเหมือนทุกอย่างเป็นเรื่องปกติ ก่อนจะค่อยๆจูบตรงลำคอ ปลายลิ้นเลียนวนไปมาเบาๆกดย้ำอยู่แทนที่จะทำรอยเอาไว้ให้คนอื่นได้เห็น เพราะพรุ่งนี้อีกฝ่ายมีสอน และเขาไม่ชอบถ้าหากใครจะมาพูดถึงคนรักในทางที่ไม่ดี

    พี่ก็ใส่มาตั้งนานแล้ว
    แต่มันทำให้ทุกคนเห็นชัดเกินไป

                     ยงกุกจับมือหนาเอาไว้ก่อนจะหมุนตัวเองไปประจันหน้ากับเด็กดีที่ตอนนี้ขมวดคิ้วเข้าหากันจนอดไม่ได้ที่จะหัวเราะ นิ้วเรียวไล่ตามโครงหน้านั้นก่อนจะหยุดที่ริมฝีปากลูบเพียงแผ่วเบา ก่อนจะกดน้ำหนักลงเพื่อลองเชิงแต่กลับถูกตอกกลับอย่างรุนแรง

    จังหวะ

    การดูงดึง

    บดเบียดเข้าหา

    ทุกอย่างกำลังบอกว่า ควอน ฮยอนบิน ไม่พอใจมากจริงๆ

                     เพราะมัวเมากับความหอมหวานที่อีกคนมอบให้ กว่าจะรู้ตัวแผ่นหลังยงกุกก็สัมผัสกับเตียงแล้วเรียบร้อย เสื้อผ้าทุกชิ้นถูกถอดออกหมดโดยไม่ได้ทันตั้งตัวเหลือเพียงแค่กางเกงเจ้าปัญหาที่ทำให้ฮยอนบินไม่พอใจ

    ไม่ทันตั้งตัวหรอ?
    ไม่หรอก
    เขานะ ให้ความร่วมมือด้วยนี้หน่า


                     ดูดดื่มกันจนพอใจมือหนาก็เลื่อนลงมาถอดกางเกงนั้นออก เขวี่ยงทิ้งไปไว้สักที่ของห้อง เพราะมัวแต่สนใจเสื้อผ้าจนลืมไปว่าตัวเองมีแว่นและดูเหมือนมันเองก็จะอายอยู่ไม่น้อยถ้าหากจะได้เป็นส่วนหนึ่งของกิจกรรมในวันนี้ ยงกุกหัวเราะเบาๆก่อนจะช่วยถอดออกวางไว้บนโต๊ะหัวเตียง

    ทันทีที่แว่นถูกถอดรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ก็เผยให้เห็น ฮยอนบินหัวเราะในลำคอก่อนจะก้มลงเพื่อจัดการ จับขาเล็กนั้นแยกออก ค่อยๆไล่ดูดจนขึ้นรอยสีแดง ยิ่งคิดถึงคำของเพื่อนในห้องแล้วก็ยิ่งหงุดหงิด แต่ยงกุกไม่ได้เอ่ยห้ามอะไร จังหวะปรนเปรอดำเนินไปอย่างต่อเนื่องถึงขั้นสอดใส่ที่แทบสำลักความสุข

    เข้าและออก

    กดย้ำในจุดที่เรียกเสียงหวาน

    ปล่อยออกมาเสียจนหมด

    รอบแล้วรอบเล่า



                     เวลายงกุกเคลื่อนไหวอยู่บนตัวเขาพร้อมกันเรียกหาเหมือนจะขาดใจ มันสวยงามมากก็จริง แต่การได้เห็นความงดงามของดวงตาที่ยาดเยิ้ม ริมฝีปากที่เผยออกเพื่อแสดงความต้องการ จังหวะที่เป็นคนควบคุม ทุกอย่างเหล่านั้นนะ

    มันเป็นสิ่งที่เด็กดีของอาจาร์ย
    ควรจะทำยังไงละ 




    - END -


    #storyofbinguk


Views

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in