when night falls - chansootheory_sleeper
03
  • แต่เมื่อคุณเรียกร้องความรักจากฉัน

    ฉันจะมีความกล้าหาญมากขึ้น

     

    //

     

     

    “ไงงงงง”

    คยองซูทักทาย ‘โอเซฮุน’ เพื่อนสนิทในวัยเด็กยันเรียนมหาลัย  ผู้ชายหน้าตี๋น่ารักคนนี้มีดีกรีเป็นนักกีฬาว่ายน้ำของมหาวิทยาลัยเชียวนะ  ไปไหนมาไหนคยองซูก็มักจะเอาตรงนี้มาโอ้อวดคนอื่นเสมอแหล่ะ  เซฮุนเคยปรามหลายครั้งว่าอย่าได้บอกคนอื่นถึงตรงนี้  มันจะเป็นอาถรรพ์ที่ทำให้เขาไม่ได้เหรียญทอง

     

    ไม่เห็นจะเกี่ยวเลยมั่วชัดๆ

     

    เซฮุนเดินกอดคอกับผู้ชายหัวเห็ด  เราสองคนนัดกันว่าวันนี้จะสอนคยองซูว่ายน้ำ แต่ถ้าให้เดาคงเป็นการชวนคยองซูมาเล่นน้ำเองเสียมากกว่า  พวกเราเดินไป กินไป แล้วก็วกมาที่เรื่องความรักหัวข้อหลักในการขับเคลื่อนชีวิตวัยรุ่นอย่างพวกเรา  คยองซูถอนหายใจออกมาเมื่อเพื่อนสนิทเอากระเป๋าฟาดหลัง

     

    ก็แค่บอกว่ามีอะไรกับรักแรกไปเท่านั้นเอง ):

     

    “จะให้กูด่ามึงภาษาไหน”

    “ใจเย็นดิมึงกูไม่ได้ไปทำใครท้อง แล้วกูก็ไม่ได้ยินยอมด้วย”

    “มึงแน่ใจ?”คยองซูเบะปาก อะไรที่ทำให้ต้องถามคำถามนี้กับเขา  ถึงจะน่ารักแต่ก็แพงนะเว้ยไอเพื่อนเฬว เซฮุนหัวเราะสะใจเมื่อมันคิดว่าขยี้ผมสำเร็จขอโทษผมไม่ง่าย…แต่ก็ยินยอมไปนิดนึง

     

    กับผีสิ ):

     

    “กูต้องตอบมึงว่ายังไงกูยินยอมและเต็มใจ”

    “เรื่องนั้นช่างมันเว้ย  แต่ประเด็นสำคัญคือหลังจากเกิดเรื่อง เขาติดต่อมาหามึงบ้างไหม” เซฮุนจูงมือผมมาที่ห้องเก็บของของนักกีฬาว่ายน้ำ  ผมส่งกระเป๋ารูปหมีให้มันไปพร้อมทั้งขอชุดว่ายน้ำในกระเป๋าออกมา  มันทำหน้ามึนตึงแต่ก็ยอมทำตาม  ในที่สุดเราก็จูงมือกันเข้าห้องน้ำแล้วก็แก้ผ้าเปลี่ยนเสื้อผ้าให้เห็นซึ่งกันและกัน

     

    “เล็กว่ะ”

    “ใครจะใหญ่เหมือนมึงเซฮุน”

    “สรุปเขาติดต่อมารึเปล่า”คยองซูส่ายหัว

    “โดนทิ้งแล้วเพื่อนรัก”

    “ไอเหี้ยยยยยยยยยย”

     

    เซฮุนจับผมขึ้นขี่หลัง  ผมเกาะมันไว้แน่นเพราะกลัว  และด้วยความซ่าของมันผมจึงตกลงไปในน้ำทั้งๆที่กอดหลังมันอยู่  พวกเราเล่นน้ำกันให้สบายใจและสาบานว่ามันไม่ได้สอนผมเกี่ยวกับการว่ายน้ำเลยซักนิด  เหตุผลที่ผมมาเล่นน้ำในสระใหญ่นี่ได้ก็เพราะ….มันเป็นวันปิดสระ

     

    แต่ด้วยอภิสิทธิ์ลูกโค้ชสบายครับ

     

    “แล้วตัวมึงเองเป็นไงบ้างเซฮุน  เมื่อไหร่จะยอมรับว่าตัวเองควรเป็นรับ”

    “รับกับหน้ามึง กูชอบผู้หญิง”

    “หรอออออออออ”

    “อ..เออดิ”

     

    “ทำอะไรกันอยู่หนุ่มน้อย”

    “พี่แบคฮยอน/พี่แบคฮยอน!!!”

     

    เซฮุนกับคยองซูหันไปตามเสียงเรียกที่แสนจะไพเราะของพี่แบคฮยอนนักกีฬาปีสามที่โคตรน่ารัก แต่มันเป็นความน่ารักแบบหล่อๆจำพวกผู้ชายขี้เล่นเพลย์บอย  เซฮุนหันไปมองคยองซูที่ดำน้ำผุดๆชวนพี่แบคฮยอนมาเล่น  ร่างโปร่งโบกมือขอเวลาสามนาทีในการเปลี่ยนชุด และก็เดินออกมาด้วยกางเกงว่ายน้ำรัดติ้ว

     

    อื้อหือ…

     

    “พี่แบคฮยอนช่วงนี้พี่เครียดรึเปล่า ช่วงล่างพี่ดูตึงๆ”

    “คยองซูเป็นเด็กทะลึ่งหรอครับ”

    “ผมเปล่าฮ่าๆๆๆ” แบคฮยอนกระโดดลงสระดำน้ำลงไปให้ลึกพร้อมดึงขาคยองซูให้ลงไปข้างล่าง  คยองซูตกใจพอสมควร  ตะเกียกตะกายขึ้นมาบนน้ำและกอดหมับเข้าที่คอแบคฮยอน  เซฮุนเบะปากกับความแผนสูงของพี่นักกีฬาปีสามคนนี้

     

    เพราะอะไรนะหรอ…เพราะพี่แบคฮยอนชอบไอเพื่อนรักเขาไง

     

    คนเขาดูออกกันทั้งโลกแล้วมีแต่มันนี่แหล่ะไม่รู้เรื่องอะไร

     

    พวกเราสามคนไม่ใช่สิ…พี่แบคฮยอนกับคยองซูเล่นน้ำกันสนุกสนาน ผิดกับเซฮุนที่โดนแย่งซีนจนต้องไปฝึกว่ายท่าผีเสื้อคนเดียวจนจบ  ฉากหวานๆที่แทบจะเปลี่ยนน้ำในสระให้กลายเป็นน้ำเชื่อมคยองซูมันไม่ได้โง่  แต่มันไม่ได้คิดถึงเลยว่าตัวเองก็น่ารักจนทำให้ผู้ชายหวั่นไหวได้

     

    “ไปอาบน้ำกันครับ”

    “ไปครับไปไอเซฮุน ขึ้นจากสระได้แล้วมึงอ่ะ”

    “จ้า”

     

     

    //

     

     

    “ผมจะไม่ถอดกางเกง”

    “พี่ก็ไม่ได้ว่าอะไรซักหน่อย..” พี่แบคฮยอนยื่นขวดแชมพูมาให้คยองซู ร่างเล็กหันหน้าเข้าหาผนังด้านในมันเป็นที่อาบน้ำแบบรวม คือมีฝักบัวติดๆกันเป็นแถว แต่วันนี้มันไม่มีคนนับเป็นเรื่องดีๆในอีกวัน เอาเข้าจริงแล้วคยองซูแอบเขินร่างกายของพี่แบคฮยอนนิดนึง  ร่างเล็กหน้าแดงใบหูก็แดงตาม  แบคฮยอนหันมามองยิ้มๆแล้วสระผมให้ตัวเองต่อ

     

    “ทำไมพี่กล้าแก้ผ้าให้ผมดูอ่ะ”คยองซูค่อยๆหันมาหาแบคฮยอน และเลือกที่จะไม่มองตรงนั้นแบคฮยอนหันไปมองเซฮุนที่เดินไปแต่งตัวอีกฝั่ง เดินฉับๆเข้ามาหาคยองซูวางแขนลงบนไหล่พร้อมกระซิบข้างหู ‘พี่อยากให้คยองซูชิน’

     

    โห…พี่แบคฮยอนไม่ธรรมดาเลยอ่ะ

     

    “ผมอาบน้ำเสร็จแล้วนะและพี่แบคฮยอนต้องห้ามหันมามองผมเปลี่ยนเสื้อผ้าด้วย”

    “งั้น..ถ้าพี่ไม่ดูแล้ว เย็นนี้เราไปกินปิ้งย่างกันไหม”

    “ไป!!!”เซฮุนตะโกนตอบกลับมา

     

    “เขาไม่ได้ชวนมึง”

    “แต่กูจะไป”

    “หน้าด้านว่ะตี๋ไอติมมึงใหญ่จัง รีบใส่กางเกงดิวะ” เซฮุนปาผ้าเช็ดตัวมาใส่คยองซูตัวเล็กหัวเราะร่าเริงโดยที่ไม่เห็นเลยว่าแบคฮยอนใช้สายตาแบบไหนในการบอกความรู้สึกเด็กคนนี้  สดใสได้อย่างเป็นธรรมชาติ  น่ารักแบบที่ไม่ต้องปรุงแต่งให้ตัวเองดูดี

     

    และผู้คนก็มักจะหลงรักความธรรมดาที่แสนพิเศษ

     

    เพิ่มถั่วงอกและลูกชิ้นเลยเอ้า!

     

    “เสื้อกูเท่ปะพี่แบคฮยอนครับ เสื้อคยองซูเท่รึเปล่า” เด็กมหาลัยที่มองยังไงก็ไม่พ้นเด็กประถมสวมใส่เสื้อยืดสีเหลืองสกรีนลายหมีตัวโคร่ง หมุนตัวแล้วทำท่าถอนสายบัวพี่แบคฮยอนกับเซฮุนหัวเราะกันใหญ่ ไอเซฮุนบอกว่าผมควรกินนมบ้างจะได้สูงๆใส่เสื้อแบบนี้ยิ่งเหมือนเด็ก

     

    “น่ารักครับ”

    “ผมต้องเท่ต่างหากบู้วว”

     

    คยองซูยังคงคอนเซ็ปท์เพื่อนกันปาท่องโก๋กับเซฮุน  หนุ่มหน้าตี๋กอดคอเพื่อนรักออกมาจากห้อง ส่วนพี่แบคฮยอนเดินตามหลังเพราะอาสาถือกระเป๋าให้เด็กทั้งสองคน  จู่ๆคยองซูก็หยุดเดินขึ้นมาเสียงั้น เนื่องจากมีผู้ชายหน้าหล่อหุ่นดีกำลังเดินมา  เขาเพียงแค่ใส่เสื้อยืดสีขาวกับกางเกงสแล็คสีดำ  แค่เพียงเท่านั้นดูดีเกินมนุษย์ทั่วไป

     

    “คุณชานยอล”คยองซูเอ่ยออกมาเบาๆ

     

    ชานยอลก้าวเท้ายาวๆมาตรงหน้าคยองซู  เด็กหนุ่มก้มหน้าไม่กล้าสบตาผู้ชายที่ขึ้นชื่อว่าเป็นรักแรกของเขา  รักครั้งแรกมักมีความสุข มันก่อสร้างน้ำตาและทำให้ค้นพบว่าเขาสำคัญกับตัวเรามากขนาดไหนชานยอลเดินเลยไปข้างหลังก่อนจะขอกระเป๋าของคยองซูจากแบคฮยอน

     

    “ไปกันครับ”

    “อื้อ”

     

    แล้วร่างสูงก็จูงมืออีกคนออกไป…..

     

     

     

    //

     

     

     

    เสียงเครื่องยนต์ดับลงแต่เสียงลมหายใจติดขัดของคยองซูดังขึ้นแทน  คุณชานยอลจอดรถริมถนนแถวๆสวนสาธารณะ   ร่างสูงเดินมาเปิดประตูรถให้คยองซูเด็กน้อยก้มหน้าลงต่ำเพราะยังคงคิดว่าตลอดหลายวันที่ผ่านมาคุณชานยอลไม่ติดต่อมาเลย

     

    ไม่เชิงน้อยใจแต่ก็แอบคาดหวัง

     

    พอในวันนี้ที่ได้เห็นอีกคนมาหาหัวใจเหมือนถูกสูบฉีดด้วยรักอีกครั้ง

     

    “งั้นนั่งกันตรงนี้” ชานยอลทรุดนั่งลงบนผืนหญ้า  สายลมทำให้เส้นผมเราทั้งคู่พลิ้วไหว  คยองซูทรุดนั่งตาม หันไปมองคุณชานยอลในระยะที่แสงอาทิตย์กระทบลงใบหน้า เขาดูดีสมบูรณ์แบบให้คยองซูรักจนถอนตัวไม่ขึ้นตั้งแต่วันนั้นจนถึงวันนี้  วันที่ผู้ชายกากๆมีหน้าที่การงานที่ดี

     

    “คุณชานยอลตั้งใจมาหาผมหรอครับ”

    “ใช่..ฉันตั้งใจจะพามาที่นี่โดยเฉพาะ ดูนั่นสิ” ชานยอลชี้ไปที่ฝูงนกที่บินไปขนาดฝูงใหญ่คยองซูหยิบมือถือขึ้นมาถ่ายรูปด้วยความตั้งใจ สวยจังเลยน้า…

     

    “คุณชานยอลชอบนกหรอครับ”

    “ไม่เชิง…รู้ไหมที่ฉันหายไปหลายวัน ฉันไม่ได้ตั้งใจ”

     

    คยองซูหันไปมองใบหน้าตั้งใจของใครบางคน  ร่างสูงริมฝีปากหยักบ่งบอกว่าหนักแน่นและน่าเชื่อถือในคำพูดอยู่ประมาณร้อยเปอร์เซ็นต์   ใช่..เขาเชื่อใจคุณชานยอลทุกคำพูด เพราะคุณชานยอลไม่ใช่คนที่ชอบโกหกต่อความคิดและหัวใจตัวเอง

     

    “ผมไม่กล้าคิดอะไรทั้งนั้นเพราะเรื่องทั้งหมดเกิดจากที่คุณไม่ตั้งใจ”

    “แต่บางทีในความรู้สึกตอนนั้น..ฉันอาจตั้งใจให้มันเกิดขึ้น”

    “ไม่หรอกครับถ้าคุณจะมาเพื่อบอกว่ารับผิดชอบผมก็อย่าทำเลย”

     

    ชานยอลล้มตัวนอนหงายเอามือสอดท้ายทอยแบบที่ชอบทำประจำทุกครั้งที่เวลามีเรื่องให้คิดหนัก  คยองซูเท้าแขนลงบนพื้นหญ้า เริ่มต้นตั้งใจฟังอีกคนพูด  ชานยอลเพียงแค่มองฝูกนกฝูงใหม่ สายตาล่องลอยไปไกลจนไม่อาจห้ามได้

     

    “ฉันรู้ว่าฉันรักนายไม่ได้ในตอนนี้”

    “ครับ..คุณไม่จำเป็นต้องรู้สึกแบบนั้น”

    “ฟังก่อนสิ..เหตุผลที่ฉันชอบมาดูนกตรงนี้รู้ไหมเพราะมันบ่งบอกว่าสภาพแวดล้อมแถวนี้ยังไม่เปลี่ยนไปพวกนกมันจะกลับมาที่เดิมทุกๆปี   ฉันชอบความมั่นคงในความเปลี่ยนแปลง   มันก็เหมือนกับที่ฉันหายไปหลายวัน  เพราะฉันต้องใช้เวลากับความสัมพันธ์ที่ฉันจะสร้างขึ้นฉันจะทำมันยังไงให้ดีกว่าเดิม..”

     

    “แล้วฉันก็พบว่าถ้าเป็นนาย..ฉันจะรักนายได้แน่นอน”

    “คุณชานยอล”

    “มาดูนกที่นี่ด้วยกันทุกปีนะคยองซู(:”

     

Views

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in
920428__ (@zodiac)
ละมุนมากกกก ทำไมดี ชอบๆๆ แต่บางทีดีเกินไปก็กลัวจะมีม่ามาก แง แต่จะคอยเชียร์ไปเรื่อย ๆนะคะ เนื้อเรื่องน่ารักมากค่ะ 😁