pause & playcanine, not premolar
บีสท์, ไฮไลท์, สิบปีกับตัวเราที่โตขึ้น
  • ไม่รู้จะตั้งชื่อโพสท์ว่ายังไงดีเลย และถึงจะตั้งชื่ออย่างนั้น แต่เราไม่ได้จะมาพูดอะไรในเชิงรายละเอียดของวงนี้หรอก อยากมาเล่าเรื่องซะมากกว่า ไหนๆ ก็ไหนๆ แล้วนี่นะ


    16 ตุลาคม 2019 กับวันครบรอบสิบปีของบีสท์ไฮไลท์, จางฮยอนซึง และยงจุนฮยอง — วงแรกที่ทำให้เราก้าวเข้ามาสู่การติดตามเคป๊อปอย่างเป็นทางการ

    พอมาลองนับดูแล้วก็นานเหมือนกันแฮะ


    ;


    ต้องเริ่มเล่าก่อนเลยว่าตั้งแต่เด็กๆ แล้ว สมัยที่ถ้าจะให้นิยามตัวเองเลยก็คือมีมายด์เซ็ตแปลกๆ หลายอย่าง หนึ่งในนั้นก็คือเรื่องของไอดอลเกาหลีด้วย ย้อนกลับไปตอนที่อยู่ประมาณปอห้า ช่วงนั้นมีไวรัลของเพลงดังหลายๆ เพลงที่เอามาเขียนเนื้อแปลง เช่นลิงคิงคอง หรือเพลงขี้ (ขอเขียนตรงๆ เลยแล้วกัน คิดว่าน่าจะนึกออกกันแหละถ้าทัน แอบดักอายุรึเปล่านะ555555) คือก่อนหน้านี้ก็จะพอเคยดูเคยฟังมาบ้างแหละ Sorry Sorry อะไรทำนองนี้ ก็ร้องได้เฉพาะท่อนติดหูแบบมั่วๆ พอจะเคยได้ยินชื่อวงพวกนี้อยู่บ้างแหละ อย่างที่บอกว่าไม่ได้สนใจ แต่ประเด็นเลยคือจะชอบคิดว่า นักร้องเกาหลีน่ะเหรอ ศัลยกรรมทั้งนั้นแหละ พลาสติก! (กลับมานึกแล้วตลกมาก เค้าจะทำหรือไม่ทำก็เรื่องของเค้ามั้ยเอ่ย อยากด่าตัวเองจัง)


    จนปิดเทอมปอหกขึ้นมอหนึ่ง น่าจะประมาณเดือนเมษา-พฤษภามั้ง อันนี้ค่อนข้างชัวร์เรื่องตัวเลข แต่ยอมรับกันตรงนี้เลยว่าจำรายละเอียดไม่ได้ว่าเรามาเจอกันได้ยังไง อาจจะไปเปิดเจอเพลงซักเพลงนี่แหละ ถ้าจำไม่ผิดก็เพลง Beautiful มั้ง เปิดทรูมิวสิคดูตอนไปบ้านยาย เอ็มวีตั้งเจ็ดนาทีกว่า เหมือนจะไปสะดุดชื่อวงว่า เห้ย ไอ้ B2ST นี่มันอ่านว่ายังไงวะ เลยไปกูเกิ้ลดู โดนคนผมดำตกตั้งแต่ต้นเพลง เสื้อแขนยาวสีส้มสลับน้ำเงินยืนวอร์มร่างกายบิดไปบิดมา ได้ชื่อว่าโยซอบ และนั่นคือเมนคนแรกของเรา


    นั่นแหละ แล้วก็ดูเอ็มวีเพลงอื่นมาเรื่อยๆ เปิดรายการวาไรตี้ดู ค้นพบว่าไอวงนี้มันตลกมากเลยว่ะ ไอดอลเมดเอย บีสท์ออลไมตี้เอย แล้วก็ที่ไปเป็นเกสท์อีก ตอนนั้นน่าจะเป็นขั้นที่คงเรียกตัวเองว่าบิวตี้ได้แล้วมั้งนะ

    แต่อีกเรื่องที่อยากกลับไปด่าตัวเองเลยคือโหลดทุกเพลงทุกอัลบั้มผ่านโฟร์แชร์ ลิ้งค์เข้ามือถือเปิดฟังทุกวันตอนกลับบ้าน เออ มันเอาดีว่ะ น่ายันโครมจริงๆ


    ถ้าจะมีเรื่องที่จำได้แม่นเลยก็คือบีสท์มาจัดตอนเสิร์ตที่ไทยในปีนั้นพอดี — Beautiful Show Live in Thailand, 26 พฤษภาคม 2015 — เอาดิ จำได้ขนาดไหนอะ! ก็มันเป็นช่วงปิดขึ้นมอหนึ่ง เพิ่งติ่ง ความชอบมันยังสดๆ ร้อนๆ อยากไปมากเลยไปขอแม่ ถ้าเทียบราคาบัตรกับตอนนี้ก็คงกล้าพูดเลยว่าถูกนะ แต่ตอนนั้นคือเราก็ยังเด็ก แถมไอ้การที่เพิ่งติ่งนี่แหละเลยอาจจะดูเหมือนกระแสไปซักหน่อย เงินก็ไม่ได้เก็บ คำตอบก็เลยออกมาว่าอดไป แม่บอกว่ารอโตกว่านี้ก่อน คิดในใจว่าเอ้อ เดี๋ยวก็คงมาใหม่แหละมั้ง ถึงตอนนั้นค่อยไปก็แล้วกัน


    จากนั้นก็มีมาใหม่จริงๆ แหละ — แฟนมีตติ้ง แล้วก็มี The Ordinary Show กับงานปลายปีอะไรซักอย่างที่เป็นคอนฟรี เค้าท์ดาวน์ 2015 ที่กำลังจะผ่านไป และทั้งหมดนั้น เราตอนมอสามพลาดมันทั้งหมด ตามผ่านแท็กอย่างเดียว เพราะคำว่าเด็กเกินจะไป


    เศร้านะ ใครมันจะไปรู้ว่ากว่าเราจะโตพอก็ไม่มีวงบีสท์แล้ววะ


    ;


    ไม่ค่อยอยากจะเข้าเรื่องที่พอเขียนแล้วจะ emotional เพราะงั้นย้อนกลับมาที่เรื่องสนุกของการเป็นบิวตี้ดีกว่า คัมแบ็คแรกของเราในชื่อนั้นคืออัลบั้ม Midnight Sun หรือช่วงที่วงกำลังขึ้นจุดพีคพอดี ก็ไต่ระดับขึ้นมาเรื่อยๆ จาก Shock ที่ทำให้ได้เฟิร์สวิน, Breath กับไฮโน้ตของโยซอบ แล้วก็ Fiction จากอัลบั้มเต็มอัลบั้มแรกที่เราชอบมากๆ นี่ยังไม่รวมเพลงผีดิบที่ยังกลับมาขึ้นชาร์ตเวลาฝนตกอย่าง On Rainy Days อีก พอถึงตรงนั้น Beautiful Night ที่มีจังหวะสนุกๆ จะได้เป็นเพลงปิดงานประกาศรางวัลท้ายปีก็คงไม่แปลก เป็นการตามที่สนุกมาก


    ต่อมาคือ Shadow ที่เราสตรีมเอ็มวีจนเอียน พอหมดคัมแบ็คก็คือเลิกฟังไปพักนึงเลย ไม่ไหว หลอนมาก 555555555 แล้วก็แผ่วไป หนีไปตามวงอื่นบ้าง ช่วงนั้นมีไปตาม B.A.P, MBLAQ, INFINITE อย่างว่าแหละ มันมีวาไรตี้เฉพาะวงเยอะ พอไปเปิดดูก็เข้าสเต็ปเดิม กูเกิ้ล ฟังเพลง วาไรตี้ แล้วก็ติ่ง 555555555


    กลับมาพีคอีกรอบช่วงที่ทีมกราฟิกรีโลโก้ใหม่กับคัมแบ็ค Good Luck คือแบบ ไม่ไหว ชอบมากๆๆๆๆๆ แม่งเป็นบีสท์ที่โตขึ้นอีกขั้นนึงในความคิดเรา บีสท์ที่เต้นพร้อมกันอะ ลองคิดตามนะ ก่อนหน้านี้แซะมาตลอดว่าวงอะไรชอบฟรีสไตล์ขึ้นเวที ชาโดว์ก็เต้นพร้อมแหละ แต่เพลงอันนี้คือถูกหูมาก พูดง่ายๆ ก็คือไปติ่งวงไหนมาก็ตายรังที่เดิม เห้อ


    ต่อมาที่ 12:30 ดีมาก ว่ากันตามตรงแล้วคือชอบบัลลาดของวงมากกว่าเพลงเต้นหนักๆ ซะอีก ซึ่งเพลงนี้เ็นอะไรที่เราก็ยังเปิดฟังอยู่จนถึงตอนนี้ เรียกว่าเป็นเพลงที่ชอบอันดับหนึ่งเลยก็คงไม่ผิดเท่าไหร่ มันคือการรวมกันของเพลงบัลลาดกับท่าเต้นที่มีมีนนิ่งซ่อนอยู่ เอ็มวีที่ได้ตีความ เป็นเพลงที่ทำให้เอนจอยทุกครั้งที่ฟังสมกับการเป็นสเปเชียลอัลบั้มที่ปล่อยออกมาให้บิวตี้ในปีนั้นเลย♥


    ;


    ช่วง Ordinary (YeY) ไม่ค่อยถูกจริตเราเท่าไหร่เลยแผ่วจากเดิมไปมาก ฟังอยู่แหละแต่เหมือนเริ่มอิ่มตัว เบาไปวงอื่น


    เรื่องน่าเศร้าคือเรานั่งรอเอ็มวีใหม่ของวงนั้นออก ดูจนอิ่มอกอิ่มใจ แฮปปี้มากๆ แล้วพอเปิดทวิตเตอร์ก็เจอแต่ข่าวว่าฮยอนซึงออกจากวง อืม


    มันมีเรื่องที่ลือกันมาก่อนหน้านี้แล้วแหละว่าจะออก แต่คนที่เป็นแฟนคลับอะ ใครมันจะไปอยากให้เป็นแบบนั้น ก็เค้าพูดกันมาตลอดว่าจะอยู่ด้วยกันเป็นสิบปี เค้าซ้อมด้วยกันมากี่ปี ตอนเดบิวต์ก็ต้องทนรับความเห็นแย่ๆ ของชาวเน็ตที่ไม่ได้ให้ค่าอะไรหลังกดแชร์อีก ในตอนนั้นแค่คิดว่าชื่อในแฟนช้านท์จากหกคนจะเหลือแค่ห้า ความเคยชินในการท่องที่มีมาตลอดมันไม่เหมือนเดิม ต่อให้เราทำใจมา คิดว่ามากพอ แต่เชื่อเถอะว่าพอถึงวันนั้นจริงๆ ก็ได้แต่บอกว่าเรายอมรับการตัดสินใจของเค้า แต่ก็นั่งซึมอยู่หลังหน้าจอ โหวงในใจอย่างแปลกๆ


    กลับมาอีกครั้งกับ Ribbon ก็เป็นแนวเพลงที่เราชอบอีก แต่ก็แค่แป๊บเดียว บีสท์ห้าคนไม่ต่อสัญญากับคิวบ์ และค่ายก็จดลิขสิทธิ์ชื่อเอาไว้อีก นั่นคือบทสรุปของบีสท์


    ;


    หลังฝนตกจะมีสายรุ้งเกิดขึ้นที่ไหนซักที่ ยุนยงยังอีซนกลับมาในชื่อ HIGHLIGHT ในช่วงเดือนมีนาคมใกล้วันเกิดเราพอดี นับเป็นของขวัญวันเกิดที่ดีที่สุดอย่างนึงในปีนั้นของเราเลย แล้วก็เรื่อยๆ ต้องยอมรับว่าช่วงหลังๆ หนีไปวงอื่นของจริงละ ขอถอยออกมาตามห่างๆ แล้วกัน แฮ่


    Loved เป็นเพลงที่ฟังแล้วกลับมานึกถึงตอน Ribbon มากด้วยเสียงไวโอลิน เหงากว่าเดิมหน่อยเพราะโปรโมทกันสี่คนเนื่องจากดูจุนก็เข้ากรมไปแล้ว คิดไว้แค่ว่าคงแค่แหว่งๆ กันซักแป๊บ อีกสองปีก็กลับมา ดันมีเรื่องจองจุนยองเข้ามาอีก แล้วดันไปเกี่ยวกับจุนฮยอง สุดท้ายพี่เค้าออกมาประกาศว่าขอรับผิดชอบด้วยการออกจากวง ปรับตัวจากหกมาห้าว่ายากแล้ว ทีนี้เหลือแค่สี่ เราก็ไม่ได้เก่งพอจะประคับประคองความรู้สึกของตัวเองเท่าไหร่หรอกนะ แต่จนถึงตอนนี้ก็พยายามที่สุดแล้ว อยู่ในที่ที่มองเห็นบ้างก็พอ


    ;


    พอพูดถึงตอนนี้ก็ทยอยเข้ากรมกันไปแล้ว มีรูปออกมาให้หายคิดถึงบ้างก็โอเคแล้วสำหรับเรา นึกดูแล้วก็นานเหมือนกัน


    เราในตอนนั้น เด็กผู้หญิงในวัยเปลี่ยนผ่านจากประถมสู่มัธยม คำนำหน้าที่เปลี่ยนไป ส่วนสูงที่เพิ่มขึ้น ตอนนี้ปีสองแล้ว โตพอที่จะไปคอนเสิร์ตได้แล้ว เก่งมากพอที่จะเรียบเรียงความรู้สึกขาดๆ เกินๆ ให้เป็นลำดับคำได้แล้ว แต่ยังคงอ่อนประสบการณ์ในการรับมือกับเรื่องไม่คาดฝัน


    สำหรับทุกคน เราเคารพทุกการตัดสินใจ ไม่ว่าจะอยู่ในชื่อของบีสท์ ไฮไลท์ ศิลปินเดี่ยวจางฮยอนซึง โปรดิวเซอร์ทีมกู๊ดไลฟ์ยงจุนฮยอง เรายังคงสนับสนุนทั้งหมดเสมอ ใครจะไปกล้าทิ้งลงอะ รู้จักกันมาเกือบแปดปีแล้วนี่


    ต่อให้คนทั้งโลกจะไม่ชอบคุณ หันหลังกลับมาจะมีเรายืนอยู่ตรงนั้น
    ถ้าการก้าวต่อไปข้างหน้ามันเหนื่อยมาก อยากพักซักหน่อยก็ไม่เป็นไร เราก็จะยังยืนอยู่ตรงนั้น


    ขอบคุณสำหรับการพาเข้ามาในโลกอีกใบที่เป็นเหมือนกับเซฟโซน
    ความสุขที่จะไม่จางหายและยังคงกระจ่างชัดในความทรงจำเมื่อมองย้อนกลับไป


    สุขสันต์วันครบรอบสิบปี, ยุนดูจุน จางฮยอนซึง ยงจุนฮยอง ยังโยซอบ อีกีกวัง ซนดงอุน
Views

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in