Book ReviewsLucreazia
เจาะจิตฆาตกร เล่ม 1 ตอน: ผ่าปมวิปริต

  • ชื่อเรื่อง: เจาะจิตฆาตกร เล่ม 1 ตอน: ผ่าปมวิปริต
    ผู้เขียน: เหลยหมี่
    ผู้แปล: ประเทืองพร วิรัชโภคี
    สำนักพิมพ์: Nanmeebooks - CRIME&MYSTERY
    ราคา: 295 บาท
    จำนวนหน้า: 424 หน้า


    คำโปรยปกหลัง:

    " 'ฟังมู่' เด็กหนุ่มอัจฉริยะผู้เงียบขรึมและรักสันโดษ เขาสามารถถอดรหัสจิตใจอาชญากรและร่างภาพคนร้ายได้แม่นยำ เกิดคดีฆาตกรรมผีดูดเลือดสุดสยอง คนร้ายฆ่าเหยื่อแล้วดื่มเลือดผสมกับเครื่องดื่ม เป็นรสนิยมวิปริตจากจิตใจที่บิดเบี้ยว หรือเป็นเพราะเกลียดชังสังคมกันแน่ ทว่า... คดีนี้เป็นเพียงจุดเริ่มต้น พบศพเหยื่อรายแล้วรายเล่าในมหาวิทยาลัยของฟังมู่ ราวกับเป็นสารท้าดวลจากฆาตกรอัจฉริยะ ฟังมู่จะเจาะจิตและเปิดโปงโฉมหน้าปีศาจร้ายผู้นี้ และหยุดยั้งหายนะที่มาประชิดตัวได้ทันเวลาหรือไม่? 

    บทนำ สัตว์ประหลาด
    บทที่ 1 ข่มขืนเมือง
    บทที่ 2 คนตีตรา
    บทที่ 3 หวาดกลัว
    บทที่ 4 คนดูดเลือด
    บทที่ 5 หมอ
    บทที่ 6 เสน่ห์เลือด
    บทที่ 7 เพื่อลืมเลือน
    บทที่ 8 เป็นสุขดีไหม
    บทที่ 9 เป้าสายตา
    บทที่ 10 ดาวห้าแฉกบนประตู
    ฯลฯ"


    ความเห็นหลังอ่านจบ: 4/5 คะเเนน

    เล่มนี้เราอ่านวันเดียวจบ อ่านจบเมื่อคืนเลย ตอนตีสาม
    จริง ๆ หยิบ ๆ วาง ๆ มานานแล้ว แต่ทุกครั้งที่นึกอยากอ่าน ก็ดันไม่มีเวลามากพอที่จะนั่งแล้วอ่านรวดเดียวจนจบ คือเราเนี่ย ถ้าเป็นนิยายสืบสวนสอบสวน เราจะอยากอ่านให้จบรวดเดียวเลย ไม่ชอบมาเเบ่งอ่านหลาย ๆ วัน เพราะอยากรู้เรื่องเร็ว ๆ เเละกลัวลืมชื่อคน+เหตุการณ์ก่อนหน้า (แก่แล้ว สมองเริ่มเสื่อม ระลึกอะไรไม่ค่อยได้ 555555555)

    สำหรับเล่มนี้ คือตามชื่อเรื่องภาษาอังกฤษเลยอะ Criminal Minds 
    พระเอก(?)ของเรื่องคือฟังมู่ นิสัยเเบบพูดน้อย คิดเยอะ รู้สึกเเปลกเเยกและเอาตัวออกห่างจากสังคม  เพราะเหตุการณ์เลวร้ายที่ได้รับโดยตรงมาจากอดีต ซึ่งในเล่มเเรกนี้จะมีเเฟลชเเบคมาเป็นระยะ เเต่ยังไม่เฉลยเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นทั้งหมด ตรงนี้คือกระตุ้นทำให้อยากอ่านต่อ เพราะอยากรู้เรื่อง /สายเผือก
    เเต่พออ่านจนจบเล่มเเล้ว ก็ยังไม่เฉลย เลยเเอบหงิดนิดนึง 5555
    ก็ต้องตามอ่านเล่มต่อไปล่ะนะ ก็อยากรู้นี่นา 

    ตัวคดีเหมือนจะหวือหวา แต่มีอะไรสักอย่างที่รู้สึกว่ามันยังไม่สุด (อีกแล้ว)
    บรรยายไม่สยองเท่าพวกสิบคดีบาปหรือสืบสวนตะวันตกที่เราติด
    เเต่ถามว่า สนุกไหม สนุกนะ คดีคือหดหู่ คนตายเยอะ ฆ่าตัวละครไปเยอะด้วย
    เรียกว่าสามารถอ่านได้เพลิน ๆ เลยเเหละ
    เเต่อ่านเเล้วนี่เเอบรำคาญฟังมู่ในบางเรื่อง คือดูสุดโต่งจนเกินไปในหลาย ๆ เรื่อง
    บทจะเเปลกเเยกก็เเปลกจนเเบบใจเย็น ๆ นะ พออยากรวมกลุ่มกับเพื่อนก็ไปเฮฮา เล่นบาสฯ ด้วยกัน แล้วก็กลับมาโดดเดี่ยวอีก 5555555555555 /ไบโพลาร์ปะนี่ 

    ส่วนตัวชอบความสัมพันธ์อันดีของผู้กองไถเหว่ยกับฟังมู่นะ
    เเรก ๆ ไม่เคยเจอหน้ากัน อยู่ ๆ ตำรวจก็โผล่มาเอาเรื่องคดีฆาตกรรมมาปรึกษา นักศึกษาป.โทไม่ถามอะไรสักคำ นั่งอ่านเเฟ้มคดีไปเรื่อย ๆ จุดบุหรี่สูบ พออ่านจบค่อยบอกโปรไฟล์ฆาตกรให้ฟัง
    พอหลังจากนั้นอีกครั้งสองครั้ง ดันคุ้นชินกันได้ แบบเข้าใจแนว+สไตล์การทำงานของกันเเละกัน
    ดูเคมีเข้ากันดี สร้างคาร์เเรกเตอร์ได้ดีทีเดียว

    คะเเนนตอนนี้ให้ 4/5 
    เดี๋ยวจะไล่อ่านเล่ม 2-4 ภายในสัปดาห์หรือสองสัปดาห์นี้


Views

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in