Book ReviewsLucreazia
กุหลาบเลือด


  • ชื่อเรื่อง: กุหลาบเลือด
    ผู้เขียน: อิมะมุระ อายะ (Aya Imamura)
    ผู้แปล: ฉัตรขวัญ อดิศัย
    สำนักพิมพ์: ฮัมมิงบุ๊คส์ (Hummingbooks)
    ราคา: 265 บาท 


    คำโปรยจากปกหลัง:

    "ยูคิโกะเป็นภรรยาสาวแสนสวยของโซโนดะ เจ้าของคฤหาสน์และสวนกุหลาบงดงาม เธอกระโดดจากหน้าต่างชั้นสองลงมาตายอย่างเป็นปริศนา

    เมื่อโยชิเอะเข้ามาเป็นภรรยาคนใหม่ เธอได้รับจดหมายขู่เอาชีวิตจากคนในคฤหาสน์ว่าจะนำเธอไปเป็นเครื่องสังเวยแด่ยูคิโกะผู้ล่วงลับ จากนั้นไม่นานเธอก็กระโดดจากหน้าต่างชั้นสองลงมาตายเหมือนกับยูคิโกะ!

    ต่อมาคารินได้แต่งงานกับโซโนดะและย้ายเข้ามาอยู่ในคฤหาสน์ เธอพบเบาะแสสำคัญที่โยงใยไปถึงการตายของอดีตภรรยาของโซโนดะ และแล้วเธอก็ได้รับจดหมายขู่เอาชีวิตเช่นเดียวกับโยชิเอะ

    ทุกคนในคฤหาสน์ล้วนมีพฤติกรรมน่าสงสัยทั้งสิ้น คารินต้องการรู้ให้ได้ว่าใครกันแน่ที่เป็นผู้อยู่เบื้องหลังเหตุการณ์เลวร้ายทั้งหมด เธอต้องรีบค้นหาความจริงให้พบ ก่อนที่เธอจะกลายเป็นเครื่องสังเวยแด่ยูคิโกะเป็นรายต่อไป!"


    ความเห็นส่วนตัวหลังอ่านจบ: ★★★★ (4/5คะแนน)

    เรื่องนี้เป็นหนังสือจากปลายปากกาของอ.อิมามุระ อายะ ซึ่งเป็นนักเขียนหญิงที่ได้รับการยอมรับว่ามีความโดดเด่นในการผสมผสานความลึกลับบวกกับใช้บรรยากาศของความหลอนในสังคมชนบทแบบญี่ปุ่นได้อย่างลงตัว 
    ความจริงหนังสือเล่มนี้ที่ออกมาตั้งเเต่เมื่อปีที่แล้วโดยสำนักพิมพ์น้องใหม่ ชื่อ Hummingbooks 

    เราพุ่งตัวไปซื้อที่งานหนังสือตอนเดือนตุลาคมปีที่เเล้ว แต่เพิ่งจะมีโอกาส(?)ได้อ่านเมื่อคืนนี้เอง... ดองนานมาก 555555555555
    ทั้ง ๆ ที่ชอบงานอ.มาก ๆ เลยนะ เเต่ไม่สบโอกาสที่จะนั่งอ่านนาน ๆ ยาวไปสักที
    เเต่เรื่องนี้สั้นมาก มีความยาวแค่ 239 หน้าเอง แต่เราใช้เวลาในการอ่านน่าจะสักสองชม.นิด ๆ เพราะเราต้องละเลียดทุกบรรทัด ทุกย่อหน้าที่อ.เขียนเลยเเหละ 

    ยังขอย้ำคำเดิมว่าอ.อิมามุระเป็นอ.คนเดียว ที่เราอ่านผลงานทีไร แล้วไม่อยากจะไปเข้าห้องน้ำกลางดึก
    เพราะเวลาบรรยากาศในเรื่อง คือจะหลอนประสาทมาก อ่านแล้วเหมือนโดนดึงดูดเข้าไปในที่นั้น ๆ ได้เลยทีเดียวเชียวเเหละ คือขนลุกหลังคอเป็นระยะ ๆ

    เนื้อหาเรื่องนี้ไม่มีอะไรเเปลกใหม่นะ
    เป็นงานเเนวถนัดของอ. แต่ถือว่าทำได้ไม่ดีนักเมื่อเทียบกับผลงานเรื่องอื่น ๆ เช่น ยักษ์, คดีฆาตกรรมตำนานเลือด, ฆาตกรในกระจกเงา หรือรูมเมท ปริศนาเพื่อนร่วมห้อง
    เเต่ก็เข้าใจได้ เพราะเรื่องนี้อ.เขียนมาตั้งเเต่ปี 1990 เป็นยุคเเรก ๆ เลยก็ว่าได้
    เเต่โดยรวมจัดว่าดี 
    ดีกว่านักเขียนอื่น ๆ หลายคน
    เราลำเอียง เพราะเราถูกจริตกับงานเขียนของอ.มากจริง ๆ 5555

    เรื่องนี้ดำเนินไปด้วยการเล่าเรื่องจากมุมมองของบุคคลที่ 1 (POV) ซึ่งนีบว่าเป็นสไตล์ทีอ.เเกถนัดอีกนั่นเเล...
    จะสลับไประหว่างความคิดของฆาตกร นางเอกที่ชื่อคารินและมุมมองจากสมุดบันทึกของภรรยาคนที่สองชื่อโยชิเอะที่เสียชีวิตไปเเล้ว ก่อนจะปิดท้ายด้วยบทจบสุดพีค ตามซิกเนเจอร์ของอ.อีกตามเค
    พีคจริง ๆ เราอ่านจบนี่ต้องนั่งนิ่งอีกเเล้ว เหมือนงานเล่มก่อน ๆ ของอ.เลย
    คือเรื่องจบ ความคิดของคนอ่านเเบบเรา ๆ มันไม่จบอะ
    มันต้องคิดต่อ มันเเบบบรรยายไม่ได้จริง ๆ 
    ใครชอบเเนว ๆ นี้ขอให้ลอง
    แต่... เรื่องสำคัญของนิยายสืบสวน... คือห้ามอ่านด้านหลังก่อนเด็ดขาด 5555555555555555555555

    สรุปว่าชอบมาก คนเเปลเเปลดี อ่านเเล้วเข้าใจง่าย คำบรรยายสวยละเมียดละไมดีด้วย คือถ่ายทอดได้ดี อ่านเเล้วบางทีหลอนได้กลื่นกุหลาบตามไปอีกกกกกกก
    หลอนมากเเค่ไหน ถามใจเธอว์ดูสิคะะะะะ 

    แต่พอได้อ่านงานอ.อายะเเล้วก็อยากอ่านเรื่องอื่น ๆ ของอ.อีก
    นี่อาจจะเป็นเหตุผลที่เราเพิ่งหยิบมาอ่านก็ได้ เพราะว่าตอนนี้มีผลงานใหม่ของอ.อิมามุระออกกับสนพ.นี้อีก ชื่อเรื่อง ฆาตกรรมล้างตระกูล (金雀枝荘の殺人) สนใจก็ไปซื้อกันได้เน้อ
    ไม่ได้ค่าคอมฯ เเค่อยากบอกต่อ เพราะว่าวรรณกรรมญี่ปุ่นช่วงนี้หายากยิ่งนักเเล ฮีอออออออออ

Views

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in
7,929 km (@zingzing)
แหะ ตามอ่านรีวิวหลายตอนแล้ว แวะมาบอกว่าเทสต์หนังสือเราคล้ายกันมากเลยค่ะ แล้วก็ชอบงานอาจารย์อิมะมุระ อายะมากๆๆๆๆเหมือนกันด้วย ดีใจจังที่ได้เจอคนที่ชอบอะไรเหมือนๆกัน > <
Lucreazia (@Lucreazia)
@zingzing ดีใจมาก ๆ เลยค่าาาาาาาา ได้รู้ว่ามีคนชอบอ่านคล้าย ๆ กันเป็นฟีลลิ่งที่ดีเนอะคะ ^^ // งานอ.อายะไม่ออกใหม่เท่าไรเลยค่ะ เเอบเสียใจ // จริง ๆ เราชอบเรื่องฆาตกรในกระจกเงาที่สุดเลยค่ะ แต่ไม่ได้เขียนรีวิว เพราะขี้เกียจ /อ้าว 5555555
7,929 km (@zingzing)
@Lucreazia เหยยยยยยยยย เราชอบเรื่องฆาตรกรในกระจกเงามากเหมือนกันค่ะ อ่านเกินสี่รอบอแน่ๆ55555555 บรรยากาศดีมาก แล้วเหมือนอ่านทีไรก็จะได้คิดอะไรมุมใหม่ตลอดเลย อีกคนที่ตอนนี้กำลังดูๆอยู่ก็อ.รัมโปะอ่ะค่ะ ฮื่อ จริงๆเราชอบอ่านฆาตกรรมญี่ปุ่นมากเลย แต่ตั้งแต่ไม่มีJBookก็หาอ่านยากมากเลยเนอะคะ ;___;
Lucreazia (@Lucreazia)
@zingzing จริงค่ะ วรรณกรรมญี่ปุ่นซบเซามากกกกกก /เสียใจ // รัมโป เราลองอ่านไปเล่มสองเล่ม ก็อ่านได้นะคะ แต่ไม่ค่อยปิ๊งเลยค่ะ จริง ๆ มีอีกคนที่เราชอบ เห็นทาเลนต์เอามาทำเล่มเดียวละหายไปเลยค่ะ เรื่องเล่าจากเงาสลัว (มั้งคะ) อ.ซุคาวะ มินาโตะเราว่าบรรยากาศเค้าคล้ายงานอ.อายะค่ะ ไม่เเน่ใจว่าคุณ7068km ได้อ่านหรือยังน่ะค่ะ ^^
7,929 km (@zingzing)
@Lucreazia เราชอบงานอ.รัมโปะตรงบรรยากาศความหลอนนี่แหละค่ะ แต่เรื่องพลอทเรื่องอะไรเรายังไม่ค่อยปิ๊งเหมือนกัน ._. // เรื่องเล่าจากเงาสลัว อ่านค่ะอ่าน ฮืออออออ ชอบบบบบบมากกกกกกก ชอบทุกเรื่องเลย เสียดายไม่ได้อ่านงานจากอ.คนนี้อีกเลย ไม่เห็นใครเอามาพิมพ์ เราชอบเรื่องมนุษย์นกฮูกที่สุดเลยค่ะ จริงๆก็ชอบทุกเรื่อง ยกเว้นเรื่องที่เป็นกัปปะนี่อ่านไปรอบเดียวแล้วข้ามตลอดเลย หลอนไป55555555555
Lucreazia (@Lucreazia)
@zingzing จริงค่ะ คืออ่านไปแล้วจะหลอนหน่อย ๆ ไม่มีสาเหตุเนอะคะ 55555 ของอ.รัมโปเราชอบเก้าอี้มนุษย์สุดแล้วค่ะ พีค 555555 // ส่วนเรื่องเล่าฯ เราชอบตอนสวนสาธารณะเมื่อวานนี้ อ่านแล้วน้ำตาซึมนิดนึงด้วยล่ะค่ะ