Hello DepressionS m o g
I Am Good At It (D e p r e s s i o n)
  • ตั้งแต่เรื่องครั้งนั้น

    ฉันกับแม่ก็ไม่สนิทกันเหมือนแต่ก่อน

    ฉันรู้สึกว่าการพูดคุย

    การใช้ชีวิตร่วมกันกับแม่มันยากขึ้น

    ฉันไม่กล้าพูดหรือบอก

    ฉันไม่อยากบอกเรื่องบางเรื่องกับแม่

    และบางครั้ง

    เวลาที่แม่ด่าฉัน

    ตวาดฉัน

    หรือเปรียบเทียบฉันกับคนอื่นๆ

    ฉันเลือกที่จะเงียบ

    ไม่ใช่เป็นเพราะแม่ไม่ดีหรอก

    แต่เป็นเพราะฉันเอง

    ปัญหาคือตัวฉัน

    ฉันไม่อยากเป็นตัวปัญหา

    ไม่อยากสร้างปัญหาให้ใคร

    แต่ทุกๆครั้งที่มีเรื่องยุ่งยาก

    ฉันมักจะถูกด่าว่าเป็นตัวปัญหาอยู่ตลอด

    ยายคอยปลอบฉัน

    ยายมักจะให้กำลังใจฉันเสมอ

    ทุกๆครั้งเวลาที่แม่ว่า

    ยายมักจะบอกแม่เสมอ

    ว่าคนที่เป็นปัญหาไม่ใช่ฉัน

    แต่แม่ไม่เข้าใจ

    ไม่เคยเข้าใจ

    กลับกัน

    ถ้าเป็นเมื่อก่อน

    ตอนที่แม่ยังไม่รู้เรื่องที่ฉันถูกแกล้ง

    ถูกหักคะแนน

    หรือบางที

    เป็นตอนที่ฉันยังสามารถเรียนได้ดีอยู่

    ฉันคงไม่ใช่ตัวปัญหา

    แม่คงจะเข้าใจ

    เข้าใจว่าฉันยังใช้ชีวิตอย่างปกติดีทุกอย่าง

    แม่คงเข้าใจว่า

    รอยช้ำที่แขน

    กล่องดินสอที่หาย

    สมุดที่เปียกน้ำ

    รองเท้านักเรียนที่หาย

    ทุกอย่างเป็นแค่ความเลินเล่อของฉัน

    เป็นเพราความประมาท

    เป็นเพราะฉันไม่สนใจดูแลของพวกนั้น

    มันก็แค่นั้น

    แค่นั้นเอง.......

    แม่คงคิดว่าทุกอย่างเป็นเพราะฉันเอง

    แม่คงคิดว่าฉันไม่เป็นไร

    แม่คงคิดว่าฉันสบายดี

    แม่คงคิดว่า.......

    ทำไมต้องมีฉันเป็นลูก

    อา.......

    หัวใจมันเจ็บอีกแล้ว

    แต่ไม่เป็นไร

    ไม่เป็นไรนะ

    ฉันเก่งอยู่แล้ว

    ฉันเก่งอย่างที่ยายมักจะบอกอยู่เสมอ

    ใช่แล้ว.......

    ฉันเก่งกับการที่ต้องทนรับความเจ็บปวด

    เรื่องเดียวที่ฉันเก่ง

    --------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

    "ฉันเก่งกับการที่ต้องทนรับความเจ็บปวด"

Views

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in