Hello DepressionS m o g
Patient (D e p r e s s i o n)
  • นี่ก็จะเข้าเทอมที่สองของชั้นม.3แล้ว

    พ่อไม่ค่อยมาหาฉันเลย

    ปกติแล้วพ่อจะส่งเงินให้ฉันและแม่ทุกเดือน

    แต่เดือนนี้พ่อกลับไม่ได้ส่งเงินให้เหมือนอย่างเคย

    เดือนที่แล้วเงินที่พ่อส่งให้ก็น้อยกว่าเดิม

    สองสามเดือนก่อนๆก็เช่นกัน

    แม่พยายามโทรหาพ่อ

    แต่พ่อก็ไม่รับ

    ไม่มีวี่แววว่าพ่อจะติดต่อกลับมาเลย

    แม่และยายต้องกลับไปขายของที่ตลาดเหมือนอย่างเคย

    ฉันเองก็ไปช่วยแม่กับยายขายของด้วย

    ส่วนตาก็ไปรับงานก่อสร้างเล็กๆ

    เหนื่อย

    คำๆนี้ผุดขึ้นมาอยู่ตลอดเวลา

    ทั้งเหนื่อยกาย

    และเหนื่อยใจ

    พ่อไปอยู่ที่ไหนกันนะ

    ทำไมถึงติดต่อพ่อไม่ได้

    พ่อจะรู้บ้างไหมว่าพวกเราเป็นห่วง

    พ่อจะรู้ไหมว่าพวกเราลำบาก

    เมื่อก่อน

    ตอนที่พวกเรายังอยู่ที่บ้านเก่า

    ยายและแม่ตื่นตอนตีห้าเพื่อไปซื้อของก่อนจะกลับมาเตรียมของไปขายที่ตลาด

    แต่ตอนนี้พวกเราต้องตื่นเร็วขึ้น

    ทุกๆวันฉันต้องตื่นตีสามครึ่ง

    ฉันไปตลาดกับยายและแม่

    จากนั้นก็กลับมาช่วยกันเตรียมของ

    พอหกโมงครึ่งตาก็จะขับรถไปส่งฉันที่โรงเรียน

    หลังเลิกเรียนฉันก็ไปช่วยแม่และยายขายของที่ตลาด

    ขากลับแม่และยายจะเป็นคนที่กลับถึงบ้านก่อน 

    เรามีแค่คุณหล่อ รถมอเตอร์ไซค์คันเก่าของตา

    เพราะอย่างนั้นตาจึงต้องขับรถเพื่อไปส่งแม่และยายก่อน

    จากนั้นจึงจะมารับฉันกลับบ้านพร้อมกับของที่ต้องเอากลับมาทำความสะอาด

    กว่าจะกลับถึงบ้านก็เกือบเที่ยงคืน

    ชีวิตของฉันเป็นอย่างนี้มาได้พักหนึ่ง

    การเรียนของฉันเริ่มแย่ลงเรื่อยๆ

    เกรดในเทอมแรก 1.98

    ไม่ถึงเกรด 2 ด้วยซ้ำ.....

    ตอนอยู่ที่โรงเรียนฉันยังคงถูกแกล้งเหมือนเคย

    และตอนนี้ฉันก็ถูกทุกคนล้อเรื่องเกรด

    แต่ไม่เป็นไร อีกไม่นานฉันก็จะจบม.3แล้ว

    อีกแค่เทอมเดียวเท่านั้น

    อีกแค่เทอมเดียว

    ที่ฉันต้องทำคือบอกตัวเองให้อดทน

    อดทนไว้

    --------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

    "ที่ฉันต้องทำคือบอกตัวเองให้อดทน
    อดทนไว้"



Views

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in