Hello DepressionS m o g
Family (D e p r e s s i o n)
  • วันนี้เป็นวันเปิดเรียนวันแรก

    ฉันขึ้นม.2แล้ว

    ฉันโตขึ้นอีกปี

    ปีนี้ฉันตั้งใจว่าจะพยายามให้มากขึ้น

    จะช่วยแม่กับยายขายของให้ได้เยอะๆ

    จะเป็นเด็กดีของตา

    จะอดทน......ตอนที่โดนแกล้ง

    และดูเหมือนว่าโชคชะตาจะไม่ใจร้ายกับฉันสักเท่าไร

    วันนี้ฉันกลับบ้านเวลาเดิมตามปกติ

    พอกลับมาก็เจอพ่อนั่งคุยกับยายและตาอยู่

    พ่อมาหาฉัน

    ดีใจจัง

    ฉันดีใจที่สุดในโลกเลย

    การที่กลับบ้านมาแล้วได้เจอพ่อเป็นสิ่งที่ฉันไม่ได้คาดหวังไว้

    ตอนนี้แม่คงทำกับข้าวอยู่หลังบ้าน

    ฉันดีใจมากที่เห็นพ่อ

    พ่อหันมายิ้มให้ฉัน

    “เป็นยังไงบ้างน้องจังจัง”

    พ่อถาม

    คิดถึง

    คิดถึงเหลือเกิน

    ทั้งน้ำเสียงและสรรพนามที่พ่อชอบใช้เรียกฉัน

    “ป๊าเป็นไงบ้าง”

    ฉันถาม

    “ป๊าสบายดี ต่อไปนี้ป๊าจะมาอยู่กับจังจังนะ”

    พ่อบอก

    “จริงเหรอ ป๊าจะมาอยู่ที่นี่กับหนูเหรอ”

    “จริงสิ ป๊าจะหลอกทำไม”

    หัวใจของฉันพองโต

    ดีจัง

    ดีมากจริงๆ

    ความรู้สึกแย่ๆของฉันที่มีเกี่ยวกับพ่อมลายหายไปหมด

    ฉันมีพ่อแล้ว

    ทุกๆคนคงไม่แกล้งฉันอีกแล้ว

    ฉันจะได้มีเพื่อนเสียที

    “มานั่งข้างป๊าเขาสิลูก”

    ยายเรียกให้ฉันไปนั่งตรงที่ข้างๆพ่อ

    เพราะมัวแต่ดีใจ ฉันจึงได้แต่ยืนอยู่หน้าประตู

    ฉันเดินเข้าไปและนั่งลงข้างพ่อ

    ไม่นานแม่ก็เดินออกมาพร้อมกับถือถ้วยแกงเขียวหวานไก่และไข่เจียวสีเหลืองกรอบน่ากิน

    แม่วางกับข้าวลงก่อนจะนั่งลงฝั่งตรงข้ามพ่อ

    ฉันตักข้าวใส่จานและแจกให้กับทุกคน

    พวกเราเริ่มกินข้าวกัน

    --------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

    กับข้าวมื้อนี้เป็นมื้อที่อร่อยที่สุดเท่าที่ฉันเคยกินมา

    แต่ว่า......

    เหมือนแม่ดูจะไม่ค่อยหิวเท่าไร

    แม่นั่งกินข้าวเงียบๆไม่ได้พูดอะไร

    ทั้งที่ปกติเรามักจะคุยกันตอนกินข้าว

    เป็นเพราะกับข้าวไม่อร่อยหรือแม่ถึงได้ดูเศร้านัก

    หรือเป็นเพราะ........

    แม่ยังโกรธพ่ออยู่

    “เราจะได้อยู่ด้วยกันเหมือนเมื่อก่อนแล้วนะแม่ พ่อจะมาอยู่กับหนูแล้ว”

    ฉันบอกแม่

    แม่ไม่ได้ตอบอะไร 

    แม่ยิ้มให้ฉันก่อนจะกินข้าวต่อ

    หลังจากกินข้าวกันเสร็จ

    ฉัน แม่ ตา ยาย และ พ่อ

    พวกเราก็ออกมานั่งคุยกันตรงลานหน้าบ้าน

    ฉันกับพ่อคุยกันถึงวันเก่าๆ

    วันที่พ่อเคยพาฉันไปสวนน้ำที่กรุงเทพ

    ฉันอวดพ่อ

    ที่นี่

    ที่บ้านของฉันก็มีสวนน้ำเหมือนกัน

    เป็นสวนน้ำที่ไม่เหมือนใคร

    อยู่ก็ใกล้แค่นี้

    อยากไปเมื่อไรก็ได้

    แถมยังไม่ต้องเสียค่าเข้าอีก

    สวนน้ำที่ว่าก็คือคลองท้ายหมู่บ้านที่ตาชอบแอบพาฉันไปเล่นบ่อยๆ

    แต่ถ้ายายจับได้ล่ะก็.......

    พวกเรานั่งคุยกันได้สักพักแล้ว

    แต่แม่ก็ยังคงนิ่งเงียบไม่พูดอะไร

    แม่โกรธพ่อหรือ?

    หรือฉันทำอะไรไม่ดีหรือเปล่านะ

    “แม่ ทำไมแม่ไม่คุยเลย แม่เหนื่อยเหรอ”

    ฉันถาม

    “เปล่า แม่แค่ไม่มีอะไรจะพูด”

    แม่ส่ายหน้าก่อนตอบฉัน

    “ผัวเมียกัน หนักนิดเบาหน่อยให้อภัยกันนะติงลี่”

    ยายหันไปพูดกับแม่

    แม่พยักหน้ารับเพื่อเป็นการบอกว่าเข้าใจ

    “เป็นยังไงบ้าง คุณสบายดีไหม”

    พ่อเป็นฝ่ายเอ่ยปากถามแม่ก่อน

    “ก็สบายดี คุณล่ะสบายดีไหม”

    แม่ถามกลับ

    “ผมก็สบายดี”

    พ่อตอบ

    ทั้งสองคนยิ้มให้กัน

    ตั้งแต่มาอยู่ที่นี่

    นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันรู้สึกมีความสุข

    ภาพตรงหน้าทำให้หัวใจฉันฟองโต

    “ครอบครัว”

    สิ่งที่ฉันต้องการมานาน

    --------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

    “ครอบครัว
    สิ่งที่ฉันต้องการมานาน"

Views

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in