Hello DepressionS m o g
I Don't Want To Be Me Anymore (D e p r e s s i o n)
  • หลังจากสอบปลายภาคเสร็จโรงเรียนก็หยุด

    ฉันกำลังจะขึ้นม.2แล้ว

    ฉันหวังว่าจะได้เจอเพื่อนใหม่

    และหวังว่าจะมีใครสักคนยอมคบกับฉันบ้าง

    ฉันและหลิวยังคงคุยกันเหมือนเดิม

    แต่ก็ไม่ได้คุยกันบ่อยนัก

    เราคุยกันผ่านMSN

    ฉันต้องเติมอินเทอร์เน็ตเพื่อคุยกับหลิว

    การเติมเน็ตครั้งหนึ่งก็ค่อนข้างแพง

    เติมครั้งละ50บาท

    เป็นการ์ดแบบขูดเติม ซื้อได้จากเซเว่น

    จะซื้อเน็ตครั้งหนึ่งฉันต้องอดกินขนมไปเกือบ10วันแน่ะ

    แต่มันก็คุ้มนะ

    เพราะนั่นทำให้ฉันได้คุยกับหลิว

    หลังจากล็อกอินเข้าMSNแล้วฉันก็เลื่อนเมาส์เพื่อหารายชื่อหลิว

    หลิวไม่ออน........

    เสียดายจัง

    อุตส่าห์คิดว่าจะได้คุยกับหลิวแท้ๆ

    คิดหลิวถึงจัง

    --------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

    ก่อนที่ฉันจะได้ล็อกเอ้าท์

    หน้าต่างแจ้งเตือนว่าฉันถูกดึงเข้ากลุ่มก็เด้งขึ้น

    กลุ่ม "เพื่อนกันตลอดไป"

    ในกลุ่มมีสมาชิกอยู่42คน

    สมาชิกทั้งหมดคือเพื่อนร่วมห้องของฉัน

    เพื่อน....... 

    ที่เกลียดและมักจะแกล้งฉันอยู่เสมอ

    ฉันไม่รู้ว่าพวกเขารู้อีเมลฉันได้ยังไง

    และไม่รู้ว่าดึงฉันเข้ากลุ่มเพราะอะไร

    อา.........

    สมุดโน้ตที่โดนขโมยไปสินะ

    สมุดโน้ตที่ฉันมักใช้จดสิ่งต่างๆถูกขโมยไปเมื่ออาทิตย์ก่อน

    ฉันคิดว่าพวกเขาคงขโมยมันไปทิ้ง

    ไม่นึกเลยว่าจะกลายเป็นแบบนี้ไปได้

    ในกลุ่มต่างคุยกันอย่างสนุกสนาน

    ปิดเทอมไปทำอะไรกัน

    ไปซื้อของ ช็อปปิ้ง

    บ้างก็คุยเรื่องแฟน

    ฉันได้แต่นั่งอ่านข้อความพวกนั้นไปเรื่อยๆไม่ได้พิมพ์อะไร

    “มึงดึงอีลูกไม่มีพ่อเข้ามาเหรอวะอาย”

    ฟางถาม

    “เออกูดึงเอง เห็นจะขึ้นม.3กันละ จะได้ครบๆ”

    อายตอบ

    “ครบอะได้ แต่กูไม่อยากคบคนอย่างมันว่ะ”

    หลังจากข้อความของฟาง

    เพื่อนคนอื่นๆในกลุ่มต่างก็หัวเราอย่างชอบใจ

    “5555+”

    “อีฟางระวังมันกัดมึงอีกนะ”

    “ฉีดยากันหมาบ้าด้วยดิมึง”

    “กูว่าฉีดยากันลูกไม่มีพ่อดีกว่า”

    “555555 เงียบเลยอีเหี้ย”

    “สงสัยแดกแฟบตายห่าไปแล้วมั้ง”

    ข้อความร้ายกาจเหล่านั้นยังคงเลื่อนไม่หยุด

    คนพวกนั้นดูสนุกสนาน

    ส่วนฉันก็ยังคงเป็นฉัน

    ยังเป็นคนขี้แพ้คนเดิม

    ฉันทำอะไรไม่ได้สักอย่าง

    แค่จะพิมพ์ตอบยังไม่กล้าด้วยซ้ำ

    น้ำตาของฉันใหลออกมาอย่างห้ามไม่ได้

    ฉันอยากจะกดออกจากกลุ่ม

    แต่ก็กลัวว่าจะโดนแกล้งหนักกว่าเก่า

    ฉันคงต้องทำมันอีกครั้ง

    สิ่งเดียวที่ฉันทำได้ดี

    อดทน

    ฉันต้องทำในสิ่งที่เกลียดอีกแล้ว

    ฉันเหนื่อยเหลือเกิน

    หลิวอยู่ที่ไหน

    เป็นยังไงบ้าง

    หวังว่าจะมีความสุขดีนะ

    อย่าเหมือนเราเลย

    อย่าเป็นเหมือนเราเลย

    เราเอง......

    ก็ไม่อยากเป็นตัวเราแล้วเหมือนกัน

    ---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

    "เราเอง......ก็ไม่อยากเป็นตัวเราแล้วเหมือนกัน"

Views

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in