Dear memoriesNot_at_All
Long time no see [2]
  • "ไปดูหนังสือเกี่ยวกับจิตวิทยากันไหม?"
    คุณพูดขึ้นขณะที่เรากำลังนั่งบนม้านั่งไม้ตัวหนึ่ง
    ให้ทายว่าเราปฏิเสธถ้อยคำเชิญชวนที่แสนน่ารักนั่นหรือเปล่า

    เราเดินตามหลังอีกฝ่ายไป หลบผู้หญิงคนหนึ่งที่เดินสวนมา ก่อนจะก้าวเท้าเร็วๆตามอีกฝ่าย ขายาวไม่พอยังเดินเร็วอีกนะคนเรา.. ยกยิ้มให้ความคิดของตัวเอง ก่อนที่ทั้งคุณและเราจะหยุดลงหน้าเชลฟ์หมวดจิตวิทยา 

    หนังสือภาษาซะด้วย เราเพ่งความสนใจไปที่สันหนังสือแต่ละเล่ม ไล่นิ้วแล้วกวาดสายตาอ่านไปทีละตัวอักษร 

    ในเชลฟ์นี้ตอนนี้มีแค่คุณกับเรา อยู่ๆก็รู้สึกขัดเขินแปลกๆ 

    เราเลื่อนปกบางเล่มออกมาอ่าน พูดคุยกับคุณบ้าง จริงๆมันอาจจะใกล้เคียงคำว่าพึมพำลอยๆมากกว่า 
    แต่ละเล่มราคาสูงลิบลิ่วจนเราตาลายเชียว 

    สุดท้ายทั้งคุณและเราก็ไม่ได้หยิบหนังสือสักเล่มจะเชลฟ์นั้นมา แม้ว่าเราจะนั่งขัดสมาธิอ่านคำโปรยหลายๆเล่มตั้งนานสองนาน แม้ว่าเราจะหัวเราะคิกคักหรือรู้สึกอยากให้ช่วงเวลาที่คุณกับเราอยู่ด้วยกันตรงนี้นานๆ แม้ว่าเราจะเจอผู้หญิงต่างชาติที่มาขอโดเนทเงินให้กับโครงการอะไรสักอย่าง for love เรารู้แค่เธอพูดไม่ได้นั่นแหละ เราควักแบงก์ร้อยให้เธอก่อนจะได้พวงกุญแจช้างสีน้ำเงินมา เขียนชื่อเป็นภาษาอังกฤษ เหมือนคุณจะบอกว่าเราใจดีจังอะไรแบบนั้น แต่ไม่นานคุณก็ควักแบงก์ร้อยออกมาแล้วส่งให้ผู้หญิงคนนั้นเช่นกัน 

    คุณลงชื่อ..ข้างล่างต่อจากบรรทัดที่เป็นชื่อของเรา 

    สถานการณ์แปลกๆชวนให้ความรู้สึกเก้อเขินของเราตั้งเค้าขึ้นอีกครั้งก่อนจะแตกดังโพล๊ะ เพราะโดนพนักงานร้านเตือนว่าห้ามให้ทำการซื้อขายในร้านหนังสือนะ เรารับทราบข้อบังคับนั้นแล้วแตะเข้าที่เอวคุณ ดันหลังคุณเบาๆก่อนเดินออกจากแถวนั้นทันที 

    มีบ้างที่เราอ่านโควทในเล่ม ชื่อหนังสือที่น่าสนใจแล้วหันไปเล่าให้คุณฟัง คุณเองก็เช่นกัน.. 

    คุณช่างเข้ากันได้ดีกับหนังสือเล่ม ไม่ว่าจะหยิบหรือจับเล่มไหน ก็ดูเหมาะไม้เหมาะมือไปซะหมด

     เราจะหลงคุณเกินไปแล้ว..
Views

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in