ชื่อของผมที่ร่วงหล่นลงมาจากริมฝีปากของคุณsunnyside1909
10. Flowing
  • คุณเรียกชื่อผมอีกครั้ง

    คุณคงจินตนาการไม่ออกว่าผมชอบฟังคุณเรียกชื่อผมแค่ไหน

    ทุกครั้งที่ชื่อของผมหลุดออกมาจากปากของคุณเหมือนกับดอกไม้ฤดูใบไม้ร่วงที่จะผลิจากก้านและร่วงลงบนพื้นอย่างสวยงาม(ถ้าคุณรู้ว่าผมเปรียบเทียบอะไรแบบนี้ คุณจะโมโหผมแน่ๆเพราะคุณคิดว่าดอกไม้ฤดูใบไม้ร่วงน่ารำคาญจะตายนี่นา)

    สารแห่งความสุขที่ผมจำชื่อไม่ได้พุ่งพล่านไปทั่วเส้นเลือกของผมตอนที่ผมได้ยินคุณเรียก

    ชื่อของผมที่แสนธรรมดากลายเป็นก้อนเนยหอมๆบนกระทะตอนเช้าที่กำลังจะนำมาทาบนขนมปัง

    เพราะอะไรมันถึงเป็นก้อนเนยน่ะเหรอ

    เพราะว่าคุณชอบขนมปังทาเนยธรรมดาๆนี่มากเลยไงล่ะ

    “เพ้อเจ้ออีกแล้ว”

    “เปล่าสักหน่อย”

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in